Sultanahmet Camii

Sultanahmet Moskee, gelegen in de Fatih wijk van Istanbul op het Historisch Schiereiland, wordt beschouwd als een van de belangrijkste voorbeelden van de klassieke Ottomaanse architectuur. De bouw van de moskee begon in 1609 op bevel van de Ottomaanse sultan I. Ahmed en de constructie werd voltooid in 1617. De architect van de moskee is de beroemde architect van die tijd, Sedefkâr Mehmed Ağa. Het gebouw heeft zijn naam te danken aan de sultan die het heeft laten bouwen en staat in de westerse wereld ook bekend als de "Blue Mosque" vanwege de blauwe, groene en witte tinten van de İznik-tegels die in het interieur zijn gebruikt.

De moskee heeft een unieke positie in de Ottomaanse moskee-architectuur met zijn zes minaretten. De grote centrale koepel heeft een diameter van 23,5 meter en bereikt een hoogte van 43 meter. Deze koepel steunt op vier olifantenpoten en wordt ondersteund door de omliggende halve koepels. In de binnenversieringen zijn meer dan 20.000 handgemaakte tegels gebruikt. De mihrab is van marmer en heeft fijne, gedetailleerde schilderingen eromheen. De minbar is versierd met esthetische voorbeelden van de kalligrafiekunst.

De binnenplaats van de moskee heeft een overdekte structuur, wat vaak voorkomt in de Ottomaanse moskee-architectuur. Tussen de binnenplaats en het interieur bevindt zich een elegante toegangspoort. In de noordwestelijke hoek van de moskee bevindt zich het graf van sultan I. Ahmed, die de moskee heeft laten bouwen. Daarnaast zijn er in het complex een medrese, een hünkar kasrı en een şadırvan te vinden.

Sultanahmet Moskee is tegenwoordig zowel een actieve gebedsplaats als een belangrijke toeristische attractie. Vooral tijdens de maand Ramadan en op vrijdagen wordt de moskee intensief gebruikt. Met zijn geschiedenis, architectuur en artistieke waarde is de moskee een van de symbolische gebouwen van Istanbul en bevindt het zich in het gebied "Historische Gebieden van Istanbul", dat op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.