Przewodniki po kulturze i sztuce, polecane wydarzenia i historie z miasta.
W południowo-zachodniej części Bolu, pomiędzy zalesionymi górami, znajdują się dwie małe miejscowości, Mudurnu i Göynük, które zachowały najlepiej tradycyjny charakter tego regionu.
Mengen, niewielka miejscowość położona na północ od Bolu, wśród leśnych wzgórz, jest jednym z nielicznych miejsc w Turcji, gdzie nazwa tego miejsca jest niemal synonimem konkretnego zawodu.
Niezależnie od tego, z której strony wjedziesz do Zonguldak, pierwsze, co poczujesz, to wrażenie, że to miasto jest młode.
Osoba przybywająca do Manisy pod koniec lata, przejeżdża przez rozległe winnice, które rozciągają się na kilometry w dolinie Gediz. Od połowy sierpnia do początku września w winnicach trwa zbiór, a na polach przy wsiach można zobaczyć rozłożone do wyschnięcia winogrona.
Co roku, wiosną, w Manisa z nieba sypią się małe kawałki owinięte kolorowymi papierami. Tłum podnosi głowy w górę, wyciąga ręce, a każdy kawałek złapany przed upadkiem na ziemię wywołuje okrzyki radości.
Osoba przybywająca do Isparty pod koniec maja poznaje miasto przede wszystkim zapachem. Różowe róże, kwitnące w ogrodach w dolinach, są zbierane wczesnym rankiem, zanim nadejdzie upał, a następnie destylowane, a charakterystyczny zapach unosi się nad miastem.
Kiedy słyszymy o Isparcie, od razu przychodzą na myśl dwie rzeczy: róże i dywany. Róże wypełniają miasto swoim zapachem w okresie wiosennym, a dywany nadają rytm domom, pracowniom i targom przez resztę roku.
Opis Antakyi bez wzmianki o mozaikach byłby niekompletny. Mosaiki znajdujące się w mieście oraz w okolicznych willach stanowią dziś jedną z największych kolekcji mozaik na świecie.
Osoby odwiedzające Hatay często poznają to miasto przede wszystkim poprzez jego kuchnię.
Aby poznać Elazığ, wystarczy usiąść przy jego stole. Kuchnia Elazığ to bogata i głęboko zakorzeniona kuchnia anatolijska, która, według rejestru Urzędu Kultury i Turystyki w Elazığ, oferuje ponad sto pięćdziesiąt różnych dań.
Gdy zapada wieczór na wyżynie Harput, światła centrum miasta rozprzestrzeniają się po dolinie, a stare miasto pogrąża się w ciszy. Ta cisza jest miejscem, w którym przez wieki rozwijała się tradycja muzyczna.
Osoba odwiedzająca Diyarbakır po raz pierwszy od razu zauważa charakterystyczny kolor miasta. Mury, baszty, dziedzińce karawanserajów, fasady budynków i kamienie ulic zbiegają się w odcieniach od ciemnoszarego do czarnego. Ten kolor nazywa się bazalt.
Osoby odwiedzające Diyarbakır poznają to miasto najpierw dzięki jego murom, a następnie dzięki jego kuchni. Sprawdzając oficjalne rejestry, można zauważyć, że kuchnia tego miasta to nie tylko sposób na zaspokojenie głodu, ale również wiedza przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Wiele osób, myśląc o kuchni Tekirdağ, wyobraża sobie dania mięsne. Jednak słodka strona tej kuchni jest równie charakterystyczna, a jej głównym składnikiem jest, co może być zaskakujące, ser.
Osoba przybywająca do Tekirdağ często zadaje to samo pytanie: gdzie można zjeść najlepsze köfte? To pytanie jest zrozumiałe, ponieważ nazwa tego miasta jest niemalże synonimem tego popularnego dania.
Osoby, które znają Samsun jako miasto portowe, centrum przemysłowe i handlowe, często nie zdają sobie sprawy, że gleba tego regionu jest jedną z najbardziej eksploatowanych na wybrzeżu Morza Czarnego.
Niezależnie od tego, czy przyjeżdżasz do Samsunu drogą morską, czy lądową, pierwszym zapachem, jaki poczujesz, jest zapach pieczywa.
W zatłoczonych dzielnicach Mersin i Tarsus wznoszą się dwa zielone wzgórza. Na ich szczytach rosną drzewa sosnowe, znajdują się ścieżki i tarasy, a na pierwszy rzut oka przypominają zwykłe parki.
Osoba odwiedzająca Mersin po raz pierwszy często poznaje to miasto dzięki potrawie zwanej "dürüm". "Tantuni" jest potrawą, która kojarzy się z tym miastem, ale kuchnia Mersin jest znacznie bogatsza i oferuje o wiele więcej niż tylko jedno danie.
Historia Anatolii, udokumentowana w źródłach pisanych, rozpoczyna się w dzielnicy zamieszkanej przez kupców.
Najlepszym sposobem, aby poznać Kayseri, jest spróbowanie lokalnej kuchni. Miasto to, położone u podnóża góry Erciyes, w dolinie, gdzie krzyżowały się dawne szlaki karawan, a jego kuchnia odzwierciedla te dwie cechy.
Spacerując po historycznych bazarach Gaziantep, najpierw usłyszy się dźwięk młotów. W okolicach karczem u podnóża twierdzy, rzemieślnicy zajmujący się obróbką miedzi wciąż pracują przy swoich stanowiskach.
Podróżujący przybywający do Gaziantep często zastanawiają się przede wszystkim, gdzie i co warto spróbować. To pytanie, więcej niż zwykła ciekawość, jest kluczem do poznania tożsamości tego miasta.
W Turcji, gdy słyszy się o białym serze, jednym z pierwszych nazw, które przychodzą na myśl, jest Ezine. Ta nazwa odnosi się do nazwy miasta, ale jest również chronioną prawnie recepturą produkcji.
