Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Tepebağ en de oude huizen van Adana.

Iemand die Adana alleen kent van zijn kebab, de hitte en de brede straten, ontdekt een heel ander stadbeeld als hij een paar stappen omhoog loopt vanaf de westelijke kant van de Taşköprü.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Tepebağ en de oude huizen van Adana.

Iemand die Adana alleen kent van zijn kebab, de hitte en de brede straten, ontdekt een heel ander stadbeeld als hij een paar stappen omhoog loopt vanaf de westelijke kant van Taşköprü. Op de top van een lage heuvel met uitzicht op de rivier Seyhan liggen smalle, kronkelende straatjes, twee- of driekapper huizen met balkons, erfpoorten en archeologische opgravingen omringd door hekken. Dit is Tepebağ. Het is zowel een kleine wijk van het district Seyhan als de oudste bewoonde plek van de stad. In dit artikel duiken we eerst in de duizenden jaren oude stad onder de grond, bekijken we vervolgens de oude huizen van Adana die nog boven de grond staan, en geven we uiteindelijk tips over hoe je deze wijk kunt verkennen. De eerste heuvel van de stad.

De naam Tepebağ komt van een tumulus. Een tumulus is een kunstmatige heuvel die ontstaat door de opeenstapeling van nederzettingen die door de eeuwen heen op dezelfde plek zijn gebouwd en afgebroken. De Culturele Inventaris beschrijft de tumulus van Tepebağ als het oudste bekende stedelijke gebied in Çukurova en stelt dat het leven hier mogelijk teruggaat tot het Neolithicum. Volgens informatie die een opgravingsploeg in 2017 aan de pers gaf, zijn er tot nu toe vondsten gedaan die teruggaan tot ongeveer 3000 voor Christus. Beide gegevens sluiten elkaar niet uit; de ene geeft een geschatte begindatum, de andere beschrijft de diepte van de tot nu toe uitgevoerde opgravingen. De pagina over de wijk op Wikipedia vermeldt dat Adana door de geschiedenis heen meerdere keren op deze heuvel is herbouwd. De locatie van de heuvel is geen toeval. Hij ligt aan de westelijke oever van de Seyhan, in het midden van een vruchtbare vlakte en op het kruispunt van wegen die de Middellandse Zee verbinden met Anatolië en Mesopotamië. De Culturele Inventaris benadrukt dat deze locatie de heuvel door de eeuwen heen zowel een centrum van handel als van verdediging heeft gemaakt. Adaniya onder de grond.

Wat Tepebağ zo interessant maakt voor archeologen, is de vermoeden dat het zich op dezelfde plek bevindt als Uru Adaniya, een stad die genoemd wordt in Hittitse bronnen en beschouwd wordt als een van de belangrijkste steden van Cilicië. De link tussen de huidige naam van de stad en deze oude naam wordt vaak genoemd. Het bestaan van de heuvel werd voor het eerst opgemerkt dankzij een beeld. Volgens een nieuwsbericht van Haber7, afkomstig van het Anadolu Agency, werd het beeld van Satsneferu, dat in 1882 uit de regio werd verwijderd en naar het buitenland werd gebracht, en dat volgens de inscriptie op het beeld dateert uit de 18e eeuw voor Christus, een teken van de oude nederzetting. De eerste opgraving vond plaats in 1936. De Culturele Inventaris vermeldt dat er zes hoofdlagen van culturen zijn geïdentificeerd op de heuvel: de Late Bronstijd, de IJzertijd, de Hellenistische periode, de Romeinse periode, de Byzantijnse periode en de Ottomaanse periode. Nalan Yastı, destijds directeur van De naam van Deniz Yaşin Meier wordt genoemd. In nieuwsberichten uit 2022 wordt Dr. İrfan Tuğcu van de Universiteit Osmaniye Korkut Ata genoemd als adviseur. Op de website van de provincie Adana, directoraat-generaal voor Cultuur en Toerisme, is ook een aankondiging gedaan over een informatiebijeenkomst voor het opgravingseizoen 2026. De vondsten tonen duidelijk de verbinding van de heuvel met verre landen. In 2017 werden porseleinen uit de Ottomaanse periode, verschillende pijpen en Byzantijnse munten gevonden. In hetzelfde seizoen werden keramische fragmenten gevonden afkomstig uit Cyprus, Griekenland, de Levant en Mesopotamië; het opgravingsteam legde uit dat dit aangaf dat deze nederzetting aan de oevers van de rivier Seyhan in het verleden een havenstad was. In het seizoen 2018 werd een zegel gevonden, daterend uit de Late Bronstijd, met de naam van een schrijver erop. De hoofd van het opgravingsteam zei dat dit een primeur was voor de regio Adana. In hetzelfde jaar werden ook een Egyptische zegel, daterend uit de 7e eeuw voor Christus, Assyrische paleiskeramiek en een IJzertijd-dolk met resten van hout en leer ontdekt. In 2022 werd op ongeveer anderhalve meter diepte, een cilindervormige zegel gevonden, afkomstig uit Noord-Syrië en daterend van ongeveer 3800 jaar geleden. De museumdirecteur beschouwde dit zegel als een indicatie van een belangrijk handelsnetwerk tussen Anatolië en Syrië in de 18e eeuw voor Christus, en dat Adana een belangrijke halte op deze route was. Volgens de verklaring van dat seizoen waren er tot dan toe 21 opgravingen op de heuvel uitgevoerd. Het Cultureel Inventaris beschrijft ook amforenzegels afkomstig uit Rhodos en Knidos. Volgens de observaties van het opgravingsteam was de nederzetting op de heuvel gebouwd met behulp van een terrasvormig systeem; daarom zijn er op dezelfde hoogte overblijfselen van de Late Bronstijd, de IJzertijd en de Ottomaanse architectuur te zien. De objecten die uit de heuvel zijn gevonden, worden tentoongesteld in het Adana Museum, in een speciaal daarvoor bestemde ruimte. Als u Tepebağ bezoekt, voor of na uw bezoek aan het museum, kunt u met eigen ogen zien wat er uit de heuvel is gevonden. Er zijn plannen om het gebied op de lange termijn om te vormen tot een archeologisch park, waarbij de architectonische overblijfselen worden bewaard en tentoongesteld. Van lemen huizen met balkons...

De Tepebağ, die zich boven de grond bevindt, is een overblijfsel van een veel recentere periode. Volgens de informatie in de Wikipedia-pagina van de wijk, bestond Adana tot het einde van de 19e eeuw grotendeels uit eenhuizige, van leem gebouwde huizen. De nomadische levensstijl van de Turkmen en Yörük die in de stad woonden, en de frequente overstromingen van de rivier Seyhan, die de gebouwen aan de rivieroever vaak vernielden, zorgden ervoor dat de stedelijke architectuur lange De gebouwen in de wijk kunnen afkomstig zijn uit verschillende periodes; een zorgvuldige analyse laat zien dat het grootste deel van de huizen die nog steeds staan, te danken is aan de periode waarin de stad profiteerde van de katoenindustrie. Het interieur van een traditioneel Adana-huis:

Het eerste verschil tussen een oud Adana-huis en die in omliggende steden is het gebruikte materiaal. Waar in de naburige nederzettingen steen gebruikelijk was, werden de huizen in Adana voornamelijk gebouwd van baksteen of met een houten frame. De culturele inventaris vermeldt houten "bagdadi"-muren. De architectuur is aangepast aan het warme en vochtige klimaat van de Middellandse Zee. Op de begane grond zijn dikke muren, weinig ramen, een brede entree genaamd "taşlık" en binnenplaatsen te vinden. Op de bovenverdieping zijn rij ramen, uitbouwen die naar de straat reiken, platte daken en brede overstekken. De indeling is ook aangepast aan het klimaat. Op de begane grond bevindt zich een "taşlık" van twee verdiepingen hoog, die de binnenplaats en de trap verbindt. Hier bevinden zich ook servicegedeeltes zoals opslagruimtes en kelders. In driekapper huizen bevindt zich boven deze servicegedeeltes een tussenvloer met een lage plafond. Deze verdieping, met dikke muren en kleine ramen, werd voornamelijk in de winter gebruikt, en de keuken met fornuis bevond zich vaak hier. De belangrijkste leefruimte bevond zich op de bovenste verdieping. Net als in veel steden in Anatolië waren de kamers gerangschikt rond een centrale ruimte. In huizen met een open centrale ruimte keek de centrale ruimte naar het zuiden, en de kamers gaven uit op de straat en de centrale ruimte. In huizen met een gesloten centrale ruimte bevonden zich kamers aan weerszijden van een lange, smalle centrale ruimte. De huizen waren gebouwd langs smalle, kronkelende straatjes, aan kleine percelen. Daarom zijn er in de wijk straatjes met een voortdurend veranderende breedte en veel doodlopende straatjes. De gebouwen zijn zo geplaatst dat ze de verkoelende wind kunnen opvangen; het huis staat aan de straatkant, terwijl de binnenplaats zich aan de achterkant bevindt. De binnenplaatsen, omringd door muren, zijn klein en schaduwrijk. In het begin van de 20e eeuw werden de huizen met binnenplaatsen geleidelijk vervangen door huizen die het hele perceel in beslag namen en waarvan de ingang direct toegang gaf tot de leefruimtes. De "sıra konaklar" en de huizen aan de rivier:

Aan de voet van de heuvel, langs de Seyhan, bevinden zich de meest indrukwekkende gebouwen van de wijk, de "sıra konaklar". Deze huizen, gebouwd aan het einde van de 19e eeuw en in het begin van de 20e eeuw, kunnen tot vier verdiepingen hoog zijn en hebben ruime dakterrassen met uitzicht en waar de verkoelende wind waait. Deze gebouwen, lokaal bekend als "sıra konaklar", zijn een van de eerste gebouwen die zijn Hoe Tepebağ te bezoeken:

De meest natuurlijke manier om Tepebağ te verkennen, is te voet, beginnend bij de Taşköprü. Als u vanaf de westkant van de brug de rivier aan uw rechterhand houdt en naar het noorden loopt, ziet u de gevels van de rijwoningen. Vanaf hier kunt u naar het Atatürk Huis Museum gaan en de inrichting van de woonkamer en de kamers bekijken; dit is een goede manier om een indruk te krijgen van de binnenkant van de huizen die u in de straat ziet. Vervolgens kunt u de smalle straatjes opgaan richting de heuvel. Let op hoe de balkons uitsteken, hoe breed de luifels zijn om schaduw te creëren en hoe de poorten naar de binnenplaats naar de straat openen. Het archeologisch gebied van de heuvel is omheind, maar u kunt vanaf de rand van de heuvel openingen vinden waar u een uitzicht op de skyline van de stad kunt krijgen. Volgens de informatie van de gemeente zijn een aantal van de gerestaureerde huizen tegenwoordig omgebouwd tot toeristische attracties. Aan de kant van Kayalıbağ bevindt zich het Adana Film Museum, geopend op 23 september 2011 in een oud Adana-huis. Hier kunt u zowel het huis zelf als de filmgeschiedenis van de stad bekijken. Als u uw wandeling afsluit in het Adana Museum, waar u de opgravingen van de heuvel kunt bekijken, vormt uw bezoek een complete cirkel.

Praktische tips:

De wijk is klein en kan gemakkelijk in een paar uur te voet worden verkend. Gezien de hitte in Adana, zijn de beste tijden om te bezoeken vroeg in de ochtend of laat in de middag, wanneer de zon lager staat. Lente en herfst zijn de meest comfortabele seizoenen om te wandelen. Een deel van de straten is smal en steil, dus draag comfortabele schoenen. Tepebağ is een levendige wijk; in de meeste huizen wonen mensen, dus wees respectvol bij het maken van foto's. Tijdens het opgraafseizoen is het niet toegestaan om de omheiningen te betreden. Controleer de officiële websites van de musea voordat u gaat, omdat de openingstijden kunnen variëren.

Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie