Kültür-sanat rehberleri, etkinlik önerileri ve şehirden hikayeler.
Bursa'yı gezmenin en rahat yolu arabayı hiç düşünmemektir. Şehrin tarihi çekirdeği, Uludağ'ın eteğinde doğu batı yönünde uzanan dar bir şerittir ve o şeridin altından bir metro hattı, üstünden iki tramvay hattı geçer.
Bursa'nın ipeği yüzyıllardır anlatılır; yünün hikayesi ise çok daha kısa ama en az onun kadar belirleyicidir.
Antalya'ya ilk kez denizden ya da uçaktan bakan herkes aynı şeyi fark eder.
Antalya'nın turistik haritasında Selçuklu, Kaleiçi'ndeki Yivli Minare'den ibaret görünür.
Antalya'da tramvay üç ayrı dönemin aracıdır.
İstanbul'u bisikletle gezmek, yokuşlarıyla ünlü bir şehir için ilk bakışta iddialı bir fikir gibi görünür. Oysa şehrin en güzel yerleri kıyıda ve kıyı düzdür.
Yenikapı'da Marmaray'dan inip metroya geçerken bastığınız zeminin birkaç metre altında, bin beş yüz yıl önce Mısır'dan gelen buğday gemilerinin demirlediği bir liman yatıyor.
Bir şehrin adı, o şehrin en eski anıtıdır. Taşlar yıkılır, surlar onarılır, sokaklar yeniden çizilir; ama ad ağızdan ağıza aktarılarak binlerce yıl yaşar ve her dönem ona kendi rengini katar.
Dünyanın hemen her dilinde "angora" sözcüğü bir yumuşaklık çağrıştırır; bir kazağın etiketinde, bir kedi yarışmasının listesinde, bir keçi çiftliğinin adında karşınıza çıkar.
Ankara'nın taşına bak, gözlerimin yaşına bak. Türkünün ilk dizesi bir şehrin taşını aşkla yan yana koyar ve bu tesadüf değildir.
İzmir'in kuzeybatısında, Karşıyaka'nın bittiği yerde şehir birdenbire tuzlalara, sazlıklara ve pembe kuşlarla dolu sığ sulara açılır.
İzmir'in tam ortasında, Alsancak ile Basmane arasında 420 bin metrekarelik bir yeşil ada durur. Kültürpark doksan yıldır hem şehrin nefes aldığı bahçe hem de her eylül kapılarını dünyaya açan bir fuar alanıdır.
Bursa'nın ipeği ve kebabı kadar tanınan bir özelliği daha var; Uludağ'ın eteğinden kaynayan sıcak sular. Şehrin batısındaki Çekirge semtinde yüzyıllardır aynı suyun üzerine kurulmuş hamamlar sıralanır.
Bursa'nın tarihi çarşısında yürürken adı ipekle anılan bir handan, kuyumcuların doldurduğu bir bedestenden ve vitrinlerinde ipek eşarplar asılı dükkanlardan geçersiniz. Bu manzara bir tesadüf değil.
Antalya'da yaz gecelerinin bir kısmı insanlara değil kaplumbağalara aittir.
Teke Yarımadası'nın kıyısı yukarıdan bakınca bir dizi koy, burun ve çam ormanı gibi görünür.
Türkiye'de bir filmin eski olduğunu söylemek için çoğu zaman "Yeşilçam filmi" demek yeter. Siyah beyaz bir aşk hikayesi, kötü kalpli bir zengin, fakir ama onurlu bir genç, sonunda herkesin ağladığı bir kavuşma.
Eski İstanbul'da en korkulan haber yangın haberiydi. Şehir yüzyıllar boyunca ahşaptan kurulmuş, dar sokaklarda birbirine yaslanmış evlerle dolmuştu.
2026, İstanbul vapurunun tarihinde yuvarlak bir yıl: Boğaziçi'nde vapur işletmek için kurulan Şirket-i Hayriye'nin kuruluşunun 175. yılı. Şehir Hatları bu yıl dönümünü yıl boyu süren etkinliklerle kutluyor.
Karaköy'den Beyoğlu'na bir buçuk dakikada çıkan kısa bir hat, 150 yılı aşkın süredir aynı işi yapıyor.
Topkapı Sarayı, tarihi yarımadanın ucunda, Marmara'ya, Boğaz'a ve Haliç'e aynı anda bakan Sarayburnu'nda kuruludur.
İstanbul'da sokakta yemek bir aceleye getirme işi değil, şehrin takvimine ayak uydurmanın bir yoludur.
İstanbul'da bir vapur iskelesinin tabelasını okumak, farkında olmadan birkaç dili birden konuşmak demek.
Topkapı Sarayı'na gelenlerin çoğu Hazine'ye, Harem'e ve Boğaz'a bakan terasa koşar. İkinci avlunun sağ kanadında sıra sıra yükselen bacalar ise çoğu zaman bir fotoğraf karesinde kalır.
