Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Radar Türkiye

Οι πέτρινοι γεφυροί της Ερτζένε, από το Μπαμπάεσκι προς τη Λουλεμπουργκάζ.

Στο τμήμα του παλιού δρόμου που συνδέει την Κωνσταντινούπολη με την Εδίνε και περνά από την Κιρκλαρέλι, υπάρχουν τρεις μεγάλες πέτρινες γέφυρες, τοποθετημένες σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων η μία από την άλλη.

Radar TürkiyeRadar Türkiye25 Ekim 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Οι πέτρινοι γεφυροί της Ερτζένε, από το Μπαμπάεσκι προς τη Λουλεμπουργκάζ.

Στο τμήμα της παλιάς οδού που συνδέει την Κωνσταντινούπολη με την Εδίνε και διέρχεται από την Κιρκλαρέλι, υπάρχουν τρεις μεγάλες πέτρινες γέφυρες, τοποθετημένες σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων η μία από την άλλη. Αυτές οι γέφυρες, που βρίσκονται πάνω από το ρέμα Λουλεμπουργκάζ, τον ποταμό Εργκένε και το ρέμα Μπαμπάεσκι, χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα από οχήματα και πεζούς. Αυτό το κείμενο δεν θα παρουσιάσει κάθε γέφυρα ξεχωριστά, αλλά θα εξηγήσει γιατί βρίσκονται εκεί: ως μέρος της στρατιωτικής και εμπορικής οδού που οδηγούσε στα Βαλκάνια, ως μέρη των σταθμών ανάπαυσης που χτίστηκαν κατά μήκος της οδού, για να εξηγήσει πώς οι πέτρινες καμάρες κατάφεραν να αντέξουν στο χρόνο και γιατί η λεκάνη του ποταμού Εργκένε είχε ανάγκη από αυτές τις γέφυρες. Στο τέλος, θα προτείνουμε πώς μπορείτε να επισκεφθείτε και τις τρεις γέφυρες σε μία μόνο ημέρα. Η οδός που συνδέει τη Βελιγραδίου με την Κωνσταντινούπολη.

Η ιστορία των γεφυρών ξεκινά με την οδό. Κατά την εποχή των Ρωμαίων, η διαδρομή, γνωστή ως Via Militaris, δηλαδή ο Στρατιωτικός Δρόμος, συνέδεε τη Βελιγραδίου με την Κωνσταντινούπολη μέσω των πόλεων Νις, Σόφια, Φιλιππούπολη και Εδίνε. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι αυτός ο δρόμος κατασκευάστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και είχε μήκος 924 χιλιόμετρα μεταξύ Βελιγραδίου και Κωνσταντινούπολης. Οι Οθωμανοί χρησιμοποίησαν αυτή την παλιά διαδρομή ως μέρος των τριών κύριων δρόμων που χρησιμοποιούσαν για τις ευρωπαϊκές τους εκστρατείες. Στο λήμμα για το Λουλεμπουργκάζ στην Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ (TDV), η πόλη περιγράφεται ως ένα από τα σημαντικότερα σημεία στάσης της εμπορικής και ταχυδρομικής οδού που συνέδεε τη Βελιγραδίου, τη Σόφια, την Εδίνε και την Κωνσταντινούπολη. Δηλαδή, κάτω από το τσιμέντο του σημερινού δρόμου D-100, βρίσκεται μια διαδρομή που για αιώνες χρησιμοποιήθηκε από στρατούς, εμπορικά καραβάνια και αγγελιοφόρους. Αυτός ο δρόμος δεν περνάει μέσα από μια επίπεδη πεδιάδα. Αμέτρητα ρεύματα που κατεβαίνουν από τα βόρεια βουνά της Θράκης ρέουν προς το νότο και συγκεντρώνονται στον ποταμό Εργ Ο Σινάν, οι αυτοκρατορικοί αρχιτέκτονες και οι γρήγορα κατασκευασμένες γέφυρες

Σύμφωνα με πληροφορίες που δόθηκαν από την Περιφέρεια Κιρκλαρέλι, κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών εκστρατειών, υπήρχαν εκατοντάδες τεχνίτες υπό την καθοδήγηση ενός αυτοκρατορικού αρχιτέκτονα, ο οποίος επιλεγόταν από τον αρχιτέκτονα του στρατού. Αυτή η ομάδα κατασκεούσε τα κτίρια και τις γέφυρες κατά μήκος της διαδρομής του στρατού. Ορισμένες από αυτές τις γέφυρες κατασκευάζονταν γρήγορα από ξύλο. Το άρθρο για τις γέφυρες στην "Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ" (TDV) δίνει το πιο γνωστό παράδειγμα: Η ξύλινη γέφυρα που κατασκεύασε ο Μimar Sinan για να επιτρέψει στον στρατό του Σουλτάνου Σουλεϊμάν να διασχίσει τον ποταμό Προύτ κατά την εκστρατεία του το 1538, έγινε πολύ γνωστή και έπαιξε ρόλο στην ανάδειξή του στην θέση του αρχιτέκτονα. Στην εναλλακτική διαδρομή προς τη Δύση, κατασκευάστηκαν μόνιμες πέτρινες γέφυρες. Η σελίδα της Περιφέρειας αναφέρει τις γέφυρες Haramidere, Büyükçekmece, Silivri, Lüleburgaz και Alpullu ως τμήματα αυτής της διαδρομής που έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Πώς στέκεται μια πέτρινη γέφυρα

Το βάρος μιας πέτρινης γέφυρας μεταφέρεται κατά μήκος της καμάρας μέσω της πίεσης. Όπως αναφέρει η "Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ", το σχήμα της καμάρας πρέπει να είναι κατάλληλο για τη διανομή της πίεσης, ώστε να δημιουργείται ομοιόμορφη πίεση σε όλη την επιφάνειά της. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν κυρίως στρογγυλές καμάρες, ενώ οι Τούρκοι, οι Ιρανοί και οι Άραβες προτιμούσαν τις αιχμηρές καμάρες. Οι Οθωμανοί τεχνίτες, επειδή τοποθετούσαν το κέντρο του κύκλου κοντά στο μέσο του ανοίγματος, το σχήμα της καμάρας βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε ένα ημικύκλιο και μια παραβολή. Η πέτρα στην κορυφή της καμάρας ονομάζεται "κλειδί", ενώ οι πρώτες πέτρες που στηρίζουν τις καμάρες ονομάζονται "υποστηρίγματα". Το αόρατο μέρος της κατασκευής βρίσκεται κάτω από το νερό. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, για να δημιουργηθεί η βάση, πρώτα τοποθετούνται ξύλινα στηρίγματα γύρω από την περιοχή που θα σκαφτεί. Στη συνέχεια, το νερό που συσσωρεύεται στην κοιλότητα απομακρύνεται με κουβάδες και αντ Η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV" την περιγράφει ως μια γέφυρα μήκους 123,80 μέτρων, με πέντε αψίδες, και αναφέρει ότι, χάρη στην κεντρική αψίδα μήκους 20,05 μέτρων, θεωρείται η μεγαλύτερη γέφυρα που κατασκεύασε ο Μimar Sinan. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" αναφέρει ότι οι πέτρες που αποτελούν την μεγάλη αψίδα έχουν πλάτος 76 εκατοστά και είναι ενιαίες, με μήκος που φτάνει τα 2,5 μέτρα. Δεν έχει επιγραφή. Σύμφωνα με τη Wikipedia, η γέφυρα αναφέρεται ως "Γέφυρα Mehmed Paşa" στο έργο "Tezkiretü'l-Bünyan", και ένα έγγραφο του 1579 που ζητάει έναν τεχνίτη για τη γέφυρα στο Sinanlı, υποδηλώνει ότι η κατασκευή ξεκίνησε πριν από αυτήν την ημερομηνία. Λόγω της μεταγενέστερης αλλαγής της ροής του ποταμού Ergene, οι αποχετευτικές οπές έχουν γεμίσει με χώμα. Η γέφυρα επισκευάστηκε από την Υπηρεσία Δρόμων μεταξύ 1983 και 1987. Η καλύτερη οπτική γωνία για να θαυμάσετε την μεγάλη αψίδα είναι να πλησιάσετε την ακτή. Γέφυρα Babaeski και περίπτερο επιγραφών.

Η τρίτη γέφυρα βρίσκεται στην έξοδο του Babaeski προς το Lüleburgaz, πάνω από το ποτάμι που ονομάζεται "Babaeski" ή "Διάβολος". Σύμφωνα με την επιγραφή που βρίσκεται στο περίπτερο στο κέντρο της, η γέφυρα κατασκευάστηκε το 1633, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του IV Murad. Η Wikipedia αναφέρει ότι ο Evliya Çelebi περιγράφει τη γέφυρα ως έργο του Çoban Veli Kasım Ağa, ο οποίος ανέβηκε στην ιεραρχία του "Yeniçeri Ocağı" μέχρι τη θέση του "kul kethüdası". Η φράση "Αυτή η γέφυρα έγινε από έναν υπηρέτη στο δρόμο του" στην επιγραφή υποδηλώνει ότι η γέφυρα χτίστηκε από έναν υπηρέτη, και όχι από τον ίδιο τον σουλτάνο. Η γέφυρα έχει μήκος 72 μέτρα και πλάτος 5,85 μέτρα, με έξι αψίδες και δέκα αποχετευτικές οπές. Στις αψίδες, στα περίπτερα και στις διακοσμητικές επιφάνειες, συναντάμε μοτίβα με τροχούς, κρίνα και λουλούδια. Η ιστοσελίδα της περιφέρειας αναφέρει ότι τα κελιά φρουράς είναι διακοσμημένα σαν δαντέλα, και ότι το βόρειο κελί έχει ανακατασκευαστεί σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο. Σύμφωνα με τη Wikipedia, εδώ ελέγχονταν οι ξένοι που έρχονταν από τη Ρουμε Μετά την επίσκεψη στη γέφυρα στο Λιούλεμπουργκάζ, η βόλτα στα εναπομείναντα τμήματα του συγκροτήματος απέναντι από τη γέφυρα ολοκληρώνει την εμπειρία. Στο Άλπουλου, ο σιδηροδρομικός σταθμός είναι ένα καλό σημείο συνάντησης. Για να θαυμάσετε την μεγάλη αψίδα από την ακτή, είναι προτιμότερο να φοράτε άνετα παπούτσια. Στο Μπαμπάεσκι, σταθείτε μπροστά από το κτίριο με τις επιγραφές και εξετάστε προσεκτικά τα σχέδια. Στη συνέχεια, κατεβείτε στην όχθη του ποταμού και θαυμάστε μαζί τα έξι ανοίγματα και τις αψίδες που αντανακλώνται στο νερό. Και οι τρεις γέφυρες είναι προσβάσιμες στην κυκλοφορία, οπότε προσέχετε τα οχήματα καθώς περπατάτε πάνω τους και, αν είναι δυνατόν, τραβήξτε φωτογραφίες από την ακτή. Το φως του απογεύματος μαλακώνει τα χρώματα της πέτρας. Λάβετε υπόψη ότι η κατάσταση συντήρησης και η προσβασιμότητα των γεφυρών μπορεί να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου, οπότε ελέγξτε τις πιο πρόσφατες πληροφορίες από τοπικές πηγές πριν την επίσκεψή σας.

Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο