Gidsen over cultuur en kunst, evenemententips en verhalen uit de stad.
De Akarçay is een rivier die niet uitmondt in de zee. De rivier ontspringt in de hoger gelegen gebieden ten westen van Afyonkarahisar, stroomt door het centrum van de stad, draait vervolgens naar het oosten en doorkruist een uitgestrekte vlakte om uiteindelijk uit te monden in het Ebermeer, tussen Bolvadin en Çay.
Iedereen die Afyonkarahisar bezoekt, herinnert zich de stad in de eerste plaats vanwege de heerlijke smaken die er te vinden zijn.
Iemand die Adana alleen kent van zijn kebab, de hitte en de brede straten, ontdekt een heel ander stadbeeld als hij een paar stappen omhoog loopt vanaf de westelijke kant van de Taşköprü.
Vanuit Adana, in noordelijke richting richting Pozantı, ziet een reiziger op een bepaald punt hoe de Torosgebergte zich als een muur omhoog verheft.
In Adana is eten meer dan alleen een maaltijd; het is een gewoonte die het ritme van de dag bepaalt.
Tijdens een wandeling door de valleien van Cappadocië zult u ongetwijfeld kleine gaatjes zien die in de hellingen zijn gemaakt, waarvan sommige omringd zijn door rode en witte strepen. Dit zijn geen ramen van huizen, maar de ingangen voor duiven.
De Kızılırmak, de langste rivier van Turkije, verdeelt Avanos van oost naar west, dwars door het dorp. Zowel de naam van het dorp als het ambacht waarmee de inwoners hun brood verdienen, zijn afkomstig van deze rivier.
Iedereen die voor het eerst naar Cappadocië komt, stelt dezelfde vraag: Hoe zijn deze stenen "paddenstoelen" ontstaan, deze dunne kolommen met een donkere "hoed" aan de bovenkant? Het antwoord ligt niet in één enkel gebeurtenis, maar in twee verschillende verhalen die zich over miljoenen jaren hebben afgespeeld.
De rivier de Sakarya en de provincie Sakarya delen dezelfde naam, en dat is niet toevallig. De rivier ontspringt nabij het district Çifteler in de provincie Eskişehir, maakt een grote boog door Anatolië en mondt uiteindelijk uit in de Zwarte Zee, nadat ze richting het noorden is gestroomd.
Voor iemand die vanuit Istanbul naar Sakarya reist, is de eerste stop vaak een tafel. De provincie ligt op een vlak en vruchtbaar gebied, gevoed door de sedimenten die de Sakarya-rivier transporteert, waar bossen, hoogvlaktes en de Zwarte Zeekust samenkomen.
In Eskişehir, terwijl u voor een etalage staat en naar een in een witachtige steen gebeeldhouwd tafereel van een wijnbruiloft kijkt, beseft u dat u naar een materiaal kijkt dat nergens anders ter wereld in deze kwaliteit te vinden is.
Eskişehir is een van de weinige steden in Turkije die gemakkelijk met de trein bereikbaar is en waar je het beste te voet kunt rondwandelen.
De winter in Ankara is een echte winter. Volgens de metingen die de Algemene Directie Meteorologie sinds 1927 bijhoudt, is de gemiddelde temperatuur in januari in de stad net boven het vriespunt, terwijl de gemiddelde laagste temperatuur onder het vriespunt ligt.
Een van de factoren die Ankara tot een hoofdstad hebben gemaakt, was de spoorweg. Toen de spoorlijn vanuit Istanbul in de laatste dagen van 1892 aankwam, was Ankara een Anatolisch stadje dat handel dreef in wol en graan.
Ankara heeft een gemiddelde hoogte van 938 meter en is een stad die is gebouwd tussen heuvels en hellingen, in plaats van in een vlakke vlakte. Daarom is de beste manier om de stad te begrijpen, een heuvel op te klimmen en er vanaf naar beneden te kijken.
Iemand die in Ankara woont, passeert dagelijks langs verschillende tumuli, maar is zich er vaak niet van bewust.
We zijn gewend om over Ankara te denken als een stad die niet direct aan zee of aan een grote rivier ligt, maar de stad is eigenlijk gesticht in een vlak gebied waar wateren samenkomen.
Ankara, gelegen in het hart van de steppe, is een hoofdstad waarvan het groen en het water grotendeels later zijn aangelegd, door middel van planning en inspanning.
Bornova is voor veel inwoners van İzmir bekend als het oostelijke einde van de metrolijn, en als een wijk met veel studenten en een belangrijke route naar het ziekenhuis.
De geschiedenis van İzmir wordt vaak verteld via de namen Smyrna, Efeze en Bergama. Dit artikel werpt een blik op de periode vóór en rond deze bekende namen.
Wanneer men aan Urla denkt, komen vaak de pier, de wijngaarden en Klazomenai in gedachten. Echter, in de binnenlanden van het district, tussen de olijfboomgaarden en de dennenhellingen, bevinden zich twee dorpen die hun eigen cultuur zelf hebben ontwikkeld.
In İzmir hoeft u niet ver te reizen om een wandeling in de natuur te maken.
Veel mensen kennen İzmir vanwege de groene stroken langs de boulevard en de blauwe zee van de baai. Maar voor de mensen die in de stad wonen, zijn de plekken waar ze in het weekend even kunnen ontspannen vaak net iets verder landinwaarts, in de wijken waar mensen daadwerkelijk wonen.
De weg die vanuit Istanbul naar het westen, naar Edirne en de Balkanlanden loopt, heeft eeuwenlang met hetzelfde probleem te kampen gehad.
