Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Sakarya Sofrası: Van de "İslam Köfte" tot de "Kabak Tatlısı".

Voor iemand die vanuit Istanbul naar Sakarya reist, is de eerste stop vaak een tafel. De provincie ligt op een vlak en vruchtbaar gebied, gevoed door de sedimenten die de Sakarya-rivier transporteert, waar bossen, hoogvlaktes en de Zwarte Zeekust samenkomen.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Sakarya Sofrası: Van de "İslam Köfte" tot de "Kabak Tatlısı".

Voor iemand die vanuit Istanbul naar Sakarya reist, is het eerste contact vaak met de lokale keuken. De provincie ligt op het punt waar vlakke, vruchtbare vlaktes, gevoed door de sedimenten van de Sakarya-rivier, samenkomen met beboste hoogvlaktes en de Zwarte Zeekust. De promotieplatform GoTürkiye van het Ministerie van Cultuur en Toerisme beschrijft de keuken van Sakarya als gebaseerd op granen, groenten, lokaal vlees, kruiden, yoghurt en bulgur, en noemt pompoen als een kenmerkend product. De ware rijkdom van deze keuken ligt echter in de smaken die door migratie zijn meegebracht. De köfte-traditie uit de Balkan, kip- en kaasrecepten uit de Kaukasus, en oude bruiloftradities uit Anatolië komen hier samen aan tafel. Op de lijst van geografische indicaties van het Turkse Octrooibureau staan per oktober 2026 twintig geregistreerde producten die de provincie vertegenwoordigen. In dit artikel verkennen we de keuken van de provincie, van hartig tot zoet, op basis van deze lijst en de pagina's met recepten van het Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme. We noemen geen specifieke bedrijven. Volgens de registratiebewijzen moet een bedrijf dat een product met een geografische indicatie verkoopt, het symbool van die indicatie op het product of in de winkel op een gemakkelijk te zien plek hebben. De gemakkelijkste manier om te controleren of het gerecht dat u zoekt volgens het geregistreerde recept is gemaakt, is door naar dat symbool te zoeken. *Islama köfte*, brood gedipt in bouillon.

De bekendste specialiteit van Sakarya is *Islama köfte*. Het Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme vermeldt dat dit gerecht in de vroege 20e eeuw naar de regio is gebracht door migranten uit de Balkan. Wat *Islama köfte* onderscheidt van andere köfte-gerechten, is niet alleen de köfte zelf, maar ook het brood dat erbij geserveerd wordt. *Adapazarı Islama Köfte* is geregistreerd als een geografische indicatie onder nummer 167 namens de Kamer van Koophandel en Industrie van Sakarya. De aanvraag werd ingediend op 26 oktober 2009, en de registratie werd voltooid op 8 januari 2013. Hoewel sommige encyclopedieën een ander jaar vermelden, bevat het officiële document deze datums. Het registratiebewijs beschrijft het recept in detail. Rundvleesribben en -schouder worden gebroken en samen met twee grote uien gedurende ongeveer twaalf uur op laag vuur in een pan gekookt en vervolgens gezeefd. Aan deze bouillon worden rode paprikapoeder, olie en zout toegevoegd. Dikke plakken oud brood van een zwarte oven worden in deze saus gedipt en licht gegrild. Het gehakt is een gelijke mix van rundvleesribben en -schouder; er worden geraspte uien, komijn, zwarte peper, paprikapoeder en oud broodkruim aan toegevoegd, en het mengsel wordt minstens een uur laten rusten. Voor het grillen wordt bij voorkeur houtskool gebruikt. Op het bord worden eerst twee plakken gedipt brood gelegd, gevolgd door tien köfte. Boven De registratie beschrijft het als een gerecht dat wordt bereid en geserveerd bij speciale gelegenheden zoals bruiloften, geboortes en feestdagen. De provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme benadrukt dat keşkek een gerecht is dat niet iedereen kan maken, dat vakmanschap vereist en dat traditioneel wordt bereid voor belangrijke gasten. Dartı is een vet dat wordt gewonnen uit melk. De melk wordt enkele uren bewaard zonder te koken, de vette laag die zich bovenop vormt, wordt verwijderd en in een pan verzameld, en wordt op laag vuur gekookt totdat het rood wordt. Wanneer er kleine poriën aan het oppervlak verschijnen, wordt het van het vuur gehaald en afgekoeld; het vette deel blijft bovenin en het bezinksel onderin. Voor de keşkek wordt de schil van de tarwe verwijderd en de tarwe een nacht geweekt. De volgende dag wordt een hele kip gekookt, de tarwe wordt in de kippenbouillon gekookt, het geplukte kippenvlees wordt toegevoegd en het mengsel wordt met een houten lepel gepureerd. Vlak voor het serveren wordt de dartı, die in boter is verwarmd met rode peper en zwarte peper, over de keşkek gegoten. De keuken van de Kaukasus, met gerechten zoals Çerkez kip, Abaza kaas en acıkası, vormt ook een belangrijk onderdeel van de Sakarya keuken.

De provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme beschrijft Çerkez kip als een van de belangrijkste gerechten die deze gemeenschappen bereiden bij speciale gelegenheden, wanneer een belangrijke gast arriveert en tijdens bruiloften. De gekookte en in reepjes gesneden kip wordt bedekt met een dikke saus die is gemaakt met walnoten, oud brood, knoflook en kippenbouillon, en er wordt rode peperolie overheen gegoten. Sakarya Abaza kaas heeft in 2021 registratie nummer 746 gekregen. De registratie beschrijft het als een gerijpte, vezelrijke kaas met een amberkleur, die eigenschappen heeft die zowel op kaas als op "dil peyniri" (een soort Turkse kaas) lijken, en die vaak in gevlochten vorm wordt geproduceerd. Dankzij de vezelrijke structuur, zwellen de stukken kaas in heet water; het wordt ook vermeld dat het wordt gebruikt in lokale recepten, vergelijkbaar met "mıhlama" (een kaasgerecht). Sakarya Abaza acıkası is een saus die in 2024 geregistreerd is met nummer 1544. De gekookte en geschilde tomaten worden gepureerd en er worden rotszout, knoflook, korianderzaad, tijm en basilicum toegevoegd; er worden ook gemalen walnoten toegevoegd. De registratie vermeldt dat de tomaten traditioneel tussen twee stenen worden verpletterd, waarbij de onderste steen "ahaka" en de steen die wordt vastgehouden "apıhnıga" wordt genoemd. Deze rode puree, die op brood wordt gesmeerd, is de meest bekende kleur op de ontbijttafel van de provincie. Pompoen, de zoete lekkernij van Adapazarı.

Zoals GoTürkiye stelt, is pompoen het eerste waar mensen aan denken als ze aan zoet Hier is de vertaling van de Turkse tekst naar het Nederlands:

Een derde van de gebruikte suiker wordt over de plakken gestrooid en de pompoen wordt ongeveer een dag laten rusten. Vervolgens wordt er water toegevoegd en wordt het gekookt. De resterende suiker wordt af en toe toegevoegd, en het koken mag niet langer dan een half uur duren, anders valt de pompoen uit elkaar. Het document vermeldt ook dat het toevoegen van twee of drie kruidnagels tijdens het koken de smaak verbetert, en dat het dessert naar wens kort in de oven kan worden gebakken. Het wordt geserveerd met tahini, room of walnoten. GoTürkiye noemt ook een "pompoenrol"; dunne deeg wordt uitgerold, er wordt geraspte pompoen en walnoten tussen de lagen gestrooid, het wordt opgerold met een deegroller en er wordt warme, dikke siroop overheen gegoten. "Üre" dessert, "Uğut" en "Köpük Helvası".

Naast de pompoen zijn er ook andere desserts die kenmerkend zijn voor de regio. De "Sakarya Üre Tatlısı" is in 2023 geregistreerd onder nummer 1472. Dit dessert, dat een puddingachtige consistentie heeft en wordt bereid met melk, tarwe die in een stenen molen is gemalen en suiker, wordt koud geserveerd met bietenstroop. Het document legt ook de naam uit: omdat een kleine hoeveelheid tarwe aanzienlijk in volume toeneemt tijdens het koken, wordt dit dessert "Üre Tatlısı" genoemd, wat "vermenigvuldigend" of "groeiend" betekent. Het dessert van Taraklı in het zuiden vereist echter veel meer geduld. De "Taraklı Uğut Tatlısı" is in 2021 geregistreerd onder nummer 809; in sommige bronnen wordt het ook "uhut" of "uğud" genoemd. Tarwe wordt elke dag in een donkere plaats bewaterd om te ontkiemen. De ontkiemde tarwe wordt vervolgens in een stenen vijzel gemalen, het water wordt eruit geperst en het wordt gekookt met meel tot het dikker wordt. Er worden geen suiker, toevoegingen of aroma's toegevoegd; de zoetheid komt van de ontkiemde tarwe. Het resulterende product heeft een jamachtige consistentie, is donkerbruin en wordt in potten gedaan. De duur van het ontkiemingsproces varieert: het registratiedocument geeft een gemiddelde van vijf tot zes dagen, terwijl de provincie Cultuur en Toerisme aangeeft dat het hele proces ongeveer vijftien dagen duurt. Het document benadrukt dat de "uğud" tijdens Hıdırellez-feesten, bruiloften en feestdagen in de gemeenschap wordt gemaakt, en dat het daarom eenheid en solidariteit symboliseert. Een ander dessert uit dezelfde regio is "Köpük Helvası"; het wordt gemaakt door de wortel van de "çöğen" te mengen met ei, suiker en glucose, en vervolgens tahini toe te voegen. "Geyve ayvası" (peren van Geyve) en "Pamukova'nın ceviz ezmesi" (walnotenpasta van Pamukova).

Als het gaat om fruit uit Sakarya, dan komen de In een dikke suikerstroop worden gelijke hoeveelheden semolina en gehakte walnoten toegevoegd. Het geheel wordt bij voorkeur in een koperen pan gekookt en met een houten lepel geroerd. Vervolgens wordt het in een schaal gedrukt, afgekoeld en in stukken gesneden, zoals baklava. De lijst omvat ook producten zoals Sapanca-walnoten, Pamukova-meloenen, Taraklı-artichokken, gedroogde dadel uit Kocaali en vijgenjam uit Karapürçek. Bijna elk district van de provincie heeft zijn eigen specialiteiten die op tafel komen. De samenstelling van de tafel is afhankelijk van het seizoen.

Sommige van deze smaken zijn het hele jaar door verkrijgbaar, terwijl andere in specifieke seizoenen worden gegeten. Köfte (gehaktballetjes) en keşkek (een soort pap) worden het hele jaar door bereid, maar de beste tijd voor courgettesuiker en abrikozen is in de herfst. De oogst van de Geyve-abrikozen begint in oktober, dus oktober en november zijn de beste maanden om de tuinen tussen Geyve en Alifuatpaşa te bezoeken en de vruchten vers van de boom te proeven. Kaas, een belangrijk onderdeel van het ontbijt in de Kaukasische keuken, is gemakkelijker te vinden. Moeilijker te bereiden desserts, zoals ugut en köpük helva, worden vaker gemaakt bij speciale gelegenheden. Het is mogelijk om deze desserts in potten of dozen te vinden als u naar Taraklı reist. Bij het kopen van een geregistreerd product is het belangrijk om zowel de naam van het product als het geografische keurmerk te controleren, dit is het beste teken dat het product volgens de voorgeschreven receptuur is geproduceerd. Omdat de prijzen en de beschikbaarheid per seizoen sterk kunnen variëren, raden we aan om voor uw bezoek de actuele aankondigingen van de lokale producentenmarkten te raadplegen. Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie