İncir

Duru, die lijdt aan een eetstoornis, sprak tijdens een interview over haar verleden.
Ze begint zich te confronteren met haar verleden. Terwijl ze door herinneringen bladeren, reist ze van haar jeugd tot het heden.
Ze herbeleefde de moeilijke momenten, haar relatie met haar familie en de ongezonde patronen die ze met haar lichaam had ontwikkeld.
Na verloop van tijd werd deze cyclus het centrale punt van zijn leven. Zijn ontmoeting met de schilder Eren Doğan was hierbij van groot belang.
samen ervaart ze voor het eerst een gevoel van verbondenheid; maar deze relatie brengt ook Duru's kwetsbaarheid en...
Het versterkt het gevoel van hulpeloosheid dat voortkomt uit het niet kunnen worden van de persoon die men wil zijn. Duru, zowel...
Ze raakt verwikkeld in een vernietigende strijd, zowel fysiek als mentaal.

"Er was een leegte in me. Ik weet niet wat het is, maar als ik die niet opvul, kan ik niet verder leven."
"Ik had het niet kunnen doen."

Deze game kan elementen bevatten die een trigger kunnen vormen voor mensen met epilepsie en voor toeschouwers die gevoelig zijn voor licht.