Οδηγοί πολιτισμού και τέχνης, προτάσεις για εκδηλώσεις και ιστορίες από την πόλη.
Όταν κάποιος επισκέπτεται την Τσανάκαλε, συχνά εξηγεί το όνομα της πόλης αναφερόμενος στα κάστρα που βρίσκονται στον Βόσπορο. Ωστόσο, το δεύτερο μέρος του ονόματος σχετίζεται με το έδαφος.
Πολλά βιβλία ιστορίας της φιλοσοφίας ξεκινούν από το ίδιο σημείο: από τη Μίλητο, που βρίσκεται στην ακτή της Εγγείου Θάλασσας, κοντά στην περιοχή Μπαλάτ, η οποία σήμερα αποτελεί μέρος του δήμου Ντιντίμ στην επαρχία Αϊδίν. Περίπου το 6ος αιώνας π.Χ.
Σήμερα, κάποιος που βρίσκεται στην υψηλότερη βαθμίδα του θεάτρου της Μίλητου και κοιτάζει προς τη Δύση, δεν θα δει θάλασσα στον ορίζοντα. Αντίθετα, μπροστά του εκτείνεται μια επίπεδη πεδιάδα καλυμμένη με βαμβακοχώραφα, αρδευτικά κανάλια και καλάμια.
Στην βορειοανατολική άκρη της Κιρκλαρέλι, σε απόσταση λίγων μέτρων από τα βουλγάρικα σύνορα, βρίσκεται ένα δάσος όπου, κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το έδαφος καλύπτεται από νερό.
Στο τμήμα του παλιού δρόμου που συνδέει την Κωνσταντινούπολη με την Εδίνε και περνά από την Κιρκλαρέλι, υπάρχουν τρεις μεγάλες πέτρινες γέφυρες, τοποθετημένες σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων η μία από την άλλη.
Στη νότια περιοχή της Yalova, σε μια στενή κοιλάδα που διασχίζει τις δασικές πλαγιές των βουνών Samanlı, αναβλύζουν ιαματικά νερά από το έδαφος.
Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν την Yalova για τα ιαματικά της λουτρά, την παραθαλάσσια τοποθεσία της και την εγγύτητά της με την Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, το όνομα της πόλης αναφέρεται και στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: το πρώτο γνωστό εργοστάσιο παραγωγής χαρτιού της αυτοκρατορίας ιδρύθηκε εδώ στα μέσα του 18ου αιώνα.
Ο λόφος του Αλισάρ, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σόργκουν, στην πεδιάδα της λεκάνης του ποταμού Κανακ, είναι σήμερα ένας ήσυχος λόφος. Γύρω του εκτείνονται χωράφια και δεν διαθέτει υποδομές για την υποδοχή επισκεπτών.
Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε την πόλη του Yozgat είναι να καθίσετε στο τραπέζι. Η πόλη βρίσκεται στην καρδιά μιας εκτεταμένης και ορεινής πεδιάδας, γνωστής ως Bozok yaylası, όπου ο χειμώνας είναι μακρύς και σκληρός, ενώ το καλοκαίρι είναι σύντομο και ξηρό.
Το όνομα Σαφράνμπολου προέρχεται από ένα λουλούδι. Αυτό το λουλούδι, με τα κόκκινα του πέταλα, έδωσε στο φαγητό της πόλης ένα κίτρινο χρώμα για αιώνες και άρωμα στα γλυκά της.
Όποιος επισκέπτεται για πρώτη φορά το Safranbolu, βλέπει τα σπίτια σαν ένα έργο τέχνης. Οι λευκές προσόψεις, τα σκούρα ξύλινα πλαίσια, οι κεραμοσκεπές και οι επάνω όροφοι που προεξέχουν προς το δρόμο συνθέτουν ένα μοναδικό τοπίο.
Στην περιοχή του Ορντού, η ζωή εκτυλίσσεται σε περιοχές που βρίσκονται αρκετά ψηλότερα από την ακτή. Οι βουνά που υψώνονται ακριβώς πίσω από την παραθαλάσσια πόλη, ανοίγονται σε εκτεταμένα λιβάδια, πεδινές εκτάσεις περιτριγυρισμένες από δάση και διάσπαρτες ορεινές περιοχές, σε υψόμετρα που ξεπερνούν τα χίλια μέτρα.
Στην Ορτού, το φαγητό είναι ο ευκολότερος τρόπος για να γνωρίσετε τη γεωγραφία της πόλης.
Όταν επισκέπτεστε τα σιελτζουκικά κτίρια στην Κόνυα, συχνά αυτό που τραβάει πρώτα την προσοχή σας δεν είναι η πέτρα, αλλά το χρώμα.
Καθώς πλησιάζετε στην Κόνυα με τρένο ή με αυτοκίνητο, η θέα από το παράθυρο αποκαλύπτει επίσης την εικόνα της πόλης. Μια εκτεταμένη, επίπεδη πεδιάδα που απλώνεται μέχρι τον ορίζοντα, χωράφια που έχουν αποχρωματιστεί σε κίτρινο μετά τη συγκομιδή και κοπάδια προβάτων που βόσκουν ανάμεσά τους.
Ένας άνθρωπος που γνωρίζει το Τραμπζόν μόνο από την παραλιακή οδό, ουσιαστικά δεν έχει δει το μισό της πόλης.
Στο Τραμπζόν, το τραπέζι στήνεται ανάμεσα στη θάλασσα και το βουνό. Από τη μία πλευρά, το ψάρι "hamsi" που φτάνει στην ακτή κατά τη διάρκεια του χειμώνα, και από την άλλη, το βούτυρο και το τυρί που παράγονται από το γάλα των ζώων που βόσκουν στα ορεινά. Στο μέσο αυτών, στις πλαγιές, καλλιεργείται καλαμπόκι.
Κάθε καλοκαίρι, στα τέλη Μαΐου, στην περιοχή Σαράιτσι, βόρεια της Εδίνης, ακούγονται οι ήχοι των τύμπων και των ζουρνών, και οι αθλητές, λαδωμένοι, εμφανίζονται στο χορτάρι.
Όταν κάποιος επισκέπτεται την Εδίνε, η πρώτη του ερώτηση είναι συχνά η ίδια: πού μπορώ να φάω τοπικό κρεατικό; Η ερώτηση είναι δικαιολογημένη, καθώς το ενημερωτικό φυλλάδιο της Εδίνε, που εκδίδεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, αναφέρει ότι το πιο γνωστό τοπικό πιάτο είναι το "tava ciğer" (τηγανητό κρεατικό).
Μόλις βήσετε στην αυλή του Taşhan στην Ερζουρούμ, θα δείτε σειρές από μαύρες, γυαλιστερές πέτρες στις βιτρίνες. Το όνομα αυτής της πέτρας διαφέρει ανάλογα με την περιοχή: κάποιοι την αποκαλούν "Oltu taşı", άλλοι "Erzurum taşı" και κάποιοι "μαύρη κεχριμπάρι".
Όποιος επισκέπτεται το Ερζουρούμ τον χειμώνα, θυμάται πρώτα τον κρύο και μετά το φαγητό.
Ο ποταμός Ακάρτσαϊ δεν φτάνει στη θάλασσα. Προέρχεται από τις ορεινές περιοχές στα δυτικά της πόλης Αφιόν Καραχισάρ, διασχίζει το κέντρο της πόλης, στρέφεται προς τα ανατολικά, διασχίζει μια εκτεταμένη πεδιάδα και ολοκληρώνει την πορεία του στην λίμνη Έμπερ, ανάμεσα στις πόλεις Μπολβαδίν και Τσαϊ.
Όλοι όσοι επισκέπτονται την Αφιόν Καραχισάρ, θυμούνται πρώτα τη γεύση που αφήνει στο στόμα τους.
Ένας άνθρωπος που γνωρίζει την Αντάνια μόνο για το κεμπάπ, τη ζέστη και τους μεγάλους δρόμους της, όταν ανεβαίνει μερικά βήματα από τη δυτική πλευρά της γέφυρας Taşköprü, ανακαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πόλη.
