Από τη λίμνη Σέρα μέχρι την περιοχή Καδραλάκ: Η λίμνη, τα ορεινά χωριά και οι σπηλιές της δυτικής Τραπεζούντας.

Επισκεφθείτε τη λίμνη Sera νωρίς το πρωί, καθώς η λίμνη είναι πιο όμορφη όταν η επιφάνειά της δεν έχει διαταραχθεί από τον άνεμο. Όπως επισημαίνει και το "Μητρώο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Μαύρης Θάλασσας", η κύρια ομορφιά της λίμνης βρίσκεται στην αντανάκλαση των δέντρων που περιβάλλουν τη λίμνη στα ήρεμα νερά της. Αφού σταθμεύσετε το αυτοκίνητό σας, σταθείτε στην όχθη και παρατηρήστε τις δύο πλευρές της κοιλάδας. Αυτή η θέα είναι σημαντική για να κατανοήσετε πώς δημιουργήθηκε η λίμνη. Σύμφωνα με τις πηγές, τον Φεβρουάριο του 1950, μετά από έντονες βροχοπτώσεις, μεγάλες μάζες βράχων αποκολλήθηκαν από τις πλαγιές της κοιλάδας Derecik, φράσσοντας τον πυθμένα της και εμποδίζοντας τη ροή του ποταμού Sera. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Wikipedia, η αποκολληθείσα μάζα έφτασε τα δεκαπέντε εκατομμύρια κυβικά μέτρα και η λίμνη σχηματίστηκε πλήρως σε δεκαοκτώ ημέρες. Οι ιστορικές πηγές διαφέρουν κατά μία ημέρα: το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει την 20η Φεβρουαρίου, ενώ άλλες πηγές την 21η Φεβρουαρίου. Αναφέρεται ότι τα σημάδια της κατολίσθησης είναι ακόμα ορατά στις πλαγιές, και η αναζήτηση των απότομων και γυμνών βράχων είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης. Το όνομα της λίμνης προέρχεται από το "Sera", το παλιό όνομα της γειτονικής πόλης Yıldızlı. Ακολουθήστε το μονοπάτι που εκτείνεται κατά μήκος της όχθης και προχωρήστε προς την κοιλάδα. Όταν δημιουργήθηκε για πρώτη φορά, η λίμνη είχε μήκος περίπου τέσσερα χιλιόμετρα, αλλά καθώς το φράγμα διαβρώθηκε με την πάροδο του χρόνου, η επιφάνεια του νερού μειώθηκε. Σήμερα, το πλάτος της κυμαίνεται μεταξύ εκατόν πενήντα και διακοσίων μέτρων, σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, δώστε προσοχή στο χρώμα του νερού και στις συσσωρεύσεις στην όχθη, καθώς από το 1990, μετά από μεγάλες κατολισθήσεις, η λάσπη που έρχεται από τον ποταμό γεμίζει σταδιακά τη λίμνη. Γι' αυτό, αποφύγετε να μπείτε στο νερό από την όχθη, καθώς, σύμφωνα με την Wikipedia, η συσσωρευμένη λάσπη στον πυθμένα της λίμνης δυσχεραίνει την έξοδο των ανθρώπων και μπορεί να οδηγήσει σε απώλειες ζωών.

Επισκεφθείτε το Hıdırnebi, σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού: Στο δωδέκατο χιλιόμετρο της οδού που συνδέει την Akçaabat με την Düzköy, στρίψτε προς τα δυτικά και συνεχίστε για περίπου δέκα χιλιόμετρα, ανεβαίνοντας προς το ορεινό χωριό. Οι επίσημες πηγές αναφέρουν ότι ο δρόμος είναι προσβάσιμος όλο το χρόνο, ωστόσο, κατά τις μέρες με ομίχλη, οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα είναι απαραίτητη. Καθώς ανεβαίνετε, θα παρατηρήσετε την αλλαγή του τοπίου, με το δάσος να μεταβάλλεται και οι κοιλάδες να παραμένουν χαμηλότερα. Το υψόμετρο του ορεινού χωριού αναφέρεται διαφορετικά στις πηγές. Η Wikipedia και πληροφορίες από την Akçaabat αναφέρουν χίλια έξι εκατοντάδες μέτρα, ενώ η Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει ένα υψηλότερο υψόμετρο. Ανεξάρτητα από το υψόμετρο που θα επιλέξετε, θα αισθανθείτε ότι ο αέρας είναι σημαντικά πιο δροσερός από την ακτή. Ξεκινήστε με μια σύντομη βόλτα ανάμεσα στα σπίτια του χωριού. Ένα σημαντικό μέρος των ξύλινων σπιτιών χτίστηκε σύμφωνα με την τοπική αρχιτεκτονική, στο πλαίσιο του έργου "Yayla Kent", το οποίο ξεκίνησε το 1998. Η Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει ότι αυτό το χωριό δημιουργήθηκε για να αποτελέσει ένα πρωτοποριακό παράδειγμα αρμονίας με τη φύση. Στη συνέχεια, ανεβείτε στο λόφο Hıdırnebi, καθώς, σύμφωνα με τις πηγές, ο λόφος προσφέρει μια φυσική θέα. Από εδώ, σε μια καθαρή μέρα, μπορείτε να θαυμάσετε την Akçaabat, τα γύρω χωριά και το γαλάζιο της Μαύρης Θάλασσας. Σε συννεφιασμένες μέρες, το τοπίο αντιστρέφεται και τα σύννεφα απλώνονται σαν θάλασσα κάτω από τα πόδια σας. Εάν θέλετε να δείτε αυτή τη "θάλασσα από σύννεφα", περιμένετε τις ήπιες μέρες, νωρίς το πρωί, όταν τα χαμηλά σύννεφα είναι πιο κοντά. Ο άνεμος στο λόφο μπορεί να είναι ισχυρός, οπότε πάρτε μαζί σας ένα αδιάβροχο. Επισκεφθείτε επίσης την πεδιάδα όπου γίνονται οι γιορτές του χωριού. Οι ντόπιοι ονομάζουν αυτό το μέρος "Dernek Çimeni" ή "Argolos Çimeni". Σύμφωνα με πληροφορίες από την Akçaabat, οι γιορτές ξεκινούν στα μέσα Ιουλίου και τελειώνουν στις 20 Ιουλίου, με τις εκδηλώσεις της τελευταίας ημέρας

Για να φτάσετε στη σπηλιά Çal, ακολουθήστε τις οδηγίες της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας: Πριν εισέλθετε στην επαρχία Düzköy, στρίψτε δεξιά και ακολουθήστε το δρόμο που περνά από το χωριό Çalköy για να φτάσετε στη σπηλιά. Η είσοδος της σπηλιάς βρίσκεται ακριβώς στην αρχή του δρόμου που οδηγεί από το Çalköy προς το Çayırbağı, πάνω από το ρυάκι Kulaklık. Αφού σταθμεύσετε το αυτοκίνητο, κοιτάξτε προς τα πάνω, καθώς πάνω από την είσοδο της σπηλιάς βρίσκεται ένας ιστορικός πύργος. Πριν μπείτε, φορέστε ένα μπουφάν και βάλτε το τηλέφωνό σας στην τσέπη, καθώς μέσα είναι πιο δροσερό και υγρό από έξω. Η σπηλιά Çal είναι ουσιαστικά ένα υπόγειο κανάλι νερού, μέσα από το οποίο ρέει ένα μικρό ρυάκι. Σύμφωνα με το πρακτορείο AA, το βάθος αυτού του ρυακίου φτάνει το 1,5 μέτρο κατά τη διάρκεια των περιόδων βροχής, ενώ το καλοκαίρι μειώνεται στα 25 εκατοστά. Γι' αυτό, αν επισκεφθείτε τη σπηλιά την άνοιξη, θα ακούσετε και θα νιώσετε το ρεύμα του νερού πολύ πιο έντονα. Μετά την είσοδο, θα προχωρήσετε για περίπου 200 μέτρα σε έναν μόνο διάδρομο και θα παρατηρήσετε ότι το ύψος της οροφής αλλάζει συνεχώς. Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού, οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες αρχίζουν να εμφανίζονται μετά από περίπου 150 μέτρα. Ο διάδρομος χωρίζεται σε δύο διακλαδώσεις μετά από περίπου 200 μέτρα, και συνιστάται να ακολουθήσετε πρώτα τη δεξιά διακλάδωση. Το τμήμα της δεξιάς διακλάδωσης που είναι προσβάσιμο είναι περίπου 400 μέτρα, και περίπου στο 60ό μέτρο βρίσκεται μια μικρή λίμνη και ένας μικρός καταρράκτης. Σταματήστε μπροστά από τον καταρράκτη και ακούστε τον ήχο του νερού που χτυπάει τις πέτρες. Αυτό είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία της σπηλιάς. Στη συνέχεια, επιστρέψτε στο σταυροδρόμι και ακολουθήστε την αριστερή διακλάδωση, η οποία είναι περίπου 150 μέτρα. Στο τέλος αυτής της διακλάδωσης, υπάρχει ένας θάλαμος όπου διαρρέει νερό από μια χαράδρα στην επιφάνεια. Το πρακτορείο AA αναφέρει επίσης ότι σε αυτό το τμήμα υπάρχουν οβάλ κοιλότητες γεμάτες νερό, που δημιουργήθηκαν από διάβρωση και κατάρρευση του ασβεστολι

Η τελευταία στάση της ημέρας είναι το Φυσικό Πάρκο Kadıralak, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην περιοχή Tonya. Σύμφωνα με τη Wikipedia, το πάρκο απέχει περίπου δύο χιλιόμετρα από το κέντρο της Tonya, βρίσκεται σε υψόμετρο 1.480 μέτρων και συνορεύει με την ομώνυμη ορεινή περιοχή Kadıralak. Σε διάφορα δελτία ειδήσεων αναφέρονται διαφορετικές μετρήσεις, όπως 1.300 μέτρα για την ίδια την ορεινή περιοχή και 9 χιλιόμετρα για την απόσταση από την περιοχή, υποδηλώνοντας ότι αναφέρονται σε διαφορετικά τμήματα της ίδιας περιοχής. Το πάρκο καλύπτει μια έκταση περίπου 3.500 στρεμμάτων και είναι καταχωρημένο ως το 223ο φυσικό πάρκο της Τουρκίας. Η Wikipedia αναφέρει ότι στην ανατολική πλευρά του πάρκου υπάρχουν περιοχές με εξειδικευμένη και βιώσιμη προστασία, πράγμα που σημαίνει ότι και τα γύρω λιβάδια αποτελούν μέρος αυτού του προστατευόμενου συνόλου. Αφού σταθμεύσετε το όχημά σας, κατευθυνθείτε προς την άκρη του λιβαδιού και απολαύστε τη θέα. Η ορεινή περιοχή περιβάλλεται από δάση ελάτης, πεύκου και κέδρου, ενώ στο κέντρο του λιβαδιού βρίσκονται παραδοσιακά ξύλινα σπίτια. Αυτό που κάνει το Kadıralak διάσημο είναι τα μπλε "αστερόμορφα" λουλούδια που ανθίζουν την άνοιξη. Αυτό το φυτό, με επιστημονική ονομασία Scilla bifolia, βάφει το λιβάδι με ένα μωβ χρώμα. Γι' αυτό και οι ντόπιοι αποκαλούν την περιοχή "Μωβ Ορεινή Περιοχή". Σύμφωνα με τα δελτία ειδήσεων, τα λουλούδια ανθίζουν κυρίως τον Απρίλιο και μπορούν να παρατηρηθούν για περίπου δύο εβδομάδες. Ωστόσο, ο χρόνος ανθοφορίας εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες: μετά από ένα σκληρό χειμώνα, τα λουλούδια ανθίζουν αργότερα, ενώ σε ένα ήπιο έτος, μπορεί να ανθίσουν ακόμη και πριν από τον Απρίλιο. Το "μπλε αστέρι" είναι ένα φυτό που η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να προστατεύει σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βέρνης. Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ του TGRT, ένας επισκέπτης, προσπαθώντας να φωτογραφίσει τα λουλούδια, τα χάλασε, με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν γρήγορα. Γι' αυτό, κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας, μην εισέρχεστε στο λιβάδι, ακολουθήστε τα μονοπάτια και τραβήξτε φωτογραφίες από το δρόμο. Μετά την άνοιξη, στο λιβάδι ανθίζουν κίτρινα λουλούδια, και η περιοχή αναφέ