Przewodniki po kulturze i sztuce, polecane wydarzenia i historie z miasta.
Najwygodniejszym sposobem na zwiedzanie Bursy jest zapomnienie o samochodzie. Historyczne centrum miasta to wąski pas rozciągający się od wschodu na zachód u podnóża góry Uludağ, a pod nim przebiega linia metra, a nad nim dwie linie tramwajowe.
Jedwab z Bursy jest opisywany od wieków, a historia wełny, choć krótsza, jest równie ważna.
Każdy, kto po raz pierwszy zobaczy Antalyę z morza lub z samolotu, zauważy to samo.
Wizerunek Antalyi jako miasta turystycznego wydaje się ograniczać do Selczukijskiej wieży Yivli Minare znajdującej się w dzielnicy Kaleiçi.
W Antalyi tramwaje reprezentują trzy różne epoki.
Zwiedzanie Stambułu rowerem może wydawać się na pierwszy rzut oka ambitnym pomysłem, biorąc pod uwagę, że to miasto słynie z pagórków. Jednakże, najpiękniejsze miejsca w mieście znajdują się nad brzegiem morza, a tereny nadbrzeżne są stosunkowo płaskie.
W Yenikapı, wychodząc z metra Marmaray i kierując się do dalszej części stacji, pod kilkoma metrami podłoża znajduje się port, w którym przed około 1500 lat, cumowały statki przewożące pszenicę z Egiptu.
Nazwa miasta to jego najstarszy pomnik. Kamienie się kruszą, mury są odbudowywane, ulice zmieniają swój bieg, ale nazwa przetrwa tysiące lat, przekazywana z ust do ust, a każda epoka dodaje do niej swój własny charakter.
Słowo "angora" w prawie każdym języku na świecie kojarzy się z miękkością; można je znaleźć na etykiecie swetra, w katalogu konkursu kotów lub w nazwie farmy koz.
Przyjrzyj się kamieniom Ankary, spójrz w moje oczy. Pierwszy wers tej pieśni łączy miłość do miasta z blaskiem w oczach, i to nie jest przypadek.
Na północny zachód od Izmiru, tam, gdzie kończy się Karşıyaka, miasto nagle przechodzi w tereny pełne solin, trzcin i płytkich wód zamieszkałych przez różowe ptaki.
W samym sercu Izmiru, pomiędzy dzielnicami Alsancak i Basmane, znajduje się 420-hektarowy kompleks zieleni. Kültürpark to od dziewięćdziesięciu lat zarówno oaza zieleni, w której miasto może odpocząć, jak i miejsce, gdzie corocznie, we wrześniu, odbywają się targi otwarte dla całego świata.
Bursa słynie nie tylko ze swojej jedwabiu i kebabów, ale również z gorących źródeł, które wypływają u podnóża góry Uludağ. W dzielnicy Çekirge, położonej na zachodzie miasta, od wieków znajdują się łaźnie, które zostały zbudowane wokół tych samych wód.
Spacerując po historycznym bazarze w Bursie, mijasz karawanseraj słynący z jedwabiu, kryty rynek pełen sklepów jubilerskich oraz sklepy, w których witryny zdobią jedwabne szale. Ten widok nie jest przypadkowy.
W Antalyi, część letnich nocy należy do żółwi, a nie do ludzi.
Z góry, wybrzeże półwyspu Teke wydaje się być ciągiem zatok, półwyspów i lasów sosnowych.
W Turcji, aby powiedzieć, że film jest stary, często wystarczy powiedzieć, że to "film z Yeşilçam". To zazwyczaj opowieść o miłości w czerni i bieli, złośliwy bogacz, biedny, ale honorowy młody człowiek, a na końcu scena, w której wszyscy płaczą.
W Starym Stambule najgorszą wiadomością był pożar. Miasto przez wieki było zbudowane z drewna i składało się z wąskich uliczek, w których domy stały blisko siebie.
Rok 2026 to ważna data w historii tramwajów w Stambule: to 175. rocznica powstania firmy Şirket-i Hayriye, która rozpoczęła działalność w zakresie transportu wodnego na Bosforze. Firma Şehir Hatları celebruje tę rocznicę przez cały rok, organizując różnorodne wydarzenia.
Krótka linia, która w zaledwie półtorej minuty łączy Karaköy z Beyoğlu, od ponad 150 lat zajmuje się tą samą działalnością.
Pałac Topkapı, położony na końcu historycznej półwyspu, znajduje się w Sarayburnu, skąd roztacza się widok na Morze Marmara, Bosfor i Złoty Róg.
Jedzenie na ulicach Stambułu to nie tylko szybki posiłek, ale sposób na wkomponowanie się w rytm miasta.
Czytanie tablicy na przystanku tramwajowym w Stambule to tak, jakby nieświadomie posługiwać się kilkoma językami jednocześnie.
Większość osób odwiedzających Pałac Topkapı spieszy się do Skarbca, Haremu i tarasu z widokiem na Bosfor. Kominy, które wznoszą się wzdłuż prawej strony drugiego dziedzińca, często pozostają pominięte w zdjęciach.
