Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye
Van Maltepe naar Pendik, langs de zuidelijke kust van de Aziatische kant.
Routes4 Halte

Van Maltepe naar Pendik, langs de zuidelijke kust van de Aziatische kant.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

De zuidelijke kustlijn van de Aziatische kant, van Bostancı naar het oosten, is een lange strook met uitzicht op de Zee van Marmara, waarbij de eilanden altijd in het zicht zijn. Deze route volgt een deel van die strook, tussen Maltepe en Pendik, met vier haltes: het begint in het grote strandpark van Maltepe, klimt naar de 107 meter hoge top van Dragos, daalt af naar het havenplein van Kartal en eindigt aan de kust van Pendik, waar de zon ondergaat. Het verhaal dat hier wordt verteld, is de transformatie van oude zomerhuisjes aan zee tot de huidige situatie. De lagen van deze kust zijn oud. In de Byzantijnse tijd waren Maltepe, Kartal en Pendik kleine kustplaatsen, respectievelijk bekend als Bryas, Kartalimen en Pantikion. Volgens de historische archieven van de districten Kartal en Maltepe werd de rivier Dragos in de 1080s beschouwd als de grens tussen het Seltsjoekse sultanaat onder leiding van Süleyman Şah en het Byzantijnse Rijk. In 1329 won Orhan Gazi de Slag bij Pelekanon, oftewel de Slag bij Maltepe, en dit gebied werd onderdeel van het Ottomaanse Rijk. In 1857 werd de eerste veerbootterminal in Kartal gebouwd, en in de jaren 1870 bereikte de spoorlijn vanuit Haydarpaşa deze dorpen, waardoor ze voorsteden werden. In de twintigste eeuw was deze kustlijn de plek van zomerhuisjes, stranden en coöperatieve villaparken: het Süreyya strand werd in 1946 geopend, en Dragos werd in 1947 bewoond door een coöperatie. De kustverhoging die in de late jaren 1980 begon, liet die stranden achter op het land, maar creëerde tegelijkertijd het strandpad waar u nu over loopt. In 2019 werd de Marmaray-lijn Halkalı-Gebze geopend, en in 2020 werd het Orhangazi stadspark in Maltepe geopend. De route loopt van west naar oost, net als de Marmaray-lijn richting Gebze. Begin de ochtend in het 3,2 kilometer lange park in Maltepe; klim in de vroege namiddag naar Dragos om een uitzicht op de eilanden te krijgen; breng de namiddag door op het plein van Kartal, rond de haven en de vissershaven; en sluit de dag af aan de kust van Pendik, waar de zon ondergaat en de silhouetten van de eilanden in het westen zichtbaar zijn. Elk punt ligt in de buurt van een Marmaray-station: Süreyya Plajı (of Maltepe), Cevizli, Kartal en Pendik. Als u niet moe bent, kunt u tussen de haltes lopen of fietsen langs het strandpad; volgens de gemeente Istanbul (İBB) is het 36 kilometer lange fietspad tussen Bostancı en Pendik verbonden met een 15 kilometer lange route vanuit Kadıköy, waardoor een aaneengesloten route langs de kust ontstaat. Als u moe bent, is het slechts één tot drie stations met de trein. Enkele waarschuwingen: het strandpad is vlak en open, er is weinig schaduw en de wind kan hard wa De beste tijd om te gaan is in het voor- of najaar, beginnend in de ochtend in Maltepe en eindigend aan de kust van Pendik bij zonsondergang. Als u in het weekend komt, kunt u ook de veerbootdienst van Şehir Hatları opnemen in uw planning, die alleen op zaterdag, zondag en feestdagen van Pendik naar Büyükada vaart.

Vervoer: De basis van de route is de Marmaray. U kunt uitstappen bij het strand van Süreyya of bij het station Maltepe en vervolgens naar het park lopen. De stations Cevizli, Kartal en Pendik liggen ook in de buurt van de andere haltes. Tussen de haltes loopt u langs de kustweg die bovenop de dijk ligt, of u kunt fietsen. In Kartal en Pendik is de metro M4 een alternatief, en in Maltepe en Pendik zijn er veerboten naar de eilanden. Bronnen:

Maltepe, İstanbul
Routes
4 Halte
~5 u 30 min op locaties
Reis ~12 km · 51 min
Totaal ~6 u 21 min
30 september 2026

Routestops

1
Maltepe Sahil Parkı (Orhangazi Şehir Parkı)

Maltepe Strandpark (Orhangazi Stads park).

~2 u hier
Yalı Mahallesi, sahil yolu, Maltepe / İstanbul

Begin uw bezoek aan Marmaray bij het station Süreyya Plajı of Maltepe; een aantal van de voetgangersingangen van het park liggen dicht bij deze stations. Zodra u de Turgut Özal Boulevard oversteekt, bevindt u zich in een van de grootste openlucht sportcomplexen van Turkije. Volgens het districtbestuur van Maltepe werd het park op 5 januari 2020 geopend. Het gebied beslaat 120 hectare, waarvan 101 hectare gewonnen is uit de zee en 19 hectare bestaande groen. Volgens de specificaties van de gemeente Istanbul is het complex 3,2 kilometer lang, 400 meter breed en beslaat het meer dan 1.2 miljoen vierkante meter. Houd er rekening mee dat u met twee uur niet alles kunt zien; probeer een paar hoogtepunten te selecteren.

Uw eerste keuze: wandelen of fietsen? Het park beschikt over meer dan 7,5 kilometer aan fietspaden en een 1.900 meter lange hardloopbaan, met vijf aangewezen fietspaden. Wandel vanaf de kustweg niet naar het westen, maar naar het oosten, richting Dragos. Zo blijft de ochtendzon aan uw rug en heeft u gedurende de wandeling een prachtig uitzicht op de silhouetten van de eilanden Büyükada en Heybeliada. Onderweg kunt u de sportfaciliteiten tellen die aan de landzijde liggen: volgens de lijst van de gemeente Istanbul zijn er drie voetbalvelden, vijf tennisbanen, vier basketbal- en twee volleybalvelden, een atletiekbaan en een zandveld voor strandvoetbal. Een skatepark, een parcours voor mountainbikes, mini-golf en een modelautobaan zijn leuke opties om uw bezoek te verlengen, vooral als u met kinderen of sportievelingen bent.

Aan de groene kant van het park staan bijna 16.000 volwassen bomen, meer dan 100.000 struiken en 63.000 rozenstruiken. De rozen tuin is het mooist in mei en juni. In het deel van het park dat aan de kust ligt, ziet u de veerbootterminal van Şehir Hatları in Maltepe. Vanaf hier vertrekken dagelijks veerboten naar Büyükada, Heybeliada, Burgazada en Kınalıada. Als u uw bezoek wilt combineren met een dagtrip naar de eilanden, kunt u hier de veerboot nemen. Controleer de dienstregeling op de officiële website van Şehir Hatları. Aan de waterkant worden evenementen georganiseerd, zoals dragon bootraces, kano- en roeiraces en het Water Sports Festival. Gebruik het pad langs de kust om de teams te bekijken die roeien. Het 30.000 vierkante meter grote verharde gebied en het 59.000 vierkante meter grote grasveld zijn de locaties voor grote concerten en bijeenkomsten. Als u in september bezoekt, mag u de Ulugazi worstelwedstrijden niet missen. Volgens Wikipedia zijn deze worstelwedstrijden gebaseerd op de wedstrijden die in 1933 werden bekeken door Atatürk. Na een onderbreking van 83 jaar werden ze in 2021 opnieuw georganiseerd en vinden ze elk jaar in september plaats in dit park, georganiseerd door İBB Spor. De omgeving van de arena is vroeg druk; kom Het monument met zes zuilen, dat zich 50 meter voor de kust op een rotsachtige ondergrond bevindt, staat tegenwoordig ongeveer 600 meter landinwaarts, in het midden van het gebied. Het standbeeld van Venus dat zich in het monument stond, is verloren gegaan, maar het monument zelf is in 2022-2023 gerestaureerd door de gemeente Istanbul. U kunt het monument vinden in de omgeving van het metrostation Süreyya Plajı; de naam van het strand verwijst ook alleen naar dit station. De naam Orhan Gazi in de naam van het park is niet onbekend in deze regio: volgens de geschiedenispagina van het district Kartal, won Orhan Gazi in 1329 de Slag bij Pelekanon, oftewel de Slag bij Maltepe, hier. Volgens Wikipedia was Maltepe de tweede halte van het Ottomaanse leger op de route naar Bagdad, na Üsküdar. Dezelfde bron vermeldt ook dat de naam Maltepe "schatheuvel" betekent en verband houdt met de legende van Dragos; de schat die de draak bewaakt, wacht op u bij de volgende halte. Kies een van de banken dicht bij de kust om te rusten, omdat de binnenste delen van het park geen schaduw bieden tijdens de middagzon. Om naar Dragos te gaan, volg de kustweg in oostelijke richting; de heuvel rijst voor u op, net voorbij de kust. Als u met de Marmaray reist, ligt het station Cevizli aan de voet van de heuvel. Bronnen: Maltepe Kaymakamlığı (districtbestuur); İBB Gençlik ve Spor Hizmetleri (gemeentelijke jeugd- en sportdiensten); Kültür Envanteri (cultureel inventaris); Türkiye Turizm Ansiklopedisi (Turkse toeristische encyclopedie); MİMDAP; Kartal Kaymakamlığı (districtbestuur); Şehir Hatları (stedelijk vervoer); Vikipedi (Wikipedia).

Het Maltepe Kustpark is een uitgestrekt park aan de Aziatische kant, gelegen tussen Küçükyalı en Dragos, dat is ontstaan door het aanvullen van land aan de rand van de Zee van Marmara. Maltepe heeft ongeveer zeven kilometer kustlijn langs de Zee van Marmara, en dit park is het breedste en openste deel van die kustlijn. Op kaarten wordt het noordelijke deel van het park ook aangeduid als Orhangazi Stads park. Aan de zeezijde bevindt zich een lange wandelpad, beschermd door een rotswand, terwijl aan de landzijde grasvelden, bomen en grote open pleinen zijn aangelegd. De kustlijn loopt naar het oosten richting Dragos Tepesi (Dragos Heuvel), naar het westen richting Küçükyalı en Bostancı, en tegenover het park liggen de Prinseneilanden. Het verhaal van deze kust begint met een strand. Süreyya İlmen Paşa, een welgestelde ondernemer die na zijn militaire dienst in de handel ging en ook het Süreyya Opera House in Kadıköy liet bouwen, leefde van 1874 tot 1955. Hij had een tuin aan de kust van Maltepe waar hij groenten verbouwde. In 1939 besloot hij, onder druk van de districtsbestuurder van Kartal en de burgemeester van Maltepe, om dit gebied om te vormen tot een strand. De bouw begon op 20 juni 1939, maar werd onderbroken door de Tweede Wereldoorlog. Het strand werd uiteindelijk op 8 juni 1946 geopend. Het Süreyya Strand was destijds een modern complex met een zandstrand van driehonderd meter, kleedkamers, een restaurant en een hotel met veertig kamers. In de zomer werden er orkesten en dansavonden georganiseerd. De Staatsspoorwegen bouwden eerst een tijdelijk station voor de treinen, waarbij de treinen slechts een minuut stopten, en later een permanent station. Het huidige Marmaray-station draagt deze naam als herinnering. De asfalten weg, aangelegd door gouverneur Lütfi Kırdar, verbond het strand met de Bagdat Caddesi (Bagdat Avenue). Het Madonna-monument, een symbool van het strand, werd geplaatst op een rots ongeveer vijftig meter voor de kust. Het monument, ontworpen door architect Münci Tangör, bestaat uit een koepel van 3,5 meter in diameter, die rust op zes zuilen. Het is vier meter hoog en in het midden stond een beeld van Venus, gemaakt door de beeldhouwer Türkan Tangör, de zus van Münci Tangör. Er zijn verschillende bronnen over de geschiedenis van het monument; sommigen zeggen dat het in 1939 begon en in 1946 werd voltooid, terwijl anderen zeggen dat het in 1953 werd geopend. Net als vergelijkbare monumenten in Europa, was het geïnspireerd op het idee van een tempel die werd bezocht door jonge vrouwen die wilden trouwen. In de jaren negentig, tijdens de aanleg van de kustweg, werd het Venus-beeld gestolen. In de vroege jaren 2010, toen het gebied werd opgespoten, kwam het monument aan land en stond het een tijdje in het midden van een parkeerplaats. De gemeente Istanbul verplaatste het monument op 24 augustus Om het park te bezoeken, stap uit bij het station Süreyya Plajı van de Marmaray. In de directe omgeving van het station bevindt zich het monument van de Maagden en het park aan de kust. Bezoek eerst het monument en ga vervolgens naar het wandelpad langs de zee, in oostelijke richting, richting Dragos. Langs het pad zijn aan de ene kant uitgestrekte grasvelden en aan de andere kant een rotsachtige kustlijn en de open zee. In de namiddag staat de zon achter u en kunt u de eilanden zien. Bij zonsondergang wordt het wandelpad aan de zeezijde druk; kies plekken met uitzicht naar het westen, richting Bostancı, om foto's te maken. Het park is een open gebied en er is weinig schaduw; kom in de zomer vroeg in de ochtend of laat in de middag, en neem een hoed en water mee. Bij winderig weer kunnen de golven de rotsachtige kustlijn overspoelen; wandel iets verder landinwaarts, van de rand van het pad. Het biedt een vlak en lang pad, ideaal om te fietsen en te hardlopen; de kustweg loopt in het westen naar Bostancı en in het oosten naar Kartal en Tuzla. Voor het vervoer zijn de stations Süreyya Plajı en Maltepe van de Marmaray dichtbij het park. Vanaf station Süreyya Plajı vertrekken bussen met de nummers 4, 16D en 133 in de richting van Bostancı en Pendik, en er zijn minibusjes beschikbaar. Vanaf de veerbootterminal van Şehir Hatları aan de kust van Maltepe vertrekken veerboten naar Büyükada, Heybeliada, Burgazada en Kınalıada; controleer de actuele dienstregeling op de website van Şehir Hatları. De Bagdat Caddesi ligt ten noorden van het park en loopt tussen Bostancı en Pendik.
2
Dragos Tepesi

Dragos Heuvel.

~1 u hier
Orhantepe Mahallesi, Kartal / İstanbul

Om bij Dragos te komen, volg de kustweg vanaf het Cevizli station of het Maltepe park. De heuvel stijgt 107 meter boven de zee en bevindt zich precies op de grens van Maltepe en Kartal. Terwijl u de helling opklautert, let op de regelmatige structuur van de straten en de huizen met tuinen. Volgens de "Encyclopedie van Istanbul" werd deze heuvel in 1947 bewoond door de "Istanbul Ankara Evleri" coöperatie. Er werden wegen aangelegd en verhard, er werden villa's gebouwd op de verdeelde percelen en er werden dennenbomen geplant op de top. De dennenbomen op de top zijn het resultaat van die aanplant en bieden de beste plek om van het uitzicht te genieten. Volgens dezelfde bron werd er zes kilometer verderop drinkwater aangelegd en bij de voet van de heuvel werd het Cevizli station gebouwd; dus het station waar u vandaag met de trein aankomt, is het resultaat van het leven in de zomer op de heuvel. De naam Dragos, die als buitenlands werd beschouwd, werd dat jaar officieel veranderd in Orhan Tepe. Volgens Wikipedia bevindt het grootste deel van de heuvel tegenwoordig in de wijk Orhantepe in Kartal, maar de oude naam is nooit helemaal verdwenen. Wanneer u de top bereikt, kijk dan eerst naar het zuiden. Het uitzicht op de Prinseneilanden en de Zee van Marmara, dat de heuvel biedt, wordt geprezen in zowel de "Encyclopedie van Istanbul" als op Wikipedia. De eilanden, waaronder Büyükada, Heybeliada, Burgazada en Kınalıada, liggen hier naast elkaar, zoals op een kaart. Omdat de eilanden in het zuiden liggen, geeft het middagzonlicht een tegenlicht; voor foto's is het beter om vroeg in de ochtend of 's middags te gaan. Kijk vervolgens naar het westen: het 3,2 kilometer lange Maltepe park, waar u zojuist bent langs gelopen, strekt zich uit onder u als een groene strook. In het oosten ziet u de kustlijn van Kartal en Pendik, en in het binnenland, volgens Wikipedia, bevindt zich Aydos Tepesi, het hoogste punt van Istanbul met een hoogte van 537 meter. Op Wikipedia wordt deze heuvel "het balkon van Istanbul" genoemd, en dezelfde titel geldt voor Yakacık Tepesi in de pagina over Kartal; beslis zelf welk balkon het beste is. Onder het uitzicht schuilt ook een legende. Volgens Wikipedia betekent de naam Dragos "draak" en er is een legende over een draak die een verborgen schat op de heuvel bewaakt. De naam Maltepe, die "schattentop" betekent, wordt ook in verband gebracht met dit verhaal. De geschiedenis is echter ouder dan de legende: de geschiedenis van Dragos gaat terug tot de zesde eeuw. In 2010 ontdekten onderzoekers van het Istanbul Archeologisch Museum, tijdens een onderzoek, overblijfselen van een badhuis en een kerk, die dateren uit de late Romeinse en vroege Byzantijnse periode. Men denkt dat deze overblijfselen verbonden zijn met een Byzantijns paleis. Informeer ter plaatse of er een aangelegd wandelpad is om deze over Bij aankomst aan de kust, in de wijk Kartal, ziet u de campus van de Marmara Universiteit Dragos, die volgens Wikipedia is gebouwd op de locatie van de voormalige tabaksfabriek TEKEL. De kustlijn loopt hier lang en recht door naar Kartal. Volgens berichten van de gemeente Kartal werd er een watersportsteiger gebouwd aan de kust van Dragos, waar u kunt zeilen, roeien en zwemmen. Wees dus niet verrast als u zeilboten ziet aan de kant. De kust van Dragos is ook geschikt voor een lunchpauze; de banken aan de kust bieden een direct uitzicht op de Princesse-eilanden. Voor de volgende stop kunt u de kustweg naar het oosten volgen, richting het Kartal-plein, of u kunt de trein nemen vanaf Cevizli en uitstappen in Kartal, de derde halte na Atalar en Başak. Bronnen: Encyclopedie van Istanbul; Bestuur van Kartal; Gemeente Kartal; Wikipedia.

Dragos Tepesi bevindt zich in de buurt van Maltepe en Kartal, aan de Aziatische kant van Istanbul, en ligt 107 meter boven zeeniveau. Het is een van de dichtstbijzijnde punten aan de zee op deze kant van de stad en biedt een prachtig uitzicht. Een groot deel van de heuvel bevindt zich in de wijk Orhantepe van Kartal, terwijl de westelijke hellingen doorlopen tot in Maltepe. De heuvel staat bekend om zijn lange kustlijn, het uitzicht op de Prinseneilanden, de maan en de rust. Daarom wordt de naam "Balkon van Istanbul" ook wel gebruikt voor Dragos. De naam is afgeleid van het Turkse woord voor draak. Volgens de legende bevindt zich een verborgen schat op de heuvel, bewaakt door een draak. De naam van Maltepe komt ook voort uit dezelfde legende: de naam, die "de heuvel waar de schat gevonden werd" betekent, werd gegeven na de verovering van de Kocaeli-schiereiland door de Turken. De naam Kartal zou afkomstig zijn van een vissersdorp genaamd Kartalimen uit de zesde eeuw, of van een visser genaamd Kartelli, die hier als eerste woonde. De Dragos-beek, die van de voet van de heuvel in de zee stroomt, vormde de eerste grens tussen Turken en Byzantijnen in Anatolië. De Seltsjoekse heerser Kutalmışoğlu Süleyman Şah erkende in 1081, in een overeenkomst met de Byzantijnse keizer, deze kleine beek als grens en beloofde deze niet te overschrijden. De beek scheidt vandaag de dag nog steeds Maltepe en Kartal. De geschiedenis van het gebied gaat terug tot de zesde eeuw; Dragos was een belangrijk bewoonbaar gebied aan de Aziatische kant tijdens de Byzantijnse en Ottomaanse periodes. Bronnen vermelden dat deze kust in de Byzantijnse tijd "Bryas" heette en dat keizer Theophilos in de negende eeuw hier een paleis bouwde, geïnspireerd door de paleizen van Bagdad. Het is echter onzeker of dit paleis zich in Küçükyalı of Dragos bevond. In 1970 startten de gemeente Kartal en de Istanbulse Archeologische Musea opgravingen, waarbij op de zuidelijke helling van de heuvel overblijfselen van een badhuis, een kerk en graven werden gevonden, daterend uit de late Romeinse en vroege Byzantijnse periode. Men schat dat het badhuis tussen de zesde en veertiende eeuw in gebruik was; er werden tranenflessen, glazen armbanden, Byzantijnse munten en keramiekfragmenten gevonden. Op dezelfde locatie werden in de periode 1974-1977 ook overblijfselen van een badhuis ontdekt. De opgraving, onder leiding van de cultuurdirecteur van de gemeente Kartal, duurde anderhalf jaar. Er wordt gesuggereerd dat de overblijfselen verbonden zijn met een Byzantijns paleis, maar meer dan de helft van het gebied is nog niet onderzocht. Aan de zee gerichte helling van de heuvel bevindt zich de campus van de Marmara Universiteit, die is gebouwd op de Wanneer u naar het zuiden kijkt, ziet u de Eilanden, naar het westen de lange groene strook van de Maltepe kust, en in het oosten de hoge gebouwen van Kartal. De wind op de top is sterker dan aan de kust; neem in het voor- en najaar een extra laag kleding mee. Het is gemakkelijker om de wandeling aan de kust te beëindigen; beklim eerst de top en daal dan af naar het strand van Dragos. Het wandelpad aan de kust loopt in de richting van Maltepe naar het kustpark en in de richting van Kartal naar het strand van Kartal, en u kunt in beide richtingen wandelen zonder last te hebben van verkeer. Het sociale centrum van de gemeente Istanbul (İBB) aan de kust, het Dragos Sociaal Centrum, is een goede plek om te zitten en naar de zee te kijken na uw afdaling. Het is een oude traditie in deze omgeving om 's avonds bij volle maan te komen. De top is een open gebied; er zijn geen toegangskaarten of openingstijden, maar het universiteitscampus en het archeologische gebied zijn van buitenaf te zien, maar u kunt er niet naar binnen. Voor het vervoer zijn de stations Cevizli (aan de Maltepe-kant) en Atalar (aan de Kartal-kant) van de Marmaray de dichtstbijzijnde stations. Vanaf beide stations kunt u de kustweg afdalen en de top beklimmen. De kustbussen en minibusjes die tussen Bostancı en Tuzla rijden, passeren voor het strand van Dragos. Voor degenen die te voet vanuit het Maltepe Kustpark komen, is de top een natuurlijke eindbestemming van de wandeling langs de kust.
3
Kartal Meydanı ve İskelesi

Kartal Plein en de haven.

~1 u hier
Kordonboyu Mahallesi, Turgut Özal Bulvarı, Kartal / İstanbul

Als u Kartal bereikt met de Marmaray, ga dan bij het station richting de zee. Volgens Wikipedia ligt het station tussen de wijken Yukari, Cavusoglu en Kordonboyu, direct naast het plein. Dit station zelf heeft ook een geschiedenis: het werd voor het eerst geopend op 22 september 1872 door de Ottomaanse Anadolu Demiryolları, werd op 29 mei 1969 aangesloten op de elektrische voorstadslijn, werd in 2013 gesloten en verplaatst naar een locatie ongeveer 800 meter verderop, en werd op 12 maart 2019 opnieuw in gebruik genomen als onderdeel van de Marmaray. Volgens de historische pagina van het Kartal district, waren dit de twee dingen die Kartal, dat tot die tijd een klein dorp was, ontwikkelden: de trein, die de basis vormde van de route, en de eerste veerbootterminal, die in 1857 werd opgericht. Dit is ook het verhaal van de oprichting van het district. Het plein zelf strekt zich uit tussen de zee en de Marmaray-lijn. Volgens een bericht van de gemeente Kartal beslaat het vernieuwde Kartalplein ongeveer 100.000 vierkante meter, is het toegankelijk voor iedereen en is dit voormalige recreatiegebied, dat nu weer verbonden is met de zee, opnieuw gecreëerd. Volg eerst de kustlijn: in dit deel van de boulevard bevindt zich een vissershaven, en de omgeving van de boten die 's ochtends terugkeren, is de levendigste plek van de dag. Loop vervolgens naar de veerbootterminal; volgens Wikipedia vertrekt er vanaf de veerbootterminal van Kartal een veerboot naar de Princesse-eilanden en naar Yalova, maar Kartal staat niet in de lijst van routes van Şehir Hatları, en de veerbootdiensten worden door andere bedrijven uitgevoerd; controleer de actuele routes en dienstregelingen voordat u vertrekt. Zelfs als u niet op een veerboot wacht, is de terminal het punt waar u de Princesse-eilanden het dichtst kunt zien; vanaf hier lijken Büyükada en Heybeliada groter dan vanaf de terminal in Maltepe. De beste plek om foto's te maken is vanaf het uiteinde van de terminal, met uitzicht op het plein en de trein die over de lijn rijdt; in de namiddag komt de zon van het westen, waardoor het plein helder is, terwijl de zee donker blijft. Dit deel van de boulevard loopt volgens Wikipedia door de wijk Kordonboyu, en de naam is passend: er is een ononderbroken voet- en fietspad langs de boulevard. De naam van Kartal komt ook van deze kust. Volgens het district was het centrum van de nederzetting in de Byzantijnse tijd een vissersdorp genaamd Kartalimen, en de geschiedenis gaat terug tot het begin van de zesde eeuw; Wikipedia vermeldt ook dat de naam afkomstig is van dit vissersdorp. Volgens dezelfde bronnen werd Kartal tot 1908 bestuurd als een district dat onder het bestuur van Üsküdar viel, en in dat jaar werd het een district van Istanbul; in 1947 werd het uitgeroepen tot industriegebied, waardoor het landelijke dorp veranderde in een woonwijk. Wanneer u op het plein zit, ziet u deze verschillende lagen naast elkaar: de vissersboten, de bewoners die langs de boulevard lopen en de Volgens de gemeente Kartal bevindt zich hier het Neyzen Tevfik-plein, vernoemd naar de bekende dichter Neyzen Tevfik Kolaylı. Binnen het project "150 projecten in 150 dagen" van de gemeente Istanbul is dit plein van 75.900 vierkante meter aangelegd, met 6.500 vierkante meter groenvoorziening en een openluchttheater voor 250 personen. In hetzelfde bericht wordt Savarona Caddesi beschreven als het hart van Kartal; loop via deze straat om tijdens de lunchpauze naar de markt te gaan. U kunt in het openluchttheater op het plein zitten en ontspannen, of via de Kartal Baba-viaduct terug naar de kust lopen. Plan een uur voor dit bezoek, waarbij de helft van de tijd aan de kust en de andere helft aan de markt en het plein wordt besteed. De andere twee heuvels van Kartal kunt u hier alleen maar benoemen: volgens Wikipedia bevinden zich in de gemeente de Aydos-heuvel, het hoogste punt van Istanbul, en de Yakacık-heuvel, die bekend staat als het balkon van Istanbul; beide liggen buiten deze route, in het binnenland. Om naar Pendik te gaan, kunt u verder lopen langs de kustweg in oostelijke richting, of u kunt de Marmaray nemen en uitstappen in Pendik, de tweede halte na Yunus; het metrostation Kartal van de M4-lijn ligt aan de D-100 en is ver van het plein, dus de trein is een snellere optie. Bronnen: Kartal Kaymakamlığı (districtbestuur), Kartal Belediyesi (gemeente), Şehir Hatları (stadsdiensten), Wikipedia.

Het Kartalplein met de aanlegsteiger is de toegangspoort van de Aziatische kant naar de Marmarazee, en vormt het oude centrum van de wijk. Gelegen in de wijk Kordonboyu, tussen het Kartalstation van Marmaray, de veerbootterminal en de aanlegsteiger voor de boten naar de Princesse-eilanden, is dit gebied het drukst bezochte deel van de wijk. In de zesde eeuw was Kartal een vissersdorp genaamd Kartalimen; de naam van de wijk is afgeleid van dit dorp of van de Aydos-heuvel, die in het Grieks "arend" betekent. Bronnen noemen ook een visser genaamd Kartelli, die als eerste naar de kust kwam om te vissen. Kartal werd in de 14e eeuw onderdeel van het Ottomaanse rijk. In 1755 werd het een subdistrict, afhankelijk van de eilanden, in 1757 van Üsküdar, en in 1850 een district, afhankelijk van het district İzmit. In 1870 werd een gemeente opgericht, met Yasin Ağa als eerste burgemeester. In 1888 werd Kartal onderdeel van de gemeentegrenzen van Istanbul. Volgens de geschiedenis van het district bleef het tot 1908 onder het bestuur van Üsküdar, waarna het een district werd, afhankelijk van Istanbul. Tot 1928 behoorde ook het huidige district Princesse-eilanden tot Kartal; daarom is de band tussen de aanlegsteiger van Kartal en de Princesse-eilanden niet alleen geografisch, maar ook historisch. De eerste veerbootterminal in Kartal werd in 1857 gebouwd. Van de jaren 1950 tot de jaren 1980 voeren er autoferries genaamd Mudanya en Çardak tussen Kartal en Yalova; dit was de route voor mensen die met de auto naar Anatolië wilden reizen. Tegenwoordig vertrekken er boten naar de Princesse-eilanden vanaf de aanlegsteiger, en veerboten naar Yalova vanaf de veerbootterminal. De terminal en de aanlegsteiger liggen aan de Turgut Özal Boulevard, die langs de kust loopt. Het transportcomité van de gemeente Istanbul heeft in 2024 besloten de lijn Tuzla-Pendik-Büyükada te openen om de drukte bij de aanlegsteigers van Bostancı, Maltepe en Kartal te verminderen; dit laat zien hoe intensief de aanlegsteiger van Kartal gebruikt wordt voor reizen naar de Princesse-eilanden. Het spoor is ook een onderdeel van de geschiedenis van het plein. Het Kartalstation werd geopend op 22 september 1872; het werd in 1969 herbouwd voor elektrische treinen, en met de opening van de Haydarpaşa-Gebze-treinlijn in 1973 groeide de wijk snel. Het station, dat in 2013 werd gesloten voor het Marmaray-project, werd ongeveer 800 meter verderop herbouwd op een viaduct en werd op 12 maart 2019 heropend. Het station ligt tussen de wijken Yukarı, Çavuşoğlu en Kordonboyu; in de omgeving bevinden zich het Kartalplein en de Maarifi-moskee. De vijf stations van Marmaray in Kartal werden in 2019 In de ochtend is de omgeving van de pier gevuld met passagiers die naar de Princesse-eilanden vertrekken; kies de middag voor een rustige wandeling. Bekijk de zonsondergang vanaf de westkant van de pier, met uitzicht op Dragos. De gemiddelde hoogte van het centrum van Kartal boven zeeniveau is 65 meter; in het noorden bevindt zich de Aydos-heuvel, met een hoogte van 573 meter, die gedeeltelijk tot de gemeentegrenzen behoort. De Dragos-rivier, die zich aan de westkant van het plein bevindt, vormde in 1081 de eerste grens tussen het Seltsjoekse Rijk en het Byzantijnse Rijk in Anatolië. De gemeente beslaat een oppervlakte van 38,54 vierkante kilometer en bestaat uit twintig wijken. Vanuit hier kunt u te voet naar het westen, richting Dragos en het Maltepe Kustpark, of naar het oosten, naar de kust van Pendik. De dienstregelingen van de veerboten en snelle boten variëren afhankelijk van het seizoen, dus controleer de actuele tijden op de websites van de operators. De gemakkelijkste manier om hier te komen is met de Marmaray; vanaf het station Kartal ligt het plein en de pier op slechts een paar minuten lopen. Reizigers die met de M4-metro komen, kunnen vanaf het station Kartal de straat naar de kust volgen, of ze kunnen een bus nemen die naar het plein rijdt. De Bagdat Caddesi loopt van Kadıköy naar Kartal, en de kustbussen rijden langs het plein. De luchthaven Sabiha Gökçen ligt op ongeveer vijftien kilometer van Kartal.
4
Pendik Sahil Parkı

Pendik Strandpark.

~1 u 30 min hier
Batı ve Kaynarca Mahalleleri, sahil yolu, Pendik / İstanbul

Als u met de trein naar Pendik reist, stapt u uit op het station waar de Marmaray en de hogesnelheidstrein samenkomen, volgens Wikipedia. Het station bevindt zich in de wijk Yeni Mahalle, en de gemeente Pendik meldt dat het op 100 meter van de veerterminal ligt, dus u bent in een paar minuten op het strand. Dit station is ook een halte van de Ottomaanse spoorlijn, die op 22 september 1872 werd geopend. In 1969 werd het aangesloten op het elektrische forensenspoor, en op 19 juni 2013 werd het gesloten om op 12 maart 2019 weer te openen als onderdeel van de Marmaray. Houd rekening met ongeveer negentig minuten voor de reis naar de laatste halte, omdat de kustlijn van Pendik lang is: volgens Wikipedia heeft de wijk negen kilometer kust langs de Marmara Zee, en zoals de gemeente zegt, grenst Pendik in het zuiden aan de Marmara Zee en de Princesse-eilanden. Ga eerst naar de veerterminal. Vanaf de veerterminal van Pendik vaart de lijn van Şehir Hatları naar Tuzla, Pendik en Büyükada, maar deze rijdt alleen op zaterdag, zondag en op officiële feestdagen. Als u in het weekend reist en de dag vroeg is afgelopen, is het mogelijk om de route te eindigen op Büyükada. Vanaf dezelfde terminal vertrekt volgens Wikipedia een snelle veerboot naar Yalova. De gemeente Pendik presenteert de wijk als een van de weinige plaatsen in Turkije waar lucht-, zee- en spoorwegvervoer samenkomen. Het Sabiha Gökçen vliegveld ligt 12 kilometer van het centrum. Controleer de dienstregelingen en de dagen waarop de veerboten varen op de officiële websites van Şehir Hatları en İDO, aangezien de tarieven per seizoen variëren. Loop vervolgens langs de kustweg in westelijke richting, richting Kartal. Volgens het stadsbestuur (İBB) loopt het fietspad van 36 kilometer tussen Bostancı en Pendik langs deze kust, dus zowel het voetpad als het fietspad zijn aaneengesloten. Volgens de gemeente grenst de wijk in het oosten aan Tuzla en in het westen aan Kartal. De kustweg loopt in beide richtingen, maar de route eindigt hier. De namen van de stations van de Marmaray geven al aan wat er in het oosten ligt: na Pendik komen Kaynarca en Tersane. Langs de kustweg in de wijk Doğu Mahallesi bevinden zich de sportfaciliteiten Pendik Sahil Spor Tesisleri, die in 2006 zijn opgericht, volgens het inventaris van İBB Spor. Het complex, dat wordt beheerd door Spor İstanbul, beschikt over twee verlichte kunstgrasvelden en een tennisbaan. Langs de kustlijn liggen de Princesse-eilanden, deze keer in het westen, precies onder de zonsondergang. Daarom eindigt de route hier bewust: kijk naar de zonsondergang in plaats van over uw schouder, en ga zitten op een bank met uitzicht op het westen. De avondwind is sterk vanaf de zee; trek uw windjack niet aan. Het stadje zelf is ook de moeite waard om te bezoeken. Volgens de geschiedenispagina van de gemeente Pendik is de oudste naam Pantikapaion, en in de Byzantijnse tijd In 1924 werden 2.200 mensen hier gevestigd via een bevolkingsuitwisseling. De bevolking bedroeg in 1935 4.000 inwoners, in 1970 30.000 inwoners, en de wijk scheidde zich op 4 juli 1987 af van Kartal. Volgens Wikipedia wonen er tegenwoordig meer dan 750.000 mensen. Verdeel de negentig minuten als volgt: een half uur voor de haven en de omgeving, veertig minuten voor een wandeling langs de kust, en twintig minuten om de zonsondergang te bekijken. Voor de terugreis is de Marmaray in beide richtingen beschikbaar. Het metrostation M4 van Pendik ligt op ongeveer een kilometer lopen van het treinstation. Het station voor de hogesnelheidstrein bevindt zich ook op dezelfde locatie. Pendik is een goed eindpunt voor wie een reis naar Ankara of Konya wil beginnen. Bronnen: Gemeente Pendik, Şehir Hatları, İBB Spor Envanteri, İBB Bisiklet, Wikipedia.

Het Pendik Kustpark is een lange kuststrook aan de oostkant van de Aziatische kant van Istanbul, die zich uitstrekt van de pier van Pendik in oostelijke richting tot aan Kaynarca, langs de kust van de Zee van Marmara. Pendik heeft negen kilometer kustlijn langs de Zee van Marmara, en het districtscentrum is slechts 39 meter boven zeeniveau gelegen, direct aan een natuurlijke baai. Het park loopt langs de zee met een wandelpad dat wordt beschermd door een rotswand, en aan de landzijde met grasvelden, sportvelden en beboste gebieden. Er is een afgescheiden strook voor fietsers en joggers langs de kust. Aan de overkant liggen de Prinseneilanden, in het westen Kartal en Dragos, en in het oosten de scheepswerf en de kust van Tuzla. De naam Pendik verwijst naar de oudste bewoningslagen van een nederzetting die uitkijkt op de Zee van Marmara. De oudste bekende naam is Pantikapeon; in de Romeinse en Byzantijnse tijd werd "Pantichion" gebruikt, wat "omgeven door muren" betekent. Tijdens de Ottomaanse periode kreeg de naam de vorm van Pendik. In de volksmond werd Pendik ook wel "vijf dorpen, vijf landtongen of vijf vissersdorpen" genoemd. In 1961 werden tijdens opgravingen door Şevket Aziz Kansu geometrische potten, boterigels en obsidiaan gereedschap gevonden, vergelijkbaar met de Fikirtepe cultuur. Bronnen spreken van een nederzetting die hier zo'n drie tot vierduizend jaar oud zou zijn. Van 1080 tot 1083 was Pendik een tijdlang in handen van de Seltsjoeken, in 1306 kwam het onder Ottomaans gebied, en de pogingen van Byzantium om het terug te winnen na de Slag van Pelekanon in 1329-1330 waren vruchteloos. Tijdens de regering van Yıldırım Bayezid vestigde Abdurrahman Gazi zich rond 1400 hier, waardoor het een permanente Turkse nederzetting werd. Pendik, een klein vissersdorp tijdens de Ottomaanse periode, werd vanaf 1798 getroffen door drie grote branden; bij de brand van 1889 werden twaalfhonderd woningen en winkels vernietigd. Na de brand werd de wederopbouw van de stad toevertrouwd aan Azaryan Efendi, een lid van de Ayan Meclisi (gemeenteraad). Architecten en ingenieurs uit Parijs ontwierpen het eerste plan van de stad, waardoor Pendik als de eerste geplande stad van Turkije wordt beschouwd. Het plan verwerkt de letter "A", de eerste letter van de naam Azaryan, in het midden van de stad. De Gazipaşa- en İsmetpaşa-boulevards vormen de twee poten van de letter, en de Dr. Orhan Maltepe-boulevard vormt de romp. De poten komen samen in een park voor het stadhuis. Tijdens een wandeling in het kustpark, zijn de punten waar deze twee boulevards uitkomen op de zee, de uiteinden van dat plan. Na de bevolkingsuitwisseling van 1924 vormden families uit Drama en Ioannina de kern van het nieuwe Pendik. Tot in de jaren tachtig was het een De veerbootlijn Pendik-Eminönü, die in 1998 werd geopend, is later stopgezet. Sinds 2004 is er een snelle veerbootverbinding tussen Pendik en Yalova. De gemeente meldt dat de veerbootterminals zich op slechts honderd meter van het centrum van de wijk liggen en dat de jachthaven van Pendik de derde grootste van Istanbul is. In 2024 heeft het transportcomité van de gemeente Istanbul besloten om de veerbootlijnen van Bostancı, Maltepe en Kartal te ontlasten door een nieuwe veerbootlijn te openen tussen Tuzla, Pendik en Büyükada. Deze lijn wordt bediend met passagiersschepen vanaf het station in Pendik. Om het park te verkennen, kunt u vanaf het station naar het strand lopen. Vanaf het plein voor het station en de terminal kunt u naar het oosten, in de richting van Kaynarca, lopen. Een deel van het pad loopt langs de boten in de jachthaven, een ander deel langs brede grasvelden en sportvelden; de eilanden blijven altijd aan uw linkerhand. In de namiddag zakt de zon in het westen, boven de eilanden en Dragos; kies voor een zonsondergang de open plekken aan de westkant van de kust, met uitzicht op de eilanden. Het park is een open gebied en in de zomer is er weinig schaduw; neem een hoed en water mee. In de winter waait de noordelijke en zuidelijke wind, die kenmerkend zijn voor de wijk, sterk vanaf de zee. Het park biedt een vlak en lang pad voor fietsers; de kustweg loopt naar het westen, naar Kartal en Bostancı, en naar het oosten, naar Tuzla. In de vroege ochtenden in het weekend zijn er veel hardlopers en vissers; kies een doordeweekse middag voor een rustige wandeling. Controleer de actuele dienstregelingen van de veerboot naar Yalova en de motorboot naar de eilanden op de websites van de operators, aangezien de tijden kunnen veranderen. Voor het vervoer liggen het station van Marmaray in Pendik dicht bij het westelijke uiteinde van het park, en het station Kaynarca dicht bij het oostelijke uiteinde. Het metrostation M4 in Pendik ligt ten noorden van het centrum van de wijk; vanaf daar vertrekken bussen en minibusjes naar het strand. Het vliegveld Sabiha Gökçen ligt twaalf kilometer van het centrum van de wijk.

Routekaart

Route-informatie
StadMaltepe, İstanbul
TypeRoutes
Halte4
Datum30 september 2026
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeRoute starten