Een dag in Afyonkarahisar: Van Kara Kaya naar Kocatepe.

Begin uw bezoek aan het westelijke deel van de stad, in het nieuwe museumgebouw aan de İzmirweg. De provincie voor Cultuur en Toerisme geeft het adres van het museum als Dörtyol Mahallesi, Turgut Özal Boulevard; u kunt er komen met de auto of met de lokale bus vanuit het stadscentrum. Het museum is gesloten op maandag, controleer de openingstijden voor andere dagen op de officiële website voordat u gaat. Het verhaal van dit gebouw is ouder dan de collectie die er te zien is. In de vroege jaren van de Republiek werden de objecten verzameld door de "Asar-ı Atika Muhipleri Cemiyeti" en in 1931 werd het een officieel museumdepot, en in 1933 een museumdirectie. De collectie werd tot 1970 tentoongesteld in de Taş Medrese, daarna in een ander gebouw, en in 2023 verhuisde het naar het huidige gebouw. De permanente tentoonstelling loopt chronologisch door vijf verdiepingen, dus het is het beste om van beneden te beginnen en omhoog te gaan. Op de eerste verdiepingen kunt u aardewerk uit de Kalkolitische en Bronstijd bekijken. Een van de objecten die door het Cultureel Portaal worden benadrukt, is een rode kan uit de vroege Bronstijd, versierd met een figuurhoofd, en het wordt beschouwd als een van de zeldzame rituele vazen. Ook vondsten uit de vroege Bronstijd en de Hettitische periode, gevonden tijdens de opgraving van Winifred Lamb in Kusura Höyük in Sandıklı (1935-1937), maken deel uit van deze collectie. Op de volgende verdiepingen kunt u de periodes van de Hittieten, de Friezen, de Lydiërs en de Perzen volgen; hier maakt u kennis met de eerste bewoners van de rots waarop het kasteel staat, die u later in uw bezoek zult zien. Het meest bekende deel van het museum is de houten grafkamer afkomstig van de Tatarlı Tumulus in Dinar. Een deel van de balken, versierd met figuren in rood pigment, werd in 1969 gestolen tijdens een illegale opgraving en in 2004 teruggebracht naar Turkije, waar ze gerestaureerd werden. Deze kamer, die sporen van zowel de Friezen als de Perzen draagt, is in 2023 samengevoegd en wordt nu tentoongesteld in een speciale ruimte in het nieuwe gebouw. Zoek op de Romeinse verdieping de beeldengroep die in 1964 werd gevonden tijdens de aanleg van een weg in de Kovalık-regio van het dorp Çavdarlı. De groep bestaat uit 71 objecten, dateert uit het einde van de 2e eeuw na Christus en wordt door het Cultureel Portaal beschreven als het enige object van dit soort ter wereld. Bekijk ook de sarcofaag, gemaakt van wit marmer uit de oude Docimeium-groeven in İscehisar, die werd gevonden tijdens een archeologische opgraving voor de bouw van een ziekenhuis in Dinar. Op de ene kant is de strijd tussen Achilles en de Amazonenkoningin Penthesilea afgebeeld, op de andere kant de ontmoeting tussen Perseus en Andromeda. Deze sarcofaag laat zien hoe lang de traditie van marmerbewerking in de provincie Bron: Cultureel portaal, Museum van Afyonkarahisar.

U kunt het kasteel bereiken door te voet vanaf het centrum van de stad, door de oude huizen van Afyonkarahisar. De gemeente Afyonkarahisar meldt dat de route kort is en aangegeven met borden. Voordat u begint met de klim, stop even bij de voet van de rots en kijk omhoog. Volgens het Cultuurportaal is dit een natuurlijke rotsformatie van 226 meter hoog, van vulkanische oorsprong, en de naam van de stad is afgeleid van de donkere kleur ervan. Volgens de Islamitische Encyclopedie is de stad gebouwd aan de voet van deze steile heuvel, op ongeveer 1010 meter hoogte. De trappen zijn gerestaureerd, maar zijn lang en steil; neem de tijd en rust af en toe. Vermijd de klim tijdens de heetste uren van de dag in de zomer en neem water mee. Tijdens de klim, denk eens na over de verschillende namen die deze rots heeft gehad. Tijdens de veldtocht van de Hittitische keizer II. Muršili naar Arzava, rond 1350 voor Christus, was dit een versterkte plek genaamd Hapanuva, wat "Hoge Heuvel" betekent. In de Romeinse en Byzantijnse periode werd de rots omringd door muren en kreeg het het uiterlijk van een kasteel, en volgens Wikipedia werd het Akroenos genoemd. Wanneer u de top bereikt, loop dan langzaam rond en zoek naar de waterreservoirs. Bronnen vermelden dat er vier grote waterreservoirs op de top zijn, en dat er ook culturele overblijfselen uit de Friezenperiode zijn gevonden. Deze Friezen-sporen vormen een goed startpunt voor degenen die de volgende dag de rotsmonumenten in İhsaniye willen bezoeken. De muren van het kasteel werden in 1235 gerepareerd door de Seltsjoekse sultan Alaeddin Keykubat, via de kasteelarchitect Mimar Bedrettin Gevhertaş; er werd een kleine moskee en een paleis naast het kasteel gebouwd. Volgens de beschrijving van Evliya Çelebi stond de ruïne van deze Seltsjoekse moskee nog steeds in het kasteel tijdens zijn tijd. In 1573 werd het kasteel, op bevel van de Ottomaanse sultan II. Selim, gerepareerd door Mahmut Bey, inclusief de kantelen, de waterreservoirs en de torens. Tijdens de Ottomaanse periode behield het kasteel zijn belang als opslagplaats voor de schatkist en de bezittingen van de bevolking, en als gevangenis, maar na de Tanzimat verloor het deze functie. Loop nu langs de rand en bekijk de stad vanuit alle richtingen, want dit uitzicht is de grootste troef van het kasteel. Volgens het TDV bevond de nederzetting tot halverwege de 12e eeuw in het kasteel, en in de 13e eeuw breidde het zich uit naar buiten en naar de zuidwestelijke hellingen. In de 15e en 16e eeuw werden er nieuwe wijken gebouwd ten zuiden en ten oosten van het kasteel, en in de 17e eeuw groeide de stad naar het oosten. Terwijl u naar de daken kijkt, kunt u deze uitbreiding zien als een soort kaart. Kijk naar het west

Het Zafer Museum bevindt zich in het centrum van de stad, tegenover het Anıtpark, aan de Milli Birlik Caddesi, naast het stadhuis. Voordat u het gebouw betreedt, bekijk de gevel vanaf de tegenoverliggende stoep, want het gebouw zelf is ook een historisch document. Het gebouw werd tussen 1913 en 1914 gebouwd door burgemeester Esbabzade Hüseyin Tevfik Efendi, als gemeentelijk kantoorgebouw, samen met het stadhuis. Bronnen vermelden dat de bouw werd uitgevoerd door Armeense vaklieden. Het gebouw heeft twee verdiepingen en is van steen. Het heeft drie ingangen aan de oost-, west- en zuidzijde. Let op de lage ramen op de begane grond en de ramen met boogvormige bovenkanten op de bovenverdieping. De randen en hoeken van de ramen zijn gemaakt van uitstekende stenen, wat het gebouw een eenvoudige maar statige uitstraling geeft. Dit gemeentehuis werd na de bevrijding van de stad op 27 augustus 1922 gebruikt als hoofdkwartier van het Westelijk Front. Generaal Mustafa Kemal Atatürk, commandant van het Westelijk Front, İsmet Pasha, chef-staf Fevzi Pasha en Tevfik Bıyıklıoğlu, hoofd van de operatieafdeling van het Westelijk Front, werkten hier. De plannen voor de Slag van Başkomutan werden in deze kamers opgesteld. Na de bouw van een nieuw gemeentehuis in 1935, werd het gebouw verlaten en werd het gedurende vele jaren voor verschillende doeleinden gebruikt. In 1985 werd het overgedragen aan de Directie van het Historische Nationale Park Başkomutan en werd het omgevormd tot het Zafer Museum. Binnenin kunt u eerst de foto's, de topografische kaart en de informatieborden bekijken. In de vitrines staan ook alledaagse voorwerpen die tijdens de oorlog werden gebruikt, zoals wapens, prikkeldraad en blikken; juist deze alledaagse objecten vertellen het meest over het leven aan het front. Het Cultureel Portaal geeft het aantal objecten in het museum aan als 213. Zoek naar een zilveren schaar die speciaal is gemaakt voor de opening van het Victory Monument. De kamers waarin de commandanten verbleven zijn gerestaureerd en zijn sinds 1995 geopend voor het publiek; stop bij de deuropeningen en bekijk de inrichting van de kamers. Er zijn verschillen in de beschrijving van de indeling van de verdiepingen: het Cultureel Portaal noemt acht kamers op de bovenverdieping, terwijl de Provinciale Directie voor Cultuur en Toerisme er negen noemt; u kunt zelf tellen tijdens uw bezoek. Nadat u het museum heeft verlaten, ga naar het tegenovergelegen Anıtpark. Het Victory Monument, gemaakt door de Oostenrijkse beeldhouwer Krippel, werd in 1936 onthuld en toont de Turkse overwinning met twee menselijke figuren op een kubische basis. Op de zijkanten van de basis zijn reliëfs die de voorbereiding van de bevrijdingsoorlog en scènes uit de oorlog weergeven; loop langzaam rond het monument en lees elk reliëf. Het museum is onderdeel van de Directie van het Historische Nationale Park Başkomutan en

Kocatepe, volgens de gemeente Afyonkarahisar, zich op ongeveer 22 kilometer van het stadscentrum, in de gemeentelijke grenzen van Büyükkalecik, gelegen. De provincie Cultuur en Toerisme beschrijft het als een heuvel die ongeveer 8 kilometer verderop ligt, na het dorp. De weg is verhard, maar de provincie meldt dat deze in de winter gesloten is vanwege sneeuwval; als u in de late winter gaat, informeer dan vooraf naar de situatie. Parkeer uw auto en ren niet direct naar het monument; bekijk eerst de omgeving. Deze heuvel, die 1874 meter hoog is, biedt volgens de provincie een uitzicht over de vlaktes van Afyonkarahisar en Sinanpaşa. Dit uitzicht is de beste manier om te begrijpen waarom de commandanten deze plek hebben gekozen. Op 25 augustus 1922 arriveerden Mustafa Kemal Pasha en zijn gezellen in Kocatepe, en de Grote Aanval begon hier, in de vroege ochtend van 26 augustus. De eerste fase van de aanval werd geleid vanuit een hier opgerichte commandopost en vanuit een loopgraaf die nog steeds aanwezig is. Op 27 augustus 1922 verliet de opperbevelhebber Kocatepe; op dezelfde dag werd de stad bevrijd. Ga naar de loopgraaf en kijk naar het omliggende gebied; u kunt hier de omvang van het gevecht voelen. Loop vervolgens naar het monument uit 1953. Dit monument, gebouwd van natuursteen door het Ministerie van Nationale Defensie, heeft een marmeren inscriptie met bloemmotieven; kom dichterbij en bekijk de details. Het meest opvallende gebouw op de heuvel is tegenwoordig het Atatürk-monument, dat in 1993 werd geopend als onderdeel van een project van het Ministerie van Cultuur. Het bronzen beeld is ongeveer 4 ton zwaar en, inclusief de sokkel, 7,5 meter hoog. Maak een rondje om het monument; u zult zien dat het beeld en de loopgraaf uitkijken over dezelfde vlakte. De gemeente wijst erop dat de operatie vier dagen later, op 30 augustus, met een beslissende overwinning eindigde in Dumlupınar. Kocatepe bevindt zich in het centrum van het Başkomutan Historic National Park, dat op 31 augustus 1981 is uitgeroepen; het grootste deel van het park ligt in de richting van Dumlupınar. De eerste ceremonie van de "Week van de Overwinning", die elk jaar van 26 tot en met 30 augustus plaatsvindt, wordt op 26 augustus hier gehouden. De provincie merkt op dat, ondanks het belang van deze plek, er relatief weinig bezoekers komen; u zult het hier vaak rustig vinden, vooral buiten de periode van de "Week van de Overwinning". Als u tijd heeft, stop dan op uw terugweg bij de wijk Kurtkaya in het dorp Kocatepe. Hier bevindt zich de begraafplaats van kapitein Agah Efendi, eerste luitenant Feyzullah Efendi en 101 andere soldaten die hier op 27 augustus 1922 zijn gesneuveld. Op de heuvel kan het winderig zijn en kan het koeler zijn dan in de stad; neem extra kleding mee. Rond zonsonder