Samsun Sofrası: Od pide do innych dań.
Niezależnie od tego, czy przyjeżdżasz do Samsunu drogą morską, czy lądową, pierwszym zapachem, jaki poczujesz, jest zapach pieczywa.
Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Niezależnie od tego, czy przyjeżdżasz do Samsun drogą morską, czy lądową, pierwszym zapachem, jaki poczujesz, jest zapach pieczywa. Miasto położone jest pomiędzy dwiema dużymi równinami, gdzie rzeki Kızılırmak i Yeşilırmak wpływają do morza; po jednej stronie znajdują się Bafra, po drugiej Çarşamba i Terme. Te równiny produkują pszenicę, ryż, orzechy włoskie, orzechy laskowe i mleko bujolek; natomiast w głębi lądu, w regionach Havza, Kavak, Ladik i Vezirköprü, uprawiane są zboża, bulgur i ciasto filo. Obecnie w bazie danych znaków geograficznych Türk Patent and Marka Kurumu zarejestrowanych jest osiemnaście nazw związanych z Samsun, a ponad połowa z nich to potrawy, wyroby piekarnicze lub desery. Ten tekst wykorzystuje te dokumenty rejestracyjne oraz publikacje Urzędu Kultury i Turystyki miasta jako rodzaj mapy kulinarną. Najpierw przyjrzymy się trzem rodzajom pide, a następnie simit, kaz tırıda, keşek i słodkościom bez syropu.
Kiedy myślimy o Samsun, jako pierwsze przychodzi na myśl pide, ale publikacje Urzędu Kultury i Turystyki przypominają, że nie istnieje jeden "pide z Samsun". Zgodnie z informacjami w Portalu Kultury, w regionie zarejestrowane są oddzielne znaki geograficzne dla pide z Bafra, Çarşamba i Terme, a każdy z nich ma inny sposób przygotowania i smak. Różnica w dokumentach rejestracyjnych dla każdego rodzaju pide jest zwięźle opisana: pide z Bafra jest chrupiący, pide z Çarşamba jest miękki i powszechny, a w pide z Terme wyraźnie wyczuwalna jest cebula. Pide z Bafra jest pieczony zamknięty, czyli nadzienie jest owinięte ciastem i pieczone. Pide z Terme natomiast jest pieczony na otwartym ogniu. Pide z Bafra jest najstarszym z tej trójki, rejestracja została złożona w 2005 roku przez Izbę Handlową i Przemysłu w Bafra, a rejestracja została zakończona w 2009 roku. Pide z Çarşamba został zarejestrowany w 2018 roku w imieniu Giełdy Handlowej w Çarşamba, a dokument jest tak szczegółowy, jak zeszyt mistrza. Do przygotowania używana jest żółta mąka, która leżakowała przez czterdzieści dni po wyjęciu z fabryki; mąka, która leżała dłużej niż rok, jest zbyt stara i nie nadaje się do użycia. W dokumencie znajduje się również tradycyjny przepis na drożdże: w szklanym słoiku miesza się mąkę pełnoziarnistą, wodę i kilka suszonych śliwek, a mieszanka ta fermentuje przez cztery dni, aż stanie się gęsta i o kwaśnym zapachu. Ciasto jest bardzo miękkie i wilgotne, ugniata się je, dzieli na porcje i pozostawia do wyro Oto tylko w pizzy z mięsem mielonym, a smażone mięso mielone dodaje się do niej również w formie podsmażonej. Pizza z Terme, podobnie jak ta z Çarşamba, zazwyczaj serwowana jest w całości, a nie w plasterkach. Dla tych, którzy chcą spróbować wszystkich trzech rodzajów pizzy, trasa jest oczywista: na zachodzie Bafra, na wschodzie Çarşamba, a nieco dalej Terme.
**Simit z Samsun**
Poranek w Samsun rozpoczyna się nie tylko pizzą. "Samsun Simiti" został zarejestrowany w 2013 roku przez Izbę Handlową i Przemysł w Samsun, a dokument jasno opisuje, co odróżnia go od innych rodzajów bułek: jak najmniej drożdży, krótki czas wyrastania, półtwarde ciasto. Ciasto, uformowane w kształt pierścienia, wrzuca się do gotującej się miedzianej miski z syropem. Dokument zazwyczaj określa, że używany jest syrop z winogron, fig, jabłek lub gruszek. Ciasto najpierw opada na dno naczynia, a następnie wypływa na powierzchnię. Po około minucie wyciąga się je za pomocą sita. Następnie obtacza się je w sezamie; zgodnie z dokumentem, na 100 kg mąki zużywa się 20 kg sezamu. Piecze się go w tradycyjnym, czarnym piecu, ogrzewanym drewnem dębowym lub oliwnym, wyłożonym cegłami. Proces pieczenia trwa kilka minut. Dlatego "Samsun Simiti" ma ciemny kolor, intensywny smak sezamu i chrupiącą skórkę.
**"Kaz Tiridi" i wieczory towarzyskie**
Zimowym daniem w środkowej części kraju jest "Kaz Tiridi". "Samsun Kaz Tiridi" został zarejestrowany w 2013 roku dzięki wnioskowi Związku Gmin Środkowej części kraju, z siedzibą w Havza. Zgodnie z dokumentem, danie składa się z mięsa gęsiego, ryżu bulguru i ciasta filo, a jego przygotowanie trwa od trzech do półtorej godziny i jest nieodłączną częścią zimowych miesięcy. Dokument rozpoczyna się od hodowli gęsi. Młode gęsi są karmione papką z pokrzywy i jaj, a następnie wypuszczane na pastwisko, gdzie żywią się jęczmieniem i pszenicą. Przed ubojem, przez około miesiąc, są dokarmiane w ograniczonym obszarze. Gęś jest szorstko obierana, ponieważ ta metoda mniej uszkadza skórę i zapobiega wypływaniu tłuszczu. Oczyszczoną gęś posypuje się otrębami, myje, solone i wieszane, aby odsączyć wodę, a następnie obtacza się w mące. Piecze się ją na haczykach nad ogniem, rozpalonym pod garnkiem. Gęś jest zawieszona za szyję i pieczona, obracając ją od czasu do czasu, aż skóra zbrązowieje i stanie się chrupiąca. Tłuszcz, który spływa na dół do garnka, jest Tradycja jest pielęgnowana od grudnia do marca, a podczas przygotowywania potrawy, kaczka jest godzinami obracana za pomocą wałka, przy czym towarzyszą temu rozmowy, zabawy i żarty. Według strony internetowej, ta sama tradycja jest częściowo kontynuowana w okolicznych wioskach: Meşeli, Yağcı, Bayram, Yeniçelik i Çekalan. W innym komunikacie, dyrekcja informuje, że danie to jest również źródłem "słodkiej rywalizacji" między różnymi regionami, a zarówno Havza, jak i Vezirköprü uważają się za jego twórców. "Düğün kazanı" (kaczka gotowana w garnku) i "Çarşamba keşkeği" (potrawa z pszenicy).
Po zejściu do doliny, na stole pojawia się "tavuklu keşkek" (keşkek z kurczakiem). "Çarşamba Keşkeği" został zarejestrowany w 2023 roku jako produkt regionalny należący do gminy Çarşamba. Zgodnie z dokumentacją, danie to przygotowywane jest z mięsa kurczaka, pszenicy uprawianej w regionie, masła, bulionu z kurczaka i soli. Pszenica jest wcześniej namoczona na noc i gotowana przez pewien czas, a następnie pozostawiana do napęcznienia. Kurczak jest również wcześniej gotowany i rozdrabniany. Następnego dnia wszystkie składniki są gotowane razem, a następnie dokładnie rozdrabniane drewnianą łopatką lub tłuczkiem; w regionie określa się to jako "güdeleme". Gotowa potrawa, o konsystencji gęstej zupy, jest polana roztopionym masłem. Dokumentacja opisuje również aspekt społeczny tej tradycji: "keşkek" jest przygotowywany wspólnie, a szczególnie podczas wesel, panowie mają zwyczaj długotrwałego rozdrabniania potrawy w tym samym rytmie. Bez syropu: słodkości, "nokul" i "kıvratma".
Słodycze z Samsun nie wymagają syropu. "Bafra Nokulu" został zarejestrowany jako produkt regionalny należący do gminy miejskiej Samsun; ochrona rozpoczęła się w 2012 roku, a rejestracja została zakończona w 2017 roku. Dokumentacja opisuje "nokul" jako słodki wypiek drożdżowy, wypełniony orzechami, suszonymi rodzynkami i cukrem, przypominający baklawę, ale bez syropu. To, co go wyróżnia, to ciasto: nie używa się proszku do pieczenia ani jajek, a dodatek octu nadaje mu kruchość. Ciasto jest cienko rozwałkowane wałkiem, smarowane mieszanką masła i oleju, obficie posypywane nadzieniem, a następnie zwijane w rulon, krojenie na kawałki. Rulony są posmarowane mieszanką cukru, masła i żółtek jaj i pieczone w piekarniku, aż się zrumienią. Dokumentacja opisuje również sposób podawania: "nokul" jest układany w rzędach w koszu "Bafra zembili", który sam w sobie jest produktem regionalnym, wykonanym z trzciny ro Ryż z Bafra został zarejestrowany w 2026 roku jako produkt regionalny. Zgodnie z dokumentem, ryż uprawiany jest wzdłuż około trzydziestokilometrowego odcinka wzdłuż rzeki Kızılırmak, po obu jej brzegach, począwszy od miejsca, gdzie rzeka wpada do morza. Nizinna oblast Bafra charakteryzuje się najwyższymi wartościami nasłonecznienia w regionie Morza Czarnego. Lokum z Bafra jest wypełniany śmietaną uzyskaną z mleka bujół hodowanych w delcie rzeki. Zgodnie z dokumentem rejestracyjnym, mleko tych bujół charakteryzuje się wysoką zawartością tłuszczu, a co za tym idzie, śmietana również jest tłusta. Na wschodzie znajduje się miód z orzechów włoskich z Salıpazarı. Ten produkt regionalny, jedyny w swoim rodzaju w regionie, jest znany z ciemnobrązowego koloru, intensywnego zapachu i lekko gorzkiego smaku, a także zawiera co najmniej 72% pyłku z orzechów włoskich. Manty z Yakakent, znajdującego się na zachodnim wybrzeżu, również są produktem regionalnym. Zgodnie z dokumentem, są one składane w kształcie muszelki i podawane posypane orzechami włoskimi.
**Kuchnia regionu, kształtowana przez migracje**
W inwentaryzacji kuchni prowadzonym przez Wydział Kultury i Turystyki, zidentyfikowano około dwustu dwudziestu potraw charakterystycznych dla regionu. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Wydział, na liście znajdują się takie potrawy jak: keşkek, nokul, haluçka, baklalı sarma (rolady z fasoli), fasulye turşusu kavurması (danie z fasoli konserwowej), katık sündürmesi, büryan, kağıtta hamsi (sardynki pieczone w papierze), karmaç, kıvratma, kocakarı gerdanı i paluze. W tej samej informacji podkreślono, że region ten od około pięćdziesięciu lat przyjmuje imigrantów z Kaukazu i Bałkanów, co sprawia, że kuchnie bałkańskie, kaukaskie i nadmorskie współistnieją w Samsun. To właśnie ta różnorodność jest głównym źródłem bogactwa kulinarnych doświadczeń.
**Jak odkrywać kuchnię Samsun?**
Najlepiej spróbować pide w jego rodzimym regionie. Ponieważ Bafra, Çarşamba i Terme są od siebie oddalone, warto zaplanować wycieczkę wzdłuż wybrzeża i spróbować tych potraw w różnych dniach. Simit (turecki obwarzanek) najlepiej smakuje rano, zaraz po wyjęciu z pieca – wtedy smak słodkiej skórki jest najbardziej wyrazisty. Kaz tiridi to danie zimowe, a dokument rejestracyjny również to podkreśla. Jeśli odwiedzisz region między grudniem a marcem, masz większą szansę na znalezienie go w menu. Nokul i kıvratma, ponieważ nie zawierają cukru, są idealne do zabrania w podróż i stanowią praktyczne p Źródła:
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Baza danych znaków geograficznych (Samsun), https://ci.turkpatent.gov.tr/cografi-isaretler/liste?il=55
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Çarşamba Pidesi" (333), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/333.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Terme Pidesi" (129), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/129.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Samsun Simidi" (176), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/176.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Samsun Kaz Tiridi" (174), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/174.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Çarşamba Keşkeği" (1495), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/4a4d0f00-e405-48aa-bc47-44ae293a6aad.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Bafra Nokulu" (227), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/227.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Çarşamba Kıvratması" (751), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/0f9a7ab4-ff18-4310-8dd3-f4ac2f71b2c5.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Bafra Pirinci" (1862), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/219867bb-2fb4-4341-96b7-0ea1999f0ee7.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Bafra Kaymaklı Lokum" (482), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/6ce855a8-9f0c-4e9e-8a92-8621b43807f7.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Salıpazarı Kestane Balı" (1468), https://ci.turkpatent.gov.tr/Files/GeographicalSigns/49095451-79f9-4ea3-af8c-693c3a832dc5.pdf
- Türk Patent ve Marka Kurumu, Certyfikat rejestracyjny "Yakakent Mantısı" (251), https
Komentarze
Napisz pierwszy komentarz
