Przejdź do głównej treści
Radar Türkiye
Odkrywaj wydarzenia w aplikacji
Otwórz
Radar Türkiye

Mosiądz, haft tkanin, intarsje – rzemiosło z Antepu.

Spacerując po historycznych bazarach Gaziantep, najpierw usłyszy się dźwięk młotów. W okolicach karczem u podnóża twierdzy, rzemieślnicy zajmujący się obróbką miedzi wciąż pracują przy swoich stanowiskach.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Brak ocen

Zaloguj się, aby polubić i ocenić

Mosiądz, haft tkanin, intarsje – rzemiosło z Antepu.

Podczas spaceru po historycznych bazarach Gaziantep, najpierw usłyszycie dźwięk młotka. W okolicach karczem, u podnóża twierdzy, rzemieślnicy pracują przy swoich warsztatach. W tym samym mieście tkane są tkaniny kutnu z lnu i jedwabiu w paski, na powierzchnie skrzynek z orzechów nakładane są inkrustacje z muszli pochodzących z Eufratu, a na białe tkaniny wykonywane są zdobienia w stylu "Antep". Ten tekst opisuje, jak te rzemiosła są tworzone, jak są one oficjalnie klasyfikowane i gdzie można je zobaczyć w mieście. Zamiast nazw sklepów lub warsztatów, znajdziecie tu informacje, które pomogą wam zorientować się, czego szukać na bazarze. Oficjalna rejestracja rzemiosł.

Rzemiosło w Gaziantep jest chronione nie tylko tradycją, ale również dokumentacją. Biuro Patentów i Znaków Towarowych Turcji zarejestrowało w 2012 roku "Gaziantep Copper Handicrafts" (Gaziantepskie wyroby miedziane) i "Gaziantep Mother-of-Pearl Handicrafts" (Gaziantepskie wyroby z muszli), a w 2016 roku "Antep Kutnu Fabric" (Tkanina kutnu z Antep) i "Antep Handicrafts". W 2026 roku do listy dodano również "Gaziantep Yemen". Każdy dokument rejestracyjny szczegółowo opisuje produkt, etapy produkcji i kontrolę jakości. Te dokumenty są najbardziej wiarygodnym źródłem informacji, jeśli chcecie zrozumieć, jaką techniką wykonano dany przedmiot, który widzicie na bazarze. Bazar miedziarski i okolice twierdzy.

Gaziantep Metropolitan Municipality opisuje bazar miedziarski jako kompleks sklepów, w których wielu rzemieślników produkuje swoje wyroby. Sklepy z drewnianymi fasadami i brukowane uliczki przenoszą nas w przeszłość. Dokładna data budowy sklepów jest nieznana, ale uważa się, że pochodzą z XIX wieku. Jednokondygnacyjne sklepy znajdują się w obrębie kompleksu karczem i mają wejścia łukowe, które wychodzą na ulicę. W budynkach użyto lokalnie występującego, twardego wapienia o regularnych kształtach, znanego jako "keymıh". Portal kulturalny informuje, że bazar został nagrodzony przez Związek Historycznych Miast w ramach projektu "Kültür Yolu" (Droga Kultury). Portal podaje również, że bazar znajduje się w dzielnicy Boyacı i jest oddalony o krótki spacer od centrum miasta. Zarówno gmina, jak i portal podkreślają, że rzemiosło, któremu bazar zawdzięcza swoją nazwę, czyli obróbka miedzi, jest nadal intensywnie rozwijane. Ze względu na bliskość twierdzy, karczem i bazarów, można zwiedzić ten obszar podczas jednej wycieczki. Miedź formowana z jednego kawałka.

Dokument rejestracyjny "Gaziantep Copper Handicrafts" wyraźnie opisuje charakterystyczną cechę tego rzemiosła. Produkt jest wykonywany z jednego kawałka, bez uży Otoce tłumaczenie:

W gałązce rzemiosła miedzarskiego w Gaziantep stosuje się czterdzieści jeden głównych motywów, które w większości pochodzą z okresu Seldżuków i Imperium Osmańskiego, a oprócz tego znajdują się tam również obrazy przyrody oraz własne projekty artystów. Dokument opisuje, że dobry rzemieślnik potrzebuje od piętnastu do dwudziestu lat, aby osiągnąć mistrzostwo. Dokument szczegółowo opisuje również proces obróbki miedzi, zanim trafi ona na blachę. Sztabki miedzi są topione w hutach, a następnie odlewane do form. Następnie są ciągnione przez wały, aby uzyskać pożądaną grubość, a następnie poddawane obróbce termicznej w piecu, aby zmiękczyć je po zahartowaniu. Wyroby miedziane przeznaczone do użytku w kuchni są cynkowane. Jeśli pożądany jest efekt starzenia, produkt jest zanurzany w rozcieńczonym kwasie, wypalany, polerowany, a następnie cynkowany. Dokument rejestracyjny zawiera również informację, że produkty są kontrolowane co najmniej dwa razy w roku, a komisja kontrolna składa się z przedstawicieli Izby Przemysłowej w Gaziantep oraz Związku Rzemieślniczych Izb w Gaziantep.

Muszle na orzechu – technika inkrustacji

Zgodnie z dokumentem dotyczącym rzemiosła inkrustacji w Gaziantep, muszle lub kość słoniowa są nakładane specjalnymi stalowymi narzędziami na orzech, leszczynę i rzadziej na drzewo różane. Praca jest wzbogacana srebrnymi lub miedzianymi drutami, wykorzystując technikę filigranu. Dokument informuje, że muszle pochodzą z ostryg słodkowodnych, pozyskiwanych z jezior, rzek i strumieni, a preferowane są muszle z rzeki Tygrys. Oprócz srebrnych, ołowianych i miedzianych drutów, stosuje się również drut "atpako". W Gaziantep rzemiosło inkrustacji jest często przekazywane z ojca na syna. Proces produkcji rozpoczyna się od przygotowania drewna. Drewno orzechowe i leszczynowe, wolne od sęków i pęknięć, musi być suszone przez co najmniej dwa lata. Następnie na drewno nanoszony jest wzór, za pomocą dłuta wycinane są rowki, a następnie w te rowki wbijane są młotkiem cynowane druty. Następnie w miejscach, gdzie mają być umieszczone muszle, wycinane są wgłębienia. Muszle są rozbijane specjalnym narzędziem zwanym "keltepe", a następnie kształtowane za pomocą narzędzi kamiennych. Fragmenty są przyklejane do drewna za pomocą kleju z jogurtu i pasty z wiórów orzecha, a następnie pozostawiane do wyschnięcia przez co najmniej jeden dzień. W dokumencie wyróżniono trzy techniki: intarsja, oklejanie i nakładanie pasty. W zależności od wzoru i sposobu użytkowania wyróżnia się cztery główne grupy, a w Gaziantep dominują style " Dawniej tkaniny kutnu były tkane na drewnianych krosnach, a obecnie na krosnach z osnową i jacquardach. Po tkaniu, materiał jest przepuszczany przez walce; gdy jest wilgotny i złożony, na jego powierzchni pojawiają się zmarszczki. Dokument podkreśla, że unikalne techniki tkactwa, splotu i barwienia tkanin kutnu są przekazywane z ojca na syna i wymagają umiejętności, które są wynikiem wieloletniego doświadczenia. Tkaniny kutnu są wykorzystywane w tradycyjnych strojach, kostiumach do tańca ludowego, kamizelkach, szalikach, torebkach i obiciach. Haft Antep to technika haftu, która, jak wynika z dokumentu, jest wykonywana przez miejscowych mieszkańców w regionie Gaziantep. Haft Antep w wersji tradycyjnej jest wykonywany na białej lub kremowej tkaninie, używając białych, żółtych i kremowych nici, natomiast haft Antep w wersji kolorowej wykorzystuje nici w różnych kolorach. Różnica w stosunku do innych haftów polega na tym, że najpierw z tkaniny wyciąga się nici, a następnie pozostałe nici są owijane różnymi technikami haftu, aby uformować wzór. Dokument stwierdza, że haft Antep jest trudny do usunięcia i że wzór jest często tworzony bezpośrednio na tkaninie, wyciągając nici, a nie rysując go. W przeszłości jako podłoże używano tkanin takich jak popelina, poplin i tkanina kahke, a obecnie, oprócz lnu i jedwabiu, stosuje się również tkaniny kutnu. W technice haftu siatkowego, z tkaniny wyciąga się nici w równych odstępach, tworząc małe, kwadratowe otwory, a następnie na tej siatce tworzy się wzór za pomocą techniki haftu zwanej "mercimek ajuru". Brzegi są często wykańczane koronką; dokument wskazuje, że w tych koronkach często stosuje się wzory liści morwy, monet i połówek monet.

Bayazhan – Wystawa rzemiosła

Dobre miejsce na rozpoczęcie zwiedzania to Bayazhan, muzeum miejskie w centrum miasta, które prezentuje różne rzemiosła. Zgodnie z informacjami na stronie internetowej urzędu miasta, budynek został w 1909 roku wybudowany przez handlarza tytoniem, Bayaz Ahmet Efendi, a w 1909 roku został przekształcony w muzeum miejskie. W muzeum regionalne rzemiosła, takie jak tkactwo kutnu, inkrustacja i obróbka miedzi, są prezentowane w tematycznych sekcjach, z wykorzystaniem manekinów. Znajdują się tam również makety ważnych budynków w mieście. Przed wizytą warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia muzeum na oficjalnej stronie internetowej urzędu miasta.

Na co zwrócić uwagę na targu?

Przy oglądaniu przedmiotu z miedzi, najpierw dotknij jego powierzchni; w technice tłoczenia wzór jest tworzony poprzez wycinanie fragmentów z powierzchni, co powoduje wyraźne przejście między wypukłością a wgłębieniem. W przypadku pudełka z inkrustacją, należy zwrócić uwagę, czy nici i fragment Źródła:

Komentarze

0/1000

Napisz pierwszy komentarz