Van het Basmane-treinstation naar Cultuurpark: Archief, museum en tentoonstelling.

Begin uw bezoek aan het station bij het 9 Eylül Plein, voor het station. Bekijk het gebouw van een afstand. Volgens Wikipedia werd de concessie voor de spoorlijn İzmir-Kasaba in 1863 verleend, begon de bouw in 1864 en werd het station op 25 oktober 1866 in gebruik genomen. Dezelfde bron noemt het het op één na oudste station in Turkije, na het station van Alsancak. Visit İzmir schrijft dat het huidige gebouw in 1876 werd gebouwd door het Franse bedrijf Regie Generale en dat het ontwerp van Eiffel was. Omdat de datums en de architectuur in verschillende bronnen verschillen, is het het beste om het gebouw te beschouwen als een product van de tweede helft van de 19e eeuw. Bij een zorgvuldige blik op de gevel ziet u een structuur van natuursteen, met een rechthoekige plattegrond en verdeeld in drie delen. Het middelste deel is hoger dan de zijkanten, met drie verdiepingen en een schilddak. De fries boven de ingang en de verticale lijnen die de gevel verdelen, zijn kenmerkend voor de neoclassicistische stijl. De lagere vleugels aan weerszijden bevatten wachtkamers en servicegebieden. Omdat het plein 's ochtends vroeg rustig is, is dit het beste moment om de hele gevel in één foto vast te leggen. Ga vervolgens naar binnen en loop van de wachtkamers naar de perrons. Het station is tegenwoordig nog steeds een druk station. Volgens Wikipedia vertrekken hier niet alleen hoofdlijntreinen naar Ankara, Bandırma en Konya, maar ook regionale treinen naar Ödemiş, Tire, Denizli, Söke, Nazilli en Uşak. Er zijn vier perrons op de begane grond, en onder het station bevindt zich het Basmane-station van de metro M1, dat op 22 mei 2000 werd geopend. Het gebouw raakte beschadigd tijdens de grote brand van İzmir in 1922 en werd in de republikeinse periode gerestaureerd. Volgens Wikipedia werd het in 1984 vernieuwd door TCDD, in 2001 werd het voorzien van elektrische infrastructuur en in 2022 begon een nieuwe restauratie. Daarom kunt u sommige delen in een afgewerkte of gesloten toestand aantreffen. Volg de aanwijzingen van het personeel en steek op de perrons de gele lijn niet over. Volgens Visit İzmir is het station het belangrijkste gebouw van het complex van ongeveer twintigduizend vierkante meter dat door de staat is bestemd voor de spoorwegen. Werkplaatsen, opslagplaatsen en administratieve diensten delen hetzelfde complex. Het was geen toeval dat het station in de beginjaren het belangrijkste station was, omdat de goederen die vanuit Kasaba, het huidige Turgutlu, binnenkwamen via de aangrenzende douane, via dit station de stad binnenkwamen. Als u vanaf het einde van de perrons terugkijkt, zult u merken dat de achterkant van het gebouw eenvoudiger is dan de voorkant. De omgeving van het station is ook onderdeel van uw wandeling. Tegenover het plein bevindt zich de 9 Eylül Poort van Kültürpark; dit is de ingang van het park die op Basmane uitkijkt, en u zult bij de derde De weg is recht en schaduwrijk; aan het einde van de boulevard wordt u begroet door de gevel van het stadsarchief, met vijf nisjes. Bron: Wikipedia; Visit İzmir; Wikipedia.

Wanneer u aankomt bij het Lozanplein, stop dan voor het twee verdiepingen tellende gebouw met een ruime binnenplaats aan het begin van de Şair Eşref Boulevard. Volgens de eigen geschiedenis van APİKAM werd dit gebouw tussen 1930 en 1932 gebouwd als het hoofdkantoor van de brandweer van İzmir, ontworpen door de gemeentelijke architect Mesut Özok. Van 1932 tot eind 2001 heeft het zeven decennia lang onafgebroken als brandweerkazerne gefungeerd. De vijf grote nissen aan de voorzijde waren vroeger de garagepoorten; voertuigen konden hierin worden geparkeerd. De garage met het hoge plafond is tegenwoordig de belangrijkste tentoonstellingsruimte van het museum. Het gebouw is een voorbeeld van de vroege republikeinse architectuur en de restauratie begon in februari 3002. Het museum werd op 10 januari 2004 geopend als het İzmir Stadsarchief en Museum. Later, op 15 juni van hetzelfde jaar, werd het vernoemd naar de burgemeester Ahmet Piriştina, die in functie overleed, op 6 juli 2004 door een besluit van de gemeenteraad. İzmir Art presenteert deze instelling als het eerste stadsarchief en museum van Turkije. Binnenin bevinden zich twee verschillende werelden, dus neem de tijd voor beide. De tentoonstellingsruimte op de begane grond is bedoeld voor tijdelijke tentoonstellingen. APİKAM organiseert hier tentoonstellingen die de geschiedenis van de stad belichten, vaak rond een specifiek thema. In het verleden zijn er tentoonstellingen geweest over onderwerpen als de stad en handel, de stad en gezondheid, en de stad en transport. De tentoonstelling voor de periode 2024-2025 heet "Yanık Yurt" en gaat over de branden in İzmir en West-Anatolië tijdens de bevrijdingsoorlog. Vraag bij aankomst welke tentoonstelling er op dat moment wordt getoond. Neem de tijd om de informatieborden te lezen, want de foto's en kaarten tonen ook de locatie waar Kültürpark, de volgende halte van de route, is gebouwd. De echte schat bevindt zich in het archief op de bovenverdieping. Volgens het tijdschrift İzmir bevat de collectie meer dan 1.834 Ottomaanse rechtregisters, ongeveer 1.440 banden met Ottomaanse kranten en bijna 8.000 banden met publicaties in het Latijnse alfabet. In de bibliotheek bevinden zich ongeveer 11.000 boeken, waaronder een donatie van Piriştina en de historicus Orhan Koloğlu. De website van de instelling verdeelt de collectie in groepen zoals tijdschriften, geschreven documenten, visuele documenten, registers, zeldzame werken en boeken. De documenten worden gedigitaliseerd en opgeslagen, en onderzoekers kunnen er via computers op de bovenverdieping toegang toe krijgen. Volgens Wikipedia is het archief sinds december 2019 ook online toegankelijk. Als u de naam van een familielid die in İzmir woonde of een oude wijk wilt opzoeken, vraag dan de medewerkers om hulp, want de catalogus kan voor nieuwkom Voordat u vertrekt, controleer dit alsjeblieft: de officiële website van de instelling vermeldt zowel het adres Şair Eşref Bulvarı 1/A als zaalnummer 1 binnen het park Kültürpark. Het is dus mogelijk dat de tentoonstelling of leeszalen tijdelijk naar die zaal in het park zijn verplaatst. In dat geval bevindt die zaal zich al in de route naar uw volgende bestemming, en de volgorde van uw bezoek blijft ongewijzigd. Na een uur kunt u naar de boulevard gaan; de Lozan-poort ligt op een paar stappen afstand, en Kültürpark begint daar. Bronnen: APİKAM; İzmir Büyükşehir Belediyesi; İzmir Dergisi; İzmir Art; Wikipedia.

Wanneer u het complex aan Ziya Gökalp Bulvarı 36 bereikt, neem dan even de tijd om de bakstenen gevels te bewonderen, want dit was ooit een fabriek, voordat het een museum werd. Volgens Wikipedia verwerkte de Alsancak Tabakfabriek tabak van 1884 tot 2004. Volgens een bericht van Anadolu Agency (AA) restaureerde het Ministerie van Cultuur en Toerisme de gebouwen in 2022, en het complex van twintigduizend vierkante meter, bestaande uit twaalf gebouwen, werd herbestemd en op 29 april 2023 geopend als het İzmir Cultuur en Kunstcentrum. Het İzmir Museum voor Schilderkunst en Beeldhouwkunst bevindt zich in het op één na grootste gebouw van de fabriek; volg de borden bij de ingang en ga eerst naar dit gebouw. Volgens de website van het museum werd de instelling op 9 september 1952 geopend als een galerie in het gebouw van het Ministerie van Onderwijs in Kültürpark, verhuisde in 1973 naar een gebouw in Konak en bleef daar tot 2022. De website van de instelling noemt dat eerste gebouw een ontwerp van de architect Bruno Taut. Volgens Wikipedia werd het gebouw in Konak gebouwd in de buurt van de Konak-pier, aan de Atatürk Boulevard en op een terrein dat eigendom is van de Ege Universiteit. Na de aardbeving van 30 oktober 2020 raakte het gebouw in Konak beschadigd, waarna de collectie terugkeerde naar Kültürpark, waar het op 25 maart 2022 werd geopend, en in april 2023 werd het geopend op zijn huidige locatie. Dus, het park waar u zojuist doorheen liep, is zowel de plek waar dit museum is ontstaan als de plek waar het een veilige haven vond na de aardbeving; de route volgt dus in feite die geschiedenis in omgekeerde volgorde. Binnenin, volgens AA, zijn er vier hoofdgalerijen en twee tijdelijke tentoonstellingszalen, waarin ongeveer vierhonderd werken worden tentoongesteld. Een ander bericht van AA, gedateerd 2025, geeft het aantal werken als driehonderdvijftig, dus het aantal werken in de tentoonstelling varieert van tijd tot tijd. De collectie omvat schilderijen, beeldhouwwerken, keramiek en originele prints uit de periode van de Hervormingen tot heden. Bekijk de zalen in chronologische volgorde en zoek in de eerste zalen naar vroege schilders zoals Şeker Ahmed Paşa en Hoca Ali Rıza. In de volgende zalen vindt u werken van İbrahim Çallı, Bedri Rahmi Eyüboğlu en Fahrelnisa Zeid; bekijk de keramische objecten van Füreya Koral en de beeldhouwwerken van de beeldhouwer Turgut Pura. Volgens Wikipedia is de nadruk van de collectie op 20e-eeuwse Turkse schilderkunst en beeldhouwkunst, en er is een aanzienlijke collectie werken van Turgut Pura. Vraag bij de ingang naar het programma van de tijdelijke tentoonstellingszalen, aangezien het museum ook thematische tentoon Volgens Wikipedia is het Museum voor Beeldende Kunst en Beeldhouwkunst tegenwoordig onderdeel van het provinciaal bureau voor Cultuur en Toerisme van İzmir. De pagina van Museumkaart geeft aan dat de locatie dagelijks open is, maar controleer de openingstijden en prijzen vooraf op de officiële website. De bankjes in de binnenplaats zijn ideaal voor een pauze; de hoge schoorsteen van de fabriek en de bakstenen muren bieden mooie fotomogelijkheden in het avondlicht. De route eindigt in deze binnenplaats. Voor de terugreis kunt u een paar minuten lopen naar het station van Alsancak en de trein nemen, of u kunt naar de boulevard (Kordon) lopen en de dag afsluiten aan zee. Bronnen: İzmir Cultuur en Kunstfabriek; Anadolu Ajansı; Museumkaart; Wikipedia.