Langszij de rivier Ceyhan, van Misis naar Kurtkulağı.

Begin uw bezoek aan Misis, ongeveer 27 kilometer ten oosten van Adana, bij de stenen brug die negen bogen heeft en over de rivier Ceyhan ligt. Omdat de brug nog steeds in gebruik is voor verkeer, is het het beste om hem eerst van een afstand, vanaf de oever, te bekijken. Alleen daar kunt u de gehele boogconstructie in één overzichtelijk beeld zien. De middelste boog heeft een overspanning van ongeveer elf meter, en de boogjes aan weerszijden worden steeds kleiner. Deze symmetrie maakt het gemakkelijk om de lengte van de brug, die meer dan 130 meter is, vanaf de oever te zien. Let op de spitsboogvorm van de bogen, want hoewel de brug in de Romeinse tijd is gebouwd, draagt het huidige uiterlijk de sporen van eeuwenlange restauraties. Bronnen wijzen op verschillende heersers die verantwoordelijk zijn voor de bouw; het Cultureel Portaal wijst de brug toe aan keizer Constantius II in de 4e eeuw, terwijl sommige onderzoekers een eerdere datum voorstellen. Het is bekend dat de Byzantijnse keizer Justinianus de brug in de 6e eeuw heeft gerepareerd. Tijdens de Ottomaanse periode raakte de brug onbruikbaar toen de middelste boog in 1736 instortte, en werd hij in 1766 opnieuw gerepareerd. De TDV Islam Encyclopedie vermeldt ook dat de brug in 1832 opnieuw werd beschadigd. Het gebouw dat u vandaag ziet, is het resultaat van een restauratie in 1998.

Loop vervolgens over de brug, van de ene kant naar de andere, maar wees voorzichtig en blijf aan de rand, vanwege het verkeer. Vanaf het midden van de brug kunt u zien hoe de Ceyhan de vlakte in tweeën deelt. De rivier ontspringt nabij Elbistan en stroomt ongeveer 509 kilometer voordat ze een brede delta vormt in Çukurova en uitmondt in de zee. Volgens de TDV konden schepen tot aan Misis varen voordat de rivierdelta verstopt raakte met sediment. De Kilikische Armeense heerser Levon II verleende ook Venetiaanse en Genuese handelaren toestemming om hier te handelen. Dus de oversteek waar u op staat, was eeuwenlang een knooppunt voor zowel land- als riviervervoer. De brug heeft ook een verhaal dat door de lokale bevolking wordt verteld: het wordt gezegd dat hier, op deze plek, het papier met de formule voor het elixer van de onsterfelijkheid van Lokman Hekim uit zijn handen viel en in de rivier terechtkwam.

Na de brug, kijk naar de heuvel achter de nederzetting, naar de heuvel van het oude Mopsuestia. De stichting van de stad wordt toegeschreven aan de legendarische ziener Mopsos, en de naam betekent "het land van Mopsos". Het Ministerie van Cultuur en Toerisme van de provincie Adana schrijft dat de geschiedenis van de nederzetting waarschijnlijk begon met deze heuvel, die dateert uit het Neolithicum. De overblijfselen van de stadsmuren op de acropolis en het caravanserais Havraniye, gebouwd in 1542, behoren tot de overgebleven structuren in

In Sirkeli stroomt de rivier Ceyhan langs de voet van de Misis-bergen, ook wel bekend als de Nur-berg, door een smalle doorgang, en de heuvel rijst op aan de westelijke oever van deze doorgang. Zodra u uit de auto stapt, valt de omvang van de heuvel op: deze is ongeveer 400 meter breed en 300 meter lang, met een hoogte van 30 meter. Het wordt geschat dat de nederzetting, inclusief de lagere stad, zich uitstrekt over ongeveer 80 hectare en dat het een van de grootste heuvels van Cilicië is. De rivier omsluit de heuvel aan beide zijden, en de bergrug biedt natuurlijke bescherming. Vanaf de top heeft u een uitzicht op de vlakte aan de oost-, west- en noordzijde van de rivierbocht.

Het belangrijkste doel is de rotsachtige rand aan de noordoostkant van de heuvel, waar zich een reliëf van de Hittitische koning Muwatalli II is. Dit reliëf is uitgehouwen in de rotswand, met uitzicht op de rivier. Het reliëf bevindt zich ongeveer vijf meter boven het waterniveau, en het is vanaf de oever het beste te bewonderen. De koning is afgebeeld met een lange gewaad en een ceremonieel staf met een gebogen uiteinde. Een inscriptie aan zijn rechterkant identificeert hem als de zoon van de Grote Koning Muršili, en als de Grote Koning en held Muwatalli. Men denkt dat Muwatalli II regeerde in de eerste helft van de 13e eeuw voor Christus, en dit reliëf wordt beschouwd als het oudste Hittitische koningsreliëf dat met zekerheid kan worden gedateerd. Dezezelfde koning was betrokken bij de beroemde Slag bij Kadesh in Syrië, waarin hij tegenover de Egyptische farao Ramses II stond. Volgens onderzoekers was Sirkeli een van de belangrijkste oversteekplaatsen van de Ceyhan-rivier op de route naar Syrië.

Een paar meter rechts van het reliëf van Muwatalli is een tweede reliëf te zien, maar dit is alleen zichtbaar op bepaalde momenten van de dag, wanneer de zon in de juiste hoek staat. Men denkt dat dit tweede reliëf opzettelijk is verwijderd in de oudheid. Een 3D-scan die in 2017 is gemaakt, suggereert dat de verwijderde inscriptie waarschijnlijk betrekking had op Muwatalli's zoon, Muršili III. Men vermoedt dat de verwijdering plaatsvond tijdens het bewind van Hattušili III, die de troon van hem afpakte, of tijdens het bewind van zijn opvolgers.

Tussen de twee reliëven is een vlak oppervlak te zien, dat mogelijk onderdeel was van een derde afbeelding, maar het is niet duidelijk of dit ooit voltooid is.

Oppervlakteveranderingen in de rots boven de reliëven worden geassocieerd met rituele offers van vloeibare substanties. Deze kuilen, samen met een structuur aan de westkant van de reliëfs, worden geïnterpreteerd als onderdeel van een cultus voor de Hittitische koning.

De eerste opgraving op de heuvel werd in 1936 uitgevoerd door John Garstang. In De muren die u op de heuvel aan de overkant ziet, behoren tot Yılankale, de volgende bestemming. U kunt de rivier oversteken en met een korte rit bij de voet van het fort aankomen. Bron: Hittitische Monumenten, Sirkeli; LMU München, Sirkeli-project.

Yılankale, Ceyhan rivier gelegen, bevindt zich op een kalkstenen heuvel die alleen op het plateau uitkijkt. Vanaf hier heeft u uitzicht op Sirkeli Höyüğü; u betreed nu het gebied dat u eerder vanaf de overkant kon zien. Begin uw beklimming bij de hoofdingang aan de zuidelijke kant van het kasteel. Vanaf hier kunt u via stenen trappen naar de terrassen klimmen. De klim is steil en soms onregelmatig, dus stevige schoenen, water en een hoed zijn essentieel. Terwijl u de poort nadert, kijk dan naar de bovenkant van de opening; daar bevindt zich een reliëf van een zittende koning, omringd door twee leeuwen. Dit reliëf werd lange tijd toegeschreven aan koning Levon I, maar recenter onderzoek suggereert dat het koning Hetum I of II voorstelt. De bronnen verschillen over de bouwtijd van het kasteel. Wikipedia (Engels en Turks) plaatst het in de late 12e eeuw tot begin 13e eeuw, tijdens het koninkrijk Armenië van Cilicië, en verbindt het met koning Levon I. Cultureel Portaal stelt dat het kasteel door de Byzantijnen werd gebouwd tijdens de kruistochten in Çukurova. Op het gebouw zijn restauraties uit de Byzantijnse, kruisvaarders- en Armeense periodes te zien, waarbij de Armeense restauraties vooral zichtbaar zijn in de ramen, boogvormen en bovenkanten van de poorten. Bestudeer de muren van dichtbij: de zorgvuldig gezaagde stenen, met een ruw oppervlak, zijn gelegd en volgen de contouren van de kalksteen. Het kasteel bestaat uit drie binnenplaatsen, elk met een enkele ingang. De twee onderste binnenplaatsen zijn ontworpen om de zuidoostelijke vleugel te beschermen, terwijl het bovenste gedeelte, het breedste en best verdedigde, de verblijven van de garnizoen bevatte. U bereikt het kasteelplein via drie poorten, en de stenen trappen die de poorten met elkaar verbinden, maakten het een zeer moeilijk te veroveren plek. Let op de paardenhoefvormige kantelen die langs de muren zijn geplaatst, en de openingen daartussen. De meeste waterreservoirs bevinden zich in het hoogste en meest noordelijke gedeelte, omdat het verzamelen van water op de heuvel essentieel was voor een langdurige belegering. Wanneer u de top bereikt, draait u zich om en kijkt u uit over het plateau. De kastelen Anavarza, Tumlu en Kozan bevinden zich ook binnen het gezichtsveld van dit kasteel. Vanuit hier kunt u in één oogopslag de bocht van de Ceyhan, Sirkeli Höyüğü en de bergen van Misis zien, en dit uitzicht verklaart vanzelf waarom het kasteel hier is gebouwd. De oude naam van het kasteel was Kovara of Govara, terwijl de huidige naam afkomstig is van de lokale legende over Şahmeran. In de 17e eeuw noemde Evliya Çelebi dit de plek waar Şahmeran woonde, en hij sprak over de slangen die in het kasteel leefden. Er wordt ook verteld dat de sl Vanaf hier gaat u langs de Ceyhan en reist u naar het zuidoosten, naar Kurtkulağı, het eindpunt van de route. Bron: Cultuurportaal, Yılan Kale; Wikipedia, Yılankale.

De laatste bestemming van de route is het Kurtkulağı Karavansaray, gelegen in de wijk Kurtkulağı, ten zuidoosten van Ceyhan, en aan de oude route van Adana naar Aleppo. Bij het naderen van het gebouw, let eerst op de dikte van de buitenmuren. Het karavansaray is gebouwd met stevige stenen muren, bijna als een fort. Krachtige pilaren die zich tot aan de rand van de gevel reiken, ondersteunen de muren en geven het gebouw een bijna militaire uitstraling. Het karavansaray heeft een groot, rechthoekig plattegrond van ongeveer 46 meter bij 24 meter, en de ingang bevindt zich aan de oostelijke gevel. Deze gevel onderscheidt zich van de andere gevels door de uitsteeksels, waardoor het een afwijkend ontwerp heeft. Begin daarom uw foto's bij deze gevel. Omdat de oostelijke gevel de ochtendzon ontvangt, is het ideaal om de deur vóór het middaguur te fotograferen. Let op de ruimte boven de ingang, waar oorspronkelijk een inscriptie zou hebben gezeten. De geschiedenis van het gebouw is hier cruciaal. Volgens Wikipedia in het Turks, verwijst een inscriptie in het Adana Museum het gebouw naar Hüseyin Paşa in 1659, en de architect naar Mehmed Ağa. Een artikel van Hayriye Akıl uit 2006 vermeldt dat er wel een ruimte voor een inscriptie boven de deur was, maar dat er geen inscriptie aanwezig was. Daarom dateert Akıl het gebouw op 1704, gebaseerd op een decreet van Sultan Ahmed III uit 1704 en een stichtingsakte van het Karamort Külliyesi. Wikipedia in het Engels vermeldt dat de inscriptie tussen 1919 en 1922 is verwijderd, en dat sommige bronnen een datum van 1693 geven, en benadrukt dat het gebouw niet later dan 1704 kan zijn gebouwd. Zodra u binnen bent, begrijpt u direct wat een karavansaray zonder binnenplaats betekent. Het hele gebouw bestaat uit een grote, overdekte ruimte. Twee rijen pilaren die dwars op elkaar staan, zijn verbonden door spitsbogen, en de lengtebogen vormen het gehele dak. Sta in het midden van de ruimte en kijk naar de lengte van de bogen; het ritme van de pilaren laat de logica van dit ontwerp zien. Tijdens de Ottomaanse periode was dit een "menzil hanı", een soort poststation waar paarden en functionarissen verbleven, reizigers overnachtten en berichten werden overgebracht. Volgens de provincie voor Cultuur en Toerisme vervulde het ook een soort postbedrijf. Bronnen melden dat het gebouw in 1712 is gerestaureerd en dat er een wachtpost van 50 man is geplaatst. Wikipedia in het Turks meldt dat het in 2006 is gerestaureerd, en TRT Haber meldt dat de restauratie is uitgevoerd door de regionale directie voor Stichtingen. Na de restauratie is begonnen met de aanleg van de omgeving om het te openen voor toerisme, inclusief een zwembad, een fontein, verblijfskamers en een grote zaal. Vergeet niet om de overblijfselen De bezoekvoorwaarden kunnen variëren, dus neem voor vertrek contact op met de regionale directie om de actuele situatie te controleren. Bij terugkomst kunt u via Ceyhan de snelweg op en naar Adana reizen. Bron: DergiPark, Akıl 2006; TRT Haber, Kurtkulağı Karavanseraai.