
Gümüşhane Dut Pestili ve Köme
Gümüşhane denince akla önce gümüş madenleri, dik vadiler ve yüksek geçitler gelir. Oysa şehrin mutfak belleğinde de en az o kadar parlak bir iz var: dut pestili.
Οδηγοί πολιτισμού και τέχνης, προτάσεις για εκδηλώσεις και ιστορίες από την πόλη.

Gümüşhane denince akla önce gümüş madenleri, dik vadiler ve yüksek geçitler gelir. Oysa şehrin mutfak belleğinde de en az o kadar parlak bir iz var: dut pestili.

Bitlis'e ilk kez gelen biri şehrin rengini hemen fark eder: yapılar, çarşı duvarları, medrese cepheleri ve kemerler aynı sıcak, kızıla çalan taşla örülmüştür.

Bitlis ile Tatvan arasındaki yol, Van Gölü havzasına inen ya da havzadan çıkan herkese aynı şeyi hatırlatır: bu coğrafyada yolculuk hiçbir dönemde kolay olmamıştır.

Bazı müzeler kentin merkezinde, bazıları ise bir vadiye bakan tepenin üstünde durur. Baksı Müzesi ikinci türden.

Bayburt'a bir hikayenin peşinden gelmek mümkün. Kentin üzerinde yükselen kale hem gerçek bir savunma yapısı hem de Türk dünyasının ortak edebiyat hazinelerinden biri olan Dede Korkut anlatılarında adı geçen bir yer.

Çoruh vadisinde kale mantığı Artvin'de bir kaleyi anlamak için önce haritaya değil, yamaca bakmak gerekir.

Mardin mutfağı için çok şey yazılır, ama bu yazıda başka bir yol izliyoruz. Yalnızca resmi bir sicilde adı geçen, yani tescil edilmiş ürünlere bakıyoruz.

Mardin'e ilk kez gelen biri sokakta yürürken önce evlerin biçimine, sonra renklerine dikkat eder. Duvarlar bal rengine, sarıya, kimi yerde pembeye çalan tek bir malzemeden yükselir.

Amasya'da yolu Yeşilırmak kıyısından ayırıp Tokat yönüne süren biri, karayolunun kenarında kayaya oyulmuş uzun bir hat görür. Halk bu hatta Ferhat Su Kanalı der ve başında bir aşk hikayesi anlatır.

Amasya denince akla gelen ilk görüntülerden biri Yeşilırmak kıyısındaki evler, biri de bir elmadır.

Kütahya'nın eski konakları, bir kentin sivil mimarisini sokak ölçeğinde okumanın en kolay yollarından biridir. Kültür Portalı, 19.

Kütahya'da çini, yalnızca müze vitrininde duran bir miras değildir. Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı il müdürlüğü, çiniciliği ilin simgesi ve kenti bütün dünyaya tanıtan sanat dalı olarak anar.

Yeşilova'da, Burdur kent merkezinin yaklaşık 64 kilometre batısında, kıyısı beyaz bir göl uzanır.

Burdur'un sofrasında iki ürünün adı, kayıtlı bir belgeyle korunuyor. Biri etle, öteki cevizle hazırlanıyor; biri tuzlu, öteki tatlı. İkisinin de Türk Patent ve Marka Kurumu'nda tescilli bir coğrafi işareti var.

Bir kentin evleri, o kentin gündelik hayatını sokakta yürüyen herkese okutur. Bartın'da bu okuma, kendine özgü bir sözlükle yapılır.

Bartın'a ırmak kıyısından bakınca kentin neden tekneyle özdeşleştiği ilk bakışta anlaşılır. Karadeniz'e açılan kıyı şeridi, ormanla kaplı yamaçlar ve denize doğru akan bir ırmak, ahşabı ve suyu aynı hikayede buluşturur.

Bir yörenin halısı Aksaray'ın el sanatları arasında en çok sözü edilen dokuma, Taşpınar halısıdır.

Yolun hikayesi Aksaray, Anadolu'nun iç kesiminde yolların birleştiği bir ovada yer alır ve bu konumun izlerini en açık biçimde Selçuklu hanlarında görürsünüz.

Στο Βαν, το πρωινό είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό γεύμα. Αυτό το παραδοσιακό γεύμα, που φέρει το όνομα της πόλης, είναι γνωστό σε όλη την Τουρκία και πλέον έχει αναγνωριστεί και επίσημα.

Στο Βαν, η λέξη "pişik" χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη γάτα. Η λέξη προέρχεται από την τοπική διάλεκτο, αλλά όταν αναφερόμαστε στη γάτα του Βαν, δεν αναφερόμαστε απλώς σε ένα ζώο, αλλά σε ένα ζωντανό σύμβολο που αντιπροσωπεύει την πόλη.

Πολλοί άνθρωποι, όταν εντοπίζουν τη Σιρνάκ στον χάρτη, τη γνωρίζουν για τα βουνά, τις βαθιές κοιλάδες και την πεδιάδα του Τζίζρε, που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Τίγρις. Αυτή η περιοχή έχει επίσης μια δεύτερη "χάρτη", που βρίσκεται στο τραπέζι και στα ράφια των καταστημάτων.

Η κουζίνα της Σινώπης έχει δύο πηγές έμπνευσης. Από τη μία, η θάλασσα, με τα ψάρια της, όπως ο τσιπούρας, ο λούτσος και η σαρδέλα. Από την άλλη, τα ορεινά χωριά, τα δάση καρυδιών, οι κήποι και οι βοσκοτόποι της κοιλάδας του ποταμού Gökırmak.

Αφήνοντας το δρόμο προς την Ayancık από τη Sinop και κατεβαίνοντας προς την Akliman, το δάσος ανοίγει σε ένα σημείο και από εκεί μπορείτε να δείτε ένα στενό, διακλαδισμένο τμήμα της θάλασσας που εκτείνεται προς τα κάτω.

Τα βουνά Bolkar, που δεσπόζουν στον νότιο ορίζοντα της πόλης Niğde, υψώνονται σαν ένα απροσπέλαστο τείχος ανάμεσα στην εύφορη πεδιάδα της Κεντρικής Ανατολίας και την ακτή της Μεσογείου. Από τις βόρειες πλαγιές, μπορεί να φαίνονται σαν μια συνηθισμένη οροσειρά.