In Döşemealtı bevinden zich Seltsjoekse herbergen en de Poort van Pisidië.

Op de weg van Antalya naar het noorden, ongeveer 18 kilometer van het stadscentrum, in de buurt van Yeşilbayır, bereikt u de locatie van Evdir Han. Het gebouw ligt ongeveer 1 kilometer ten oosten van de weg Antalya-Korkuteli. Volg de borden en parkeer uw voertuig in de opening die uitkijkt op de zuidelijke gevel van het gebouw. Dit is de oudste structuur langs de route: hoewel de marmeren inscriptie van drie regels tegenwoordig niet meer aanwezig is, plaatst de TDV Islam Encyclopedia, gebaseerd op de interpretatie van Riefstahl uit 1928, het gebouw in de periode van Sultan I. İzzeddin Keykavus, tussen 1211 en 1220. Het kantoor van de districtsbestuurder van Döşemealtı geeft dezelfde sultan en plaatst de periode tussen 1210 en 1219; beide bronnen komen dus overeen met de eerste helft van de 13e eeuw. Maak een rondgang rond het gebouw voordat u dichterbij komt. Het gebouw is een rechthoek van 54 bij 67,6 meter, georiënteerd van noord naar zuid, en u kunt veertien hoekpilaren rondom zien; er zijn er drie aan de oost- en westgevel, en twee aan de andere twee gevels. De muren zijn bekleed met zorgvuldig gezaagde stenen op een kern van puin; op de stenen zelf zijn veel stenenwerkersmarkeringen te zien, en bij nadere inspectie zult u zien dat hetzelfde teken op verschillende stenen herhaald wordt. Ga vervolgens naar de centrale poort aan de zuidelijke gevel. De poort steekt uit boven de muur; hoewel het bovenste deel gedeeltelijk is ingestort, zijn de overgebleven delen de meest versierde delen van het gebouw. De boog van de nis is versierd met zeven rijen van muqarnas (decoratieve elementen). Aan weerszijden bevinden zich cilindrische hoekpilaren, en bovenop bevindt zich een spitsboog die rust op muqarnas consoles. De decoratie is van marmer en volledig geometrisch: zoek naar sterren met tien punten in de brede band die de nis omringt, cirkels met knoopmotieven in de boog, en baklava-vormen. De bogen van de twee kleine nissen aan de tegenoverliggende zijden van de ingang zijn versierd met drie rijen muqarnas. De zuidelijke gevel ontvangt direct licht in de middag; de schaduwen van de reliëfs zijn het beste te zien in de vroege ochtend, wanneer het licht schuin valt. Zodra u binnen bent, wordt u begroet door een open binnenplaats van 34,5 bij 45,1 meter, omgeven aan alle vier zijden door overdekte galerijen (eyvan). Dit type indeling, met een open binnenplaats en vier hoofdgalerijen, is slechts in twee andere voorbeelden bekend in Anatolië; het andere voorbeeld is Han el-Ba'rur, daterend uit 1215, in het zuidoosten van Harran. Vanuit het midden van de binnenplaats kunt u zien dat de galerijen op de as hoger en breder zijn, en dat de bogen rusten op dub Deze herberg, die op de karavaanroute lag, wordt beschouwd als de laatste halte voordat men Termessos bereikte. U zult deze informatie later die dag in Ariassos weer terughoren. Een bezoek van veertig minuten is voldoende om de buitenkant, de poort en de binnenplaats te bekijken. Ga terug naar uw voertuig en vervolg uw route in de richting van Burdur; de volgende halte zal u van de hoofdweg afhalen en naar de voet van de berg Katran leiden. Bron: TDV Islam Encyclopedie, Evdir Hanı; Döşemealtı Kaymakamlığı.

Van Evdir Han uit, in de richting van Burdur, wordt de berg Katran in het westen steeds groter. Karain ligt aan de oostelijke helling van deze berg, in de buurt van de wijk Yağca, op ongeveer 27-30 kilometer van het stadscentrum. Verschillende bronnen geven verschillende afstanden: het Cultuurportaal vermeldt 30 kilometer, Wikipedia 27 kilometer; het belangrijkste is dat u ongeveer 5-6 kilometer van de hoofdweg af moet slaan en de borden naar Karain moet volgen. We zullen hier niet uitgebreid over de grot zelf vertellen; de routebeschrijving van Radar van Termessos naar Karain en de informatiepagina geven daar meer details over. Hier is Karain een tussenstop tussen twee Seltsjoekse herbergen en een uitkijkpunt. Parkeer uw voertuig op de aangewezen parkeerplaats; houd er rekening mee dat de toegang tot de grot betaald is en dat de openingstijden, prijzen en eventuele sluitingsdagen kunnen variëren; controleer de actuele informatie op de officiële website. Volgens het Cultuurportaal ligt de ingang van de grot op een hoogte die bereikt wordt door een trap van 470 treden vanaf het ontvangstpunt, en ongeveer 150 meter boven het omliggende travertinplateau, op een hoogte van 430-450 meter boven zeeniveau. Neem de tijd om de trap te beklimmen; neem water mee en kies een bezoek in de ochtend. Onderweg, stop af en toe om om te kijken: het uitgestrekte plateau strekt zich uit onder u, en in de richting van Antalya, waar u de Evdir Han kunt zien in de ochtend, en u kunt hier in één oogopslag de route van de karavaan zien. De herbergen liggen aan de rand van dit plateau, langs de voet van de berg, in noordelijke richting. Boven, aan de buitenmuren van de grot, bevinden zich een Griekse inscriptie en nissen; het Cultuurportaal vermeldt dat de grot als een offerplaats werd gebruikt. Dus, deze rotsenkelter was al meer dan duizend jaar voor de herbergen een belangrijke plek langs de route. Binnenin zijn er drie hoofdvertrekken die verbonden zijn door gangen en smalle doorgangen; volg de aangegeven route en raak de calcietwanden en stalactieten niet aan. Het is voldoende om te weten dat de opgravingen in 1946 begonnen met Ismail Kılıç Kökten en tot 2008 met tussenpozen zijn voortgezet, en dat er een cultuurlaag van ongeveer 11 meter dikte is gevonden. De grot is onafgebroken bewoond geweest, vanaf de prehistorie tot de klassieke periode; de langste en belangrijkste bewoningslaag dateert uit het paleolithicum. Een deel van de vondsten is te zien in het Karain Museum, in de buurt van de grot, en een ander deel in het Antalya Museum; neem na uw bezoek aan de grot een half uur de tijd voor het kleine museum. Het is interessant om de stenen werktuigen en botten die u hier ziet, te vergelijken met de stenen bewerkingen die u in de herbergen ziet, om een idee te krijgen van de schaal van de tijd die in dit dal is verstreken. Volgens Wikipedia is de grot ontstaan door karstprocessen in het krijtgesteente van

Het Karagöz Khan, gelegen langs de route Antalya-Burdur, in de wijk Bıyıklı, bevindt zich 30 kilometer van het stadscentrum. BAKA noemt het de tweede halte langs de oude weg van Antalya naar Afyon. Dit was dus de volgende bestemming voor een karavaan die in Evdir had overnacht; de afstand tussen de twee khans was al die ochtend te meten. Direct naast het khan bevindt zich Pınarbaşı, de bron van Karagöz. Nadat u uw voertuig heeft geparkeerd, loop dan eerst naar de bron; u zult dan begrijpen waarom het khan precies hier is gebouwd. Vervolgens kunt u naar de zuidelijke gevel en de hoofdingang. De hoofdingang steekt uit en is monumentaal; in tegenstelling tot de marmeren versieringen van Evdir, ziet u hier eenvoudige randen en een spitsboogvormige overkapping. De zes regellange inscriptie noemt het gebouw een "ribat"; de stichter is İsmetü'd-Dünya ve'd-Din Hatun, en het Cultureel Portaal identificeert haar als de dochter van Mugiseddin Tuğrul Şah en de kleindochter van II. Kılıçarslan. Het gebouw werd gebouwd tijdens de regering van II. Gıyaseddin Keyhüsrev, tussen 1237 en 1246; in de laatste regel van de inscriptie is alleen het woord "dertien" te lezen. Het Cultureel Portaal vermeldt ook dat de naam van dezelfde stichter voorkomt in een bouwinschrijving uit 1232, afkomstig uit Uluborlu. Er is ongeveer een generatie verschil tussen de twee khans op de route; in Evdir werd het gebouwd in opdracht van de sultan, terwijl in Karagöz het werd gebouwd door een vrouw uit de dynastie. Maak een rondje langs de buitenkant en tel de rechthoekige pijlers en de hoektorens; de muren staan veel steviger dan die van Evdir, en BAKA beschrijft het gebouw als "in zeer goede staat". Sinds de renovatie in 2009 wordt het khan gebruikt als een toeristische attractie; voordat u de binnenplaats betreedt, meld u zich bij de medewerker. De binnenplaats beslaat de zuidelijke helft van een rechthoekige plattegrond die van noord naar zuid loopt; aan de oost- en westzijde bevinden zich dubbele rijen galerijen, in de noordwest- en noordoostelijke hoeken bevinden zich kamers, en in het zuiden, aan de hoofdingang, bevinden zich twee kamers. Sta onder de bogen van de galerijen en kijk naar het midden van de binnenplaats; u zult zien hoe de overkapping hier de indruk wekt van de ruïne van de overkapping die u in Evdir zag. Tijdens de renovatie werd een reservoir ontdekt in de vloer van de binnenplaats, en in de zuidoostelijke hoek zijn resten van een keramiekoven gevonden; de gemeente beschouwt deze als bewijs dat het khan niet alleen een verblijfplaats was, maar ook een productie- en leefruimte. Vraag de medewerker naar de locatie van het reservoir; de meeste bezoekers lopen er onopgemerkt langs. In het noorden van de binnenplaats bevindt zich een overdekte ruimte; deze brede ruimte, Het gebruik van het gebouw als een rustplaats kan de reisroute veranderen; controleer vooraf of het open is. Een uur is voldoende om hier te rusten, gebruik te maken van de voorzieningen en een korte pauze te nemen. Vanaf hier begint de weg omhoog in de Taurusgebergte. Controleer hier uw water- en brandstofvoorraad, aangezien de volgende stop een archeologische site is, vlakbij een bergpas. Bron: Döşemealtı Kaymakamlığı; Cultuurportaal, Kırkgöz Han; BAKA.

Na Kırkgöz klimt de weg naar Burdur begint te klimmen richting de Torosgebergte en bereikt de pas die Antalya met het Anatolische plateau verbindt. Ariassos ligt aan de westkant van de pas, ongeveer 50 kilometer van Antalya, en iets meer dan 1 kilometer voorbij het dorp Akkoç, op een steile helling boven de 900 meter. Volgens het Cultureel Portaal bereikt u de stad door af te slaan van de weg Antalya-Bucak; let goed op de borden om ze niet te missen. Parkeer uw auto onderaan de helling en loop verder; het archeologische gebied is verbonden met het Antalya Museum en de toegangsvoorwaarden kunnen variëren, dus raadpleeg de officiële website voordat u vertrekt. Het eerste wat u ziet is een monumentale stadspoort met drie bogen. De poort dateert uit de Romeinse tijd; het Cultureel Portaal plaatst hem in de tijd van Severus Alexander, Wikipedia geeft de 3e eeuw aan, en voegt toe dat er ooit vier beelden bovenop stonden. De poort is bijna intact; loop onder de bogen door en kijk dan omhoog naar de vallei; dit is de plek waar de karavaanroute naar Pisidia begon. De stad werd gesticht in de Hellenistische periode, in de 3e eeuw voor Christus, en bleef bewoond tot de 7e eeuw na Christus; het Cultureel Portaal plaatst de stichting preciezer in 189-188 voor Christus, tijdens de veldtocht van Manlius Vulso en de Vrede van Apameia. De naam "Aarassos", zoals overgenomen door Strabo van Artemidoros, is de naam van deze stad. Munten zijn geslagen vanaf de 1e eeuw voor Christus tot de tijd van Gallienus, van 253 tot 267. De provinciale directie voor Cultuur en Toerisme beschrijft de stad als een strategisch punt nabij de wegen die het bergachtige Pisidia verbinden met het vlakke Pamphylia. Na de poort volgt u de hoofdstraat; dezelfde directie schrijft, op basis van recent onderzoek, dat deze straat verbonden was met de Romeinse weg naar Termessos. Dus, de "laatste herberg" voor Termessos, die u in de ochtend in Evdir zou hebben gezien, ligt hier, verborgen onder stenen. Op de helling bevinden zich overblijfselen van een basiliek, een bouleuterion, een stoa, een nymphaion, een gymnasion en een badhuis; het theater is volledig vernietigd, dus verspil er geen tijd aan om het te zoeken. Er zijn ook overblijfselen van drie kleine kerken uit de Byzantijnse periode; noteer deze als historische structuren uit de laatste eeuwen van de stad. Besteed uw tijd vooral aan de necropolen: er zijn twee begraafplaatsen, een in het oosten en een in het westen, en de monumentale graven van het type "heroon" zijn de best bewaarde overblijfselen van Ariassos. In de westelijke necropool bevinden zich negen grafmonumenten van het type "mozole" en ongeveer veertig eenvoudige grafgebouwen; in de oostelijke necropool zijn er negen grafmonumenten. Bekijk de "mozoles" van dichtbij: een tweetraps "krepis" (voetstuk) De terugreis duurt ongeveer een uur en volgt dezelfde route. Onderweg kunt u voor de tweede keer stoppen bij Kırkgöz en daar, in het avondlicht, ontspannen bij de bronnen. Bron: Cultuurportaal, Ariassos; Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Antalya.