Sirkeli Höyüğü

Ο λόφος Σιρκέλι είναι ένας μεγάλος οικιστικός λόφος, που βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Ατάνια, στο σημείο όπου ο ποταμός Τσεϊχάν διασχίζει τα βουνά Μίσις (Νουρ Νταγί) και ανοίγει στην πεδιάδα. Ο λόφος βρίσκεται στην περιοχή Σιρκέλι, κατά μήκος της αρχαίας οδού Μίσις-Τσεϊχάν, στην δυτική όχθη του ποταμού. Σύμφωνα με την τουρκική Wikipedia, ο λόφος έχει διαστάσεις 400 μέτρα επί 300 μέτρα και ύψος 30 μέτρα, ενώ η έκταση του οικισμού, συμπεριλαμβανομένης της χαμηλότερης πόλης, φτάνει περίπου τα 80 εκτάρια. Το "Κέντρο Πολιτιστικής Κληρονομιάς" τον χαρακτηρίζει ως έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς λόφους της Κιλικίας. Στην απέναντι όχθη του ποταμού, ακριβώς πάνω από τον λόφο, βρίσκεται το μεσαιωνικό κάστρο Γιαλάνκαλε. Η σημασία του λόφου οφείλεται στην στρατηγική του θέση. Η σελίδα του έργου του Πανεπιστημίου του Μονάχου Ludwig-Maximilians περιγράφει την περιοχή ως την σημαντικότερη διέλευση της Κιλικίας. Η οδός οδηγεί από το πέρασμα Αμάνος στα ανατολικά, προς τη Συρία, και στα δυτικά, μέσω της Ατάνιας και της Ταρσού, προς τις "Πύλες της Κιλικίας". Η σιδηροδρομική γραμμή της Βαγδάτι και η σημερινή αυτοκινητόδρομος περνούν ακριβώς νότια του λόφου. Ο ποταμός περιβάλλει τον λόφο από δύο πλευρές, παρέχοντας φυσική προστασία, ενώ από την κορυφή του λόφου, μπορεί κανείς να δει ολόκληρη την πεδιάδα, τόσο στα ανατολικά, όσο και στα δυτικά και βόρεια. Γεωμαγνητικές έρευνες υποδεικνύουν την πιθανότητα ύπαρξης ενός λιμανιού στον χαμηλότερο οικισμό, στα βόρεια. Οι ανασκαφές δείχνουν ότι ο οικισμός κατοικούνταν από περίπου το 5000 π.Χ., δηλαδή από την Παλαιολιθική περίοδο, και συνεχώς κατά τη διάρκεια της Χαλκοπολιτικής, της Εποχής του Χαλκού και της Εποχής του Σιδήρου, μέχρι την ρωμαϊκή περίοδο, γύρω στο 100 μ.Χ. Η πρώτη ανασκαφή πραγματοποιήθηκε το 1936 από τον J. Garstang, ενώ το 1951, η ίδια ομάδα, με επικεφαλής τον M. V. Seton-Williams, πραγματοποίησε επιφανειακές έρευνες στον λόφο. Μεταξύ 1992 και 1996, ο Barthel Hrouda από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου, και το Ο λόφος βρίσκεται σε μια περιοχή που πιθανότατα ήταν σημαντικό σημείο διέλευσης του ποταμού προς τη Συρία. Λίγα μέτρα στα δεξιά της ανάγλυφης παράστασης, εντοπίστηκαν το 1994 τα ίχνη μιας δεύτερης ανάγλυφης παράστασης. Αυτή η ανάγλυφη παράσταση θα μπορούσε να έχει χαραχτεί σκόπιμα στην αρχαιότητα και είναι ορατή μόνο όταν το φως του ήλιου πέφτει υπό συγκεκριμένη γωνία. Μια λεπτομερής τρισδιάστατη σάρωση που πραγματοποιήθηκε το 2017 έδειξε ότι η χαραγμένη επιγραφή πιθανότατα αναφερόταν στον Μουατάλλι και στον γιο του, Μουρσίλι Γ'. Στην πλατφόρμα του βράχου πάνω από τις ανάγλυφες παραστάσεις, υπάρχουν τρεις στρογγυλές κοιλότητες, οι οποίες πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για τελετουργικά γεύματα, και αποτελούν μέρος ενός μεγαλύτερου ιερού χώρου που περιλαμβάνει και μια κατασκευή στη δυτική πλευρά των αναγλύφων. Ξεκινήστε την επίσκεψή σας από την ανάγλυφη παράσταση και παρατηρήστε την από απόσταση, λίγο πιο πίσω. Οι γραμμές της φιγούρας γίνονται πιο ευδιάκριτες όταν το φως του ήλιου την φωτίζει πλάγια. Στη συνέχεια, ανεβείτε στην κορυφή για να θαυμάσετε το στενό πέρασμα όπου ο ποταμός διασχίζει τα βουνά και ανοίγεται στην πεδιάδα, καθώς και το Κάστρο των Φιδιών στην απέναντι όχθη. Οι ανασκαφές αποτελούνται από ανοιχτές λακκούβες. Εάν η ομάδα ανασκαφής εργάζεται, μην εισέρχεστε στην περιοχή χωρίς άδεια και μην πατήσετε πάνω στους τοίχους. Το καλοκαίρι, δεν υπάρχει σκιά στην κορυφή, οπότε είναι πιο άνετο να επισκεφθείτε το μέρος νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Ο λόφος είναι προσβάσιμος από τον δρόμο που οδηγεί προς την Τσεγιάν και μπορεί εύκολα να επισκεφθείτε το Κάστρο των Φιδιών την ίδια μέρα.