Μια μέρα στην περιοχή της Σελτζούκ, εκτός της πόλης της Εφέσου.

Ξεκινήστε από το Μουσείο της Εφέσου, στο οποίο μπορείτε να φτάσετε με μια σύντομη βόλτα από τον σταθμό Selçuk. Το μουσείο βρίσκεται στην περιοχή Atatürk, στην οδό Uğur Mumcu Sevgi και είναι ανοιχτό όλη την ημέρα. Το να το επισκεφθείτε νωρίς το πρωί έχει δύο πλεονεκτήματα: οι αίθουσες είναι πιο ήσυχες πριν από τις οργανωμένες ξεναγήσεις και θα έχετε περισσότερο χρόνο να εξερευνήσετε τα τρία σημεία εντός του χώρου. Η ιστορία του μουσείου ξεκινά το 1929, όταν ιδρύθηκε ως αποθήκη. Το κτίριο μετατράπηκε σε μουσείο το 1964, επεκτάθηκε το 1976, έκλεισε στο τέλος του 2012 και επαναλειτουργήσε τον Νοέμβριο του 2014, μετά από μια σημαντική ανακαίνιση. Σήμερα, τα εκθέματα είναι οργανωμένα ανά θεματικές ενότητες: Αίθουσα Πληροφοριών, Αντικείμενα από τις Πηγές, Αντικείμενα από τα Σπίτια στις Κλισηρές Περιοχές, Νομίσματα, Η Εφέσος Μέσα από τους Αιώνες, Κεντρικός Κήπος, Κουλτ της Κυβέλης, Αντικείμενα από τον Ναό της Άρτεμης και Κουλτ του Αυτοκράτορα. Ακολουθήστε αυτή τη διαδρομή: ξεκινήστε από το μουσείο και, στη συνέχεια, επισκεφθείτε τα άλλα σημεία της περιοχής. Στο μουσείο, αφιερώστε χρόνο για να εξερευνήσετε τα εκθέματα και, στη συνέχεια, προχωρήστε στα υπόλοιπα σημεία. Στην πρώτη στάση, τον Κεντρικό Κήπο, θα βρείτε κολώνες, ανάγλυφα, αγάλματα, σαρκοφάγους και στήλες από την Αρχαϊκή περίοδο έως την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αναζητήστε αρχιτεκτονικά στοιχεία που προέρχονται από το Μνημείο του Belevi. Εδώ μπορείτε να εξετάσετε λεπτομερώς την τέχνη της μαρμάρινης σκαλής που θα δείτε αργότερα στο μνημείο. Ο σαρκοφάγος του μνημείου μεταφέρθηκε σε αυτόν τον κήπο το 1963 και εκτέθηκε εκεί για εξήντα χρόνια. Όπως αναφέρει το Aktüel Arkeoloji, το 2023 μεταφέρθηκε στο Εργοστάσιο Πολιτισμού και Τέχνης της Σμύρνης. Επομένως, στον κήπο, αναζητήστε όχι τον σαρκοφάγο, αλλά τα κομμάτια της κολόνας, τα ανάγλυφα και άλλα στοιχεία. Ρωτήστε τους υπεύθυνους για την τοποθεσία τους. Στη συνέχεια, μεταβείτε στην αίθουσα "Η Εφέσος Μέσα από τους Αιώνες". Αυτή η αίθουσα αφηγείται την ιστορία της πόλης μέσα από ευρήματα που χρο Το άγαλμα της Άρτεμης, που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα, στέκεται επιβλητικό με την αρχιτεκτονική του βάση και τα σύμβολα της γονιμότητας. Αυτό είναι το πιο γνωστό έκθεμα του μουσείου, οπότε αυτή τη φορά απλώς ρίξτε του μια ματιά και προχωρήστε. Στην αίθουσα της Αυτοκρατορικής Λατρείας, τα τμήματα του αγάλματος που προέρχονται από τον ναό του Δομιτιανού, αποκαλύπτουν την έκταση της αυτοκρατορικής λατρείας στην πόλη. Το μουσείο διαθέτει υπηρεσία ηχητικής ξενάγησης. Ρωτήστε τους υπεύθυνους για τους όρους χρήσης. Για φωτογραφίες, ο κεντρικός κήπος προσφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα το πρωί. Αποφύγετε τη χρήση φλας στις αίθουσες. Κάντε ένα σύντομο διάλειμμα στον κήπο και γεμίστε το μπουκάλι σας με νερό, καθώς ο επόμενος σταθμός απαιτεί αναρρίχηση. Βγαίνοντας από το μουσείο, κοιτάξτε προς το βορρά: ο λόφος του Αγιασολουκ και τα τείχη είναι ορατά πάνω από την περιοχή. Η είσοδος στο κάστρο γίνεται από την πύλη του αρχαιολογικού χώρου του Αγίου Ιωάννη. Μπορείτε να φτάσετε σε αυτή την είσοδο, που βρίσκεται στην περιοχή Ισά Μπέι, με περίπου δέκα λεπτά περπάτημα από το μουσείο. Κατά τη διαδρομή, θα παρατηρήσετε το εμβληματικό περίγραμμα του τζαμιού Ισά Μπέι με τους δύο μιναρέδες. Αυτό το κτίριο είναι ο σταθμός μιας άλλης διαδρομής. Αυτή τη φορά, περάστε μπροστά από αυτό και κατευθυνθείτε προς τον λόφο.
Πηγή: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Τουρκικά Μουσεία, KVMGM Google Arts & Culture, Aktüel Arkeoloji, Wikipedia, Αρχαιολογικό Μουσείο της Εφέσου.

Η είσοδος στον πύργο γίνεται από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου του Αγίου Ιωάννη, όπου βρίσκεται και το ταμείο. Λόγω των περιορισμένων ωρών λειτουργίας του πύργου, ελέγξτε τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας στην ιστοσελίδα muze.gov.tr και μην αφήσετε αυτή την επίσκεψη για αργότερα. Μετά την είσοδο, πάρτε μαζί σας τα ερείπια της βασιλικής και ακολουθήστε το λιθόστρωτο μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή. Ο εσωτερικός πύργος βρίσκεται βόρεια της βασιλικής, στο ψηλότερο σημείο του λόφου. Σύμφωνα με την περιγραφή του Δήμου Σελτσούκ, ο εσωτερικός πύργος βρίσκεται ακριβώς πάνω από την περιοχή που, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, θεωρείται η πρώτη οικιστική περιοχή της Εφέσου. Τα τείχη που βλέπετε σήμερα είναι έργα τριών διαφορετικών περιόδων: θεμέλια της Βυζαντινής εποχής, καθώς και ανακαινίσεις των Αϊντογλλού και των Οθωμανών. Τα τείχη είναι κατασκευασμένα από πέτρα, τούβλα και κονίαμα και στηρίζονται από δεκαπέντε πύργους. Ο πιο εύκολος τρόπος για να διακρίνετε ποιο τμήμα ανακαινίστηκε σε ποια περίοδο είναι να μετρήσετε τους πύργους. Στον εσωτερικό πύργο υπάρχουν δύο εισόδους, από την ανατολή και τη δύση, οι οποίες δεν συνδέονται με τον εξωτερικό πύργο, αλλά οδηγούν απευθείας έξω. Το μονοπάτι θα σας οδηγήσει σε μία από αυτές. Μόλις περάσετε την είσοδο, θα δείτε στενά σκαλιά που οδηγούν σε πύργους και επάλξεις. Μην ανεβαίνετε σε σημεία χωρίς κιγκλίδες. Στο εσωτερικό του πύργου υπάρχουν λιθόστρωτα δρομάκια, διάφορα μεγέθη δεξαμενές νερού, ένα τζαμί και ερείπια μιας εκκλησίας στην κορυφή. Ακολουθώντας τα δρομάκια, κατευθυνθείτε πρώτα στο μεσαίο τζαμί. Αυτό το κτίριο θυμίζει την εποχή που οι Αϊντογλλού έκαναν την περιοχή πρωτεύουσα μεταξύ 1348 και 1390, και όταν ίδρυσαν πολλά τζαμιά, χαμάμ και τεκές στην κορυφή. Σε αυτή τη διαδρομή, το τζαμί θεωρείται απλώς ένα ιστορικό κτίριο. Σύμφωνα με πηγές, η ανακαίνιση που ξεκίνησε το 2008, ξεκίνησε με την ανακαίνιση της δυτικής εισόδου του πύργου και του μιναρέ του τζαμιού. Δυτικά του τζαμιού, εντοπίστηκε ένα κτίριο που πιθανώς ήταν χαμάμ. Τα αρχεία του μουσείου αναφέρουν ένα παλάτι και ένα Καθώς περπατάτε κατά μήκος του τείχους, η θέα αποκαλύπτει την υπόλοιπη διαδρομή: ακριβώς κάτω, το τμήμα του τζαμιού İsa Bey που χρονολογείται από το 1375, η πεδιάδα όπου βρισκόταν ο ναός της Άρτεμης και, νότια, η κοιλάδα που οδηγεί στην Έφεσο. Εάν φτάσετε εκεί νωρίτερα μέσα στην ημέρα, ο ήλιος θα βρίσκεται πίσω σας, φωτίζοντας την πλευρά του τζαμιού που είναι στραμμένη προς εσάς. Για μια γενική εικόνα, επιλέξτε να σταθείτε μπροστά στους πύργους του λόφου που βλέπουν προς τη Δύση. Μέσα στο κάστρο, η σκιά είναι περιορισμένη, οπότε έχετε μαζί σας νερό και, αν ο καιρός είναι αέριος, κρατήστε το καπέλο σας. Ο λόφος του Ayasuluk, μαζί με τη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη, το τζαμί İsa Bey και το Artemision, αποτελούν ένα από τα τέσσερα στοιχεία της Εφέσου, που είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, οπότε μην μετακινήσετε ούτε μια πέτρα και μην γράφετε στους τοίχους. Κατά την κατάβαση, χρησιμοποιήστε την ίδια διαδρομή και βγείτε από τον αρχαιολογικό χώρο του Αγίου Ιωάννη. Από εδώ, επιστρέψτε με τα πόδια προς την περιοχή του σταθμού του τρένου. Το Çamlık βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα νότια του Selçuk, και ο δρόμος σας οδηγεί σε μια κοιλάδα όπου περνάει η παλιά σιδηροδρομική γραμμή İzmir-Aydın. Είναι πιο πρακτικό να κάνετε το μεσημεριανό διάλειμμα στο κέντρο της πόλης, καθώς το φως του απογεύματος στο Çamlık είναι αρκετό για τις φωτογραφίες των ατμομηχανών.
Πηγές: Δήμος Selçuk, Κάστρο Selçuk (Ayasuluk); Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Μουσεία της Τουρκίας, Κάστρο Ayasuluk; Πολιτιστικό Πρόγραμμα; TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Ayasuluk; DergiPark, Büyükkolancı 2023.

Για να φτάσετε στο Çamlık, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα μικρό λεωφορείο ή το αυτοκίνητό σας από το κέντρο της Σελτσούκ. Το μουσείο βρίσκεται εντός της περιοχής και είναι χτισμένο πάνω στην παλιά σιδηροδρομική γραμμή. Η είσοδος είναι επί πληρωμή και μπορείτε να βρείτε τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας και τις τιμές είτε στην ιστοσελίδα των Τουρκικών Μουσείων του Υπουργείου Πολιτισμού, είτε απευθείας στο μουσείο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο υπαίθριο σιδηροδρομικό μουσείο της Τουρκίας και η ιστορία του ξεκινάει με τη γραμμή Ιζμίρ-Αϊδίν, τον πρώτο σιδηρόδρομο της χώρας, που άνοιξε το 1866. Το Çamlık ήταν ένα σημείο πάνω σε αυτή τη γραμμή, με έναν σταθμό και εργαστήρια επισκευών. Ο σταθμός, που ονομαζόταν "Aziziye", έκλεισε όταν η γραμμή ανακαινίστηκε το 1991. Η προετοιμασία του μουσείου ξεκίνησε την ίδια χρονιά και άνοιξε για το κοινό το 1997. Το έδαφος, τα κτίρια και οι ατμομηχανές ανήκουν στην TCDD (Τουρκικές Σιδηρόδρομοι), ενώ η διαχείριση έχει παραχωρηθεί για 99 χρόνια στον γιο του πρώην μηχανικού του σταθμού.

Μόλις μπείτε, θα δείτε πρώτα το παλιό κτίριο του σταθμού. Οι ράγες της γραμμής του 1866 εξακολουθούν να είναι εκεί και οι ατμομηχανές είναι τοποθετημένες πάνω σε αυτές. Το κύριο στοιχείο του χώρου είναι ο περιστρεφόμενος δίσκος: αυτός ο δίσκος με τα δεκαοκτώ "χέρια" έχει περίπου τη μισή από τις ατμομηχανές τοποθετημένες γύρω του σαν φτερά, και από εδώ θα βγάλετε την καλύτερη φωτογραφία του μουσείου. Πηγαίνετε στο κέντρο του δίσκου και κάντε έναν πλήρη κύκλο. Στο τέλος κάθε "χέρι" βρίσκεται μια μηχανή από διαφορετική χώρα. Ο αριθμός των μηχανών διαφέρει ανάλογα με την πηγή, αλλά κυμαίνεται μεταξύ τριάντα τριών και τριάντα επτά. Σίγουρα, η συλλογή είναι μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη και οι μηχανές χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1890 έως τη δεκαετία του 1950. Οι ατμομηχανές είναι κατασκευασμένες στη Γερμανία, τη Σουηδία, την Αγγλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και τη Τσεχοσλοβακία. Μπορείτε να διαβάσετε τις πινακίδες στους καυστήρες για να τις ταξινομήσετε ανά χώρα, κάτι που είναι μια καλή δραστηριότητα για παιδιά. Η παλαιότερη είναι μια ατμο Κατά την επιστροφή, περάστε από το κέντρο του Σελτσούκ και κατευθυνθείτε βόρεια, προς τον αυτοκινητόδρομο Σμύρνης-Αϊδίν. Το μουσείο βρίσκεται περίπου 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της πόλης Μπελέβι, ακριβώς δίπλα στον δρόμο. Από το Τσαμλίκ, η διαδρομή διαρκεί περίπου μισή ώρα. Τα μικρά λεωφορεία που πηγαίνουν προς το Μπελέβι αναχωρούν επίσης από το κέντρο της πόλης. Εάν δεν έχετε αυτοκίνητο, κάντε αλλαγή δρομολογίου στο Τσαμλίκ κατά την επιστροφή. Στόχος σας είναι να φτάσετε στο μνημείο κατά το τελευταίο φως της ημέρας, καθώς οι πέτρινες επιγραφές και τα μαρμάρινα σκαλοπάτια είναι πιο ευανάγνωστα στο φως του απογεύματος. Πηγή: Wikipedia, Μουσείο Ατμομηχανών Τσαμλίκ; Wikipedia, Σιδηροδρομικό Μουσείο Τσαμλίκ; Τουρκικά Μουσεία (Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού); Εγκυκλοπαίδεια Τουρισμού της Τουρκίας.

Στο Belevi, το μνημείο βρίσκεται βόρεια της περιοχής, ακριβώς δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Σμύρνης-Αϊδινίου, σε έναν μικρό λόφο που στηρίζεται στην βόρεια πλευρά των βουνών του Αϊδινίου. Οι ντόπιοι το αποκαλούν "Yatık Kale" (Κατακλινός Πύργος). Μπορείτε να το προσεγγίσετε χρησιμοποιώντας την έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο. Εάν έρχεστε με μικρό λεωφορείο, κατεβείτε στο κέντρο του Belevi και περπατήστε περίπου ένα χιλιόμετρο προς βορρά. Το μνημείο είναι ένας ανοιχτός αρχαιολογικός χώρος. Ελέγξτε τις τρέχουσες συνθήκες επίσκεψης στον ιστότοπο των Τουρκικών Μουσείων του Υπουργείου και επισκεφθείτε το αργά το απόγευμα, πριν νυχτώσει. Αυτό που βλέπετε μπροστά σας είναι το δεύτερο μεγαλύτερο μνημειακό τάφο στην Ανατολία, μετά το Halikarnassos. Όπως και το Μαυσωλείο, ένα από τα Επτά Θαύματα, κατασκευάστηκε με παρόμοιο τρόπο. Πρώτα, θαυμάστε το μνημείο από απόσταση, από την βάση του λόφου: αποτελείται από μια τετράγωνη πλατφόρμα, πάνω στην οποία βρίσκεται ένα επίπεδο με κολώνες, και όλα αυτά είναι κατασκευασμένα πάνω σε έναν πυρήνα από φυσικό βράχο, επενδυμένο με μάρμαρο. Η περίμετρος της πλατφόρμας είναι περίπου 30 μέτρα, το ύψος της ξεπερνά τα 10 μέτρα και βρίσκεται πάνω σε μια βάση με τρία επίπεδα. Στο πάνω επίπεδο, υπήρχαν οκτώ κολώνες σε κάθε πλευρά. Οι περισσότερες πηγές αναφέρουν ότι οι κολώνες ήταν σε κορινθιακό ρυθμό. Το συνολικό ύψος, σύμφωνα με το "Aktüel Arkeoloji", ήταν 23 μέτρα. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι το μνημείο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και ότι η τελική του μορφή θα ήταν υψηλότερη. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, θεωρήθηκε ότι η στέγη είχε πυραμιδοειδές σχήμα, αλλά οι έρευνες μεταξύ 1998 και 2000 δεν βρήκαν αποδείξεις για αυτό, ενώ οι υδρορροές υποδηλώνουν ότι το πάνω επίπεδο μπορεί να ήταν ανοιχτό. Καθώς περιφέρεστε γύρω από τον βραχώδη πυρήνα, παρατηρήστε τα μαρμάρινα μπλοκ στο έδαφος: αυτά είναι θραύσματα της επένδυσης, των κολώνων και των οροφών. Μην κάθεστε πάνω σε αυτά, μην τα μετακινείτε. Αναζητήστε τον τάφο που είναι σκαλισμένος στον βράχο στη νότια πλευρά. Η είσοδος του τάφου ήταν σφραγισμένη από έξ Από τις αρχές του αιώνα, το μνημείο αυτό τράβηξε το ενδιαφέρον των Αυστριακών ερευνητών, με τις πρώτες ολοκληρωμένες δημοσιεύσεις να ανήκουν στους Praschniker και Theuer. Σκεφτείτε και τη θέση του μνημείου: βρίσκεται κοντά στην αρχαία οδό Εφέσου-Σάρδων, σε έναν λόφο όπου είναι ορατό από μακριά. Στη φωτογραφία, ο ήλιος που δύει αναδεικνύει τις χαραγμένες στην πέτρα σκαλιές και τα ίχνη της μαρμάρινης επένδυσης. Όταν το βλέπει κανείς από τον δρόμο, το μνημείο διακρίνεται ως μια σιλουέτα στην κορυφή του λόφου. Μην ανεβείτε στο μνημείο ή στις σκαλιές του, καθώς η πέτρα είναι ασταθής, το μάρμαρο είναι ολισθηρό και το μνημείο είναι ένα πολιτιστικό μνημείο που πρέπει να προστατευτεί. Δεν υπάρχουν σκιές ή νερό στην περιοχή, οπότε περιορίστε την επίσκεψή σας κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η διαδρομή τελειώνει σε αυτόν τον λόφο. Όσοι επιστρέφουν με αυτοκίνητο προς τη Σμύρνη, ακολουθούν τον δρόμο και κατευθύνονται βόρεια. Όσοι επιστρέφουν με το τρένο IZBAN, επιστρέφουν με μικρό λεωφορείο από το Belevi μέχρι το κέντρο της πόλης και στη συνέχεια επιβαίνουν στο τρένο από τον σταθμό Selçuk, κάνοντας αλλαγή στο Tepeköy. Συνδυάστε τώρα τα τέσσερα σημεία της ημέρας: τα μάρμαρα του μουσείου προέρχονται από αυτόν τον λόφο, από την αρχική θέση της πόλης-φρούριου, η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή που διέσχιζε την πεδιάδα και κανένα από αυτά δεν ήταν ορατό πριν καν κανείς εισέλθει στις πύλες της Εφέσου. Πηγές: Aktüel Arkeoloji, Belevi Mezar Anıtı; Wikipedia, Belevi Mausoleum; Vikipedi, Belevi Anıt Mezarı; DergiPark, Bora 2019; Selçuk Belediyesi; Visit İzmir.