Acht moskeeën van Sultanahmet naar Eyüp Sultan.

Sultanahmet Moskee, gelegen in de Fatih wijk van Istanbul op het Historisch Schiereiland, wordt beschouwd als een van de belangrijkste voorbeelden van de klassieke Ottomaanse architectuur. De bouw van de moskee begon in 1609 op bevel van de Ottomaanse sultan I. Ahmed en de constructie werd voltooid in 1617. De architect van de moskee is de beroemde architect van die tijd, Sedefkâr Mehmed Ağa. Het gebouw heeft zijn naam te danken aan de sultan die het heeft laten bouwen en staat in de westerse wereld ook bekend als de "Blue Mosque" vanwege de blauwe, groene en witte tinten van de İznik-tegels die in het interieur zijn gebruikt.

De moskee heeft een unieke positie in de Ottomaanse moskee-architectuur met zijn zes minaretten. De grote centrale koepel heeft een diameter van 23,5 meter en bereikt een hoogte van 43 meter. Deze koepel steunt op vier olifantenpoten en wordt ondersteund door de omliggende halve koepels. In de binnenversieringen zijn meer dan 20.000 handgemaakte tegels gebruikt. De mihrab is van marmer en heeft fijne, gedetailleerde schilderingen eromheen. De minbar is versierd met esthetische voorbeelden van de kalligrafiekunst.

De binnenplaats van de moskee heeft een overdekte structuur, wat vaak voorkomt in de Ottomaanse moskee-architectuur. Tussen de binnenplaats en het interieur bevindt zich een elegante toegangspoort. In de noordwestelijke hoek van de moskee bevindt zich het graf van sultan I. Ahmed, die de moskee heeft laten bouwen. Daarnaast zijn er in het complex een medrese, een hünkar kasrı en een şadırvan te vinden.

Sultanahmet Moskee is tegenwoordig zowel een actieve gebedsplaats als een belangrijke toeristische attractie. Vooral tijdens de maand Ramadan en op vrijdagen wordt de moskee intensief gebruikt. Met zijn geschiedenis, architectuur en artistieke waarde is de moskee een van de symbolische gebouwen van Istanbul en bevindt het zich in het gebied "Historische Gebieden van Istanbul", dat op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.

De Hagia Sophia is een uniek meesterwerk dat oprijst in het hart van Istanbul en getuige is geweest van zowel de Byzantijnse als de Ottomaanse periode. Dit majestueuze gebouw, dat in 537 werd gebouwd als kerk door de Byzantijnse keizer Justinianus I, heeft door de eeuwen heen bewondering gewekt met zijn architectuur en kunst. In 1453, na de verovering van Istanbul door sultan Mehmet de Veroveraar, werd de Hagia Sophia omgevormd tot moskee en is het door de speciale aandacht van de Ottomaanse sultans in de loop der jaren verrijkt met verschillende toevoegingen. Met zijn enorme koepel, mozaïeken versierd met fijne ambacht, enorme marmeren zuilen en mystieke sfeer is de Hagia Sophia een betoverende plek die door de geschiedenis heen verschillende geloven heeft herbergt en een ontmoetingspunt is geweest voor culturen en beschavingen. Tegenwoordig is dit majestueuze gebouw open voor gebed als moskee, maar ontvangt het ook bezoekers als een kunst- en historisch meesterwerk, en blijft het een van de belangrijkste symbolen van Istanbul. Het is mogelijk om de sporen van het verleden te voelen terwijl je de Hagia Sophia verkent, historische herinneringen te verbeelden die weerklinken tussen de stenen muren en getuige te zijn van het gezamenlijke erfgoed van de mensheid.

De Rüstem Paşa Moskee is een gebedshuis dat zich bevindt in de Eminönü wijk van Istanbul, in het Tahtakale gebied, en wordt beschouwd als een van de meest elegante voorbeelden van de Ottomaanse architectuur. De moskee is in 1561 gebouwd door de Ottomaanse grootvizier Rüstem Paşa. De architectuur is van de hand van de beroemdste Ottomaanse architect, Mimar Sinan. Het gebouw heeft zowel architectonische ordening als een rijke versiering, wat het van groot belang maakt.

Vanwege de locatie is de moskee gebouwd bovenop de omliggende handelsgebouwen. Onderin bevinden zich winkels, en de moskee is op een verhoogd platform boven deze structuren gebouwd. Deze positionering van de moskee toont de meesterlijkheid van Mimar Sinan in het bouwen van een majestueus gebouw op een beperkte ruimte.

De meest opvallende eigenschap van de Rüstem Paşa Moskee zijn de rijke İznik tegels die zijn gebruikt in de binnen- en buitengevels. Het interieur van de moskee is bedekt met duizenden handgemaakte tegels versierd met plantaardige motieven uit de 16e eeuw. Deze tegels, die veelvuldig motieven zoals tulp, anjer en hyacint bevatten, worden door kunsthistorici beschouwd als enkele van de meest waardevolle voorbeelden van de Ottomaanse tegelkunst.

De centrale koepel van de moskee staat op vier olifantenpoten en wordt ondersteund door halve koepels die de ruimte omringen. De koepel is verlicht door brede ramen die de ruimte verfrissen. De mihrab, de minbar en de spreekstoel vallen op door hun verfijnde steenhouwwerk. De moskee heeft één minaret die de klassieke Ottomaanse architecturale stijl weerspiegelt.

De Rüstem Paşa Moskee is niet alleen een gebedshuis, maar ook een van de mooiste voorbeelden van de esthetische dimensie van de Ottomaanse kunst en architectuur. Omdat de moskee zich in het drukke handelsgebied van Eminönü bevindt, wordt deze gedurende de dag bezocht door zowel gelovigen als kunstliefhebbers. Tegenwoordig is de moskee nog steeds actief in gebruik en biedt het bezoekers zowel spirituele rust als een visueel feest.

De Süleymaniye Moskee is een monumentaal gebouw dat zich op een heuvel in de wijk Fatih in Istanbul bevindt en wordt beschouwd als een van de meest indrukwekkende werken van de Ottomaanse architectuur. De moskee is gebouwd in opdracht van de Ottomaanse sultan Süleyman de Magnifieke door de hoofdarchitect van die tijd, Mimar Sinan. De bouw begon in 1550 en werd voltooid in 1557. Mimar Sinan heeft dit gebouw gekarakteriseerd als zijn "meesterwerk".

De moskee vormt het centrum van een grote complex. Dit complex omvat sociale dienstgebouwen zoals een medrese, bibliotheek, darüşşifa (ziekenhuis), imarethane (soepkeuken), hamam en winkels. De moskee heeft vier minaretten, waarvan er twee drie en de andere twee elk twee galerijen hebben. Dit symboliseert dat Süleyman de Magnifieke de vierde sultan op de Ottomaanse troon was en de tiende sultan in totaal.

De centrale koepel van de Süleymaniye Moskee heeft een hoogte van 53 meter en een diameter van 26,5 meter. De koepel rust op vier grote pilaren en wordt ondersteund door halve koepels aan de zijkanten. De decoraties in het interieur zijn ontworpen met een vrij eenvoudige en esthetische benadering. De schilderingen, glas-in-loodramen en voorbeelden van kalligrafie zijn opvallend.

Achter de moskee bevinden zich de graven van Süleyman de Magnifieke en zijn vrouw Hürrem Sultan. Ook het graf van Mimar Sinan ligt net buiten de binnenplaats van de moskee. Tegenwoordig functioneert de moskee zowel als een gebedshuis als een populaire toeristische attractie voor binnenlandse en buitenlandse bezoekers die Istanbul bezoeken. De Süleymaniye Moskee is een onmisbare halte in de gebedsroute van Istanbul vanwege zijn architectuur, functionaliteit en historische betekenis.