Τα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι αρχές της δεκαετίας του 1980... Η Τσιλέμ αποφασίζει να ξεπεράσει τα όρια που της έχουν τεθεί και φτάνει στην Κωνσταντινούπολη από το χωριό Αχλάρ με το πρώτο τρένο που βρίσκει. Στο τρένο, γνωρίζει την Μαριέμ, μια γυναίκα από την περιοχή του Καραδένιζ, η οποία την υιοθετεί πνευματικά και την παίρνει στο σπίτι της στην οδό Ιλαμούρ.
Η Τσιλέμ, εγκαταλείποντας την πόλη όπου γεννήθηκε, ακολουθεί το "πνεύμα της ελευθερίας", το οποίο γεννιέται από την "πίστη" που καλλιεργείται μέσα της. Όμως, αυτό το ταξίδι που ξεκινά στην Κωνσταντινούπολη θα της αποδείξει ότι η ελευθερία δεν έχει τόσο απλή και μοναδική σημασία, όπως την είχε φανταστεί.
Στην σιωπή της Bülbül Alev, στην σιωπηλή αντίσταση του Halil, στην αποδοχή της Kezban και στην θυσία της Meryem, η Çilem αρχίζει να κατανοεί ότι η υποταγή ίσως να μην έχει μόνο μία μορφή. Το "Άφησα να γίνω ψάρι" είναι η ιστορία της αόρατης σύνδεσης που φαίνεται να χωρίζει την υποταγή από την ελευθερία, αλλά στην πραγματικότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.