Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Από το Ortahisar προς το Sobesos: Το κάστρο της Ürgüp, οι "καμινάδες των ξωτικών" και το πέτρινο χωριό.
Πολιτιστικός4 Στάση

Από το Ortahisar προς το Sobesos: Το κάστρο της Ürgüp, οι "καμινάδες των ξωτικών" και το πέτρινο χωριό.

Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Αυτή η διαδρομή σας προσκαλεί να ανακαλύψετε την Καππαδοκία μέσα από μια μοναδική οπτική, εστιάζοντας σε τέσσερις διαφορετικές πτυχές του τοπίου σε μια μόνο ημέρα: ένα τεράστιο βράχο σκαλισμένο από τον άνθρωπο, μια ομάδα "περίβαλων" διαμορφωμένων από τη φύση, ιστορικές κατοικίες μιας πόλης που ευημερούσε πριν από έναν αιώνα και μια ρωμαϊκή πόλη που ανακαλύφθηκε κάτω από τη γη. Τα σημεία ενδιαφέροντος είναι διατεταγμένα από βορρά προς νότο, και το καθένα απαντά σε ένα ερώτημα που θέτει το προηγούμενο.

Η ημέρα ξεκινά στην Ορταχισάρ, στο κάστρο που υψώνεται από το κέντρο της πόλης και που οι ντόπιοι ονομάζουν "Σιβρίκαγια". Αυτή η φυσική δομή, φτιαγμένη από πυριγενή βράχους, έχει σκαλιστεί εσωτερικά με δωμάτια, σκαλοπάτια και τούνελ. Το κάστρο έκλεισε για επισκέψεις το 2003 λόγω ρωγμών, αλλά επαναλειτουργεί μετά από εκτεταμένες εργασίες παρακολούθησης και ενίσχυσης. Οι βραχώδεις αποθήκες που βρίσκονται στις πλαγιές της πόλης μαρτυρούν μια παράδοση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα: την αποθήκευση προϊόντων στην σταθερή δροσιά των πυριγενών βράχων.

Το δεύτερο σημείο είναι οι "Τρεις Ομορφιές", που βρίσκονται κατά μήκος της οδού Νεβσεχίρ-Ούργκιουπ. Αυτές οι τρεις γειτονικές "περίβαλες", που οι ντόπιοι αποκαλούν "πατέρας, μητέρα και παιδί", είναι ένα από τα μέρη όπου η γεωλογική διαδικασία που περιγράφει η Περιφέρεια Νεβσεχίρ είναι πιο εμφανής: ο μαλακός πυριγενής βράχος διαβρώνεται, ενώ η ανθεκτική κορυφή προστατεύει το υπόλοιπο. Εδώ μπορείτε επίσης να δείτε πόσο εύθραυστες είναι αυτές οι σχηματισμοί.

Το τρίτο και μεγαλύτερο σημείο είναι η Μουσταφάπασα, που πριν ονομαζόταν Σινασός. Το χωριό είναι γνωστό για τις πέτρινες κατοικίες, τις μνημειακές πόρτες, τις βρύσες και τη λίθινη γέφυρα που κατασκευάστηκαν από τους κατοίκους του που έγιναν πλούσιοι μέσω του εμπορίου έξω από την πόλη τον 19ο αιώνα. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1924, μια άλλη κοινότητα εγκαταστάθηκε στο χωριό, το οποίο πήρε το σημερινό του όνομα. Αφήστε το αυτοκίνητο στην είσοδο του χωριού και συνεχίστε με τα πόδια.

Η ημέρα ολοκληρώνεται στο Σομπέσο Μεταφορά: Η διαδρομή πραγματοποιείται με αυτοκίνητο: Το Ortahisar απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από την οδό Nevşehir–Ürgüp, ενώ το Mustafapaşa βρίσκεται περίπου πέντε χιλιόμετρα νότια του Ürgüp. Ωστόσο, το χωριό Şahinefendi, όπου βρίσκεται η αρχαία πόλη Sobesos, απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα από το Ürgüp, και για να φτάσετε εκεί, θα χρειαστείτε το δικό σας αυτοκίνητο ή ένα ενοικιαζόμενο. Στα σημεία στάσης, αφήστε το όχημα και περιηγηθείτε με τα πόδια.

Πηγές:

Ürgüp, Nevşehir
Πολιτιστικός
4 Στάση
~5 ώ 40 λ στα σημεία
Διαδρομή ~23,2 χλμ · 39 λ
Σύνολο ~6 ώ 19 λ
19 Οκτωβρίου 2026

Στάσεις διαδρομής

1
Ortahisar Kalesi

Το Κάστρο του Ορταχισάρ.

~1 ώ 15 λ εδώ
Kale Sokak, Ortahisar, Ürgüp / Nevşehir

Ξεκινήστε την επίσκεψή σας στο Κάστρο του Ορταχισάρ, το οποίο βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, στη βάση ενός βράχου. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", το κάστρο απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από τον δρόμο που συνδέει την Ουργκιούπ με τη Νεβσεχίρ, και το κάστρο είναι ορατό από τον κεντρικό δρόμο. Γι' αυτό, είναι καλή ιδέα να σταματήσετε σε ένα ασφαλές σημείο στο πλάι του δρόμου, πριν μπείτε στην πόλη, και να θαυμάσετε το κάστρο από μακριά, καθώς υψώνεται ανάμεσα στα σπίτια. Οι κάτοικοι ονομάζουν αυτόν τον βράχο "Σιβρίκαγια". Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει επίσης ότι το όνομα της πόλης κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν "Ποταμία". Το ύψος του κάστρου αναφέρεται διαφορετικά στις πηγές: το "Πολιτιστικό Πόρταλ" αναφέρει πάνω από πενήντα μέτρα, η "Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια" και η "Πολιτιστική Διαδρομή της Καππαδοκίας" περίπου 86 μέτρα, ενώ η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει 90 μέτρα. Ανεξάρτητα από το νούμερο που θα επιλέξετε, ο βράχος είναι μια φυσική δομή από πυριγενή βράχο, και το εσωτερικό του είναι γεμάτο με δωμάτια, σκαλίες και τούνελ που δημιουργήθηκαν από ανθρώπινη εργασία. Δεν είναι γνωστό με ακρίβεια πότε ξεκίνησε η κατασκευή του κάστρου. Οι τοπικές πηγές συνδέουν τις πρώτες εργασίες με την περίοδο των Χιττιτών, ενώ η "Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια" τονίζει ότι η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη, και ότι στην περιοχή υπάρχουν ίχνη από την ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση που αναφέρει το "Πολιτιστικό Απόθεμα", το κάστρο πέρασε υπό οθωμανική κυριαρχία το 1470, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ισάκ Πασά ενάντια στους Καραμανόγληδες, μαζί με τα κάστρα του Ουτσχισάρ και του Μπασχισάρ. Ανεβείτε στο λόφο που οδηγεί στο κάστρο με τα πόδια, καθώς, όπως αναφέρει η Wikipedia, τα σπίτια στο Ορταχισάρ ανεβαίνουν σταδιακά προς το κάστρο, και αυτή η διάταξη είναι καλύτερα ορατή περπατώντας. Κατά μήκος του δρόμου, παρατηρήστε τις εξωτερικές σκάλες των παλιών πέτρινων σπιτιών. Η αγγλική έκδοση της Wikipedia αναφέρει ότι τα πάνω επίπεδα αυτών των σπιτιών είναι συχνά κατα Καθώς κατεβαίνετε από το κάστρο, δώστε προσοχή στις πόρτες που βρίσκονται στις πλαγιές του λόφου, καθώς ορισμένες από αυτές είναι οι διάσημες σπηλαιώδεις αποθήκες της Ορταχισάρ. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, σχεδόν όλες οι πλαγιές των λόφων διαθέτουν αυτούς τους χώρους αποθήκευσης, όπου αποθηκεύονται πατάτες και μήλα που καλλιεργούνται στην περιοχή, καθώς και πορτοκάλια και λεμόνια που εισάγονται από την περιοχή της Μεσογείου. Η αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας αναφέρει ότι οι σπηλαιώδεις αυτοί χώροι διατηρούν μια θερμοκρασία περίπου 10 βαθμών Κελσίου, τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα, και ότι τα προϊόντα μπορούν να διατηρηθούν εκεί για έως και εννέα μήνες. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η πόλη φημίζεται ως "αποθήκη της Καππαδοκίας" λόγω αυτών των αποθηκών, και το 2026 εντάχθηκε στην Διεθνή Ένωση Cittaslow, καθιστώντας την την πρώτη "ήσυχη πόλη" της περιοχής. Η ίδια πηγή αναφέρει επίσης ότι ορισμένες από αυτές τις αποθήκες χρησιμοποιούνται σήμερα ως χώροι διαμονής και εστίασης. Μην εισέρχεστε σε μια ενεργή αποθήκη χωρίς άδεια, αλλά θαυμάστε την από έξω. Τραβήξτε φωτογραφίες του κάστρου από τους δρόμους που βρίσκονται κάτω από την πόλη, δίνοντας έμφαση στις στέγες των σπιτιών. Το χρώμα της πορόλιθου φαίνεται πιο ζεστό στο φως του πρωινού και του απογεύματος. Από εδώ, επιστρέψτε στον δρόμο Νεβσέχιρ-Ουργκίπ και ακολουθήστε την πορεία προς την είσοδο της Ουργκίπ. Μια σύντομη διαδρομή θα σας οδηγήσει στον επόμενο προορισμό, τις "Τρεις Ομορφιές".

Πηγές: Κέντρο Πολιτισμού, Κάστρο της Ορταχισάρ; Εγκυκλοπαίδεια Küre, Κάστρο της Ορταχισάρ; World Architecture Community, Έργο Συντήρησης του Κάστρου της Ορταχισάρ; Βικιπαίδεια, Ορταχισάρ.

Το Κάστρο του Ορταχισάρ είναι ένας τεράστιος βράχος από πορόλιθο, σκαλισμένος από ανθρώπινη εργασία, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης Ορταχισάρ, η οποία ανήκει στην επαρχία Ουργκίπ. Δεν είναι ένα κάστρο που χτίστηκε με τοίχους, αλλά ο ίδιος ο ηφαιστειακός βράχος με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκε σε μια αμυντική και καταφύγιο δομή. Ένα ερευνητικό πρόγραμμα στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής το περιγράφει ως τον μεγαλύτερο "περίπτερο" (μια χαρακτηριστική γεωλογική διαμόρφωση της περιοχής) στην περιοχή της Νεβσεχίρ. Οι ντόπιοι αποκαλούν τον βράχο "Σιβρίκαγια". Οι πηγές δεν συμφωνούν σχετικά με το ύψος του. Οι περισσότερες τουρκικές πηγές αναφέρουν περίπου ογδόντα έξι μέτρα, ενώ η αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας αναφέρει ενενήντα μέτρα, ενώ η Πύλη Πολιτισμού αναφέρει ότι είναι πάνω από πενήντα μέτρα. Ανεξάρτητα από το ποιο νούμερο χρησιμοποιηθεί, ο βράχος στέκεται μόνος του, σαν ένας πύργος, πάνω από τα σπίτια της πόλης και είναι ορατός από μακριά από τον δρόμο που συνδέει την Ουργκίπ με τη Νεβσεχίρ. Δεν είναι γνωστό πότε ξεκίνησαν οι εργασίες για τη δημιουργία του κάστρου. Η Πύλη Πολιτισμού και οι τοπικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι πρώτες σκαφές δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των Χετταίων, ενώ η Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι στην περιοχή υπάρχουν ίχνη από τις ρωμαϊκές και βυζαντινές περιόδους και ότι ο βράχος χρησιμοποιήθηκε για αμυντικούς σκοπούς κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου. Σύμφωνα με τις τοπικές πηγές, ο Μωάμεθ ο Πορθητής, μέσω του διοικητή του Ισάκ Πασά, κατέλαβε το Ορταχισάρ μαζί με τα κάστρα Μπασχισάρ, Ουτσχισάρ και Νίγδε το 1470, ενσωματώνοντας την περιοχή στα οθωμανικά εδάφη. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, η κατοικία συγκεντρώθηκε γύρω από τον βράχο, διαμορφώνοντας την τωρινή μορφή της πόλης. Το εσωτερικό του βράχου λειτουργεί σαν μια πολυεπίπεδη κατασκευή. Δωμάτια, στενά σκαλιά και σήραγγες συνδέονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα σύστημα που χρησιμοποιήθηκε τόσο για στέγαση όσο και για προστασία. Η μαλακότητα του πορολίθου διευκόλυνε τη δημιουργία των σκαφών, ενώ η Λόγω των φυσικών ρωγμών στον βράχο και του κινδύνου κατολισθήσεων, το κάστρο έκλεισε για επισκέψεις το 2003. Στο πλαίσιο ενός έργου αναστήλωσης που ξεκίνησε ο Δήμος Ορταχισάρ, το καλοκαίρι του 2011 τοποθετήθηκαν αισθητήρες για τη μέτρηση των ρωγμών, καθώς και αισθητήρες ανέμου, υγρασίας και θερμοκρασίας στον βράχο. Μια ομάδα ορειβατών εξερεύνησε τμήματα του κάστρου που ήταν προηγουμένως απρόσιτα, τοποθετώντας επιπλέον αισθητήρες και τοποθετώντας ευαίσθητους επιταχυνσιόμετρους στην κορυφή για τη μέτρηση των δονήσεων. Δημιουργήθηκε ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης βασισμένο στις μετρήσεις, και ένα ψηφιακό μοντέλο του βράχου χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη της συμπεριφοράς του σε περίπτωση σεισμού. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια Κάρε, το κάστρο άνοιξε ξανά για τουρισμό το 2013, αφού ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Σήμερα, το κάστρο προσεγγίζεται από το κέντρο της πόλης, μέσω της οδού Kale, ακολουθώντας ένα μονοπάτι και σκάλες που οδηγούν στην κορυφή. Η κορυφή προσφέρει μια πλατφόρμα θέασης από όπου μπορεί κανείς να θαυμάσει τα γύρω φαράγγια, τους σχηματισμούς "πέτρινης πόλης" και την πεδιάδα προς την περιοχή του Ουργκίπ. Τα σκαλοπάτια είναι απότομα και σε ορισμένα σημεία στενά, επομένως συνιστάται να φορέσετε παπούτσια με αντιολισθητική σόλα και να κρατάτε τα μικρά παιδιά από το χέρι. Για να θαυμάσετε καλύτερα το κάστρο, ξεκινήστε από το κάτω μέρος, από την πλατεία της πόλης. Οι εισόδους των δωματίων και οι ανοίγματα των παραθύρων στην επιφάνεια του βράχου είναι πιο ευδιάκριτα στο φως του πρωινού. Στη συνέχεια, περπατήστε στους δρόμους ανάμεσα στα σπίτια και παρατηρήστε τις πόρτες των αποθηκών και τις εξωτερικές σκάλες, κάτι που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε πώς η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο. Το Ορταχισάρ βρίσκεται περίπου πέντε χιλιόμετρα δυτικά του Ουργκίπ, κοντά στον δρόμο προς τη Νεβσεχίρ. Σύμφωνα με το Κέντρο Πολιτισμού, η πόλη απέχει ένα χιλιόμετρο από τον κύριο δρόμο που συνδέει το Ουργκίπ με τη Νεβσεχίρ. Λόγω πιθανών αλλαγών στις ώρες λειτουργίας, στις ημέρες που είναι ανοιχτό και στις τιμές εισόδου
2
Üç Güzeller Peribacaları

Οι Τρεις Όμορφες Καμινάδες (ή "Peribacaları").

~40 λ εδώ
Nevşehir-Ürgüp yolu, Temenni Mahallesi, Ürgüp / Nevşehir

Καθώς κατευθύνεστε από την Ορταχισάρ προς την οδό Νεβσέχιρ-Ουργκύπ, οι "Τρεις Ομορφες" σας υποδέχονται στο δρόμο. Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ του CNN Türk, αυτό το συγκρότημα από βραχώδεις σχηματισμούς βρίσκεται στην οδό Νεβσέχιρ-Ουργκύπ και αποτελείται από δύο μεγάλους και έναν μικρό σχηματισμό. Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ του Haber7, που βασίζεται σε πληροφορίες του Anadolu Ajansı, οι ντόπιοι αναφέρονται σε αυτά τα τρία στοιχεία ως "πατέρας, μητέρα και παιδί", και η στενή τους γειτνίαση τα έχει καταστήσει ένα από τα σύμβολα της περιοχής. Σταθμεύστε το όχημά σας στην ειδικά διαμορφωμένη περιοχή και κατευθυνθείτε πρώτα στο σημείο θέασης. Όπως αναφέρει το CNN Türk, οι επισκέπτες παρατηρούν τις "Τρεις Ομορφες" από αυτό το σημείο. Από εκεί, μπορείτε να δείτε πώς οι βραχώδεις σχηματισμοί συνδυάζονται με την κοιλάδα στο βάθος, δημιουργώντας ένα ενιαίο τοπίο. Στη συνέχεια, στρέψτε το βλέμμα σας στα σκούρα "κεφάλια" που βρίσκονται στην κορυφή των σχηματισμών, καθώς αυτό το σημείο προσφέρει μια σημαντική γνώση για τη γεωλογία. Στη σελίδα της Περιφέρειας Νεβσέχιρ αφιερωμένη στους βραχώδεις σχηματισμούς, εξηγείται ότι οι στρώσεις από πυριγενή πετρώματα, που διασκορπίστηκαν στην περιοχή λόγω ηφαιστειακής δραστηριότητας, διαβρώθηκαν από τη βροχή και τον άνεμο, δημιουργώντας έτσι τις βραχώδεις στήλες. Σύμφωνα με την ίδια σελίδα, τα πιο ανθεκτικά πετρώματα διατηρούνται στην κορυφή, ενώ τα κωνικά σχήματα και τα "κεφάλια" των βραχώδων σχηματισμών γίνονται πιο εμφανή. Στις "Τρεις Ομορφες", μπορείτε να παρατηρήσετε αυτόν τον μηχανισμό σε πραγματικό χρόνο: το σκληρό "κεφάλι" προστατεύει το μαλακό υπόστρωμα σαν ένα είδος "ομπρέλας" από τη βροχή. Παρατηρήστε τη γραμμή όπου το "κεφάλι" ενώνεται με το υπόστρωμα: εκεί μπορείτε να διακρίνετε τις διαφορές στο χρώμα και την υφή των δύο διαφορετικών πετρωμάτων. Η Περιφέρεια τονίζει ότι η διάβρωση αυτών των σχηματισμών συνεχίζεται και ότι οι βραχώδεις σχηματισμοί είναι ένα ευαίσθητο μνημείο που επηρεάζεται από τις μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες και τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτή η ευαισθησία είναι ορατή με γυμνό μάτι στις "Τρεις Ο Δεν χρειάζεται να μείνετε πολύ σε αυτό το σημείο, αλλά ούτε βιαστείτε, καθώς οι επόμενες δύο στάσεις σας μεταφέρουν από τις βραχώδεις εκτάσεις που διαμορφώθηκαν από τη φύση, σε οικισμούς που δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο. Κατεβείτε από το σημείο "Üç Güzeller" προς το κέντρο της Ürgüp και κατευθυνθείτε νότια, προς το Mustafapaşa, το οποίο βρίσκεται περίπου πέντε χιλιόμετρα νότια της Ürgüp, σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Κέντρο".
Πηγή: Διοίκηση της επαρχίας Nevşehir, "Peribacaları" (Καπνιστοί Πύργοι), CNN Türk, Haber7 (Ανατολίτικη Ειδησεογραφική Υπηρεσία), Bengütürk.

Οι "Τρεις Ομορφες" είναι μια ομάδα από βραχώδεις σχηματισμούς, γνωστοί και ως "Περιβασάλτες", που βρίσκονται κατά μήκος της οδικής αρτηρίας Νεβσεχίρ-Ουργκύπ, σε απόσταση λίγων λεπτών από την πόλη Ουργκύπ. Το Κέντρο Πολιτισμού παρουσιάζει αυτό το μέρος ως "Τρεις Ομορφες" ή "Πανοραμικό Σημείο Τσαταλκάγια", και το θεωρεί ένα από τα εμβληματικά μέρη της Καππαδοκίας. Η συνύπαρξη βραχώδων σχηματισμών διαφορετικού μεγέθους έχει καταστήσει αυτό το μέρος ένα από τα πιο φωτογραφημένα τοπία της περιοχής. Η ομάδα αποτελείται από δύο μεγάλους και έναν μικρό βραχώδη σχηματισμό. Κάθε ένας από αυτούς αποτελείται από ανοιχτόχρωμη λάβα, ενώ στην κορυφή τους βρίσκεται μια σκουρόχρωμη, επίπεδη βραχώδης επιφάνεια. Αυτές οι κορυφές είναι ευρύτερες από το σώμα τους και, όταν τις βλέπει κανείς από μακριά, μοιάζουν με καπέλα πάνω σε κολώνες. Σύμφωνα με αναφορές, οι τρεις αυτές κολώνες ονομάζονται από τον κόσμο "πατέρας, μητέρα και παιδί". Η δημιουργία των βραχώδων σχηματισμών οφείλεται στην ηφαιστειακή ιστορία της Καππαδοκίας. Οι εκρήξεις των βουνών Ερτσίγες, Χασάν και Γκιόλντουνταγκ άφησαν στην περιοχή παχύ στρώμα λάβας και τέφρας. Τα σκληρότερα κομμάτια βράχου που βρίσκονταν πάνω από την μαλακή λάβα, προστάτευαν το κάτω μέρος από τη βροχή και τον άνεμο. Καθώς τα υπόλοιπα υλικά διαλύονταν και μεταφέρονταν, τα προστατευμένα τμήματα παρέμεναν όρθια ως κολώνες. Η σημασία της κορυφής γίνεται εμφανής εδώ. Ένας βραχώδης σχηματισμός που χάνει την κορυφή του, διαλύεται γρήγορα και με την πάροδο του χρόνου εξαφανίζεται. Το γεγονός ότι οι κορυφές των "Τριών Ομορφων" παραμένουν άθικτες, διατηρεί την τωρινή τους μορφή. Ωστόσο, η φυσική διάβρωση συνεχίζεται και η περιφέρεια χαρακτηρίζει τους βραχώδεις σχηματισμούς ως ένα ευαίσθητο μνημείο, ευάλωτο στις κλιματικές συνθήκες και την ανθρώπινη παρέμβαση. Το όνομα "Τρεις Ομορφες" προέρχεται από ιστορίες που κυκλοφορούν σχετικά με τις κολώνες. Σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο, ένα ζευγάρι ερωτευμένων μεταμορφώθηκε σε πέτρα μαζί με τα παιδιά τους, για να μην χωριστούν ποτέ. Αυτή η ιστορία είναι ένας λαϊκός μύθος και αποτελεί Το πρωί, η περιοχή είναι πιο ήσυχη και είναι πιο εύκολο να βρείτε σημεία για να τραβήξετε φωτογραφίες χωρίς πολύ κόσμο. Για να αναδείξετε καλύτερα τις "πατάριες" (Peribacaları), δοκιμάστε να τις φωτογραφίσετε από ψηλά και από πλάι. Σε μια φωτογραφία από πλάι, η διαφορά στο ύψος των τριών "παταριών" γίνεται πιο εμφανής, ενώ σε μια φωτογραφία από ψηλά, φαίνεται η θέση του συνόλου σε σχέση με την κοιλάδα. Τις ημέρες με αέρα, προσέξτε στην κορυφή του λόφου, καθώς το έδαφος είναι αμμώδες και ολισθηρό σε ορισμένα σημεία. Η περιοχή είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο, καθώς βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον δρόμο Νεβσεχίρ-Ουργκίπ. Η κοντινή της απόσταση από το κέντρο της Ουργκίπ την καθιστά ένα ιδανικό σημείο για μια σύντομη στάση κατά τη διάρκεια της περιήγησής σας στην πόλη. Ελέγξτε τις τρέχουσες πληροφορίες σχετικά με την είσοδο και τον χώρο στάθμευσης στην ιστοσελίδα ή στις ανακοινώσεις του Δήμου της Ουργκίπ, καθώς οι συνθήκες ενδέχεται να αλλάξουν.
3
Mustafapaşa (Sinasos)

Μουσταφάπασα (Σινασός)

~2 ώ 30 λ εδώ
Mustafapaşa, Ürgüp, Nevşehir

Όταν φτάσετε στο Mustafapaşa, αφήστε το αυτοκίνητό σας στην είσοδο του χωριού, καθώς αυτό το μέρος είναι ιδανικό για να το εξερευνήσετε με τα πόδια. Σύμφωνα με το "Κέντρο Πολιτισμού", το χωριό βρίσκεται πέντε χιλιόμετρα νότια της Ουργιούπ και η αρχαία του ονομασία ήταν Σινασός. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, το χωριό είναι χτισμένο στις πλαγιές πέντε λόφων, γι' αυτό και οι δρόμοι διαρκώς ανεβαίνουν και κατεβαίνουν, και σε κάθε στροφή ανοίγεται μια νέα θέα. Πριν ξεκινήσετε την περιήγησή σας, θυμηθείτε την ιστορία του χωριού, καθώς τα περισσότερα από τα εντυπωσιακά πέτρινα σπίτια που βλέπετε σήμερα χτίστηκαν κατά τον 19ο αιώνα. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι τον 19ο αιώνα ο Σινασός ήταν ένας από τους πλουσιότερους οικισμούς της Καππαδοκίας, και οι κάτοικοι που είχαν αποκτήσει περιουσία μέσω του εμπορίου στην πόλη, επέστρεφαν και έχτιζαν μεγαλοπρεπή σπίτια και δημόσια κτίρια. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η πόλη εκείνη την εποχή ονομαζόταν "Μάρμαρο της Ανατολής". Η σελίδα του Πανεπιστημίου της Καππαδοκίας που είναι αφιερωμένη στις πύλες του Σινασού αναφέρει ότι ο 19ος και η αρχή του 20ού αιώνα ήταν η περίοδος της μεγαλύτερης ευημερίας για την πόλη, και ότι οι πλούσιοι που είχαν δραστηριοποιηθεί στο εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη επέστρεφαν και έχτιζαν επιβλητικά σπίτια. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, το 1924, κατά την ανταλλαγή πληθυσμών, οι κάτοικοι της ελληνικής καταγωγής εγκατέλειψαν το χωριό, και αντικαταστάθηκαν από οικογένειες που προήλθαν από το χωριό Τζερβένι, στην σημερινή Ελλάδα. Σύμφωνα με την "Εγκυκλοπαίδεια Κιούρε", το χωριό πήρε το όνομά του από τον Σειγίντ Μουσταφά Πασά, ο οποίος διέθεσε χρήματα για την κατασκευή πηγών για την αντιμετώπιση του προβλήματος της έλλειψης νερού, και το όνομα αυτό επίσημα επικυρώθηκε με την ίδρυση του δήμου το 1966. Ξεκινήστε την περιήγησή σας από το κέντρο του χωριού και αναζητήστε πρώτα την επιβλητική πύλη της Μεδρέσσης Μεχμέτ Σακίρ Πασά. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι η μεδρέσση ιδρύθηκε το 1899. Η σελίδα του Πανεπιστημίου της Καππαδοκίας περι Κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας, κατευθυνθείτε προς τη γέφυρα Maraşoğlu. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, αυτή η γέφυρα από τούβλα είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια του χωριού και σήμερα συνδέει τις δύο συνοικίες. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, στο χωριό υπάρχουν 12 πηγές, και η παλαιότερη είναι η πηγή Gazi Sokak, η οποία χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα. Η ημερομηνία κατασκευής των δύο πηγών που φέρουν το όνομα Seyyid Mustafa Paşa αναφέρεται ως 1804 στην ίδια πηγή. Αναζητήστε τις επιγραφές καθώς περνάτε από αυτές. Στις κοιλάδες γύρω από το χωριό υπάρχουν επίσης λαξευτές κατασκευές, αλλά αυτή η διαδρομή επικεντρώνεται στην πέτρινη πολιτική αρχιτεκτονική του Mustafapaşa. Λίγο πριν την ανταλλαγή πληθυσμών, το καλοκαίρι του 1924, όλα τα κτίρια και η καθημερινή ζωή του χωριού καταγράφηκαν από έναν επαγγελματία φωτογράφο, και αυτές οι φωτογραφίες εκδόθηκαν σε ένα άλμπουμ στην Αθήνα. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, αυτό το άλμπουμ εκδόθηκε και στην Τουρκία το 2007, επιτρέποντας έτσι τη σύγκριση των προσόψεων που βλέπετε στους δρόμους με την εμφάνισή τους πριν από εκατό χρόνια. Το χωριό ανακηρύχθηκε τουριστικό κέντρο το 1981 και το 2021 συμπεριλήφθηκε στη λίστα των καλύτερων τουριστικών χωριών του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, και το Κέντρο Πολιτισμού αναφέρει επίσης αυτό το γεγονός. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, το Πανεπιστήμιο της Καππαδοκίας, με έδρα το Mustafapaşa, έχει συνεργαστεί με τους ντόπιους σε έργα ανακαίνισης και διαμόρφωσης των προσόψεων. Εάν έχετε χρόνο, κάντε μια σύντομη παράκαμψη προς τη λίμνη Damsa, που βρίσκεται κοντά στο χωριό. Το Κέντρο Πολιτισμού την περιγράφει ως μια περιοχή αναψυχής καλυμμένη με πεύκα. Από το Mustafapaşa, συνεχίστε νότια προς το χωριό Şahinefendi, καθώς ο τελικός προορισμός, η Sobesos, βρίσκεται στα όρια αυτού του χωριού.

Πηγές: Κέντρο Πολιτισμού, Χωριό Mustafapaşa; Πανεπιστήμιο της Καππαδοκίας, Πύλες της Sinasos; Εγκυκλοπαίδεια Küre, Χωριό Mustafapaşa; Βικιπαίδεια, Mustafapaşa.

Η Μουσταφάπασα είναι μια πέτρινη πόλη, που βρίσκεται περίπου πέντε χιλιόμετρα νότια της Ουργκιούπ, στους πρόποδες των γύρω λόφων. Η παλαιότερη ονομασία του οικισμού ήταν Σινασός, και αυτή η ονομασία εμφανίζεται σε έγγραφα από το 1476. Η πόλη, με τις κατοικίες από λαξευμένη πέτρα, τις βρύσες και τα στενά δρομάκια, είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα παραδείγματα της πολιτιστικής αρχιτεκτονικής της Καππαδοκίας. Το 1981, ανακηρύχθηκε τουριστικό κέντρο και τέθηκε υπό προστασία. Το 2021, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών επέλεξε τη Μουσταφάπασα ως ένα από τα καλύτερα τουριστικά χωριά στον κόσμο. Η Σινασός ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και εύπορους οικισμούς της Καππαδοκίας τον 19ο αιώνα, με τον πληθυσμό της να αποτελείται κυρίως από Ορθόδοξους Έλληνες. Λόγω της περιορισμένης γεωργικής γης, μεγάλο μέρος του ανδρικού πληθυσμού εργαζόταν εκτός του οικισμού για μεγάλο μέρος του έτους. Μερικοί έμποροι από τη Σινασός, που πήγαιναν στην Κωνσταντινούπολη, πλούτισαν είτε εισάγοντας και πουλώντας χαβιάρι από τη Ρωσία, είτε προμηθεύοντας εφόδια στα πλοία. Τα κέρδη αυτά επανεπέστρεφαν στην πόλη και άλλαζαν την εικόνα του οικισμού, με την κατασκευή μεγάλων κατοικιών, σχολείων και δημόσιων κτιρίων. Τότε, η πόλη αναφερόταν με χαρακτηρισμούς όπως "Μύριο της Ανατολής". Οι κατοικίες είναι συνήθως διώροφες, κατασκευασμένες από λαξευμένη πέτρα, και μερικές είναι χτισμένες γύρω από εσωτερικές αυλές. Στις προσόψεις, ξεχωρίζουν τα διακοσμημένα μπαλκόνια, οι πέτρινες γωνίες και τα αψιδωτά παράθυρα. Σύμφωνα με πηγές, οι κατοικίες κατασκευάστηκαν από πέτρινους τεχνίτες διαφόρων προελεύσεων, που ανήκαν στη συντεχνία της Ουργκιούπ. Στο εσωτερικό πολλών σπιτιών, υπάρχουν τοιχογραφίες, που απεικονίζουν γεγονότα της εποχής και σημαντικές προσωπικότητες. Κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής πληθυσμών, εκτιμάται ότι υπήρχαν περίπου 700 κατοικίες, ενώ σήμερα, σύμφωνα με τις πηγές, έχουν διασωθεί περίπου εκατό. Καθώς περιφέρεστε στην πόλη, δώστε ιδιαίτερη προσοχή στις πόρτες. Στις προσόψεις από λαξευμένη πέτρα, συναντάτε αψ Στην πόλη εγκαταστάθηκαν μετανάστες από το χωριό Τσερβένι, που βρίσκεται σήμερα στην περιοχή της Κεσρίγια στην Ελλάδα. Η ονομασία Μουσταφάπασα άρχισε να χρησιμοποιείται μετά την ανταλλαγή πληθυσμών. Στην πόλη και στις γύρω κοιλάδες, υπάρχουν επίσης αρχαία λατρευτικά κτίρια λαξευμένα στο βράχο και κατασκευασμένα από πέτρα. Το Πανεπιστήμιο της Καππαδοκίας, που ιδρύθηκε το 2005, έχει την έδρα του στο Μουσταφάπασα και θεωρείται το πρώτο πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε σε ένα χωριό στην Τουρκία. Το πανεπιστήμιο έχει υλοποιήσει διάφορα έργα μαζί με τους ντόπιους, όπως η αποκατάσταση παραδοσιακών κατοικιών, η ανακαίνιση προσόψεων και η βελτίωση του περιβάλλοντος του χωριού. Ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσετε την πόλη είναι να ξεκινήσετε από το κέντρο και να περπατήσετε στους δρόμους που ανηφορίζουν προς τις πλαγιές. Φορέστε άνετα παπούτσια, καθώς οι δρόμοι είναι απότομοι και σε ορισμένα σημεία έχουν λιθόστρωτο. Το Μουσταφάπασα είναι εύκολα προσβάσιμο από την Ουργκίπ μέσω του οδικού δικτύου. Στην περιοχή βρίσκεται επίσης η λίμνη Damsa και η κοιλάδα Gomeda.
4
Sobesos Antik Kenti

Η αρχαία πόλη Σόμπεσος.

~1 ώ 15 λ εδώ
Şahinefendi Köyü, Örencik mevkii, Ürgüp, Nevşehir

Η τελευταία στάση της διαδρομής είναι η Sobesos, η οποία, σύμφωνα με το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, βρίσκεται εντός των ορίων του χωριού Şahinefendi, περίπου 25 χιλιόμετρα μακριά από την Ürgüp. Η πόλη βρίσκεται νότια της κοιλάδας Damsa, ανάμεσα σε χαμηλούς λόφους. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η ύπαρξη αρχαίας πόλης διαπιστώθηκε μετά την ανακάλυψη ορισμένων ερειπίων στην περιοχή, και οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 2002 από το Μουσείο της Νεβσεχίρ. Η Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι οι ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των ετών 2002-2005 και 2010-2011, ενώ, σύμφωνα με το Yeni Birlik, οι εργασίες συνεχίζονται σήμερα υπό την επίβλεψη ενός αρχαιολόγου από το Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Hacı Bektaş Veli της Νεβσεχίρ. Αυτή η στάση προσφέρει μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με τις σπηλιές που βλέπετε καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ο επικεφαλής των ανασκαφών, στην ίδια αναφορά, εξηγεί ότι, σε αντίθεση με τις σπηλιές, εδώ η αστική και δημόσια αρχιτεκτονική διαδίδεται σε ανοιχτό χώρο, και ότι η Sobesos μπορεί να συγκριθεί με πόλεις όπως η Tyana και η Mokissos. Πριν ξεκινήσετε, ελέγξτε τις συνθήκες επίσκεψης και τις πιο πρόσφατες πληροφορίες από τις ανακοινώσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Μόλις εισέλθετε στην περιοχή, περπατήστε κάτω από την οροφή που προστατεύει τα ερείπια. Σύμφωνα με την αναφορά, το τμήμα που είναι ανοιχτό στο κοινό είναι μια βίλα με ψηφιδωτά, η οποία πιθανότατα ανήκε σε αριστοκράτες. Σύμφωνα με το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, η παλαιότερη γνωστή κατασκευή στην περιοχή είναι η Villa I, η οποία αρχικά ήταν κατοικία ενός τοπικού ευγενούς. Η κατασκευή, με ορθογώνιο σχέδιο, έχει μια εξωτερική βεράντα με κολώνες στην πρώιμη φάση της, η είσοδος γίνεται από την βόρεια πλευρά, και στο εσωτερικό υπάρχουν δωμάτια που περιβάλλουν μια αυλή σε σχήμα "L". Αυτό που κάνει την κατασκευή ξεχωριστή είναι τα ψηφιδωτά με γεωμετρικά μοτίβα που καλύπτουν το δάπεδο. Εξετάστε τα προσεκτικά, ξεκινώντας από τη μία άκρη και φτάνοντας στην άλλη. Σύμφωνα με τη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια, τα ψηφιδωτά περιλαμβάνουν μοτίβα με αστέρια, ρόμβους, λουλούδια Μην πατάτε πάνω στα μωσαϊκά και μην ανεβαίνετε στις βάσεις των τοίχων που βρίσκονται έξω από την οροφή, καθώς αποτελούν μέρος μιας συνεχιζόμενης ανασκαφής. Σύμφωνα με το πρακτορείο Yeni Birlik, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, εκτός από τα ρωμαϊκής περιόδου κτίρια, έχουν επίσης ανακαλυφθεί ίχνη οικισμών που χρονολογούνται από τη Νεολιθική και την Εποχή του Χαλκού, και ο επικεφαλής της ανασκαφής δήλωσε ότι ο οικισμός μπορεί να είναι μεγαλύτερος από ό,τι φαίνεται σήμερα. Όταν τραβάτε φωτογραφίες, να θυμάστε ότι η σκιά της οροφής μπορεί να δημιουργήσει έντονο αντίθεση στα μωσαϊκά. Μια συννεφιασμένη μέρα ή το φως του απογεύματος θα αποδώσουν τα χρώματα πιο ομοιόμορφα. Καθώς τελειώνει η μέρα, ρίξτε μια τελευταία ματιά στο ανοιχτό χώρο γύρω σας: σε αντίθεση με τον βράχο στον οποίο εισήλθατε το πρωί, εδώ η πόλη είναι χτισμένη πάνω στο έδαφος. Για την επιστροφή, μπορείτε να ακολουθήσετε την ίδια διαδρομή, περνώντας από το Mustafapaşa, και να καταλήξετε στο Ürgüp, όπου μπορείτε να ολοκληρώσετε την ημέρα σας στο κέντρο της πόλης. Πηγές: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Αρχαία Πόλη της Sobesos; Küre Εγκυκλοπαίδεια, Αρχαία Πόλη της Sobesos; Yeni Birlik; Wikipedia, Sobesos.

Η Σομπέσο, μια πόλη που παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα της Καππαδοκίας, καθώς οι κατασκευές της δεν είναι λαξευμένες στο βράχο, αλλά χτισμένες με πέτρα σε ανοιχτό έδαφος. Βρίσκεται περίπου 23 χιλιόμετρα νότια της Ουργκίπ, στα νοτιοανατολικά του χωριού Σαχινέντι. Η περιοχή όπου βρίσκονται τα ερείπια βρίσκεται κοντά στην πηγή του ποταμού Νταμσά και οι ντόπιοι την ονομάζουν Ορέντςικ. Σύμφωνα με την Wikipedia, η πόλη ιδρύθηκε σε μια εύφορη περιοχή, στην αρχή της κοιλάδας Σογάνλι. Η ιστορία της πόλης ξεκινά το 2002, όταν άτομα που πραγματοποιούσαν παράνομες ανασκαφές ανακάλυψαν τυχαία μια κατασκευή με ψηφιδωτά, γεγονός που οδήγησε στην έναρξη επίσημων ανασκαφών. Οι ανασκαφές διεξήχθησαν από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεβσεχίρ μεταξύ των ετών 2002-2005 και 2010-2011. Στα επόμενα χρόνια, οι εργασίες συνεχίστηκαν υπό την καθοδήγηση μελών του Πανεπιστημίου Χατζί Μπεκτάς Βελι της Νεβσεχίρ. Όταν ανακαλύφθηκε, θεωρήθηκε ότι τα ερείπια ανήκαν στην πρωτεύουσα του βασιλείου της Καππαδοκίας, αλλά αυτή η άποψη εγκαταλείφθηκε λόγω της έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Το όνομα Σομπέσο αναφέρεται μόνο σε μια λίστα της εποχής του Βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντα του Σαξόν και δεν εμφανίζεται σε μεταγενέστερες λίστες. Ο ιστορικός τέχνης Καν Ερπέκ, ο οποίος μελέτησε την περιοχή, τόνισε ιδιαίτερα ότι δεν υπάρχει γραπτό έγγραφο που να επιβεβαιώνει ότι η περιοχή είναι η Σομπέσο. Σύμφωνα με τις έρευνες, ο οικισμός ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και η ακριβής ημερομηνία εγκατάλειψής του είναι άγνωστη. Κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου, μια περιφερειακή οδός που εκτεινόταν από το Μάβρουκαν μέχρι την Ουργκίπ και στη συνέχεια στον ποταμό Κιζιλίρμακ διέρχονταν από αυτόν τον οικισμό. Σύμφωνα με τον Ερπέκ, αυτή η οδός συνέχιζε από την Ουργκίπ μέσω της Τασκίνπασα προς την περιοχή των Αβτσλάρ και της Γκόρεμε. Δεδομένου ότι δεν έχουν διασωθεί σχεδόν καθόλου στοιχεία από μεγάλες ρωμαϊκές πόλεις όπως η Καισάρεια και η Ακσαράι, η Σ Σύμφωνα με τις δηλώσεις του επικεφαλής των ανασκαφών, η Sobesos παρουσιάζει ένα κλασικό αστικό σχέδιο, όπου η πολιτική, η δημόσια και η θρησκευτική αρχιτεκτονική διαδίδονται σε μια ανοιχτή έκταση, αποτελώντας ένα μοναδικό παράδειγμα στην περιοχή της Νεβσεχίρ. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης που χρονολογούνται όχι μόνο στην ρωμαϊκή περίοδο, αλλά και στην Νεολιθική και την Χαλκολιθική εποχή. Επιπλέον, επιφανειακές έρευνες στην περιοχή έχουν αποκαλύψει κεραμικά θραύσματα. Ο επικεφαλής των ανασκαφών αναφέρει ότι μελλοντικές ανακαλύψεις ενδέχεται να αλλάξουν σημαντικά τις τρέχουσες γνώσεις μας. Η επίσκεψη ξεκινά ιδανικά από τα μωσαϊκά της βίλας και συνεχίζει προς τα βόρεια, φτάνοντας στο λουτρό, ακολουθώντας μια φυσική σειρά. Λόγω του ότι η περιοχή είναι ανοιχτή και χωρίς σκιά, είναι προτιμότερο να την επισκεφθείτε νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Για τις τρέχουσες συνθήκες επίσκεψης, ελέγξτε τις πληροφορίες από το Μουσείο της Ουργκιούπ και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Η Sobesos είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο από την Ουργκιούπ, ακολουθώντας τον δρόμο προς την περιοχή Σαχινέντι. Εναλλακτικά, μπορείτε να ακολουθήσετε τη διαδρομή μέσω της Μουσταφάπασα.

Χάρτης διαδρομής

Πληροφορίες διαδρομής
ΠόληÜrgüp, Nevşehir
ΤύποςΠολιτιστικός
Στάση4
Ημερομηνία19 Οκτωβρίου 2026
Radar TürkiyeΣυγγραφέαςRadar TürkiyeΈναρξη διαδρομής