52 hertz

"Tak właśnie to się dzieje / Nie z hukiem, lecz z jękiem" – T.S. Eliot.

Cztery kobiety, które spędziły dzieciństwo, doświadczyły strat i zakochały się po raz pierwszy na wyspie niedaleko Stambułu, dowiadują się, że wyspa zniknie w ciągu kilku godzin. Postanawiają pożegnać się z nią, organizując ostatnią zabawę. Ta ostatnia zabawa przeniesie je w miejsca, które na zawsze pozostaną w ich wspomnieniach.
W miarę jak zbliżają się do końca życia, zaczynają zastanawiać się nad sposobami radzenia sobie z trudnościami, nad relacjami z innymi ludźmi, nad miejscami, które uważają za swoje, oraz nad sprzecznościami między pragnieniem bycia zauważonym a potrzebą pozostania niezauważonym.
A więc, czy to śledztwo wystarczy, aby powstrzymać upadek wyspy?
Gra, której nazwa pochodzi od wieloryba, który emituje dźwięki o częstotliwości 52 Hz, niedostępne dla innych wielorybów, co sprawia, że jest on uważany za "najbardziej samotnego wieloryba na świecie", śledzi historię, w której komunikacja nie zawsze jest możliwa.
"52 hertz" to spektakl, który, wykorzystując technikę teatru devised, powstał w procesie twórczym realizowanym przez cały zespół Hangardz, a jego inspiracją są autobiograficzne historie kobiet z tego zespołu, które pielęgnują tradycję kultury i sztuki ormiańskiej w Stambule. Spektakl przenosi na scenę wspólny język oparty na pamięci, niewidzialności i solidarności.