Kurul Kalesi

Kurul Kale, znajdująca się około trzynastu kilometrów na południe od centrum miasta Ordu, w granicach dzielnicy Bayadı, to starożytne osiedle, położone na skalistej formacji. Obszar ten jest objęty ochroną jako obszar archeologiczny i naturalny o najwyższym stopniu ochrony. Encyklopedia Küre opisuje zamek jako wzniesiony na skalistej formacji, położonej na wysokości 571 metrów nad poziomem morza, z widokiem na dolinę rzeki Melet. Osada rozciąga się wzdłuż grzbietu, od północnego wschodu do południowego zachodu. Pierwsze prace archeologiczne na terenie zamku rozpoczęły się w 2010 roku pod przewodnictwem Muzeum w Ordu. Nadzór naukowy i późniejsze kierownictwo nad wykopaliami przejął prof. dr. Süleyman Yücel Şenyurt. Ministerstwo Kultury i Turystyki prezentuje Kurul jako pierwsze w regionie Morza Czarnego systematyczne stanowisko archeologiczne. Podczas wykopalisk odkryto dachówki i fragmenty ceramiki, co wskazuje na obecność osady w latach II i I wieku p.n.e. Zgodnie z wynikami wykopalisk, o których informuje Encyklopedia Küre, początki osady sięgają III wieku p.n.e. Zamek pełnił swoje funkcje od początku I wieku p.n.e., za panowania VI Mithradatesa, ostatniego wielkiego władcy Królestwa Pontos. Uważa się, że w tym okresie służył jako garnizon o celach obronnych, a także pełnił funkcje administracyjne i religijne. Inwentaryzacja kulturowa projektu Karadeniz opisuje, że osada została zniszczona podczas silnego ataku rzymskiego, w wyniku którego wybuchł duży pożar. Po tym wydarzeniu zamek pozostał nieużywany przez około dwa tysiące lat. Otoczenie zamku jest otoczone murami z kamienia o grubości około dwóch i pół metra. Osada składa się z dwóch głównych części: wewnętrznego zamku na szczycie i tarasu północno-wschodniego. Te dwie części są połączone korytarzami i bramami. Podczas wykopalisk zidentyfikowano budynki magazynowe, pomieszczenia o przeznaczeniu wojskowym oraz miejsca o przeznaczeniu religijnym. Przejścia między poszczególnymi poziomami są zapewnione przez długie schody, które zostały odkryte podczas wykopalisk. Najbardziej charakterystyczną budowlą na terenie kompleksu jest wykuty w skale tunel ze schodami. Encyklopedia Küre podaje, że tunel składa się z 426 schodami, podczas gdy ministerstwo i media informują o liczbie schodów wynoszącej od 250 do 300. Na końcu tunelu znajduje się naturalna jaskinia skalna, która prawdopodobnie była wykorzystywana jako cysterna. Ten tunel i cysterna stanowią dobry przykład potrzeby dostępu do wody dla garnizonu podczas oblężenia. Odkrycie, które uczyniło Kurul znanym w Turcji, miało miejsce podczas wykopalisk w sezonie 2016. Przy głównej bramie zamku odnaleziono marmurowy posąg Kybele, siedzącą na tronie Odkrycia obejmują posągi Dionizosa i Pana, rhytony w kształcie kozła, figurkę Apollina, brązowego Hermesa, motywy orłów, brązowe klucze oraz zawieszkę z onyksu. Końcówki strzał i włóczni, kamienne kule, lampy i monety rzucają światło na wojskowe życie twierdzy. Według zespołu archeologicznego, odnaleziono kilka tysięcy artefaktów. W kolejnych sezonach odkryto również drugie wejście po wschodniej stronie twierdzy oraz zakopane skrzynie z zapasami. Obecnie na terenie kompleksu znajdują się ścieżki spacerowe, miejsca do odpoczynku oraz oświetlone tarasy widokowe. Urząd wojewódzki informuje, że na terenie kompleksu utworzono również miejsce do pikników oraz parking. Z tarasów widokowych można podziwiać rozległe widoki na dolinę Melet, okoliczne wzgórza porośnięte lasami oraz zbocza pokryte plantacjami orzechów. Do samej strefy wykopalisk nie można wejść; można ją obserwować z otaczających wykopów oraz z tarasów. Do twierdzy można dojechać samochodem, a następnie dojść pieszo na szczyt. Ze względu na schody i nierówny teren, zaleca się noszenie wygodnych butów z antypoślizgową podeszwą. W okresie trwania sezonu wykopalisk, niektóre obszary mogą być niedostępne dla zwiedzających; warto sprawdzić aktualne warunki zwiedzania w urzędzie kultury i turystyki województwa. Szczyt twierdzy, szczególnie o zachodzie słońca, jest niezwykle malowniczy, ale należy pamiętać, że droga powrotna w ciemności może być trudna.