Karatay Medresesi

Η Μεδρέσε Καρατάι είναι ένα σελτζουκικό εκπαιδευτικό ίδρυμα που βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου Αλαεντίν και από το 1955 χρησιμοποιείται ως Μουσείο Εργασιών Τσιγλιδίου. Σύμφωνα με την επιγραφή στην κύρια πύλη, το κτίριο κατασκευάστηκε το 1251, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιζεντίν Κεϊκάβους Β', από τον Εμίρ Τζελαλετίν Καρατάι. Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με τον αρχιτέκτονα του κτιρίου. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" αναφέρει ότι πιθανότατα ήταν ο Μουχάμμεντ μπιν Χαβλάν, ενώ η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια TDV" το περιγράφει ως ένα έργο άγνωστου αρχιτέκτονα. Η μεδρέσε κατείχε σημαντική θέση στην πολιτιστική ζωή της σελτζουκικής Κωνυάς, εγκαταλείφθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1954. Το κτίριο είναι του τύπου της κλειστής αυλής με θόλο στην κεντρική αυλή και αποτελείται από ένα επίπεδο. Οι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από πέτρα Σίλλε, ενώ ο θόλος και οι καμάρες από τούβλα. Η είσοδος γίνεται από την ανατολική πλευρά, μέσω μιας επιβλητικής κύριας πύλης διακοσμημένης με γκρι και λευκά μάρμαρα. Η κύρια πύλη δεν βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πρόσοψης, αλλά έχει μετατοπιστεί προς τη νοτιοανατολική γωνία. Η επάνω επιγραφή αναφέρει την ημερομηνία κατασκευής και το όνομα του Καρατάι. Κάτω από αυτήν, ένα γεωμετρικό μοτίβο δύο χρωμάτων σχηματίζει ένα αιχμηρό τόξο με περίπλοκους κόμπους. Η παρουσία του ίδιου μοτίβου στην κύρια πύλη του Τζαμιού Αλαεντίν φέρνει τα δύο κτίρια πιο κοντά. Οι μεγάλες επιφάνειες που βρίσκονται εκατέρωθεν της κύριας πύλης παρουσιάζουν μια γεωμετρική διάταξη που θυμίζει σχέδια χαλιών. Μετά τη διάβαση της κύριας πύλης, καταλήγει κανείς σε μια περιοχή που σήμερα έχει την εμφάνιση κήπου. Τα ίχνη που παραμένουν στους τοίχους υποδεικνύουν ότι παλαιότερα υπήρχε μια τετράγωνη αίθουσα εισόδου με θόλο, διαστάσεων περίπου 7,60 μέτρων. Μέσω μιας μικρής πόρτας, εισέρχεται κανείς στον μεγάλο χώρο με τον θόλο, ο οποίος αποτελεί την καρδιά του κτιρίου και έχει διαστάσεις περίπου 12 μέτρων επί 12 μέτρων. Στο κέντρο αυτού του χώρου βρίσκεται μια τετ Στα βιτρίνια της αίθουσας εκτίθενται στοιχεία από ένα σαλόνι του Σελτζουκικού παλατιού στην κορυφή του Αλαεντίν, καθώς και σταυροειδείς και αστεροειδείς τοιχογραφίες που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του 1941. Σε αυτές τις τοιχογραφίες απεικονίζονται γυναικείες και ανδρικές φιγούρες, κυνηγοί με άλογα και φυτικά διακοσμητικά στοιχεία. Το πιο ενδιαφέρον τμήμα της συλλογής αποτελείται από τις τοιχογραφίες που προέρχονται από το παλάτι του Κουμπαντ-αμπάντ, στις όχθες της λίμνης Μπέισχερ. Οι αστεροειδείς τοιχογραφίες, με οκτώ ακτίνες, καθώς και οι ενδιάμεσες τοιχογραφίες, είναι τοποθετημένες δίπλα-δίπλα, ακολουθώντας την αρχική τους διάταξη στο παλάτι. Σε αυτά τα πάνελ απεικονίζονται μέλη της αυλής σε στάση λωτοσίου, σκηνές κυνηγιού, σφίγγες, σειρήνες, αετοί με δύο κεφάλια, παγώνια και λιοντάρια. Ζώα όπως σκύλοι κυνηγίου, κουνέλια, αντιλόπες, αγριοκάτσικα και πάπιες εμφανίζονται επίσης σε μεγάλο αριθμό, ως συνέχεια του κεντροασιατικού ζωγραφικού στυλ. Στην έκθεση εκτίθενται επίσης βαθιά μπολ, επίπεδα πιάτα και γύψινα πάνελ που προέρχονται από το Κουμπαντ-αμπάντ. Η καλύτερη σειρά επίσκεψης είναι να σταθείτε αρχικά στον κεντρικό χώρο και να θαυμάσετε την τρούλο, και στη συνέχεια να προχωρήσετε στα βιτρίνια της αίθουσας και των παρακείμενων δωματίων. Οι μικρές φιγούρες στις αστεροειδείς τοιχογραφίες απαιτούν προσεκτική παρατήρηση, οπότε είναι σημαντικό να προχωράτε στα βιτρίνια με ηρεμία. Το τζαμί βρίσκεται σε κοντινή απόσταση, προσβάσιμο σε λίγα λεπτά με τα πόδια από τη γραμμή τραμ που περιβάλλει την κορυφή του Αλαεντίν, και μπορεί να επισκεφθείτε το μαζί με το τζαμί με τον λεπτό μιναρέ. Για τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας και τις προϋποθέσεις εισόδου, παρακαλούμε επισκεφθείτε τον επίσημο ιστότοπο της Διεύθυνσης Μουσείων.