
Gümüşhane Dut Pestili ve Köme
Gümüşhane denince akla önce gümüş madenleri, dik vadiler ve yüksek geçitler gelir. Oysa şehrin mutfak belleğinde de en az o kadar parlak bir iz var: dut pestili.
문화·예술 가이드, 이벤트 추천, 도시 이야기.

Gümüşhane denince akla önce gümüş madenleri, dik vadiler ve yüksek geçitler gelir. Oysa şehrin mutfak belleğinde de en az o kadar parlak bir iz var: dut pestili.

Bitlis'e ilk kez gelen biri şehrin rengini hemen fark eder: yapılar, çarşı duvarları, medrese cepheleri ve kemerler aynı sıcak, kızıla çalan taşla örülmüştür.

Bitlis ile Tatvan arasındaki yol, Van Gölü havzasına inen ya da havzadan çıkan herkese aynı şeyi hatırlatır: bu coğrafyada yolculuk hiçbir dönemde kolay olmamıştır.

Bazı müzeler kentin merkezinde, bazıları ise bir vadiye bakan tepenin üstünde durur. Baksı Müzesi ikinci türden.

Bayburt'a bir hikayenin peşinden gelmek mümkün. Kentin üzerinde yükselen kale hem gerçek bir savunma yapısı hem de Türk dünyasının ortak edebiyat hazinelerinden biri olan Dede Korkut anlatılarında adı geçen bir yer.

Çoruh vadisinde kale mantığı Artvin'de bir kaleyi anlamak için önce haritaya değil, yamaca bakmak gerekir.

Mardin mutfağı için çok şey yazılır, ama bu yazıda başka bir yol izliyoruz. Yalnızca resmi bir sicilde adı geçen, yani tescil edilmiş ürünlere bakıyoruz.

Mardin'e ilk kez gelen biri sokakta yürürken önce evlerin biçimine, sonra renklerine dikkat eder. Duvarlar bal rengine, sarıya, kimi yerde pembeye çalan tek bir malzemeden yükselir.

Amasya'da yolu Yeşilırmak kıyısından ayırıp Tokat yönüne süren biri, karayolunun kenarında kayaya oyulmuş uzun bir hat görür. Halk bu hatta Ferhat Su Kanalı der ve başında bir aşk hikayesi anlatır.

Amasya denince akla gelen ilk görüntülerden biri Yeşilırmak kıyısındaki evler, biri de bir elmadır.

Kütahya'nın eski konakları, bir kentin sivil mimarisini sokak ölçeğinde okumanın en kolay yollarından biridir. Kültür Portalı, 19.

Kütahya'da çini, yalnızca müze vitrininde duran bir miras değildir. Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı il müdürlüğü, çiniciliği ilin simgesi ve kenti bütün dünyaya tanıtan sanat dalı olarak anar.

Yeşilova'da, Burdur kent merkezinin yaklaşık 64 kilometre batısında, kıyısı beyaz bir göl uzanır.

Burdur'un sofrasında iki ürünün adı, kayıtlı bir belgeyle korunuyor. Biri etle, öteki cevizle hazırlanıyor; biri tuzlu, öteki tatlı. İkisinin de Türk Patent ve Marka Kurumu'nda tescilli bir coğrafi işareti var.

Bir kentin evleri, o kentin gündelik hayatını sokakta yürüyen herkese okutur. Bartın'da bu okuma, kendine özgü bir sözlükle yapılır.

Bartın'a ırmak kıyısından bakınca kentin neden tekneyle özdeşleştiği ilk bakışta anlaşılır. Karadeniz'e açılan kıyı şeridi, ormanla kaplı yamaçlar ve denize doğru akan bir ırmak, ahşabı ve suyu aynı hikayede buluşturur.

Bir yörenin halısı Aksaray'ın el sanatları arasında en çok sözü edilen dokuma, Taşpınar halısıdır.

Yolun hikayesi Aksaray, Anadolu'nun iç kesiminde yolların birleştiği bir ovada yer alır ve bu konumun izlerini en açık biçimde Selçuklu hanlarında görürsünüz.

반(Van) 지역의 아침 식사는 단순한 식사를 넘어선 의미를 지닙니다. 도시의 이름으로 알려진 이 특별한 음식은 터키 전역에서 유명하며, 이제는 공식적인 기록에도 등재되었습니다.

바누아(Van) 지역에서는 고양이를 "피시크"라고 부릅니다. 이 단어는 지역 방언에서 유래되었지만, 바누아 고양이의 경우, 단순히 한 마리의 동물을 지칭하는 것이 아니라 도시를 대표하는 살아있는 상징을 의미합니다.

시르나크를 지도에서 찾는 많은 사람들은 그곳을 산, 깊은 계곡, 그리고 티그리스 강변에 위치한 치즈레 평야와 연관지어 생각합니다. 하지만 이 지역은 지도 위에 그려진 모습 외에도, 식탁과 상점에서 드러나는 또 다른 모습이 있습니다.

신옵의 식탁은 두 가지 풍경을 담고 있습니다. 한쪽에는 바다가 펼쳐져 있으며, 그 바다에는 멸치, 꽁치, 고등어 등이 있습니다. 다른 한쪽에는 산촌 마을, 밤나무 숲, 괵으르막 계곡의 정원과 초원이 펼쳐져 있습니다.

신옵에서 아얀칙으로 향하는 길에서 벗어나 아클리만으로 내려가면, 어느 순간 숲이 열리고 아래에는 바다의 좁고 구불구불한 물줄기가 보입니다.

니데 지역의 남쪽 지평선을 가로막는 볼카르 산맥은 중부 아나톨리아의 황무지와 지중해 연안 사이에 솟아 있어, 마치 넘을 수 없는 장벽처럼 보입니다. 북쪽 경사면에서 바라보면 평범한 산맥으로 보일 수도 있습니다.