Sirkeli Höyüğü

Sirkeli Höyüğü is een grote nederzettingstuinder, gelegen ongeveer 40 kilometer ten oosten van Adana, op het punt waar de rivier Ceyhan de bergen van Misis (de Nur-berg) doorkruist en de vlakte bereikt. De tuinder bevindt zich in de wijk Sirkeli, aan de westelijke oever van de rivier, op de route van de oude weg van Misis naar Ceyhan. Volgens de Turkse Wikipedia is de tuinder 400 meter breed en 300 meter lang, met een hoogte van 30 meter. Samen met de lager gelegen stad beslaat het bewoonde gebied ongeveer 80 hectare. Het Cultureel Inventarisatiecentrum beschrijft het als een van de belangrijkste tuinders van Cilicië. Aan de overkant van de rivier, direct boven de tuinder, bevindt zich het middeleeuwse fort Yılankale. Het belang van de tuinder ligt in haar locatie. De projectpagina van de Ludwig-Maximilians Universiteit van München beschrijft dit als de belangrijkste doorgang van Cilicië; de weg loopt naar het oosten naar Syrië via de Amanos-pas, en naar het westen via Adana en Tarsus naar de Cilicië-poorten. De Bagdad-spoorlijn en de huidige snelweg lopen vlak langs de zuidelijke rand van de tuinder. De rivier omringt de tuinder aan beide zijden, wat samen met de bergen een natuurlijke bescherming biedt. Vanaf de tuinder is het gehele vlaktegebied aan de oost-, west- en noordzijde van de rivierbocht te zien. Geofysische onderzoeken suggereren dat er in de lager gelegen stad aan de noordzijde mogelijk een rivierhaven heeft gelegen. Opgravingen tonen aan dat de nederzetting bewoond was vanaf ongeveer 5000 voor Christus, dus vanaf de Kalkolitische periode, en door de Bronstijd en IJzertijd, tot de Romeinse periode, rond het jaar 100 na Christus. De eerste opgraving werd in 1936 uitgevoerd door J. Garstang, en in 1951 voerde hetzelfde team, onder leiding van M. V. Seton-Williams, een oppervlakteonderzoek uit. Tussen 1992 en 1996 zette Barthel Hrouda van de Universiteit van München de opgravingen voort, en in 1997 zette Horst Ehringhaus van de Universiteit van Innsbruck de werkzaamheden voort. In 2006 werden de opgravingen hervat door de Universiteit van Tübingen in samenwerking met de Çanakkale Onsekiz Mart Universiteit, en vanaf 2011 werden de werkzaamheden voortgezet in samenwerking met de Universiteit van Bern. Tijdens de opgravingen van 2006 en 2007 werd aan de noordwestkant van de tuinder een grote verdedigingswal ontdekt, gebouwd in de Late Bronstijd en herbruikt in de IJzertijd. De vondsten suggereren dat de stad deel uitmaakte van een uitgebreid handelsnetwerk. Onder de aardewerk bevinden zich potten uit de Midden-Bronstijd, bekend als de Syrisch-Ciliciënsche beschilderingen, Hittitische kanen met een tuit, en goederen uit de Late Bronstijd en IJzertijd afkomstig van De locatie van de heuvel moet een belangrijk oversteekpunt van de rivier op de route naar Syrië zijn geweest. Aan de rechterkant van het reliëf zijn in 1994 sporen van een tweede reliëf ontdekt. Dit reliëf is mogelijk bewust in de oudheid uitgehouwen en is alleen met het blote oog zichtbaar op bepaalde tijdstippen, wanneer de zon in de juiste hoek schijnt. Een gedetailleerde 3D-scan in 2017 heeft aangetoond dat de uitgehouwen inscriptie waarschijnlijk verwijst naar Muršili III, de zoon van Muvatalli. Op het rotsplateau boven de reliëfs bevinden zich drie ronde kuilen, die mogelijk werden gebruikt voor rituele offers. Deze kuilen maken deel uit van een groter heiligdom, dat ook een structuur aan de westkant van de reliëfs omvat. Begin uw bezoek bij het reliëf en bekijk het van veraf, iets terugdekkend; de lijnen van de figuur worden duidelijker wanneer het licht er schuin op valt. Ga vervolgens naar de top van de heuvel om het smalle doorgang te bekijken waar de rivier de bergen verlaat en uitmondt in de vlakte, en om het fort Yılankale aan de overkant te zien. De opgraafgebieden bestaan uit open kuilen; betreed het gebied niet zonder toestemming als het opgraafteam aan het werk is, en loop niet op de muren. In de zomer is er geen schaduw op de top van de heuvel, dus het is aangenamer om 's ochtends of 's avonds te bezoeken. De heuvel is te bereiken via de weg richting Ceyhan en kan gemakkelijk op dezelfde dag worden bezocht met een bezoek aan Yılankale.