Κατά μήκος του ποταμού Τσεγιάν, από την πόλη Μίσις μέχρι το χωριό Κουρτκούλα.

Στην περιοχή του Güne Misis, περίπου 27 χιλιόμετρα ανατολικά της Αττάλεια, ξεκινήστε από την αρχή της πέτρινης γέφυρας που διασχίζει τον ποταμό Ceyhan με εννέα αψίδες. Επειδή η γέφυρα είναι ακόμα ανοιχτή στην κυκλοφορία, είναι καλύτερο να την παρατηρήσετε από την ακτή, από λίγο πιο μακριά. Μόνο από εκεί μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη διάταξη των αψίδων σε ένα πλάνο. Η κεντρική, πιο φαρδιά αψίδα έχει άνοιγμα περίπου έντεκα μέτρων, ενώ οι δύο πλευρές έχουν τέσσερις αψίδες η καθεμία, οι οποίες μικραίνουν σταδιακά. Αυτή η συμμετρία καθιστά εύκολα ορατό το μήκος της γέφυρας, που υπερβαίνει τα 130 μέτρα, από την ακτή. Προσέξτε το σχήμα των αψίδων, καθώς, αν και η γέφυρα χτίστηκε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η σημερινή της εμφάνιση φέρει τα σημάδια αμέτρητων επισκευών που έγιναν κατά τη διάρκεια των αιώνων. Οι πηγές αναφέρουν ότι η κατασκευή της αποδίδεται σε διαφορετικούς αυτοκράτορες. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" συνδέει τη γέφυρα με τον Βασίλειο Β' τον Κωνσταντίνο τον 4ο αιώνα, ενώ ορισμένοι ερευνητές προτείνουν μια ακόμη παλαιότερη ημερομηνία. Είναι γνωστό ότι ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός επισκεύασε τη γέφυρα τον 6ο αιώνα. Την οθωμανική περίοδο, η γέφυρα κατέρρευσε το 1736 και έγινε μη χρησιμοποιήσιμη, ενώ επισκευάστηκε ξανά το 1766. Η "Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ TDV" αναφέρει επίσης ότι η γέφυρα καταστράφηκε ξανά το 1832. Η κατασκευή που βλέπετε σήμερα είναι αποτέλεσμα της ανακατασκευής που πραγματοποιήθηκε το 1998.

Στη συνέχεια, ανεβείτε στη γέφυρα και περπατήστε από τη μία άκρη στην άλλη, αλλά προσέξτε την κυκλοφορία και κινηθείτε προσεκτικά από τα πλάγια. Από το κέντρο της γέφυρας, μπορείτε να δείτε πώς ο ποταμός Ceyhan χωρίζει την πεδιάδα. Ο ποταμός πηγάζει κοντά στην Ελμπιστάν και, αφού διανύσει περίπου 509 χιλιόμετρα, δημιουργεί ένα ευρύ δέλτα στην περιοχή της Τσουκουόβα πριν φτάσει στη θάλασσα. Σύμφωνα με την "Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ TDV", πριν από τη φραγή του στόματος του ποταμού με ιζήματα, τα πλοία μπορούσαν να φτάσουν μέχρι

Στο Σιρκέλι, ο ποταμός Τσεϊχάν ρέει στενά, ακουμπώντας στις πλαγιές των βουνών Μίσις, δηλαδή του όρους Νουρ, και ο αρχαιολογικός λόφος υψώνεται ακριβώς στην δυτική όχθη αυτού του στενού πέρασματος. Μόλις βγείτε από το όχημα, παρατηρήστε τις διαστάσεις του λόφου: είναι περίπου 400 μέτρα μήκος, 300 μέτρα πλάτος και 30 μέτρα ύψος. Αναφέρεται ότι ο οικισμός, μαζί με την κάτω πόλη, εκτείνεται σε μια έκταση περίπου 80 εκταρίων και είναι ένας από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς λόφους της Κιλικίας. Ο ποταμός περιβάλλει τον λόφο και από τις δύο πλευρές, ενώ η ραχοκοτσά του βουνού τον προστατεύει φυσικά. Από την κορυφή του λόφου, μπορείτε να θαυμάσετε ολόκληρη την πεδιάδα, τόσο στα ανατολικά, όσο και στα δυτικά και στα βόρεια. Ο κύριος στόχος σας είναι η βραχώδης περιοχή στην βορειοανατολική πλευρά του λόφου, όπου βρίσκεται η ανάγλυφη απεικόνιση του βασιλιά των Χεττών, Μουατάλλι Β'. Η ανάγλυφη απεικόνιση είναι χαραγμένη σε μια βραχώδη επιφάνεια που βλέπει προς τον ποταμό. Η καλύτερη θέα για να την θαυμάσετε είναι από την ακτή, καθώς βρίσκεται περίπου πέντε μέτρα πάνω από το επίπεδο του νερού. Ο βασιλιάς απεικονίζεται να φοράει ένα μακρύ ένδυμα και να κρατά ένα ραβδί τελετής με καμπυλωμένο άκρο. Μια επιγραφή στα δεξιά του τον αναγνωρίζει ως τον γιο του μεγάλου βασιλιά Μουρσίλι, τον μεγάλο βασιλιά και ήρωα Μουατάλλι. Θεωρείται ότι ο Μουατάλλι Β' κυβέρνησε στα πρώτα χρόνια του 13ου αιώνα π.Χ. και αυτή η ανάγλυφη απεικόνιση θεωρείται η παλαιότερη που έχει βρεθεί από τις αναγλύφεις των βασιλέων των Χεττών και μπορεί να χρονολογηθεί με ακρίβεια. Ο ίδιος αυτός βασιλιάς ήταν αυτός που αντιμετώπισε τον Αιγυπτιακό Φαραώ Ραμσέση Β' στη διάσημη μάχη της Καντές, στη Συρία. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το Σιρκέλι ήταν ένα από τα σημαντικότερα σημεία διέλευσης του ποταμού Τσεϊχάν προς τη Συρία. Λίγα μέτρα στα δεξιά της ανάγλυφης απεικόνισης του Μουατάλλι, υπάρχει ίχνος μιας δεύτερης ανάγλυφης απεικόνισης, αλλά μπορείτε να την διακρίνετε μόνο όταν ο ήλιος την φωτίζει υπό συγκεκριμένη γωνία. Θεωρείται ότι αυτή η δεύτερη απε Τα τείχη που διακρίνονται στον λόφο στην απέναντι όχθη είναι τα τείχη του κάστρου Yılankale, το επόμενο σταθμό. Με μια σύντομη διαδρομή μετά τη διάσχιση του ποταμού, φτάνετε στη βάση του κάστρου. Πηγή: Hittite Monuments, Sirkeli; LMU Μόναχο, έργο Sirkeli.

Το Κάστρο Γιαλάνκαλε βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Τσεϊχάν, στην κορυφή ενός ασβεστολιθικού λόφου που δεσπόζει στην πεδιάδα. Το κάστρο επιβλέπει τον αρχαιολογικό χώρο Σιρκέλι Χεγιούκ και, σε αυτή τη στάση, εισέρχεστε στους τείχη που παρατηρήσατε από την απέναντι όχθη. Ξεκινήστε την ανάβαση από την κύρια πύλη στο νότιο τμήμα του κάστρου. Από εδώ, ανεβαίνετε σε βεράντες μέσω πέτρινων σκαλοπατιών. Το μονοπάτι είναι απότομο και σε ορισμένα σημεία ανώμαλο, οπότε είναι απαραίτητο να έχετε παπούτσια με καλή πρόσφυση, νερό και καπέλο. Καθώς πλησιάζετε στην πύλη, κοιτάξτε πάνω από το άνοιγμα της: υπάρχει ένα ανάγλυφο που απεικονίζει έναν βασιλιά καθισμένο, με δύο λιοντάρια να στέκονται δίπλα του. Αυτό το ανάγλυφο συνδέθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον βασιλιά Λεβόν Α, αλλά μεταγενέστερες έρευνες υποδεικνύουν ότι απεικονίζει τον Λεβόν Α' ή τον Λεβόν Β'. Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με την ημερομηνία κατασκευής του κάστρου. Η Αγγλική και η Τουρκική Βικιπαίδεια το τοποθετούν στα τέλη του 12ου αιώνα και στις αρχές του 13ου αιώνα, κατά την περίοδο του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικία, και το συνδέουν με τον βασιλιά Λεβόν Α. Ωστόσο, η Πύλη Πολιτισμού αναφέρει ότι το κάστρο χτίστηκε από τους Βυζαντινούς κατά την περίοδο των Σταυροφορειών στην περιοχή της Τσαούκοβα. Στο κτίριο διακρίνονται σημάδια επισκευών από τις περιόδους των Βυζαντινών, των Σταυροφόρων και των Αρμενίων, με τις αρμενικές επισκευές να είναι πιο εμφανείς στα παράθυρα, στις λιθόπλινθες και στα αψίδες πάνω από τις πόρτες. Εξετάστε προσεκτικά τους τοίχους: οι πέτρες, κομμένες με φροντίδα, έχουν αφήσει την επιφάνειά τους σχετικά ακατέργαστη, ακολουθώντας τις καμπύλες του ασβεστόλιθου. Το κάστρο αποτελείται από τρεις αυλές, καθεμία με μία μόνο είσοδο. Οι δύο κάτω αυλές έχουν σχεδιαστεί για την προστασία του νοτιοανατολικού τμήματος, ενώ το πάνω τμήμα είναι το πιο εκτεταμένο και καλά αμυνόμενο, όπου στεγάζονταν οι στρατιώτες. Για να φτάσετε στην πλατεία του κάστρου, πρέπει να περάσετε από τρεις πύλες, και οι πύ Από εδώ, ακολουθώντας την πορεία παράλληλα με τον ποταμό Τσεγιάν, φτάνετε στο Κουρτκούλα, το νοτιοανατολικότερο σημείο της διαδρομής, το οποίο αποτελεί το τελευταίο σταθμό. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Κάστρο των Φιδιών; Wikipedia, Κάστρο των Φιδιών.

Το τελευταίο σημείο της διαδρομής είναι το Καρβανσεράι Κουρτκουλάνι, που βρίσκεται στην περιοχή Κουρτκουλάνι, στα νοτιοανατολικά του Τσεϊχάν, κατά μήκος της παλιάς οδικής αρτηρίας που συνέδεε την Αδάν με το Χαλέπι. Καθώς πλησιάζετε στο κτίριο, παρατηρήστε πρώτα το πάχος των εξωτερικών τοίχων. Το καραβανσεράι είναι χτισμένο με πέτρινους τοίχους εξαιρετικής αντοχής, σχεδόν σαν τείχη κάστρου. Ισχυροί πυλώνες που εκτείνονται μέχρι το επίπεδο των αβαθών κορυφών των τοίχων στηρίζουν τις κατασκευές και προσδίδουν στο κτίριο μια σχεδόν στρατιωτική εμφάνιση. Το καραβανσεράι έχει ένα μεγάλο ορθογώνιο σχέδιο, περίπου 46 μέτρα μήκος και 24 μέτρα πλάτος, με την είσοδο στην ανατολική πλευρά. Η ανατολική πλευρά διαφέρει από τις υπόλοιπες λόγω των προεξοχών της, οι οποίες απομακρύνονται από την κλασική διάταξη των καραβανσεράι, οπότε ξεκινήστε τη φωτογράφιση από εκεί. Επειδή η ανατολική πλευρά δέχεται το πρωινό φως του ήλιου, οι φωτογραφίες της πόρτας είναι καλύτερες νωρίς το πρωί. Κοιτάξτε το σημείο όπου θα έπρεπε να βρίσκεται η επιγραφή πάνω από την είσοδο, καθώς εκεί βρίσκεται το κλειδί για την ημερομηνία κατασκευής του κτιρίου. Σύμφωνα με τη τουρκική Wikipedia, μια επιγραφή που βρίσκεται στο Μουσείο της Αδάν συνδέει το κτίριο με τον Χουσέιν Πασά το 1659, ενώ ο αρχιτέκτονας του ήταν ο Μεχμέτ Αγκά. Ωστόσο, ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε το 2006 από τη Χαϊριγιέ Ακίλ αναφέρει ότι υπάρχει μια υποδοχή για επιγραφή στην πόρτα, αλλά δεν υπάρχει η ίδια η επιγραφή. Για αυτόν τον λόγο, η Ακίλ χρονολογεί το κτίριο στο 1704, με βάση ένα διάταγμα του Σουλτάνου Αχμέτ Γ' του 1704 και το κληροδότημα του Κουλλιέ του Καραμόρτ. Η αγγλική Wikipedia σημειώνει ότι η επιγραφή αφαιρέθηκε μεταξύ 1919 και 1922, ενώ ορισμένες πηγές δίνουν την ημερομηνία 1693, τονίζοντας ότι το κτίριο δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερο του 1704. Μόλις μπείτε μέσα, θα καταλάβετε αμέσως τι σημαίνει ο τύπος του καραβανσεράι χωρίς αυλή, καθώς ολόκληρο το κτίριο αποτελείται από μια μεγάλη, καλυμμένη αίθουσα. Δύο σειρές από πυλώνες που εκτείνονται κατά μήκος συνδέονται με Οι προϋποθέσεις για την επίσκεψη ενδέχεται να αλλάζουν, επομένως πριν την επίσκεψή σας, επικοινωνήστε με την αρμόδια υπηρεσία της επαρχίας για να ενημερωθείτε για την τρέχουσα κατάσταση. Κατά την επιστροφή σας, μπορείτε να εισέλθετε στον αυτοκινητόδρομο μέσω της πόλης Τσεγιάν και να φτάσετε στην Αττάλεια. Πηγή: DergiPark, Akıl 2006; TRT Haber, Καρβανσεράι Κουρτκούλακ.