Od zamku Kurul do przylądka Yason: dzień nad brzegiem Morza Czarnym w Ordu.

Rozpocznij zwiedzanie zamku Kurul, położonego około 13 kilometrów na południe od centrum miasta Ordu, na terenie dzielnicy Bayadı. Do zamku prowadzi droga asfaltowa, a przy wejściu znajduje się duży parking. Po zaparkowaniu, przez pewien czas podziwiaj z dołu masywną formację wapienną; te trzy duże bloki skalne, oznaczone na mapach jako Skały Kurul, stanowią naturalne umocnienia zamku. Według badań zespołu archeologicznego, szczyt wzniesienia znajduje się na wysokości 571 metrów nad poziomem morza, a jego stoki od strony wschodu i południa, skierowane w stronę rzeki, opadają niemal pionowo. Dlatego też, podobnie jak w przeszłości, do zamku najłatwiej dotrzeć po bardziej łagodnych zboczach północnych i południowych, skierowanych w stronę Bayadı. Wchodząc, zauważysz wykute w skale stopnie; te stopnie, odkryte w 2012 roku, wskazują na starą drogę do zamku. Wspinaj się po stopniach ostrożnie, ponieważ miejscami mogą być strome i śliskie. Na górze, pierwszą rzeczą, którą zobaczysz, jest wykuty w skale schodkowy tunel, zwany lokalnie "dehliz" (przejście). Badacze opisują, że tunel opada w linii prostej wewnątrz skały, kończąc się w naturalnej zagłębieniu skalnym, z którego wypływa woda. Zespół archeologiczny przypuszcza, że tunel mógł zostać zasypany kamieniami i ziemią przez rzymskiego dowódcę Pompejusza, który zapełniał źródła w pontyjskich twierdzach. Wewnątrz zamku znajduje się również duży, okrągły zbiornik wykuty w skale; tablice informacyjne nazywają go cysterną, ale kierownik wykopalisk podchodzi do tej funkcji z pewną dozą ostrożności. W pobliżu szczytu znajduje się otwarty obszar kultowy, nazwany przez badaczy Skałą Dilek. Poszukaj tutaj małych dołów ofiarnych i głębokich rowów, które opadają w dół. Większość odnalezionych monet pochodzi z czasów króla Mithradatesa VI, co wskazuje, że zamek pełnił funkcję garnizonu w tamtym okresie. Najbardziej znanym znaleziskiem jest marmurowy posąg Kybele, odnaleziony w 2016 roku przy głównej bramie zamku. Podczas wykopalisk odnaleziono również figury Dionizosa i Pana, naczynia w kształcie kozła, monety oraz tysiące drobnych artefaktów. Nie zobaczysz tych przedmiotów na miejscu; znaleziska są przekazywane do muzeum, dlatego poświęć swoją wizytę ruinom. Zauważysz obszary wykopalisk oddzielone ogrodzeniami; w sezonie wykopalisk zespół może pracować, a dostęp do tych obszarów jest ograniczony. Zarząd okręgu ogłosił, że na terenie zamku zostaną wybudowane ścieżki spacerowe, miejsca do siedzenia oraz oświetlone tarasy widokowe. Stojąc na jednym z tarasów, spójrz w kierunku wschodu; u Następnym etapem trasy jest powrót do centrum miasta w Ordzie i wjazd na wzgórze Boztepe, z którego rozciąga się widok na miasto. Źródła: Şenyurt i Akçay, 2016, Seleucia; Wydział Kultury i Turystyki miasta Ordue; Zamek Kurul; Urząd Miasta Ordue.

Po powrocie z posiedzenia, kolejnym przystankiem jest Boztepe, wznoszący się tuż nad miastem. Na szczyt można dojechać trzema drogami: drogą prowadzącą przez dzielnicę Selimiye, asfaltową drogą łączącą się z obwodnicą przez miejscowości Oğmaca i Yaraşlı, lub kolejką linową, która odjeżdża z parku Atatürk nad morzem. Urząd wojewódzki informuje, że szczyt znajduje się około 6 kilometrów od centrum miasta. Najłatwiejszym sposobem jest dojazd samochodem, ale ci, którzy chcą powoli podziwiać panoramę miasta, mogą zostawić samochód nad morzem i skorzystać z kolejki linowej. Linia kolejki została uruchomiona w 2012 roku i łączy wybrzeże ze szczytem. Aktualne informacje o rozkładzie jazdy i biletach można znaleźć na stronie internetowej operatora. Wysokość Boztepe jest podawana w różnych źródłach; urząd wojewódzki podaje 450 metrów, inne źródła mówią o 530 lub 550 metrów. Niezależnie od dokładnej wysokości, po dotarciu na szczyt od razu można zrozumieć, dlaczego miasto rozciąga się wzdłuż tego zbocza. Na szczycie znajduje się również dzielnica o tej samej nazwie, Boztepe. Według źródeł, po wojnie z 1877-1878 roku, do tej okolicy przybyła znacząca liczba ludności z Gruzji. Najpierw udajcie się do punktu widokowego i podziwiajcie panoramę miasta. Zobaczycie dzielnice wspinające się po zboczu, miasto rozciągające się wzdłuż wybrzeża i rozległe Morze Czarne. Archeolodzy, którzy odkopali ruiny zamku Kurul, piszą, że Boztepe w starożytności dominował nad zachodnią drogą prowadzącą do Ordu przez miejscowości Perşembe, Bolaman i Fatsa. Dlatego skierujcie wzrok na zachód, w kierunku, w którym wybrzeże się wygina. Kolejne dwa przystanki znajdują się w tym kierunku. Część zbocza została przekształcona w ścieżkę spacerową o długości około 600 metrów, a ruch samochodowy został tam zakazany. Można tam spacerować, podziwiając miasto z różnych perspektyw. Gmina utworzyła również drewniane stoiska, na których można kupić lokalne produkty. Można tam spróbować orzechów laskowych i innych produktów z górskich regionów. Na szczycie znajdują się również zacienione miejsca do pikników i odpoczynku. W słoneczne dni Boztepe jest również miejscem startu paralotni; można obserwować kolorowe skrzydła szybujące nad miastem. Najlepszy czas na fotografowanie to południe, kiedy światło jest najmocniejsze, ale jeśli nie ma mgły, wybrzeże jest wtedy najbardziej wyraźne. Jeśli planujecie wrócić do miasta wieczorem, warto wybrać się na Boztepe po zmroku, aby podziwiać oświetlone miasto. W letnie dni kolejka linowa i parking mogą być zatłoczone, dlatego warto odwiedzić Boztepe w dni powszednie, aby uniknąć tłumów

Zjeżdżając z Boztepe i kierując się na zachód wzdłuż wybrzeża, docieramy do Perşembe, a następnie do wyspy Hoynat, położonej na granicy dzielnicy Ramazan Mahallesi. Znalezienie wyspy jest łatwe, ponieważ tunel znajdujący się dokładnie po drugiej stronie drogi nadmorskiej nosi jej nazwę i jest znany jako Tunel Hoynat. Zaparkujcie samochód w wyznaczonym miejscu na terenie, który został zorganizowany przez gminę, a następnie przejdźcie na tarasy. Wyspa znajduje się około 100 metrów od brzegu i, według dostępnych informacji, zajmuje powierzchnię zaledwie 700 metrów kwadratowych. Wstęp na wyspę jest zabroniony; gmina chroni to miejsce, aby zapewnić ptakom niezakłócone środowisko życia. Głównym celem tego miejsca jest obserwacja i słuchanie. Skorzystajcie z teleskopów ustawionych na tarasie, a jeśli macie własne, zabierzcie je ze sobą. Najpierw przyjrzyjcie się ciemnym, długoszyim ptakom siedzącym na skałach; to bociany czubate. W Turcji istnieje bardzo mało miejsc lęgowych dla bocianów czubatych; lokalne władze informują, że Hoynat jest jedynym takim miejscem, podczas gdy w prasie podawane są informacje o dwóch takich miejscach. Według danych z liczenia, na wyspie żyje około 90 par bocianów czubatych i około 250 par mew srebrzystych. Na zboczu porośniętym roślinnością można również dostrzec ślady dawnych murów. Lokalna administracja informuje, że na wyspie znajdują się pozostałości dawnego zamku i cysterny, dlatego w 2004 roku została uznana za obszar archeologiczny drugiej kategorii. Źródła sugerują, że w starożytności wyspa była wykorzystywana przez żeglarzy jako miejsce składowania i schronienia. W historii wyspa nie była miejscem stałego osadnictwa. Ze względu na obecność gatunków zagrożonych wyginięciem, Hoynat została również uznana za ważny obszar dla ptaków. Oprócz tarasy widokowej, na terenie znajdują się drewniane schody prowadzące na plażę oraz miejsca do siedzenia. Schodząc na plażę i stając blisko wody, można zobaczyć wyspę i ptaki z niższej perspektywy. Podczas obserwacji ptaków, unikajcie głośnych rozmów, nie karmcie ich i unikajcie robienia zdjęć z użyciem błysku, który może oślepić ptaki. Do fotografowania przydatny będzie teleobiektyw, ponieważ nie ma innego sposobu, aby się do ptaków zbliżyć. Najwięcej ptaków można zobaczyć na skałach w okresie lęgowym; jeśli odwiedzicie to miejsce w tym okresie, zobaczycie bardziej dynamiczną scenę. Warto również wspomnieć, że Perşembe jest członkiem sieci "spokojnych miast"; powolne tempo życia nadmorskiego pasuje do atmosfery tego miejsca. Po krótkiej przerwie, kontynuujcie podróż wzdłuż wybrzeża na zachód, a waszym ostatnim przystankiem będzie Przylądek Jason.

Źródło: Ordus İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Wyspa

Ostatni przystanek tego dnia to przylądek Yason, położony około 15 kilometrów na zachód od centrum okręgu Perşembe, w obrębie obszaru Çaytepe, sięgający do morza. Półwysep znajduje się wzdłuż starej drogi łączącej Ordu i Samsun, a po otwarciu nowej drogi nadmorskiej Bolaman-Efirli w 2008 roku, stał się łatwo dostępny. Gmina, dbając o historyczny i naturalny charakter tego miejsca, wybudowała ścieżki spacerowe, parking i punkt informacyjny. Zaparkujcie samochód i przespacerujcie się ścieżkami w kierunku przylądka. Nazwa przylądka pochodzi od postaci z mitologii greckiej, Jasona; według podań, Argonauci zatrzymali się na tym brzegu podczas poszukiwania Złotego Runicu. Starożytne źródła wspominają o świątyni Jasona, która miała chronić żeglarzy, a geograf Skylaks o istnieniu akropolu. Znając tę legendę, łatwo wyobrazić sobie małe statki, które z trudem przedzierają się przez prądy w otwartym morzu. Obecnie półwysep jest chroniony jako obszar archeologiczny pierwszego stopnia i obszar przyrodniczy drugiego stopnia. Przejdźcie na skalisty koniec przylądka i poszukajcie miejsca, z którego można zobaczyć morze z obu stron jednocześnie. Źródła informują, że na końcu przylądka znajduje się latarnia morska; spróbujcie uchwycić latarnię i przylegające do niej skały w jednym kadrze. Na półwyspie znajduje się również zabytkowa budowla z XIX wieku, ale główną atrakcją tego miejsca jest sam przylądek i jego widoki. Źródła wskazują, że w starożytności ten obszar był ważnym centrum handlu morskim, a badania powierzchniowe i warstwy gliny świadczą o produkcji i handlu ceramiką. Zwróćcie uwagę na stare ślady portu i baseny rybne, wykute w skałach; źródła informują, że są one widoczne do dziś. Około 300 metrów na zachód od przylądka znajduje się drugi, mniejszy półwysep, zwany "Fałszywym Jasonem". Przy dobrej pogodzie, patrząc na zachód, można dostrzec zarys przylądka Ünye. Według urzędu okręgowego, zarówno wschód, jak i zachód słońca można obserwować z tego miejsca gołym okiem w miesiącach letnich. Dlatego warto zaplanować wizytę na wieczór i poczekać na moment, gdy słońce zanurzy się w morzu. Wybierzcie płaskie miejsce między skałami, ale unikajcie zejścia na najniższe skały w pobliżu brzegu, gdy fale są silne. Na brzegach półwyspu gromadzi się wiele muszli; zostawcie je w spokoju, ponieważ obszar jest chroniony. Na półwyspie i w jego pobliżu znajdują się miejsca do pikników i miejsca do odpoczynku. Ze względu na to, że przylądek może być zatłoczony wieczorami, warto przyjechać na parking wcześniej. Po