Οι παγετωνικές λίμνες των βουνών Bolkar.

Τα Όρη Bolkar, που καλύπτουν το νότιο ορίζοντα της πόλης Niğde, υψώνονται σαν ένα φράγμα που χωρίζει την πεδιάδα της Κεντρικής Ανατολίας από την ακτή της Μεσογείου. Από τις βόρειες πλαγιές, μπορεί να φαίνονται σαν μια απλή οροσειρά. Ωστόσο, στα ψηλότερα σημεία της, κρύβονται μικρές λίμνες μέσα σε κοιλάδες που σμιλεύτηκαν από παγετώνες πριν από χιλιάδες χρόνια. Σε αυτό το άρθρο, θα περιγράψουμε το παγετώδες παρελθόν των Bolkar, πώς σχηματίστηκαν αυτές οι λίμνες και την ιστορία ενός βατράχου που ζει μόνο εδώ, όλα αυτά με βάση επίσημες αναφορές και επιστημονικές μελέτες. Στο τέλος του άρθρου, θα βρείτε επίσης πρακτικές συμβουλές για το πώς και πότε να επισκεφθείτε αυτόν τον υψόμερο κόσμο.

Τα Όρη Bolkar, που βρίσκονται στην περιοχή των Μεσαίων Ταύρων, αποτελούν μια από τις κύριες οροσειρές που διαχωρίζουν τις περιοχές της Κεντρικής Ανατολίας και της Μεσογείου. Σύμφωνα με τα αρχεία των Διεθνών Σημαντικών Φυσικών Περιοχών, η οροσειρά εκτείνεται περίπου εβδομήντα χιλιόμετρα από νοτιοδυστών προς βορειοανατολών, αυξάνοντας σταδιακά από δυτικά προς ανατολικά και φτάνοντας στο υψηλότερο σημείο της στα βορειοανατολικά. Το υψηλότερο σημείο είναι η κορυφή Medetsiz, με υψόμετρο 3524 μέτρα, και σύμφωνα με τα αρχεία, είναι η δεύτερη ψηλότερη ορεινή μάζα στα Ταύρους, μετά τα Aladağlar. Ένα μεγάλο μέρος της οροσειράς αποτελείται από σκληρούς ασβεστόλιθους, με πάχος εκατοντάδων μέτρων, που έχουν καταβυθιστεί στην αρχαία θάλασσα του Τέτις. Η μελέτη του Onur Çalışkan και των συνεργατών του από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας υπενθυμίζει ότι ο Γερμανός γεωλόγος Blumenthal το 1956 διαιρέσε την οροσειρά σε δύο τμήματα. Το βόρειο τμήμα, πιο απότομο και με μορφή που θυμίζει τα Άλπεις, ονομάζεται Yüksek Bolkardağ ή Esas Bolkardağ. Εδώ είναι επίσης τα πιο εμφανή ίχνη των παγετώνων. Το χωριό Maden, που ανήκει στην επαρχία Ulukışla της Niğde, και το ορεινό λιβάδι Meydan που βρίσκεται πάνω από αυτό, θεωρούνται η πύλη προς αυτό το υψηλό τμήμα.

Κατά τις τελευταίες παγετώδεις περιόδους, τα ψηλότερα τμήματα των Bolkar ήταν καλυμμένα με μόνιμο χιόνι. Όπως αναφέρουν ο Çalışkan και οι συνεργ Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα αυτά ευθυγραμμίζονται καλά με τις παγετολογικές χρονολογίες που έχουν ληφθεί από άλλα βουνά της Τουρκίας και της Μεσογείου. Οι λίμνες μέσα στους παγετορράχτες.

Όταν οι παγετώνες υποχωρούν, αφήνουν πίσω τους τις κοιλότητες που έχουν σκάψει. Σε ορισμένες από αυτές τις ημικυκλικές κοιλότητες, που ονομάζονται παγετορράχτες, σχηματίζονται με την πάροδο του χρόνου λίμνες. Στην έκθεση για την περιβαλλοντική κατάσταση της επαρχίας Νίγδε αναφέρεται ότι στις οροσειρές Αλάνταγ και Μπολκάρ υπάρχουν λίμνες που δημιουργήθηκαν από παγετορράχτες. Τα αρχεία των Σημαντικών Φυσικών Περιοχών αναφέρουν επίσης ότι οι δύο κύριες λίμνες στις Μπολκάρ είναι η Καραγκιολ και η Τσινιλίογιολ, και σημειώνουν ότι η υψηλή αλπική ζώνη παραμένει καλυμμένη με χιόνι μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Η Καραγκιολ είναι η πιο γνωστή από αυτές τις λίμνες. Στην έκθεση αναφέρεται ότι η λίμνη έχει έκταση περίπου εξήντα εκτάρια και το βαθύτερο σημείο της φτάνει τα δώδεκα μέτρα. Η Τσινιλίογιολ βρίσκεται επίσης στην ίδια υψηλή ζώνη, λίγο ψηλότερα από την Καραγκιολ. Παρόλο που οι πηγές δίνουν διαφορετικά υψόμετρα για τις δύο λίμνες, και οι δύο βρίσκονται πάνω από τα 2.500 μέτρα. Η περιοχή Μειντάν Γιαϊλάσι, που βρίσκεται εντός των ορίων του οικισμού, και η περιοχή γύρω από τις λίμνες Καραγκιολ και Τσινιλίογιολ είναι περιοχή με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά. Σύμφωνα με την έκθεση, η ίδια περιοχή κηρύχθηκε υγροτόπος το 2014 με απόφαση της Περιφέρειας Νίγδε.

Ο πάγος κάτω από τα υπολείμματα.
Η ιστορία των παγετώνων στις Μπολκάρ δεν τελειώνει με τις λίμνες. Τον Αύγουστο του 2010, οι Τσαλίσικ και οι συνεργάτες του, κατά τη διάρκεια της έρευνας πεδίου τους, εντόπισαν επτά παγετώνες καλυμμένους με υπολείμματα, σε υψόμετρο άνω των 2.900 μέτρων και με προσανατολισμό προς το βορρά, μέσα στους παγετορράχτες. Οι παγετώνες αυτοί είναι καλυμμένοι με βραχώδη υπολείμματα. Η κάλυψη λειτουργεί ως μονωτικό υλικό, προστατεύοντας τον πάγο, ο οποίος λιώνει από το εσωτερικό και από το κάτω μέρος, και όχι από την επιφάνεια. Οι μεγαλύτεροι από αυτούς είναι οι παγε Το περιοδικό "Bilim Çocuk" του TÜBİTAK αναφέρει ότι το είδος προστατεύτηκε το 1984 με τη Σύμβαση του Bern. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, οι καραβίδες που απελευθερώθηκαν στην Karagöl πριν από χρόνια οδήγησαν στη μείωση των βατράχων και των αυγών τους, ενώ οι άνθρωποι που πήγαιναν στη λίμνη για να ψαρέψουν επίσης έβλαψαν το είδος. Το περιοδικό αναφέρει ότι οι βατράχοι των Ταύρων ζουν σε κοινότητες όχι συνεχώς μέσα στο νερό, αλλά στα λιβάδια γύρω από τη λίμνη. Γι' αυτό, το να περπατάτε στα λιβάδια δίπλα στη λίμνη χωρίς να τα καταστρέφετε και χωρίς να παρεκκλίνετε από τα μονοπάτια είναι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε για αυτό το μικρό πλάσμα. Η πλούσια βλάστηση και οι βραχώδεις περιοχές.

Οι λίμνες περιβάλλουν όχι μόνο τους βατράχους, αλλά και μια πλούσια βλάστηση. Σύμφωνα με τα αρχεία των Σημαντικών Φυσικών Περιοχών, οι νότιες πλαγιές έχουν μεσογειακό κλίμα, ενώ οι βόρειες πλαγιές έχουν ηπειρωτικό κλίμα που είναι χαρακτηριστικό της Κεντρικής Ανατολίας. Τα υγρά μικροκλίματα των βαθιών κοιλάδων στο νότο αποτελούν καταφύγιο για ορισμένα είδη που βρίσκονται σε κίνδυνο. Η περιβαλλοντική έκθεση αναφέρει ότι ένα σημαντικό μέρος της περιοχής καλύπτεται από δάση φυλλοβόλων δέντρων των Ταύρων και από ψηλά λιβάδια της Μεσογείου, ενώ στις βόρειες πλαγιές υπάρχουν εκτεταμένες πεδιάδες και αραιές κοινότητες δέντρων. Τα αρχεία των Σημαντικών Φυσικών Περιοχών τονίζουν ότι η υπερβολική βοσκή και η συλλογή ξυλείας, ειδικά στα ψηλά επίπεδα, αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή για τη βλάστηση. Σύμφωνα με την περιβαλλοντική έκθεση, τα Bolkarlar διαθέτουν τα μεγαλύτερα ψηλά λιβάδια της Μεσογείου. Ο αριθμός των γνωστών φυτικών ειδών είναι 674, εκ των οποίων τα 101 είναι ενδημικά της Τουρκίας, ενώ 21 ενδημικά είδη απειλούνται. Η έκθεση προσθέτει ότι στην περιοχή υπάρχουν περίπου δέκα είδη που ζουν μόνο σε ένα σημείο, ενώ στα ψηλά ορεινά μπορούν να παρατηρηθούν κοπάδια άγριων αλόγων. Η έκθεση αναφέρει επίσης μεταξύ των ειδών που είναι ενδημικά της Τουρκίας το "yünlü kayauyurunu" και ένα μικρό είδος σαρκοφάγου εντόμων που ονομάζεται "arısapası" από τους ντόπιους. Πώς και πότε να επισκεφθείτε.

Το " Υπουργείο Περιβάλλοντος και Αστικής Ανάπτυξης, Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Αστικής Ανάπτυξης της επαρχίας Νίγδε, Ετήσια Έκθεση Περιβαλλοντικής Κατάστασης της επαρχίας Νίγδε για το 2016, https://webdosya.csb.gov.tr/db/ced/editordosya/Nigde_icdr2016(1).pdf

• Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Νίγδε, Γενικό Σχέδιο Τουρισμού της επαρχίας Νίγδε 2025-2029, https://nigde.ktb.gov.tr/Eklenti/139023,nigde-turizm-master-planipdf.pdf?0
• Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Νίγδε, "Επιστροφή χωρίς αλλαγές", https://nigde.ktb.gov.tr/TR-74737/yapmadan-donme.html
• Çalışkan, O., Gürgen, G., Yılmaz, E. και Yeşilyurt, S., Παγετωνική μορφολογία της βορειοανατολικής περιοχής των Όρεων Bolkar και οι παγετώνες που καλύπτονται από απορρίμματα, Διεθνές Περιοδικό Ανθρωπολογικών Επιστημών 9/1 (2012), https://arastirmax.com/en/system/files/dergiler/161047/makaleler/9/1/arastrmx_161047_9_pp_890-911.pdf
• Çiner, A. και Sarıkaya, M. A., Χρονολόγηση των παγετώνων της Πλειστόκαινου στα Όρη Bolkar, νοτιοκεντρική Τουρκία, με χρήση κοσμικών ισοτόπων 36Cl, Ειδική Έκδοση της Γεωλογικής Εταιρείας 433 (2017), Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, https://research.itu.edu.tr/en/publications/cosmogenic-sup36supcl-geochronology-of-late-quaternary-glaciers-i/
• Σημαντικές Περιοχές Βιοποικιλότητας, Όρη Bolkar (9591), https://www.keybiodiversityareas.org/site/factsheet/9591
• TÜBİTAK Bilim Çocuk, Όρος Toros, https://bilimcocuk.tubitak.gov.tr/wp-content/uploads/sites/157/2025/09/babe893d-6dac-4bec-913e-252b116b33