Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Orzeszki z Çorum.

Rzadko zdarza się, że ktoś przyjeżdżający do Çorumu wraca bez niczego. Zazwyczaj w torbie znajduje się paczka słonych orzeszków.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Orzeszki z Çorum.

Osoba przybywająca do Çorumu rzadko wraca z pustymi rękami. Często w torbie znajduje się paczka lokalnych orzeszków. Urząd Kultury i Turystyki prowincji Çorum wymienia lokalne orzeszki jako jeden z produktów, które warto kupić, podkreślając, że są one symbolem miasta. Zjedzenie garści orzeszków zajmuje kilka minut, ale ich produkcja to efekt wielu tygodni pracy. W tym artykule opisujemy, jak produkowane są lokalne orzeszki z Çorumu, opierając się na oficjalnym dokumencie rejestracyjnym, i wyjaśniamy, gdzie można zobaczyć ten proces.

**Lokalne orzeszki z Çorumu – zarejestrowany produkt**

Lokalne orzeszki z Çorumu są zarejestrowane w rejestrze znaków geograficznych Türk Patent ve Marka Kurumu. Zgodnie z portalem znaków geograficznych tej instytucji, wniosek o rejestrację został złożony 15 sierpnia 2001 roku, a rejestracja nastąpiła 10 grudnia 2002 roku pod numerem 42. Znak geograficzny to znak pochodzenia, a instytucją, która wniosła o rejestrację, jest Bursa Handlowa w Çorum. Dokument rejestracyjny określa sposób użycia znaku oraz obszar produkcji jako granice prowincji Çorum. Znak pochodzenia wskazuje, że produkt pochodzi z określonego miejsca i że jego cechy wynikają z warunków panujących w tym miejscu oraz z pracy ludzkiej. Krótko mówiąc, nazwa "lokalne orzeszki z Çorumu" może być używana tylko dla orzeszków produkowanych w określonym obszarze i zgodnie z opisanych w dokumencie metodach.

**Podróż rozpoczyna się od grochu**

Dokument rejestracyjny rozpoczyna się od określenia rodzaju grochu. Do produkcji lokalnych orzeszków z Çorumu należy używać grochu odmiany "damla", ponieważ ma on grubą skórkę, którą łatwo się usuwa. Dokument określa, że naturalna waga 100 ziaren grochu "damla" powinna wynosić co najmniej 55 do 57 gramów. Preferowane jest uprawianie tego grochu w Çorum, ale można również używać grochu "damla" uprawianego w regionach o podobnych warunkach klimatycznych. Strona internetowa Urzędu Kultury i Turystyki, poświęcona kuchni Çorum, wyjaśnia tło tego przepisu. Od dawna znany jest rozmiar grochu uprawianego w regionie oraz jego zdolność do przekształcania się w orzeszki. Jednak po latach 60. ilość grochu uprawianego w regionie zaczęła być niewystarczająca do zaspokojenia potrzeb produkcji, więc zaczęto importować groch z innych regionów. Mimo to, według Urzędu, lokalne orzeszki zachowały swoją renomę, ponieważ kluczową różnicą jest umiejętność prażenia, przekazywana z pokolenia na pokolenie.

**Prażenie, przechowywanie, ponowne prażenie**

Opisana w dokumencie rejestracyjnym technologia produkcji jasno pokazuje, dlaczego produkcja lokalnych orzeszków to proces wymagający cierpliwości. Groch jest najpierw przesiewany za pomocą sit o dziewię Po wystawie, ciecierzyca jest namoczona, a ilość wody jest dostosowana do potrzeb. Następnie jest ponownie umieszczana w workach, pozostawiana do odpoczynku i ponownie przesiewana, w zależności od wielkości. Skórki są oddzielane poprzez obracanie ziarna na patelni za pomocą specjalnego tłuczka wykonanego z drzewa topolowego. Złamane ziarna i skórki są usuwane za pomocą sita. Leblebi jest przechowywany w workach przez co najmniej miesiąc, a następnie ostatni raz podgrzewany na ogniu. Według uznania, podczas podgrzewania dodaje się sól, paprykę (w przypadku pikantnej wersji) lub goździki. Podgrzany leblebi jest przechowywany w płóciennych workach przez dziesięć minut, a następnie jest gotowy do sprzedaży. Strona poświęcona procesowi produkcji na stronie urzędu wojewódzkiego przedstawia proces w bardziej zwięzły sposób, opisując transformację ciecierzycy w leblebi jako proces trwający półtora miesiąca. Różnica między tymi dwoma opisami może odzwierciedlać subtelne różnice w szczegółach tej samej tradycyjnej metody, przekazywanej od mistrza do ucznia. Zarejestrowana receptura jest specyfikacją produktu.

Dokument rejestracyjny szczegółowo opisuje również używane narzędzia. Piec ma kształt okrągły i jest zbudowany z cegieł o nazwie "lime", które są nieprzepuszczalne dla powietrza. Powierzchnia jest pokryta zaprawą z gliny, błota i słomy. W środku pieca znajduje się okrągła, miedziana patelnia o średnicy od 90 do 110 centymetrów. Zgodnie z dokumentem, ta patelnia jest specjalnie produkowana w Çorum przez doświadczonych rzemieślników i musi posiadać specjalne rowki. Do pieca używa się drewna dębowego jako paliwa. Tłuczek używany do oddzielania skórek jest wykonany z drzewa topolowego, aby zapobiec łamaniu się ciecierzycy. Dokument wymaga, aby tłuczek miał średnicę 50 centymetrów i grubość co najmniej 30 centymetrów, a także wymaga, aby jego krawędź była regularnie ostrzona po każdym użyciu. Podczas przechowywania używane są płócienne worki. Gotowy leblebi jest przechowywany w taki sposób, aby nie miał kontaktu z ziemią, umieszczany na drewnianych podstawkach. Podczas sprzedaży i przechowywania powinien być przechowywany w woreczkach foliowych, w przeciwnym razie szybko się psuje. Miejsce produkcji również musi spełniać określone warunki. Zgodnie z dokumentem, powinno to być miejsce o wysokości co najmniej dwa metry, osłonięte od słońca i wyposażone w otwory wentylacyjne, które zapewniają cyrkulację powietrza. Miejsce, w którym leblebi jest przechowywany przed sprzedażą, również musi być osłonięte od słońca, mieć powierzchnię od 250 do 300 metrów kwadratowych i być pokryte zaprawą z gliny, słomy i wapna.

Ręce mistrza i wieczorny wiatr

Dokument rejestracyjny pod Kontrola jakości

Ochrona oznaczenia geograficznego odbywa się poprzez kontrolę zgodności z przepisami. Kontrola, zgodnie z dokumentem rejestracyjnym, jest przeprowadzana przez komisję utworzoną pod koordynacją Giełdy Handlowej w Çorum. W skład komisji wchodzą co najmniej dwie osoby z giełdy, a także co najmniej jedna osoba z urzędu miasta, z departamentu rolnictwa oraz z Związku Rzemieślników i Przedsiębiorców w Çorum. Komisja składa się co najmniej z pięciu osób. Zwołuje się raz w roku, a także w razie potrzeby, w oparciu o skargi lub podejrzenia. Rodzaje i lokalne specjały

Departament Kultury i Turystyki informuje, że istnieje około 40 odmian lokalnej przekąski "leblebi". Na stronie poświęconej kuchni, oprócz żółtego "leblebi", wspomina się o pikantnych, słonych i aromatyzowanych goździkami odmianach, a także o tym, że są one przygotowywane po ostatnim prażeniu. Na tej samej stronie zaznacza się, że tradycyjna produkcja odbywa się w piecach opalanych drewnem, ale stosowane są również nowoczesne metody z wykorzystaniem gazu. Według departamentu, w mieście można znaleźć sklep z "leblebi" niemal na każdym rogu. W rekomendacjach departamentu, "leblebi" jest jednym z produktów, które koniecznie należy kupić podczas wizyty w Çorum. Opis departamentu pokazuje również, jak odbywa się ostatnie prażenie w historycznych sklepach w mieście. Prażone "leblebi" jest przelewane z worków do puszek, a następnie do mis. Następnie jest umieszczane w piecu, który osiąga odpowiednią temperaturę dzięki ogniu drzewnemu. Po ostatnim prażeniu jest ponownie umieszczane w workach i oferowane do sprzedaży, jeszcze z dymem. Zgodnie z informacjami na tej samej stronie, piec do prażenia składa się z cegieł ogniotrwałych, gliny, patelni i mieszadła, a ważne jest, aby używane drewno nie pozostawiało śladów. "Leblebi" jest najbardziej znanym produktem kuchni Çorum, która, jak informuje departament, oferuje prawie sto różnych dań. Podczas spaceru po mieście, nie zdziwi Was widok worków z "leblebi" ułożonych przed sklepami oraz widok rzemieślników pracujących przy piecach. Aby lepiej poznać rolę "leblebi" w kulturze miasta, warto odwiedzić Muzeum w Çorum. Zgodnie z informacjami na portalu kulturalnym, w etnograficznej sali muzeum odtworzone są trzy różne sklepy, które odzwierciedlają lokalne rzemiosło, produkcję "leblebi" i kulturę kawiarnianą. To odtworzenie, z piecami, patelniami i workami, pozwala zobaczyć na własne oczy narzędzia, o których czytaliście w dokumencie rejestracyjnym. Praktyczne wskazówki

Podczas zakupu "leblebi", pamiętajcie o zasadach przechowywania zawartych w dokumencie rejestracyjnym. "Leblebi" powinien być przechowywany w woreczkach foliowych, ponieważ, jeśli zostanie wystawiony Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz