Het treinverhaal van Ankara.
Een van de factoren die Ankara tot een hoofdstad hebben gemaakt, was de spoorweg. Toen de spoorlijn vanuit Istanbul in de laatste dagen van 1892 aankwam, was Ankara een Anatolisch stadje dat handel dreef in wol en graan.
Log in om te liken en te beoordelen

Wat Ankara tot een hoofdstad heeft gemaakt, is onder meer het spoor. Toen de spoorlijn in de laatste dagen van 1892 vanuit Istanbul aankwam, was Ankara een klein Anatolisch stadje waar wol en graan werden verhandeld. Dertig jaar later werd hetzelfde kleine stenen gebouw van het station het hoofdkwartier van een oorlog, en vijfenveertig jaar later werd er een van de meest indrukwekkende gebouwen van de Republiek gebouwd. Vandaag de dag delen de voorstedelijke treinen, de hogesnelheidstreinen en de Oost-Express dezelfde perrons van hetzelfde station. Dit artikel vertelt de geschiedenis van het spoor in Ankara en suggereert hoe u die geschiedenis kunt volgen met slechts één treinrit.
De aanleg van spoorwegen in Anatolië begon in de tijd van Sultan Abdülaziz, aan de Aziatische kant van Istanbul. Het eerste deel, van Haydarpaşa naar Pendik, werd in 1872 geopend, en het deel naar İzmit in 1873. Het verlengen van de lijn naar Ankara werd lange tijd uitgesteld omdat er geen geld was. Uiteindelijk nam de Deutsche Bank de concessie over, en op 4 oktober 1888 werd de Ottomaanse Spoorwegmaatschappij van Anatolië opgericht, oorspronkelijk bekend onder de Franse naam "Chemins de Fer Ottomans d'Anatolie". De bouw in de richting van Ankara begon in mei 1889, en de lijn werd op 31 december 1892 geopend voor Ankara. Ankara bleef enige tijd het eindpunt van de lijn. De wol en het textiel die de stad exporteerde, werden nu via deze lijn naar Istanbul getransporteerd, nog vóór de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de oorlog vervoerden de treinen van het bedrijf materiaal naar het front; volgens Wikipedia was er tussen 1914 en 1918 geen reguliere passagertreinverbinding vanaf het station van Ankara.
Het Directiegebouw, het station als hoofdkwartier
Het eerste station van Ankara is het kleine stenen gebouw van twee verdiepingen dat nog steeds in het station is gevestigd. Dit gebouw, dat in 1892 werd gebouwd voor de spoorwegadministratie tijdens de aanleg van de lijn, heet het Directiegebouw. Na de wapenstilstand van Mudros was dit de locatie van het commando van de Britse troepen die in de stad arriveerden. Toen het Nationaal Verbond begon, werd het gebouw het verblijf en het hoofdkwartier van Mustafa Kemal. Bronnen verschillen over de precieze startdatum: het Cultureel Portaal stelt dat het gebouw vanaf 27 december 1919 aan hem werd toegewezen, terwijl Wikipedia zegt dat het in de eerste maanden werd gebruikt door de Landbouwschool en dat het in 1920 werd omgebouwd. De ondertekening van het Verdrag van Ankara met Frankrijk vond plaats in dit gebouw op 21 oktober 1921. Op 24 december 1964 werd het gebouw geopend als het Atatürk Huis en het Spoorwegmuseum. Het Cultureel Portaal presenteert het als het eerste themamuseum, onder toezicht van het Ministerie van Cultuur en Toerisme. De begane grond is het spoorwegmuseum: hier worden documenten over de spoorwegen vanaf 18 Bekijk ook de buitenkant van het gebouw: het gebouw, met hoeken van steen en houten details, wordt versierd door ramen met boogvormige bovenkanten. Deze eenvoudige gevel werd in 2004 opgenomen in een postzegelserie over Atatürk-huizen. Naast het museum staat een witte wagon. Dit speciale voertuig, gebouwd in Duitsland, werd gebruikt door Atatürk tijdens zijn rondreizen door Turkije tussen 1935 en 1938, en in november 1938 werd het gebruikt om zijn lichaam van Izmit naar Ankara te transporteren. De nationalisering van het spoorwegnet en nieuwe stations
In de eerste jaren van de Republiek werd het beheer van het spoorwegnet geleidelijk overgedragen aan de staat. Op 3 maart 1924 werd de eerste nationale spoorwegmaatschappij van het land opgericht, de Anadolu-Bagdat Demiryolları. In 1927 werden de spoorlijnen genationaliseerd, en in 1929 nam de Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü, de voorloper van het huidige TCDD, de taken over. In die jaren werden er nieuwe stations in de omgeving van Ankara gebouwd. Het Kayaş-station, gelegen op de lijn Ankara-Kars richting het oosten, werd op 20 november 1925 geopend. In het westen, op het terrein van de Atatürk Forest Farm, werd het Gazi-station geopend op 1 februari 1926. Het station is ontworpen in de stijl van de Eerste Nationale Architectuur door Burhanettin Tamcı. Het historische gebouw van Gazi bestaat nog steeds; het perron voor het gebouw is niet toegankelijk voor reizigers, en de treinen vertrekken vanaf een eilandperron aan de zijkant. In dezelfde periode werden er werkplaatsen voor het onderhoud en de reparatie van treinen gebouwd achter het station. Deze werkplaatsen, gebouwd tussen 1926 en 1927, werden gebruikt tot 1995. Twee van de drie gebouwen raakten later zwaar beschadigd; het overgebleven gebouw werd gerestaureerd volgens een ontwerp van de architecten Semra en Özcan Uygur en in 2010 heropend als kunstcentrum onder de naam CerModern. Een bezoek aan een spoorwegwerkplaats met hoge plafonds is tegenwoordig de gemakkelijkste manier om het industriële erfgoed van Ankara te ervaren. Het station van 1937, de poort van de hoofdstad
Voor de hoofdstad was het eerste stationsgebouw niet voldoende. De bouw van het nieuwe station, ontworpen door de architect Şekip Akalın, begon in november 1934 met grondboringen. De eerste steen werd gelegd op 3 november 1935, en het gebouw werd geopend op 30 oktober 1937. Akalın ontwierp het station niet alleen als een station, maar als een complex met een restaurant, woningen en administratieve gebouwen. Het betonnen gebouw is aan de buitenkant bekleed met Ankara-steen. De monumentale zuilen bij de ingang en de ronde vormen van de traptorens laten de neoklassieke en moderne trends van de jaren 1930 zien. De centrale hal, die licht krijgt van twee zijden en van bovenaf, wordt overspannen door een stalen brug van 23 meter Deze treinen verbonden gedurende veertig jaar de westelijke wijken van de stad met het centrum. Lijn 11 werd op 11 juli 2016 gesloten voor renovatie en heropend op 12 april 2018 onder de naam Başkentray. Tegenwoordig heeft de lijn, die 37,472 kilometer lang is, 24 stations; het aantal stations is tijdens de renovatie gedaald van 28 naar 24. De trein rijdt door de districten Sincan, Etimesgut, Yenimahalle, Altındağ, Çankaya en Mamak. Er is een overstap mogelijk naar de metro bij Ankara Garı en Yenişehir, en naar de Ankaray bij Ankara Garı en Kurtuluş. Het tijdperk van de hogesnelheidstrein
De eerste hogesnelheidstrein in Turkije begon op 13 maart 2009 tussen Ankara en Eskişehir. Vervolgens werden op 23 augustus 2011 de lijnen naar Konya en op 25 juli 2014 de lijn naar Istanbul geopend. Om het toenemende aantal passagiers te kunnen bedienen, werd er naast het oude station het Ankara Hogesnelheidstreinstation gebouwd, dat op 29 oktober 2016 in gebruik werd genomen. Het nieuwe gebouw bevindt zich boven drie perrons met een lengte van 400 meter en is via een voetgangersbrug verbonden met het oude station. Ook het hogesnelheidsgedeelte van het Kayaş-station werd op 26 april 2023 geopend. Zo is de stad, die in 1892 het eindpunt was, vandaag de dag het centrum van het Turkse hogesnelheidsnetwerk geworden. Waar zijn de locomotieven?
Gedurende vele jaren bevond zich aan de kant van de Celal Bayar Boulevard van het station een openluchtmuseum voor stoomlocomotieven. De locomotieven van dit museum, dat in 1991 werd geopend, werden op 5 december 2013 verplaatst naar de Behiç Bey-faciliteiten van TCDD vanwege de bouw van het hogesnelheidstreinstation; een deel ervan is vandaag de dag te zien in de openluchttentoonstelling van het ODTÜ Science and Technology Museum. Als u de locomotieven wilt bekijken, raden we u aan de actuele bezoekinformatie bij de betreffende instanties op te vragen. In de stad Polatlı, in het westen, is een station volledig omgetoverd tot een museum. Het Malıköy-station, dat tijdens de Sakarya-veldslag als logistiek centrum, hospitaal en munitiedepot van het leger werd gebruikt, werd op 1 juni 2008 geopend als het TCDD Malıköy Treinstation Museum. In het museum is een Duitse locomotief uit 1897 en een wagon uit 1909 te zien, die tijdens die oorlog werden gebruikt. Een dag met de Başkentray
Het is mogelijk om dit verhaal te beleven met een enkele lijn. Begin 's ochtends vanuit het westen, vanaf het Gazi-station, en bekijk het gebouw uit 1926 vanaf de andere kant van het perron. Reis met de trein naar Ankara Garı en bekijk eerst het Atatürk-huis en het Spoorwegmuseum, en daarna de witte wagon erna Bronnen:
- Cultuurportaal, Atatürk Huis en Spoorwegmuseum, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/ankara/bezoek/mll-ataturk-huis-en-spoorwegmuseum-en-ataturk-wagon
- Cultuurinventaris, Gazi Treinstation, https://kulturenvanteri.com/yer/gazi-tren-istasyonu/
- Cultuurinventaris, TCDD Openlucht Stoomlocomotiefmuseum, https://kulturenvanteri.com/yer/tcdd-acikhava-buharli-lokomotif-muzesi/
- Wikipedia, Ankara Centraal Station, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ankara_Garı
- Wikipedia, Atatürk Huis en Spoorwegmuseum, https://tr.wikipedia.org/wiki/Atatürk_Konutu_ve_Demiryolları_Müzesi
- Wikipedia, Başkentray, https://tr.wikipedia.org/wiki/Başkentray
- Wikipedia, Gazi Treinstation, https://tr.wikipedia.org/wiki/Gazi_Tren_İstasyonu
- Wikipedia, Kayaş Treinstation, https://tr.wikipedia.org/wiki/Kayaş_Tren_İstasyonu
- Wikipedia, CerModern, https://tr.wikipedia.org/wiki/CerModern
- Wikipedia, Ankara Hoog snelheidstrein station, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ankara_Yüksek_Hızlı_Tren_Garı
- Wikipedia, TCDD Openlucht Stoomlocomotiefmuseum, https://tr.wikipedia.org/wiki/TCDD_Açık_Hava_Buharlı_Lokomotif_Müzesi
- Wikipedia, TCDD Malıköy Treinstation Museum, https://tr.wikipedia.org/wiki/TCDD_Malıköy_Tren_İstasyonu_Müzesi
- Wikipedia, Ankara railway station, https://en.wikipedia.org/wiki/Ankara_railway_station
- Wikipedia, Chemins de fer Ottomans d'Anatolie, https://en.wikipedia.org/wiki/Chemins_de_fer_Ottomans_d%27Anatolie
Reacties
Schrijf de eerste reactie
