Η καρδιά της αυτοκρατορίας των Σελιτζούκιδων: ο λόφος Αλαεντίν και οι γύρω περιοχές.

Ξεκινήστε τη διαδρομή σας από την πλαγιά του λόφου Alaeddin, που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πόλης. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο λόφος περιβάλλεται από μια γραμμή τραμ, οπότε είναι εύκολο να φτάσετε εδώ με τραμ. Πριν ξεκινήσετε την ανάβαση, παρατηρήστε το σχήμα του λόφου, καθώς δεν είναι ένας φυσικός λόφος, αλλά ένας λόφος που δημιουργήθηκε από τη συσσώρευση κατασκευών για χιλιάδες χρόνια. Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Wikipedia, ο λόφος έχει διαστάσεις περίπου 450 μέτρα επί 350 μέτρα, ύψος 20 μέτρα και είναι οβάλ. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν το 1941 από το Τουρκικό Ινστιτούτο Ιστορίας έδειξαν ότι ο πρώτος οικισμός στον λόφο ιδρύθηκε κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, τον 3ο αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια, ο λόφος βρέθηκε υπό την κυριαρχία των Χετταίων, των Φρυγών και των Λυδών. Κατά τη διάρκεια της φρυγικής περιόδου, ο λόφος ονομάστηκε Kawania, και πιστεύεται ότι το αρχαίο όνομα της πόλης, Ικόνιον, προέρχεται από αυτό το όνομα λόγω της ομοιότητας στον ήχο. Καθώς επιλέγετε ένα από τα μονοπάτια και ανεβαίνετε την πλαγιά, θυμηθείτε ότι τα περισσότερα από αυτά τα στρώματα βρίσκονται κάτω από τα πόδια σας, μέσα στη γη. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, ο πρώτος οικισμός της Κωνυάς βρισκόταν σε αυτό το μικρό υψόμετρο, και όταν οι Τούρκοι κατέκτησαν την πόλη, η πόλη βρισκόταν μέσα στα τείχη που περιέβαλλαν τον λόφο. Η πόλη, η οποία έγινε πρωτεύουσα το 1097, αναπτύχθηκε γρήγορα, και το 1221, ο Αλάεντίν Κεϋκουμπάντ την περιέβαλλε με ένα πολύ μεγαλύτερο τείχος. Η εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι πάνω από αυτά τα τείχη υπήρχαν 108 πύργοι, τοποθετημένοι σε απόσταση 30 μέτρων ο ένας από τον άλλον, και ότι σε κάθε πύργο υπήρχε χαραγμένο το όνομα του υπουργού ή του αξιωματούχου που διέταξε την κατασκευή του. Στους πύργους και τις πύλες των τειχών, αρχαία γλυπτά και ανάγλυφα είχαν τοποθετηθεί σαν να εκτίθενται. Μερικά από αυτά θα μπορέσετε να τα δείτε από κοντά στη δεύτερη στάση της διαδρομής. Σήμερα, δεν υπάρχει εμφανής γραμμή από τα τείχη στον λόφο, αλλά οι δρόμοι που ξεκινούν από τον λόφο και διασχίζουν την πόλη δείχνουν ακόμα τη θέση του αρχαίου Στην βόρεια πλευρά του λόφου, δεσπόζει το Τζαμί Αλαεντίν, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1220 και αποτελεί το σημαντικό τζαμί της πόλης κατά την περίοδο των Σελευκιδών. Αυτή η διαδρομή αναφέρεται σε αυτόν τον λόφο κυρίως ως ένα ορόσημο. Στον λόφο βρίσκονται επίσης μια λίθινη δεξαμενή νερού, που κατασκευάστηκε το 1902 και συλλέγει το νερό από την πηγή στην περιοχή Τσαϊρμπαγκί, και το Μνημείο των Μαρτύρων, που χτίστηκε το 1936. Ο λόφος, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως αρχαιολογικός, ιστορικός και φυσικός χώρος το 1982, έχει φυτευτεί με δέντρα από τις αρχές του 20ου αιώνα και έχει μετατραπεί σε ένα δημοφιλές μέρος αναψυχής για την πόλη. Κάντε μια σύντομη στάση στα παγκάκια κάτω από τα δέντρα και παρατηρήστε από εκεί πώς ο λόφος έχει ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της πόλης. Στη συνέχεια, κατεβείτε από την δυτική πλευρά του λόφου. Σύμφωνα με τον Οδηγό Πολιτισμού, το Μεντρεσέ με τον Ψηλό Μιναρέ βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον λόφο, και η διαδρομή διαρκεί λίγα λεπτά. Πηγή: TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Αλαεντίν Κιόσκι.

Όταν φτάσετε στην πρόσοψη της μαδρασής, αφιερώστε λίγα λεπτά για να την εξετάσετε προσεκτικά, καθώς ο μεγαλύτερος θησαυρός του κτιρίου βρίσκεται στο εξωτερικό του. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", η μαδρασή χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σελτζουκικού σουλτάνου II. Ιζεντίν Κεϊκάβο, από τον υπουργό Σαχίμπ Ατά Φαχρεττίν Αλί, με σκοπό τη διδασκαλία της επιστήμης των χαδίσ. Οι ημερομηνίες κατασκευής διαφέρουν στις πηγές. Η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV" αναφέρει ότι σε ένα κηρύγιο της χρονολογίας 1265 γίνεται αναφορά στο κτίριο, επομένως η μαδρασή πρέπει να είχε ολοκληρωθεί πριν από αυτήν την ημερομηνία. Η κορυφή της πρόσοψης, που ξεπροβάλλει περισσότερο από πέντε μέτρα από τον κύριο τοίχο, είναι εντυπωσιακή. Η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV" την χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο επιβλητικές κορυφές που κατασκευάστηκαν στην Ανατολία κατά τη διάρκεια της Σελτζουκικής περιόδου. Παρατηρήστε τις γραμμές με κείμενο που περιβάλλουν την πόρτα και που φτάνουν μέχρι την κορυφή. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" την περιγράφει ως ένα από τα σπάνια σχέδια όπου το κείμενο χρησιμοποιείται τόσο εκτενώς. Δώστε προσοχή στο γεγονός ότι οι γραμμές είναι κομμένες στην κορυφή. Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, αυτό υποδηλώνει ότι η πόρτα είναι ελλιπής σήμερα και ότι η κορυφή ήταν στην πραγματικότητα πιο ψηλή. Εξετάστε προσεκτικά τις δύο μεντεσέδες πάνω από το τόξο. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" αναφέρει ότι σε έναν από αυτούς είναι χαραγμένη η φράση "Amel-i Kelük" και στον άλλο "bin Abdullah", υποδεικνύοντας ότι μαζί αποτελούν το όνομα του αρχιτέκτονα. Στη συνέχεια, στρέψτε το βλέμμα σας στον μιναρέ, που δίνει το όνομά του στο κτίριο. Ο μιναρές, που υψώνεται πάνω σε μια τετράγωνη βάση από λαξευμένη πέτρα, είναι κατασκευασμένος από τούβλα και διακοσμείται με γυαλισμένα τούβλα και μαρμάρινα πλακάκια. Ο μιναρές ήταν αρχικά διώροφος και αρκετά ψηλός σε σχέση με το υπόλοιπο κτίριο. Το 1901, ένας κεραυνός κατέστρεψε το πάνω μέρος του μιναρέ, και το τμήμα που βλέπετε σήμερα είναι το υπόλοιπο. Η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV" αναφέρει ότι στις παλιές φωτογραφ Τα κυριότερα στοιχεία που αξίζει να παρατηρήσετε είναι οι εντυπωσιακές ανάγλυφες διακοσμήσεις που προέρχονται από το Κάστρο της Κωνυάς. Στην πρώτη στάση, θα μπορέσετε να εξετάσετε από κοντά τις πέτρες που διακοσμούν τους πύργους των τειχών που αναφέρονται. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", το μουσείο αυτό φιλοξενεί τα μεγαλύτερα και πιο όμορφα δείγματα μαρμάρινων ανάγλυφων που απεικονίζουν τον δικέφαλο αετό, σύμβολο των Σελευκιδών, καθώς και φτερωτά σχήματα. Αφού εξερευνήσετε τις ανάγλυφες διακοσμήσεις, θα μπορέσετε να θαυμάσετε ξανά την κύρια πύλη, όπου θα δείτε δύο πτυχές της πέτρινης τέχνης της ίδιας εποχής: μία στην αρχιτεκτονική και μία σε ένα ανεξάρτητο έργο. Το Μεδρέσε (Ισλαμικό σχολείο) περιλαμβάνεται στα κτίρια που καταγράφηκαν το 2014 στη Προσωρινή Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με την ονομασία "Μεδρέσε της Ανατολικής Σελευκιδικής Περιόδου". Ελέγξτε τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Είναι επίσης καλό να συμβουλευτείτε το προσωπικό πριν τραβήξετε φωτογραφίες των εκθεμάτων. Κατά την έξοδο, ακολουθήστε το μονοπάτι που διατρέχει την πλαγιά του λόφου και θα φτάσετε στο Μεδρέσε Καρατάι. Η διαδρομή μεταξύ των δύο μεδρέσεων διαρκεί λίγα λεπτά.
Πηγή: Πολιτιστικό Πόρταλ, Μεδρέσε με τον Ψηλό Μιναρέ.

Η είσοδος στην Μεδρέση Καρατάι γίνεται μέσω της επιβλητικής πύλης. Σύμφωνα με την Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV, η πύλη δεν βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πρόσοψης, αλλά ελαφρώς προς μία από τις γωνίες. Το "Kültür Portalı" αναφέρει ότι το κτίριο χτίστηκε το 1251 από τον Εμίρ Τζελαλετίν Καρατάι, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σελτζούκου σουλτάνου Ιζεντίν Κεϊκάβους Β'. Η μεγάλη επιγραφή που βρίσκεται στην κορυφή της πύλης, σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, αναφέρει την ημερομηνία κατασκευής και το όνομα του Καρατάι. Η πύλη είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο σε αποχρώσεις του γαλάζιου και του λευκού. Δείτε το μοτίβο του κόμβου που δημιουργείται από τις δύο αποχρώσεις της πέτρας, καθώς και τα γεωμετρικά πάνελ που θυμίζουν το σχέδιο ενός χαλιού. Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με τον αρχιτέκτονα. Το "Kültür Portalı" αναφέρει ως πιθανό τον Μουχάμμεντ μπιν Χαβλάν, ενώ η Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV αναφέρει ότι ο αρχιτέκτονας είναι άγνωστος. Μόλις περάσετε την πύλη, θα βρεθείτε σε έναν χώρο με θέα έναν κήπο, ο οποίος σήμερα είναι ανοιχτός. Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, αυτός ο χώρος ήταν στην πραγματικότητα ένας τετράγωνος χώρος, περίπου 7,6 μέτρων, με θόλο. Τα ίχνη των τριγωνικών στοιχείων που βρίσκονται στο πάνω μέρος του κύριου κτιρίου μαρτυρούν την ύπαρξη αυτής της οροφής. Αναζητήστε τα στον τοίχο πριν μπείτε. Από εδώ, μέσω μιας μικρής πόρτας, μπορείτε να φτάσετε στον κεντρικό χώρο με τον μεγάλο θόλο, η "καρδιά" του κτιρίου. Ο κεντρικός χώρος έχει διαστάσεις περίπου 12 μέτρα επί 12 μέτρα και όλα τα στοιχεία και τα διακοσμητικά του έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Σταθείτε για λίγο και κοιτάξτε προς τα πάνω. Τα πλακάκια σε αποχρώσεις του τιρκουάζ και του μπλε που καλύπτουν τον θόλο, μαζί με τις λευκές λωρίδες γύρω τους, θυμίζουν τον ουρανό, όπως αναφέρει η εγκυκλοπαίδεια. Η σύνθεση αποτελείται από είκοσι τέσσερα ακτινωτά αστέρια, τακτοποιημένα από κάτω προς την κορυφή. Αυτά τα αστέρια συνδέονται μεταξύ τους με διάφορους κόμβους. Τα τριγωνικά πάνελ που σχηματίζουν μια φουντωτή διάταξη στα τέσσερα σημεία του θόλου φέρουν το βάρος του. Αυ Στις τοιχογραφίες των δωματίων απεικονίζονται σκηνές κυνηγιού, πάρτι με ανθρώπους, αετούς με δύο κεφάλια, σφίγγες, σειρήνες και μια ποικιλία ζώων, από κυνηγετικά σκυλιά μέχρι αγριοκάτσικα. Παρατηρήστε προσεκτικά τα οβάλ πρόσωπα των μορφών, τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια και τα μικρά στόματα. Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, αυτός ο τύπος προσώπου έχει τις ρίζες του στην Κεντρική Ασία. Όπως αναφέρει το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, στο μουσείο εκτίθενται επίσης κεραμικά και πλακάκια από τις περιόδους των Σελευκιδών, των Βασιλείων και των Οθωμανών, καθώς και γύψινα διακοσμητικά στοιχεία, πλακάκια και φωτιστικά. Το Κολέγιο Karatay συμπεριλήφθηκε το 2014 στη Προσωρινή Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με την ονομασία "Σελευκιδικά Κολέγια της Ανατολίας". Η αίθουσα με τον θόλο μπορεί να γεμίσει κατά τη διάρκεια της ημέρας, οπότε αν θέλετε να εξετάσετε τα πλακάκια με ηρεμία, είναι καλύτερο να ξεκινήσετε νωρίς. Ελέγξτε τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Αφού βγείτε από το μουσείο, περπατήστε γύρω από τον λόφο και κατευθυνθείτε προς το νότο. Σε μικρή απόσταση, λιγότερο από ένα χιλιόμετρο, θα φτάσετε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της συνοικίας Sahibata.
Πηγή: TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Μουσείο Πλακιδίων του Κολεγίου Karatay, Κωνσταντινούπολη.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνυάς, σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Πολιτισμού, βρίσκεται στην περιοχή Μεράμ, στην συνοικία Σαχίμπατα. Το ίδιο το κέντρο αναφέρει ότι το μουσείο βρίσκεται κοντά σε ένα από τα πιο γνωστά σημεία της πόλης, το Μνημείο του Ατατούρκ. Η ιστορία του μουσείου είναι παλαιότερη από το κτίριό του. Σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, το μουσείο άνοιξε για πρώτη φορά το 1901, ενώ η Βικιπαίδεια, βασιζόμενη σε αρχειακά έγγραφα της εποχής, αναφέρει ότι η έναρξη της λειτουργίας του έγινε στις 10 Δεκεμβρίου 1899. Η συλλογή αρχικά εκτέθηκε σε ένα μικρό κτίριο με ένα μόνο δωμάτιο σε αυλή σχολείου, στη συνέχεια σε άλλα κτίρια και το 1962 μεταφέρθηκε στο σημερινό κτίριο. Η Βικιπαίδεια χαρακτηρίζει το μουσείο ως το πρώτο αρχαιολογικό μουσείο που ιδρύθηκε στην Ανατολία. Στο χώρο υποδοχής, θα συναντήσετε αρχιτεκτονικά στοιχεία της Βυζαντινής περιόδου από την περιοχή του Σίλλε και από το κέντρο της πόλης, καθώς και επιτύμβιες στήλες της Ρωμαϊκής περιόδου. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε στην αίθουσα με τα προϊστορικά αντικείμενα, όπου εκτίθενται ευρήματα από τις ανασκαφές του Τσαταλχόι, του Ερμπαμπα και του Σιούμπερντε. Το Υπουργείο αναφέρει ότι η χρονολογική περίοδος αυτής της εποχής είναι από το 6500 π.Χ. έως το 5300 π.Χ. και επισημαίνει τα κεραμικά αγγεία, τα βέλη και τα ακόντια από οψιδιανού και ψαμμίτη. Εξετάστε προσεκτικά τις λεπτομέρειες των αντικειμένων από οψιδιανό, καθώς αυτά τα μικρά εργαλεία, κατασκευασμένα από βουλκανικό γυαλί, αποτελούν τις πιο απτές αποδείξεις της ανθρώπινης παρουσίας στην πεδιάδα της Κωνυάς από τόσο παλιά. Τα εκθέματα στην αίθουσα του Αρχαίου Χαλκού προέρχονται κυρίως από τις ανασκαφές του Σίζμα και του Καραχόι, ενώ εκεί υπάρχουν και κεραμικά αγγεία από την περιοχή της λίμνης Μπέισχεϊρ. Η αίθουσα του Μέσου Χαλκού παρουσιάζει ευρήματα από τις ανασκαφές του Καραχόι, οι οποίες διεξάγονται από το 1952 και εκείνο το σημείο ήταν σημαντικός κόμβος του εμπορικού δικτύου που είχαν δημιουργήσει οι Ασσύριοι έμποροι. Εκεί θα δείτε αγγεία φτιαγμένα σε τροχό, αγγεία σε σχήμα ζώων, φωτιστικά σε σχή Στο τέλος της περιήγησης, βγείτε στον κήπο όπου εκτίθενται, σε εξωτερικό χώρο, αγάλματα, τάφοι, σαρκοφάγοι, κτερίδια, κιονόκρανα και επιγραφές από την εποχή της Ρώμης. Ο κήπος είναι επίσης ένα ιδανικό μέρος για να καθίσετε και να ξεκουραστείτε στο τέλος της διαδρομής. Σύμφωνα με την Περιφέρεια Κωνυά, το μουσείο είναι ανοιχτό για επισκέψεις καθημερινά, εκτός από τη Δευτέρα. Για τις πιο πρόσφατες ώρες λειτουργίας και τις προϋποθέσεις εισόδου, ελέγξτε τη σελίδα του υπουργείου. Εάν σκοπεύετε να επισκεφθείτε την Çatalhöyük, μπορείτε να θεωρήσετε το μουσείο ως μια προετοιμασία, καθώς μέρος των ευρημάτων των ανασκαφών εκτίθενται σε αυτές τις αίθουσες. Αφού βγείτε από το μουσείο, μπορείτε να επιστρέψετε στο κέντρο της πόλης με τα πόδια ή με το τραμ που περιβάλλει τον λόφο. Πηγή: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνυά.