Kurtkulağı Kervansarayı

Het Kurtkulağı caravanserais, gelegen in de wijk Kurtkulağı, ten zuidoosten van Ceyhan, is een Ottomaans poststation dat zich bevindt langs de oude karavaanroute die Adana met Aleppo verbond. Volgens TRT Haber ligt het complex 12 kilometer van de wijk Ceyhan. Een artikel van kunsthistoricus Hayriye Akıl, gepubliceerd in 2006 in het tijdschrift van de Çukurova Universiteit, beschrijft hoe deze route al sinds de oudheid door legers, handelaren en karavanen werd gebruikt. De route liep na het oversteken van de rivier bij Misis, via Kurtkulağı naar het zuidoosten, richting de Iskenderun-golf, en vervolgens naar Syrië. Volgens het artikel wordt Kurtkulağı ook vermeld als een poststation, 15 Romeinse mijlen verwijderd van Misis, in de Romeinse wegregisters. De geschiedenis van het complex is omstreden, en beide perspectieven zijn belangrijk om te kennen. Wikipedia Turkije stelt, op basis van een inscriptie die zich in het Adana Museum zou bevinden, dat het caravanserais in 1659 werd gebouwd door Hüseyin Paşa, en dat de architect Mehmed Ağa was. Hayriye Akıl da merkt op dat er wel een plek voor een inscriptie boven de ingang is, maar dat de inscriptie ontbreekt, en dat ouderen in het dorp vertellen dat deze tijdens de Franse bezetting is verwijderd. Akıl dateert het complex op 1704, op basis van een decreet van Sultan III. Ahmed uit 1704, dat te vinden is in de rechtbankregisters van Adana, en een stichtingsakte van het Karamort-complex. Dit decreet vereist de bouw van een fort en een caravanserais in Kurtkulağı, en het waarborgen van de veiligheid van de karavanen. Kurtkulağı maakte deel uit van het systeem van wachtposten en forten dat in de Ottomaanse periode werd opgericht om de veiligheid van de wegen te waarborgen. Volgens Akıl werd de "poort van Çukurova" genaamde wachtpost van Kurtkulağı in 1712 door de staat gerestaureerd, werden er huizen gebouwd voor de bewakers, en werden de gebouwen omringd door een stenen muur. In 1535, tijdens zijn terugkeer van de veldtocht naar Bagdad, vestigde Sultan Süleyman zijn kamp hier, en Evliya Çelebi schreef dat hij via het kasteel van Şahmeran vanuit Adana kwam en verbleef in het poststation van Kurtkulağı. Tot 1812 behield Kurtkulağı zijn functie als poststation. Volgens TRT Haber diende het poststation als een soort postkantoor, waar paarden en functionarissen werden gehuisvest, en waar communicatie plaatsvond. Het caravanserais is van het type zonder binnenplaats en met gesloten structuur. Het rechthoekige gebouw, met afmetingen 45,75 meter bij 23,60 meter (uitgezonderd de uitsteeksels aan de oostelijke gevel), is volledig gebouwd van natuursteen en met een solide constructie, vergelijkbaar met die van een fort. De noord-, zuid- en westelijke muren worden aan de binnen- en Aan de voet van de muren bevinden zich banken waar reizigers en hun bezittingen konden worden opgeborgen, terwijl tussen de zuilen een rij ovens met uitstekende schoorstenen te vinden is. Er zijn zeven ovens aan de oostmuur en zes aan de noord- en zuidmuren. Het interieur is donker, omdat het licht alleen via de roosters aan de bovenkant van de muren binnenkomt. Zodra uw ogen gewend zijn, wordt de indeling van de gewelven en zuilen duidelijk. De decoratie is zeer eenvoudig, waarbij functionaliteit voorop staat; alleen de kleine zuilen en bogen boven de deuren getuigen van vakmanschap. Volgens Akıl is dit gebouw, dat in het begin van de 18e eeuw werd gebouwd, een van de laatste voorbeelden van Ottomaanse herbergarchitectuur. Het gebouw werd in 1976 geregistreerd, beschermd door de Algemene Directie voor Stichtingen en in 1984 gerestaureerd; Wikipedia meldt dat het in 2006 opnieuw is gerestaureerd. TRT Haber meldt dat na de restauratie door de Regionale Directie voor Stichtingen, de herberg met zijn zwembad, fontein, verblijfskamers en grote zaal is ingericht om toeristen te ontvangen. Ongeveer 100 meter ten zuiden van de herberg bevindt zich een moskee met twee koepels, gebouwd in 1601 volgens de inscriptie, door Haydar Ağa. Begin uw bezoek met een rondgang om het gebouw van buitenaf; het ritme van de zuilen en de verhoudingen van de hoofdingang zijn het beste te zien vanuit de tuin, van een zekere afstand. Ga vervolgens naar binnen en sta in het midden van de zaal, en wacht tot uw ogen aan de duisternis wennen. Informeer vooraf bij de lokale afdeling Cultuur en Toerisme naar de actuele bezoekvoorwaarden en of het gebouw open is. Kurtkulağı is via de weg bereikbaar via Ceyhan en is een goede keuze als laatste bestemming van een dagtocht langs de rivier Ceyhan, samen met Misis, Sirkeli Höyüğü en Yılankale.