
Göllüdağ: Czarny Dom, Obsydian i Nieskończone Miasto.
Obszary położone na północ od Nigde, znajdujące się pomiędzy doliną Melendiz a formacjami skalnymi Kapadocji, na pierwszy rzut oka wydają się być jedynie nagimi wzgórzami.
Przewodniki po kulturze i sztuce, polecane wydarzenia i historie z miasta.

Obszary położone na północ od Nigde, znajdujące się pomiędzy doliną Melendiz a formacjami skalnymi Kapadocji, na pierwszy rzut oka wydają się być jedynie nagimi wzgórzami.

Na kilka kilometrów na wschód od miasta Kaman, tuż obok wioski Çağırkan, wznosi się okrągły wzgórze, wyrastające z stepu.

Osoba przybywająca do Batmanu zazwyczaj poznaje miasto pod jakąś jedną nazwą, ale za tą nazwą kryje się historia, sięgająca zaledwie kilkadziesiąt lat.

Podczas zwiedzania renesansowych sal europejskich muzeów, jeśli przyjrzejemy się uważnie obrusowi lub podłodze przed tronem, często można zauważyć dywan zdobiony w motywy w kolorach granatu i czerwieni, często w kształcie medalionów lub ośmiokątnych gwiazd.

W drodze z Uşak do Izmiru, około dwudziestu pięciu kilometrów na zachód od miasta, znajduje się osada o nazwie Güre. Wąska dolina, nawadniana przez rzekę Gediz, otoczona jest wzgórzami, które na pierwszy rzut oka wydają się być zwykłymi wzniesieniami.

Stół w Sivasie to stół stepu. Krowy i owce pasące się na górskich łąkach, dojrzałe figi rosnące na dużych wysokościach, kamienne piece i sól kamienna – to fundament tej kuchni.

Jeśli w stepach Sivas zobaczycie dużego psa o jasnej sierści i czarnej masce, prawdopodobnie spotkaliście się z kangalem.

W Şanlıurfa, gdy siadacie do stołu, obok chleba, kebabu i kotletów, zawsze znajdzie się przyprawa o intensywnie czerwonym, przechodzącym w kolor fioletowy. Mieszkańcy tego regionu nazywają ją "isot".

Spacerując po dzielnicy Haleplibahçe w Şanlıurfa, można poczuć, że pod stopami znajdują się pozostałości wielkich rzymskich rezydencji, a w ich komnatach niegdyś leżały dywany wykonane z kamienia.

Kiedy słyszy się o Erzincan, jednym z pierwszych skojarzeń, które przychodzą do głowy, nawet osobom mieszkającym w innym końcu kraju, jest ser.

Na drodze prowadzącej z Erzincan do Erzurum, około 15 kilometrów na wschód od miasta, można zobaczyć okrągły wzniesienie, wznoszące się pośrodku równiny.

Rzadko zdarza się, że ktoś przyjeżdżający do Çorumu wraca bez niczego. Zazwyczaj w torbie znajduje się paczka słonych orzeszków.

Odkrycie nazwy miasta w samych dokumentach pochodzących z tego miasta to jeden z najbardziej ekscytujących momentów w archeologii. Dwa stanowiska archeologiczne w Çorum, Hattuşa w Boğazkale i Şapinuva w Ortaköy, pozwoliły doświadczyć dokładnie tego.

W Ardahan zima nadchodzi wcześnie i opóźnia się jej odchodzenie. Uprawy rolne są ograniczone, ale łąki są rozległe; dlatego też kuchnia tego miasta opiera się głównie na pszenicy, mleku, mięsie i miodzie. Dwa najbardziej znane produkty tego regionu to gęsi i ser.

Tokat kebabı podawany jest na tacy, a każdy element tej tacy opowiada własną historię.

W Tokacie, na chustach, szalach lub poszewkach, wzory jabłek i winogron są ręcznie nanoszone pojedynczo.

Podczas spaceru po wioskach w regionie Rize, można zauważyć małe, drewniane konstrukcje, podtrzymywane przez cztery słupki, znajdujące się tuż obok domów. Niektóre z nich charakteryzują się rzeźbionymi belkami, inne – ciemnymi deskami, świadczącymi o ponad stuletniej tradycji rzemieślniczej.

Wjeżdżając do Rize drogą nadmorską, pierwsze, co rzuca się w oczy, to nie samo morze, ale zbocza wznoszące się tuż za nim. Te zbocza pokryte są gęsto posadzoną, przycinaną i układającą się w regularne rzędy, ciemnozieloną plantacją herbaty.

Arslantepe, położona około siedmiu kilometrów na północny wschód od Malatyi, wśród sadów morelowych w regionie Orduzu, na pierwszy rzut oka przypomina zwykły wzgórze.

Osoba przybywająca latem do Malatyi, najpierw poznaje to miasto po jego zapachu. Na początku lipca, śliwki zaczynają być zbierane z sadów i układane na dachach, dziedzińcach i polach, gdzie pod wpływem słońca dojrzewają w ciągu kilku dni.

W Kastamonu dzień często zaczyna się od bułki, a kończy wieczorem od świeżo upieczonego, mięsnego chleba z pieca opalanego drewnem. W międzyczasie można zjeść plaster pastrami, miskę tirit (potrawa z kurczaka i makaronu) lub porcję kwaśnej ryżanki.

Droga z Kastamonu w kierunku Sinop, zbliżając się do Taşköprü, opada na rozległą dolinę rzeczną.

Konuralp, położona osiem kilometrów na północ od Düzce, na pierwszy rzut oka przypomina spokojną dzielnicę miasta. Jednak pod powierzchnią ogrodów, domów i wąskich uliczek kryje się starożytne miasto, którego nazwa zmieniała się kilkakrotnie na przestrzeni wieków.

Znalezienie Düzce na mapie jest łatwe. To niewielkie miasto, położone mniej więcej pośrodku drogi między Stambułem a Ankarą, które leży na wybrzeżu Morza Czarnego, w pobliżu miejscowości Akçakoca.