Een dag aan de kust van Ordu, van het Kasteel van Kurul naar de Kaap Yason.

Begin uw bezoek aan de Kurul Kasteel, gelegen ongeveer 13 kilometer ten zuiden van het centrum van de stad Ordu, in de wijk Bayadı. U kunt de kasteel bereiken via een verharde weg, en bij de ingang bevindt zich een ruime parkeerplaats. Nadat u geparkeerd bent, kunt u vanaf de voet van de heuvel naar de kalksteenrots kijken; deze drie grote rotsblokken, die op kaarten als de "Kurul Rotsen" worden aangeduid, vormen de natuurlijke verdedigingswerken van het kasteel. Volgens een gepubliceerd onderzoek van het onderzoeksteam, bevindt de top van de rots op 571 meter boven zeeniveau, en de oost- en zuidhellingen, die naar de rivier neerkijken, zijn bijna loodrecht. Daarom wordt de kasteel benaderd via de zachtere noord- en zuidhellingen, die al eeuwenlang de meest gebruikelijke route zijn. Bij aankomst ziet u uitgehouwen treden in de hoofdrots; deze treden, die in 2012 werden ontdekt, geven de oude toegangsweg naar het kasteel aan. Beklim de treden rustig, want ze kunnen op sommige plaatsen steil en glad zijn. Bovenop is de eerste opvallende structuur een uitgehouwen, getrapte tunnel, ook wel een "dehliz" genoemd. Onderzoekers stellen dat de tunnel lineair naar beneden leidt in de rots en uitkomt in een natuurlijke rotsbekken waar water naar boven komt. Het onderzoeksteam vermoedt dat de tunnel mogelijk is opgevuld met stenen en aarde, zoals de Romeinse commandant Pompeius deed met de waterwerken van de Pontische forten. Binnen het kasteel bevindt zich een grote, ronde wateropslagplaats, uitgehouwen in de rots. Bezoekersborden noemen het een "sarnıç" (waterreservoir), maar de leiding van het onderzoek is hier voorzichtig mee. In de buurt van de top bevindt zich een openlucht cultusplaats, die de onderzoekers "Dilek Rots" noemen. Zoek hier naar kleine offerkuilen in de rotswand en naar diepe groeven die naar beneden lopen. De meeste munten die tijdens de opgravingen zijn gevonden, dateren uit de tijd van Mithradates VI, wat aantoont dat het kasteel in die periode als garnizoen werd gebruikt. De bekendste vondst is het marmeren beeld van Cybele, dat in 2016 werd ontdekt bij de hoofdingang van het kasteel. Tijdens de opgravingen zijn ook beelden van Dionysos en Pan, keramische vazen in de vorm van geiten, munten en duizenden kleine objecten gevonden. Deze objecten kunt u niet in het gebied zelf bekijken; de vondsten worden naar het museum gebracht, dus besteed uw bezoek aan de ruïnes zelf. U zult hekken zien rond bepaalde gebieden, dit zijn de opgravingen. Tijdens het opgraafseizoen kan het zijn dat er een team aan het werk is, en deze gebieden zijn dan niet toegankelijk. De provincie heeft aangekondigd dat er wandelpaden, zitplaatsen en verlichte uitkijkpunten in het gebied zijn aangelegd. Vanaf een van de uitkijkpunten kunt u naar het oosten kijken en de vallei zien waar de Melet- Vanaf hier keert u terug naar het centrum van Ordu en gaat u naar Boztepe, dat boven de stad ligt. Dit is de tweede stap van de route. Bronnen: Şenyurt en Akçay 2016, Seleucia; Provinciale Directie Cultuur en Toerisme van Ordu, Kalesi van Kurul; Gemeente Ordu.

Na terugkomst van de vergadering, was de volgende bestemming Boztepe, gelegen boven de stad Ordu. U kunt de berg bereiken via drie routes: via de weg die door de wijk Selimiye loopt, via de verharde weg die via Oğmaca en Yaraşlı aansluit op de ringweg, of met de kabelbaan die vertrekt vanaf Atatürk Park aan de kust. Volgens de provinciale directie ligt de top van de berg ongeveer 6 kilometer van het stadscentrum. Als u met de auto reist, is de route via de weg de gemakkelijkste optie, maar wie wil genieten van het langzaam stijgen naar boven, kan de auto aan de kust parkeren en de kabelbaan nemen. De kabelbaan werd in 2012 in gebruik genomen en verbindt de kust met de top van de berg. Controleer de actuele dienstregeling en ticketinformatie via de aankondigingen van het bedrijf dat de kabelbaan exploiteert. De hoogte van Boztepe wordt in verschillende bronnen anders vermeld; de provinciale directie geeft 450 meter aan, terwijl andere bronnen spreken van 530 of 550 meter. Hoe dan ook, zodra u de top bereikt, wordt het duidelijk waarom Ordu zich tegen deze helling bevindt. Op de top ligt ook de wijk Boztepe, die naar verluidt na de oorlog van 1877-1878 een aanzienlijke populatie uit Georgië heeft gekregen. Begin met een wandeling naar het uitkijkpunt en bekijk de stad van links naar rechts. U ziet de wijken die langs de helling liggen, de stad die zich langs de kust uitstrekt, en voor u de uitgestrekte Zwarte Zee. Archeologen die het fort van Kurul hebben onderzocht, schrijven dat Boztepe in oude tijden een strategische positie innam, waardoor het de westelijke route naar Ordu controleerde via Perşembe, Bolaman en Fatsa. Richt uw blik daarom naar het westen, in de richting waar de kustlijn zich uitstrekt; de laatste twee bestemmingen van de route liggen daar. Een deel van de berg is, volgens de provinciale directie, omgevormd tot een wandelpad van ongeveer 600 meter en is afgesloten voor autoverkeer. U kunt hier gemakkelijk wandelen en de stad vanuit verschillende hoeken bekijken. De gemeente heeft ook houten kraampjes geplaatst waar lokale producten worden verkocht; hier kunt u de walnoten en andere producten van de bergen van Ordu proeven. Omdat er schaduwrijke picknickplaatsen en rustplaatsen zijn, is het gemakkelijk om even te pauzeren. Bij helder weer is Boztepe ook een startpunt voor paragliding; u kunt de kleurrijke vleugels zien zweven richting de stad. Voor foto's is het licht rond het middaguur het sterkst, maar als er geen mist is, zijn de contouren van de kustlijn dan het duidelijkst op dit tijdstip. Als u 's avonds terugkeert naar de stad, kunt u overwegen om Boztepe in het donker te bezoeken om de lichtjes van de stad te zien. In de drukke zomermaanden kan de kabelbaan en de parkeerplaats druk zijn, dus een bezoek op een doordeweekse dag is rustiger. Wanneer u de berg verlaat, daal dan af naar de kustweg en draai richting het westen, richting Perşembe; de volgende bestem

Wanneer u vanaf Boztepe afdaalt en de kustweg naar het westen volgt, komt u uit bij Perşembe en vervolgens bij het eiland Hoynat, dat zich bevindt in de buurt van de wijk Ramazan Mahallesi. Het eiland is gemakkelijk te vinden, omdat de tunnel direct tegenover de kustweg tussen Perşembe en Fatsa naar het eiland is vernoemd en bekend staat als de Hoynat-tunnel. Parkeer uw auto op een geschikte plek in het door de gemeente aangelegde uitkijkpunt en loop naar de terrassen. Het eiland ligt ongeveer 100 meter voor de kust en beslaat volgens bronnen slechts ongeveer 700 vierkante meter. Het is verboden om het eiland te betreden; de gemeente heeft het gebied beschermd als een leefgebied waar mensen niet mogen komen, om de vogels niet te verstoren. Het doel van dit uitkijkpunt is dus om te observeren en te luisteren. Maak gebruik van de verrekijkers die op het terras staan, en neem indien mogelijk uw eigen verrekijker mee. Kijk eerst naar de donkere, langhalzige vogels op de rotsen; dit zijn zilvermeeuwen. Er zijn slechts weinig broedgebieden voor zilvermeeuwen in Turkije; de provincie meldt dat Hoynat het enige is, terwijl de pers schrijft dat het een van de twee is. Volgens tellingen die in de pers zijn verschenen, leven er ongeveer 90 paren zilvermeeuwen en ongeveer 250 paren zilvermeeuwen op het eiland. Op de met vegetatie begroeide heuvel zijn ook resten van muren zichtbaar. De provincie meldt dat er op het eiland overblijfselen zijn van een historisch fort en een waterreservoir, en dat het daarom in 2004 is aangewezen als een beschermd archeologisch gebied van de tweede graad. Bronnen suggereren dat het eiland in de oudheid door zeilers werd gebruikt als opslagplaats en schuilplaats. Gedurende de geschiedenis is er echter geen permanente nederzetting op het eiland geweest. Vanwege de aanwezigheid van bedreigde diersoorten is Hoynat ook aangewezen als een belangrijk vogelgebied. Naast het uitkijkterras zijn er aan de kust houten trappen die naar het strand leiden en zitgroepen. Als u het strand bereikt en dicht bij het water staat, kunt u het eiland en de vogels vanuit een lager perspectief zien. Praat niet hard tijdens het observeren van de vogels, gooi er geen voedsel naar toe en vermijd flitsfotografie die het licht direct in de ogen van de vogels richt. Een telelens is hier erg handig voor, omdat er geen andere manier is om dichter bij de vogels te komen. De periode waarin de vogels het meest talrijk zijn op de rotsen is het broedseizoen; als u in die periode komt, kunt u een levendiger beeld zien. Het is ook goed om te bedenken dat Perşembe lid is van het netwerk van rustige steden; het langzame tempo van het kustleven past bij de sfeer van dit uitkijkpunt. Na een korte pauze kunt u verder langs de kustweg naar het westen, naar het laatste punt van de dag: Yason Burnu.

Bron: Ordu Provinciaal Kantoor voor Cultuur en Toerisme, Hoynat Eiland; DHA, Hoynat Eiland; Karar, Hoynat Eiland.

De laatste bestemming van de dag is Yason Burnu, een punt dat zich uitstrekt in zee, ongeveer 15 kilometer ten westen van het centrum van Perşembe, en dat deel uitmaakt van het gebied van Çaytepe. Het schiereiland ligt langs de oude weg van Ordu naar Samsun, en is gemakkelijk bereikbaar sinds de kustweg Bolaman-Efirli in 2008 werd aangelegd. De gemeente heeft in dit gebied wandelpaden, een parkeerplaats en een informatiepunt aangelegd, met respect voor de historische en natuurlijke omgeving. Parkeer uw auto en volg de wandelpaden naar het puntje van het schiereiland. De naam van het punt komt van Jason uit de Griekse mythologie; volgens de verhalen bezochten de Argonauten deze kust tijdens hun zoektocht naar het Gulden Vlies. Oude bronnen vermelden een tempel van Jason, die zeelieden beschermde, en de geograaf Skylaks spreekt van een akropolis. Als u naar de kust kijkt, wetende dit verhaal, is het niet moeilijk om zich kleine schepen voor te stellen die tegen de stromingen vechten. Het schiereiland wordt tegenwoordig beschermd als een archeologisch gebied van het eerste niveau en een natuurgebied van het tweede niveau. Loop naar het rotsachtige puntje van het schiereiland en zoek naar het punt waar u de zee aan beide kanten tegelijk kunt zien. Bronnen vermelden dat er een vuurtoren aan het puntje van het schiereiland staat; probeer de vuurtoren en de rotsen ervoor in één foto te krijgen. Op het schiereiland staat ook een historisch gebouw uit de 19e eeuw, maar het belangrijkste van deze bestemming is het punt zelf en het uitzicht. Bronnen vermelden dat dit gebied in de oudheid een belangrijk maritiem handelscentrum was, en oppervlakteonderzoeken en kleiafzettingen tonen aan dat hier keramiek werd geproduceerd en verhandeld. Let op de oude havenresten en visbassins die in de rotsen zijn uitgehouwen; bronnen vermelden dat deze nog steeds te zien zijn. Ongeveer 300 meter ten westen van het punt bevindt zich een tweede, kleinere uitstulping, die bekend staat als Yalancı Yason (Vals Jason). Als het weer helder is, kunt u bij helder weer de contouren van Ünye Burnu zien liggen in het westen. Volgens de provincie is de zonsopgang en zonsondergang in de zomermaanden hier met het blote oog te zien. Daarom is het een goed idee om uw bezoek in de avond te plannen en hier te wachten op het moment dat de zon in de zee verdwijnt. Kies een vlakke plek tussen de rotsen om te zitten, maar ga niet te dicht bij de laagste rotsen aan de kust als de golven sterk zijn. Er liggen veel zeeschelpen op de stranden van het schiereiland; laat ze liggen, want het gebied is beschermd. Er zijn picknickplaatsen en rustplaatsen op het schiereiland en in de nabijgelegen kust. Omdat het punt in de zomeravonden druk kan zijn, is het verstandig om vroeg bij de parkeerplaats te komen. Na de zonsondergang is de afstand terug naar het centrum van de provincie via de kustweg, via Perşembe, ongeveer 28 kilometer, volgens de informatie van de provincie. Onderweg toont de donkere zee aan uw