Gözbağcı

Kübra groeide op in een tehuis in Ankara, waar ze voor het eerst in aanraking kwam met magie. Ze werd geadopteerd, maar hoe ze ook werd genoemd – tovenares, goochelaar – ze bleef volhouden dat ze een "Gözbağcı" wilde zijn. Soms lachten mensen haar uit, soms waren ze boos, soms hadden ze medelijden, maar meestal begrepen ze haar niet en sloten ze haar uit. Kübra, die iedereen een beetje aardig vond, maar die niemand echt wilde, zocht en zocht, maar kon haar plek in de wereld maar niet vinden. Noch in de plaats waar ze geboren werd, noch in de familie die haar adopteerde, noch in haar relaties. Ze gaf nooit op en hield vast aan haar passie voor magie.

Kübra is vol van emoties, ze is overweldigd en soms zelfs over de rand. In haar korte leven verzamelt ze zoveel dingen die ze graag zou vergeten, maar haar herinneringen blijven haar achtervolgen. Vanavond zal ze echter haar ultieme poging ondernemen om die herinneringen te vergeten.

"Maar laten we vanaf het begin duidelijk zijn: er mogen geen vragen over magie gesteld worden. Goochelaars onthullen hun trucs niet, er zijn ongeschreven regels onder ons, en we volgen ze allemaal."

Waarom zou ik dat weten?

Ik zal het uitleggen, ik zal alles uitleggen."