Οι ανασκαφές του Αλισάρ και το πρώτο χρονολόγιο της αρχαιολογίας της Ανατολίας.
Ο λόφος του Αλισάρ, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σόργκουν, στην πεδιάδα της λεκάνης του ποταμού Κανακ, είναι σήμερα ένας ήσυχος λόφος. Γύρω του εκτείνονται χωράφια και δεν διαθέτει υποδομές για την υποδοχή επισκεπτών.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Στον νοτιοανατολικό του Σόργκουν, στην πεδιάδα της λεκάνης του ποταμού Κανακ, βρίσκεται ο λόφος Αλισάρ, ένας σήμερα ήσυχος λόφος. Γύρω του απλώνονται χωράφια και δεν υπάρχουν υποδομές για επισκέπτες. Ωστόσο, αυτός ο λόφος επιλέχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα για να αναζητήσει απαντήσεις σε ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα της αρχαιολογίας της Ανατολίας: ποια ήταν η χρονολογική σειρά των πολιτισμών στην Κεντρική Ανατολία; Αυτό το κείμενο δεν αφηγείται την ιστορία του ίδιου του Αλισάρ, αλλά την ιστορία των ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν εκεί. Παρακολουθεί πώς ξεκίνησαν οι ανασκαφές σε αυτόν τον λόφο, πώς διεξήχθησαν, πώς από τα κεραμικά αντικείμενα δημιουργήθηκε ένα είδος ημερολογίου και πώς οι σημερινές ανασκαφές στην ίδια περιοχή συνεχίζουν αυτή την κληρονομιά. Στο τέλος, υπάρχουν προτάσεις για το πού μπορείτε να συνεχίσετε να αναζητάτε στοιχεία αυτής της ιστορίας.
Ένα σχέδιο ενός ιδρύματος για την Ανατολία
Το Ινστιτούτο Ανατολικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Σικάγο σχεδίαζε να διεξάγει έρευνες για τον πολιτισμό των Χιττών σε τρεις ξεχωριστές κατευθύνσεις: εξερεύνηση, επιφανειακή έρευνα και ανασκαφές. Σύμφωνα με τη σελίδα δημοσιεύσεων του ISAC, του σημερινού ονόματος του ιδρύματος, το έργο εξερεύνησης, υπό τη διεύθυνση του Hans Henning von der Osten, κάλυψε μια εκτενή περιοχή ανατολικά της Άγκυρας. Ο von der Osten κατέγραψε σχεδόν τριακόσια νέα οικιστικά κέντρα στους χάρτες του κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών, τα περισσότερα από τα οποία ήταν άγνωστα στην επιστημονική κοινότητα μέχρι τότε. Σύμφωνα με το άρθρο "Yozgatpedia", οι ανασκαφές βρίσκονταν υπό τη διεύθυνση του James H. Breasted. Γιατί ακριβώς ο Αλισάρ; Η αναφορά του ιδρύματος δίνει μια σαφή απάντηση. Για να προσδιοριστεί η χρονολογική σειρά των πολιτισμών στην περιοχή των Χιττών, ειδικά με βάση τα κεραμικά, χρειαζόταν ένας λόφος που να μην είχε ανασκαφτεί ποτέ και να διατηρούσε τα στρώματά του ανέπαφα. Ένας μεγάλος λόφος, που βρισκόταν νοτιοανατολικά της Άγκυρας, ήταν αρκετά μεγάλος για να είναι σημαντικός, αλλά και αρκετά μακριά από το Μπογκάζκιοι. Ο λόφος βρισκόταν κοντά στο χωριό Αλισάρ και η ομάδα ανασκαφής του έδωσε το όνομα του χωριού. Έτσι, αυτό που οδήγησε στην επι Η ίδια πηγή προσθέτει ότι οι ανασκαφές, παρά τις μη συστηματικές πρακτικές τους σύμφωνα με την αρχαιολογική κατανόηση της εποχής, αποτέλεσαν ένα ορόσημο για την αρχαιολογία της Ανατολίας. Αυτές οι δύο εκτιμήσεις δεν αναιρούν η μία την άλλη: το Αλισάρ αποτελεί τόσο ένα παράδειγμα μεθοδολογίας όσο και μια αρχή. Ένας χρονολογικός πίνακας από κεραμικά
Η πραγματική κληρονομιά του Αλισάρ είναι μια χρονολογική σειρά. Οι αρχαιολόγοι αριθμούσαν τα στρώματα του λόφου από τα παλαιότερα προς τα πιο πρόσφατα και περιέγραφαν κάθε στρώμα με τα κεραμικά ευρήματα που περιείχε. Σύμφωνα με την περίληψη του Yozgatpedia, τα χαμηλότερα στρώματα ανήκουν στην Υστερολιθική και την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, τα επόμενα στρώματα ανήκουν διαδοχικά στους Χετταίους, την Εποχή του Σιδήρου, τους Φρύγες και τους Πέρσες, την Ελληνιστική και τη Ρωμαϊκή περίοδο, ενώ το ανώτερο στρώμα ανήκει στον Μεσαίωνα και την Οθωμανική περίοδο. Σύμφωνα με το άρθρο της αγγλικής Wikipedia, οι αρχαιολόγοι χρησιμοποιούσαν διαφορετικά ονόματα στρωμάτων για την κύρια κορυφή και την πλαγιά του λόφου, γεγονός που οδήγησε σε διαφορετικές ερμηνείες της χρονολογίας από μεταγενέστερους ερευνητές. Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία αυτής της χρονολογίας είναι η ομάδα των χρωματισμένων κεραμικών που ονομάζεται Αλισάρ III. Σύμφωνα με το Yozgatpedia, η αναγνώριση αυτής της ομάδας, η οποία αντικατοπτρίζει τη μετάβαση από την Πρώιμη στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, και η διάκριση της από την αμέσως προηγούμενη κεραμική ενδιάμεση περίοδο, κατέληξε σε ένα χρονικό κενό που ήταν άγνωστο μέχρι τότε και βοήθησε στην εδραίωση μιας πιο σταθερής χρονολογίας για την Ανατολία. Η δεύτερη σημαντική ομάδα είναι η κεραμική Αλισάρ IV. Αυτή η ομάδα, που χαρακτηρίζεται από γεωμετρικά σχέδια και χρωματιστά σχέδια, θεωρείται ένα από τα χαρακτηριστικά κεραμικά της Κεντρικής Ανατολίας από τις αρχές της πρώτης χιλιετίας και βρίσκεται σήμερα σε πολλούς οικισμούς της περιοχής. Οι αρχαιολόγοι, όταν βλέπουν ένα τέτοιο αντικείμενο σε έναν λόφο, εξακολουθούν να αναφέρουν το όνομα του Αλισάρ. Έτσι, το όνομα ενός χωριού μετατράπηκε στο όνομα μιας εποχής. Πλακέτες από πηλό και αμφιλεγόμενες ονομασίες
Οι ανασκαφές δεν παρεί Οι επιφανειακές έρευνες στην περιοχή των λόφων Alişar, Çadır και Orta αποκάλυψαν μικρότερους οικισμούς και έδειξαν ότι οι μεγάλοι λόφοι αποτελούσαν κέντρα πολύπλοκων κοινωνιών στην λεκάνη του ποταμού Kanak από την εποχή του Χαλκού. Σύμφωνα με το Yozgatpedia, οι εργασίες στην περιοχή του Alişar εκείνη την εποχή περιορίστηκαν σε τοπογραφικές μετρήσεις και αεροφωτογραφίες, παρά σε ανασκαφές. Το 1994, το έργο επικεντρώθηκε στον λόφο Çadır, κοντά στο Alişar. Ο λόγος ήταν η δημιουργία μιας τεχνητής λίμνης. Τα αυξανόμενα νερά της νέας γέφυρας Gelingüllü απειλούσαν τον λόφο, οπότε η εργασία ξεκίνησε ως μια διάσωση, αλλά ευτυχώς η λίμνη δεν έφτασε ποτέ στις πλαγιές του λόφου. Η ομάδα του λόφου Çadır ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση από αυτή του Alişar. Δημιούργησε ένα πλέγμα 10 μέτρων επί 10 μέτρων πάνω και γύρω από τον λόφο, έσκαψε σε τετράγωνα, συνήθως 10 μέτρων επί 10 μέτρων, σχεδίασε και φωτογράφησε κάθε στρώμα πριν εμβαθύνει, και ανάλυσε το χώμα σε συγκεκριμένες αναλογίες ανάλογα με τη σημασία του. Η ομάδα αναφέρει επίσης ότι μέρος των ευρημάτων που βρέθηκαν στην αποθήκη του αρχαιολογικού χώρου παραδόθηκαν στο Μουσείο Yozgat. Σύμφωνα με τη δική του σελίδα, ο λόφος Çadır φιλοξενεί έναν οικισμό περίπου έξι χιλιάδων ετών, που εκτείνεται από την αρχαία εποχή του Χαλκού έως την εποχή των Βυζαντινών. Η ίδια πεδιάδα παρουσιάζει νέα ερωτήματα.
Το μονοπάτι που άνοιξε το Alişar συνεχίζεται σήμερα σε άλλους λόφους της Yozgat. Στον λόφο Kerkenes, σύμφωνα με τη σελίδα του έργου που διεξάγεται από το Μέσοανατολικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο, διερευνάται μια πόλη της Εποχής του Σιδήρου, που ιδρύθηκε στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. και προστατεύεται από τείχη από πέτρα μήκους επτά χιλιομέτρων. Το έργο αναφέρει ότι αυτή η πόλη είναι πιθανότατα η αρχαία Pteria. Λίγο πιο βόρεια, στον λόφο Uşaklı, σύμφωνα με τον ιστότοπο της ομάδας, μια αποστολή αποτελούμενη από αρχαιολόγους από ιταλικά πανεπιστήμια εργάζεται από το 2008, όπου ανακαλύφθηκαν δημόσια κτίρια της περιόδου των Χετταίων και θραύσματα πινακίδων με γραφή κωνικής σφραγίδας. Όλες αυτές οι ανασκαφές Πηγές:
- Yozgatpedia (Πανεπιστήμιο Bozok της Yozgat), Αρχαιολογικός χώρος Alişar, https://yozgatpedia.bozok.edu.tr/Home/MaddeDetay?madde_guid=87770EF6-8E88-49AB-962A-780C1A1587BD
- ISAC (Πανεπιστήμιο του Σικάγο), Έρευνες στην Ανατολία 2, Η ανασκαφή του Alishar Hüyük το 1927, https://isac.uchicago.edu/research/publications/oip/researches-anatolia-2-alishar-h%C3%BCy%C3%BCk-season-1927-part-1
- Έργο ανασκαφής του Çadır Höyük, Dig History, https://www.cadirhoyuk.org/dig-history.html
- Έργο ανασκαφής του Çadır Höyük, Η ιστορία του Çadır Höyük, https://cadirhoyuk.org/site-history-turkish.html
- Έργο ανασκαφής του Çadır Höyük, Αρχική σελίδα, https://www.cadirhoyuk.org/
- Έργο Kerkenes (ODTÜ), https://kerkenes.metu.edu.tr/en
- Έργο ανασκαφής του Uşaklı Höyük, https://www.usaklihoyuk.org/
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Μουσείο Yozgat, https://kulturportali.gov.tr/turkiye/yozgat/gezilecekyer/yozgat-muzesi
- Wikipedia, Αρχαιολογικός χώρος Alişar, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ali%C5%9Far_H%C3%B6y%C3%BC
- Wikipedia, Alişar Hüyük, https://en.wikipedia.org/wiki/Ali%C5%9Far_H%C3%BCy%C3%BCk
Σχόλια
Γράψε το πρώτο σχόλιο
