Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Miasto wykopane pod ziemią w Konuralp.

Konuralp, położona osiem kilometrów na północ od Düzce, na pierwszy rzut oka przypomina spokojną dzielnicę miasta. Jednak pod powierzchnią ogrodów, domów i wąskich uliczek kryje się starożytne miasto, którego nazwa zmieniała się kilkakrotnie na przestrzeni wieków.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Miasto wykopane pod ziemią w Konuralp.

Konuralp, położona osiem kilometrów na północ od Düzce, na pierwszy rzut oka przypomina spokojną dzielnicę. Jednak pod powierzchnią ogrodów, domów i wąskich uliczek kryje się starożytne miasto, którego nazwa zmieniała się kilkakrotnie na przestrzeni wieków. Ten tekst przedstawia Prusias ad Hypium nie jako cel turystyczny, ale jako historię miasta, które powoli odzyskuje swoją tożsamość. Śledzimy losy mozaiki odkrytej przypadkowo na polu, trasy rzeki ukazanej na monetach oraz teatru, który ponownie wyłania się spod domów, wszystko to w świetle oficjalnych i naukowych źródeł.

Od Kieros do Prusias ad Hypium

Początkowa nazwa miasta to Kieros. Artykuł autorstwa Emre Okana z Uniwersytetu w Düzce, Ahmet Bilir oraz Doğuş Çalışkan z zespołu archeologicznego Türk Tarih Kurumu, opublikowany w czasopiśmie "Höyük", analizuje pochodzenie tej nazwy na podstawie monet. Na jednej stronie monet z czasów cesarza Maximinusa znajduje się portret Kieros. Na monecie z czasów Antoninusa Piusa, znajdującej się w British Museum, po obu stronach bóstwa Dionizosa znajdują się bogowie rzek Hypios i Kieros. Autorzy wskazują, że ta druga moneta sugeruje, że wczesna nazwa miasta mogła pochodzić od nazwy rzeki. Zgodnie ze starożytną tradycją, sięgającą czasów Herakleidesa z Memnon, miasto przez długi czas pozostawało pod wpływem Herakleia Pontike. W czasach króla I. Prusiasa z Bithynii, miasto zostało włączone do królestwa i otrzymało nazwę Prusias, oznaczającą "Prusias w pobliżu rzeki Hypios", czyli współczesnej rzeki Melen. Ta nazwa służyła również do odróżnienia miasta od innych miast o tej samej nazwie, takich jak Prusias ad Olympum w pobliżu Bursy i Prusias ad Mare w pobliżu Gemliku. W okresie osmańskim miasto było znane jako Üskübü, a następnie otrzymało nazwę Konuralp. Ministerstwo Kultury i Turystyki w Düzce podaje, że w 1323 roku Konuralp został włączony do terytorium osmańskiego przez Konur Alpa.

Dziennik podróżnika

Jednym z pierwszych, którzy szczegółowo opisali miasto w świecie nauki, był francuski podróżnik Georges Perrot. Zgodnie z artykułem w czasopiśmie "Höyük", Perrot przybył w latach 60. XIX wieku z Karadeniz Ereğli do Akçakoca, a następnie dotarł do Üskübü drogą lądową. Jego towarzysz, architekt Edmond Guillaume, sporządził szczegółowy rysunek zachowanych fragmentów teatru i przeprowadził niewielkie badania sond w fundamentach budynku. Jednak dolna część siedzeń teatru nie była widoczna w tamtym czasie. Dlatego Perrot narysował budowlę jako teatr dwupoziomowy. Sto lat później, w 1970 roku, Daria de Bernardi Ferrero zaproponowała nowy plan. Zgodnie z opinią autorów, najważniejszym wnioskiem płynącym z rys Konserwacja została przeprowadzona przez Dyrekcję Laboratorium Restauracji i Konserwacji w Stambule w 2012 roku, a mozaika została wystawiona w sali z artefaktami kamiennymi w muzeum. Mozaika zdobiła podłogę rzymskiej willi i ma wymiary 8,10 metra na 5,30 metra. Na centralnej, okrągłej kompozycji, Orfeusz siedzi na kamieniu. Ma na głowie frygijski hełm, a na sobie długą tunikę z rękawami i pasem, oraz obszerny płaszcz. Według Sezer, ten strój wskazuje na wschodnie pochodzenie postaci. Orfeusz opiera się o wielostrunową kitarę, a w prawej ręce trzyma lutnię, którą gra. Wokół niego gromadzą się zwierzęta, które słuchają muzyki. Papuga podnosi dziób, jakby dołączała do śpiewu, paw uważnie słucha, jelenek odwraca głowę i patrzy na niego, a lew siedzi spokojnie u jego stóp. Na scenie znajduje się również bocian, przepiórka i mała postać, która może być jaszczurką. W czterech rogach kompozycji znajdują się głowy kobiet, które symbolizują pory roku. Dwie z nich są dobrze zachowane. Głowa w lewym dolnym rogu, ozdobiona wiankiem z liści winogron, reprezentuje jesień. Głowa w prawym dolnym rogu jest owinięta grubym szalem, a na niej znajduje się wianek z instrumentów muzycznych, symbolizujący zimę. Z lewego górnego rogu pozostał jedynie mały fragment. Ze względu na gałęzie pnączy wychodzące po obu stronach szyi, Sezer interpretuje go jako symbol wiosny lub lata. Ze względu na brak danych z wykopalisk, data powstania mozaiki została ustalona na podstawie porównania z podobnymi przykładami. Na podstawie cech stylistycznych i ikonograficznych, Sezer datuje ją na koniec III wieku lub początek IV wieku naszej ery. Kamienie, z których wykonano centralną kompozycję, mają około pół centymetra, natomiast w bordiurach otaczających kompozycję, mogą osiągać nawet półtora centymetra. Tyche, opiekunka miasta.

Jednym z najbardziej charakterystycznych eksponatów w sali archeologicznej muzeum jest rzeźba Tyche. Według informacji z portalu Kultura, bazujących na danych Głównego Zarządu ds. Dziedzictwa Kulturowego i Muzeów, rzeźba została odnaleziona podczas wykopalisk w Prusias ad Hypium. Źródło to podaje również, że rzeźba jest rzymską kopią z II wieku naszej ery, będącą wierną reprodukcją greckiej rzeźby z IV wieku przed naszą erą, która obecnie znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Stambule. W mitologii greckiej, Tyche jest boginią szczęścia i powodzenia, a także opiekunką każdego miasta. Na rzeźbie z Konuralp, Tyche ma na głowie koronę, która symbolizuje mury miasta. W lewej ręce trzyma róg obfitości wypełniony owocami, a w prawej trzyma dziecko, Plutos Obrazy statków na monetach, według autorów, wskazują na rozwinięty handel morskiego miasta. W ten sposób towary z Prusias ad Hypium docierały do miast takich jak Herakleia Pontike, Olbia, Tomis i Pantikapaion. Artykuł nawiązuje również do związku miasta z morzem, opierając się na inskrypcjach. Potwierdzono, że miasto Dia, czyli dzisiejsza Akçakoca, znajdowało się pod panowaniem Prusias ad Hypium. Z inskrypcji wynika, że w II i III wieku naszej ery miasto odwiedzali cesarze, m.in. Hadrian, Karakalla i Elagabal, co przyczyniło się do jego rozwoju. Osoba podróżująca dzisiaj drogą między Akçakoca a Konuralp, w rzeczywistości podąża śladem tego starożytnego szlaku handlowego.

Teatr, znany lokalnie jako "czterdzieści stopni", jest ważnym elementem historii miasta. Według artykułu, budowla była wykorzystywana jako osiedle, szczególnie od okresu osmańskiego. Do rozpoczęcia pierwszych badań archeologicznych, wewnątrz teatru znajdowało się około 22 domów. Część orkiestry była otoczona kamiennymi schodami i wykorzystywana jako ogród. Niektóre kamienie zostały użyte w innych budowlach lub sprzedane. Autorzy zauważają, że takie wykorzystanie spowodowało poważne uszkodzenia, ale jednocześnie przyczyniło się do niemal całkowitego zachowania dolnej części siedzeń. Badania archeologiczne rozpoczęły się w 2013 roku pod przewodnictwem Muzeum w Konuralp i przy wsparciu naukowym Wydziału Archeologii Uniwersytetu w Düzce. W latach 2013-2015 otwarto wejścia, a sondaż przeprowadzony w orkiestrze wykazał, że teren ten był przykryty około pięciometrową warstwą ziemi. W latach 2017-2020 prace skupiły się na zachodniej części teatru, dolnych siedzeniach i budynku sceny. Ostatecznie ustalono, że teren siedzeń składał się z trzech poziomów, a pojemność teatru szacowana jest na około 9500-10000 osób. Wykopaliska dostarczyły również wskazówek dotyczących użytkowania teatru. Inskrypcja na blokach architrawu budynku sceny opowiada o tym, jak w czasach Hadriana, M. Iulius Proklos, obywatel Prusias, po otrzymaniu tytułu honorowego, zlecił budowę przedniej części sceny i niektórych rzeźb. Znalezienie monety cesarza Probusa w warstwie gleby w zachodnim korytarzu sugeruje, że teatr nie był już używany pod koniec III wieku naszej ery. W późniejszym okresie, w małej budowli znajdującej się w tym korytarzu, znaleziono fragmenty kości zwierząt i kościany element gry. Autorzy wskazują, że mogło to być warsztat obróbki kości w okresie późnej starożytności. Inskrypcja nagrobna znajdująca się w Muzeum w Konuralp opowiada o śmierci ateńskiego aktora tragicznego w Prusias, a wiele lat później, jego kolega z Korynt Po przeczytaniu tego tekstu, oglądając mozaikę, zwróćcie uwagę na przedstawienia pór roku w rogach oraz na lutnię w ręku Orfeusza. Następnie udajcie się do teatru, aby zobaczyć, jak widok z jego stopni rozciąga się na okoliczną równinę. Ze względu na trwające prace archeologiczne, dostępność poszczególnych części teatru może się zmieniać. Przed wizytą sprawdźcie aktualne warunki zwiedzania muzeum i terenu wykopalisk na oficjalnych stronach Urzędu Kultury i Turystyki w Düzce oraz systemu "Muzeum Kart".

Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz