Kurul Kalesi

Het fort van Kurul is een oud bewoonbaar gebied, gelegen ongeveer dertien kilometer ten zuiden van het centrum van de stad Ordu, aan de rand van de wijk Bayadı, op een puntige rots. Het gebied is beschermd als een archeologisch en natuurlijk beschermd gebied van de eerste graad. Volgens de Küre Encyclopedie staat het fort op een rotsachtige uitloper, 571 meter boven zeeniveau, met uitzicht op de vallei van de rivier Melet. Het bewoonbare gebied strekt zich uit van noordoost naar zuidwest, langs de bergrug. De eerste archeologische opgravingen begonnen in 2010, onder leiding van het Museumdirectie van Ordu. Professor Dr. Süleyman Yücel Şenyurt was verantwoordelijk voor het wetenschappelijke advies en later voor het leiden van de opgravingen. Het Provinciaal Ministerie van Cultuur en Toerisme presenteert Kurul als het eerste systematische archeologische onderzoeksterrein in de Zwarte Zeeregio. Tijdens de opgravingen werden gebakken dakpannen en keramiekfragmenten gevonden, wat aantoont dat er vanaf de 2e en 1e eeuw voor Christus bewoning was. Volgens de resultaten van de opgravingen, zoals gerapporteerd in de Küre Encyclopedie, dateert de oorsprong van de nederzetting terug tot de 3e eeuw voor Christus. Het fort kreeg zijn functie in het begin van de 1e eeuw voor Christus, tijdens de regering van Mithradates VI, de laatste grote heerser van het koninkrijk Pontus. Men denkt dat het in die tijd werd gebruikt als een garnizoen voor defensieve doeleinden, en dat het ook administratieve en religieuze functies vervulde. Het Regionaal Ontwikkelingsagentschap van het Zwarte Zeeproject meldt dat de nederzetting ten einde kwam door een grote brand die ontstond tijdens een hevige Romeinse aanval. Daarna bleef het fort ongeveer tweeduizend jaar ongebruikt. De omgeving van het fort is omgeven door stenen muren die gemiddeld ongeveer tweeënhalf meter dik zijn. Het bewoonbare gebied bestaat uit twee hoofdsecties: het binnenste fort op de top en een terras aan de noordoostkant. Deze twee secties zijn verbonden door gangen en ingangen. Tijdens de opgravingen zijn opslagruimtes, kamers met militaire doeleinden en ruimtes met religieuze functies ontdekt. De doorgang tussen de verschillende niveaus wordt verzorgd door lange trappen die tijdens de opgravingen zijn blootgelegd. De meest opvallende structuur is de getrapte tunnel die in de hoofdrots is uitgehouwen. De Küre Encyclopedie meldt dat deze tunnel bestaat uit 426 treden, terwijl het provinciaal directoraat en nieuwsberichten spreken van 250 tot 300 treden. Aan het einde van de tunnel bevindt zich een natuurlijke rotskuil die waarschijnlijk als waterreservoir werd gebruikt. Deze tunnel en het reservoir zijn een goed voorbeeld van hoe een belegerd garnizoen toegang kon krijgen tot water. De vondst die Kurul in Turkije bekend heeft gemaakt, werd gedaan tijdens het opgravingsseizoen van 2016. Bij de hoofdingang van het fort is een marmeren standbeeld van Kybele gevonden, waarop ze op een troon zit. Het Regionaal Ontwikkelingsagentschap De vindplaats omvat onder andere afbeeldingen van Dionysos en Pan, rhytons in de vorm van geitenkoppen, een beeldje van Apollo, een bronzen Hermes, afbeeldingen van adelaars, bronzen sleutels en een collier van onyx. Ook pijlpuntjes, sperenpunten, gewichten van zandsteen, olielampen en munten geven inzicht in het militaire leven van het fort. Volgens het onderzoeksteam zijn duizenden objecten gevonden. In latere seizoenen werden ook een tweede toegangspoort aan de oostkant van het fort en ondergrondse opslagkisten blootgelegd. Tegenwoordig zijn er wandelpaden, zitplaatsen en verlichte uitkijkpunten op het gebied. De provincie meldt dat er ook een picknickplaats en een parkeerplaats zijn aangelegd. Vanaf de uitkijkpunten is er een prachtig uitzicht op de vallei van Melet, de omliggende beboste heuvels en de hellingen beplant met hazelnootbomen. Het gebied van de opgraving zelf is niet toegankelijk; het kan alleen worden bekeken vanaf de paden en terrassen rondom de opgravingen. Het fort is bereikbaar via wegen die vanuit het centrum van de stad naar het zuiden leiden, waarna een stukje lopen naar de top van het fort nodig is. Draag comfortabele schoenen met goede grip, aangezien er trappen en hellingen zijn. Tijdens het zomerseizoen, wanneer de opgravingen nog gaande zijn, kunnen sommige delen van het gebied gesloten zijn voor bezoekers. Het is raadzaam om de actuele bezoekvoorwaarden te controleren bij de provinciale dienst voor cultuur en toerisme. De rotsachtige top van het fort is vooral indrukwekkend bij zonsondergang, maar houd er rekening mee dat de terugweg in het donker lastiger kan zijn.