Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Radar Türkiye

Kırkpınar, το ιστορικό αθλητικό γήπεδο με την μακρά παράδοση.

Κάθε καλοκαίρι, στα τέλη Μαΐου, στην περιοχή Σαράιτσι, βόρεια της Εδίνης, ακούγονται οι ήχοι των τύμπων και των ζουρνών, και οι αθλητές, λαδωμένοι, εμφανίζονται στο χορτάρι.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Kırkpınar, το ιστορικό αθλητικό γήπεδο με την μακρά παράδοση.

Κάθε καλοκαίρι, στην περιοχή Σαράιτσι, βόρεια της Εδίνης, ακούγονται οι ήχοι του ντραμ και του ζούρνας, ενώ οι αθλητές, λαδωμένοι, εμφανίζονται στο χορτάρι. Το Κιρπινάρ είναι, σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, ο μακροβιότερος πολιτιστικός και αθλητικός οργανισμός της Τουρκίας και συμπεριλήφθηκε στη λίστα άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO το 2010. Αυτό το κείμενο αφηγείται τον μύθο της πάλης, την αλλαγή της τοποθεσίας του αγώνα, τα στοιχεία της παράδοσης, από το "κισπέτε" (ζώνη) μέχρι το "αλτίν κεμέρ" (χρυσό μετάλλιο), και όσα πρέπει να γνωρίζει κάποιος που επιθυμεί να παρακολουθήσει το Κιρπινάρ σήμερα. "Σαράντι γκιζί" και μια πηγή νερού.

Το όνομα του Κιρπινάρ βασίζεται σε έναν μύθο. Σύμφωνα με την πιο διαδεδομένη εκδοχή, που αναφέρεται στο φυλλάδιο του Υπουργείου, κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του Ορχάν Γκαζι στη Ρουμ, ο γιος του, Σουλεϊμάν Πασά, καταλαμβάνει το Ντομουζχισάρ με σαράντα στρατιώτες. Η πρωτοπορία, κατά την επιστροφή της, σταματά στη Σαμόνα, η οποία σήμερα βρίσκεται στην ελληνική επικράτεια, και εκεί οι σαράντα αθλητές αρχίζουν να παλεύουν. Δύο αδέλφια, που λέγεται ότι ονόμαζονταν Αλί και Σελήμ, δεν μπορούν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον για ώρες. Σύμφωνα με τον μύθο, το ίδιο ζευγάρι παλεύει ξανά σε μια άλλη μέρα Χιντελντέζ, σε ένα λιβάδι κοντά στην Εδίνη, στο Αχικόι. Ο αγώνας, που διαρκεί όλη την ημέρα, συνεχίζεται και τη νύχτα, με φως από κεριά και φανάρια. Τελικά, οι δύο παλαιστές, εξαντλημένοι, πεθαίνουν από την κούραση στο ίδιο σημείο. Οι φίλοι τους τους θάβουν κάτω από ένα συκιά. Μετά από χρόνια, αυτοί που φτάνουν στο ίδιο σημείο βλέπουν μια πλούσια πηγή νερού εκεί που βρίσκονται οι τάφοι, και οι ντόπιοι δίνουν στην περιοχή το όνομα Κιρπινάρ. Η ιστορική ακρίβεια του μύθου διαφέρει ανάλογα με τις πηγές. Το άρθρο της Wikipedia αναφέρει το έτος 1346, ενώ το λήμμα "Πάλη" στην "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια" συνδέει την παράδοση με την εποχή του Ορχάν Μπέ και τους σαράντα αθλητές που πέρασαν στη Ρουμ με τον Σ Αγάς, αρνάκι και κερί με κόκκινο σφραγίδα

Το πρώτο στοιχείο που διακρίνει την Κιρπινάρ από τις υπόλοιπες διοργανώσεις πάλης είναι ο "αγάς". Σύμφωνα με την περιγραφή της TDV, οι αγώνες διοργανώνονται από έναν υπεύθυνο που ονομάζεται "αγάς" της Κιρπινάρ. Την τελευταία ημέρα των αγώνων, ένας από τους παλαιστές περιφέρεται μπροστά στο κοινό κρατώντας ένα αρνάκι στην αγκαλιά του. Όποιος προσφέρει το υψηλότερο ποσό για το αρνάκι, γίνεται ο "αγάς" για τον επόμενο χρόνο. Ο "αγάς" από τις αρχές του Μαρτίου καλεί τους παλαιστές, τους επισκέπτες και το κοινό. Το λήμμα της Βικιπαίδειας περιγράφει πιο αναλυτικά τα καθήκοντα των προηγούμενων "αγάδων": να καλούν τους παλαιστές στους αγώνες, να υποδέχονται τους επισκέπτες, να παρέχουν φαγητό και διαμονή, να διασφαλίζουν ότι οι αγώνες διεξάγονται σύμφωνα με την παράδοση και να απονέμουν τα βραβεία. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων καλύπτεται από τους δήμους, αλλά η παράδοση του "αγά" συνεχίζεται. Σύμφωνα με τον ορισμό της UNESCO, κάθε φεστιβάλ ξεκινά με μια τελετή όπου ο "αγάς" ανοίγει τη διοργάνωση με τη συνοδεία μιας ομάδας σαράντα μουσικών που παίζουν τύμπανα και φλογέρες, και μια χρυσή ζώνη περιφέρεται στην πόλη με μια παρέλαση. Το σύμβολο της Κιρπινάρ είναι το κερί με κόκκινο σφραγίδα. Σύμφωνα με το λήμμα της Βικιπαίδειας, παλαιότερα αυτά τα κεριά κρεμόντουσαν στα καφενεία και στα χωριά, και έτσι το κοινό καλούνταν στην Κιρπινάρ.
Κισπέτ, λάδι και προοίμιο

Η πιο γνωστή ενδυμασία στην έλαιου πάλης είναι το "κισπέτ". Στο ενημερωτικό δελτίο του Υπουργείου, το "κισπέτ" περιγράφεται ως ένα ρούχο που κατασκευάζεται με ειδικές επεξεργασίες από δέρμα αγελάδας, βοδιού και κατσίκας, απαιτεί εξειδικευμένη εργασία και είναι μια παραδοσιακή τέχνη της Έδερν. Το λήμμα της Βικιπαίδειας αναφέρει τα μέρη του: το τμήμα στη μέση είναι τέσσερα δάχτυλα φαρδύ και χοντρό, και μέσα από αυτό περνάει ένα χοντρό σχοινί, το οποίο ονομάζεται "κασνάκ". Το τμήμα που καλύπτει τους μηρούς είναι το "πατς", και ανάμεσα στο "πατς" και το πόδι τοποθετείται ένα κομμάτι από μαλλί, Οι τρόποι νίκης, σύμφωνα με την Τουρκική Ομοσπονδία Γυμναστικής (TDV), περιλαμβάνουν: το να ρίξεις τον αντίπαλο στο έδαφος, να σκίσεις ή να αφαιρέσεις το ενδυματικό του, να τον κρατήσεις σταθερά από τα πόδια σαν καρφί, να τον αναγκάσεις να παραδοθεί, να τον σηκώσεις από το έδαφος και να τον κρατήσεις στον αέρα, ή να τον αναγκάσεις να αποχωρήσει από την αρένα, ή να τον ρίξεις στο πλάι ή στην κοιλιά και να εκθέσεις την κοιλιά του. Το άρθρο της Wikipedia προσθέτει ότι ένας τρόπος νίκης είναι να αγκαλιάσεις τον αντίπαλο και να κάνεις τουλάχιστον τρία βήματα. Οι παλαιστές αγωνίζονται ανάλογα με το ύψος τους. Η TDV αναφέρει πέντε βασικές κατηγορίες: μικρή, μικρομεσαία, μεγάλη, μεσαία και πρωταθλητική. Σε μεγάλες διοργανώσεις όπως το Kırkpınar, όλοι οι παλαιστές της ίδιας κατηγορίας αγωνίζονται ταυτόχρονα. Όποιος χάνει αποχωρεί, ενώ οι νικητές συνεχίζουν. Τις πρώτες ημέρες αγωνίζονται οι παλαιστές της μικρής κατηγορίας, ενώ τις τελευταίες ημέρες γίνονται οι αγώνες της μεσαίας, της πρωταθλητικής και της ανώτατης κατηγορίας. Σύμφωνα με το άρθρο της Wikipedia, υπάρχει μια πιο λεπτομερής λίστα κατηγοριών, από την μικρή έως την ανώτατη, και απονέμονται βραβεία στον καλύτερο παλαιστή στην "πεσρέβ" (παραδοσιακός χορός) και στον πιο ευγενή παλαιστή.

Ο παλαιστής που κατακτά την πρώτη θέση στην ανώτατη κατηγορία ανακηρύσσεται πρωταθλητής και λαμβάνει το χρυσό μετάλλιο. Σύμφωνα με την TDV, ο παλαιστής που κερδίζει την ανώτατη κατηγορία για τρία συνεχόμενα χρόνια γίνεται ο μόνιμος κάτοχος του μεταλλίου. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο της Wikipedia, το μετάλλιο απονέμεται για ένα έτος. Σύμφωνα με την Wikipedia, κατά την οθωμανική περίοδο, οι αγώνες λαδιού γίνονταν σε πολλά μέρη, αλλά ο τίτλος του πρωταθλητή απονεμόταν μόνο σε όσους κέρδιζαν το Kırkpınar. Η UNESCO τονίζει ότι το Kırkpınar είναι ανοιχτό σε άνδρες όλων των ηλικιών, πολιτισμών και περιοχών, ότι οι παλαιστές αποτελούν πρότυπα γενναιοδωρίας, ειλικρίνειας, σεβασμού και προσήλωσης στην παράδοση, και ότι όλοι τους εκπαιδεύονται μέσω της σχέσης δασκάλου-μαθητή. Αυτή είναι η παράδοση που διατηρείται: ο παλαιστής μεγαλώνει δίπλα σε έναν δάσκαλο, μαθαίνοντας από Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο