Το "P. Δίκη", εμπνευσμένο από την γοτθική ατμόσφαιρα του Έντγκαρ Άλαν Πόου, παρουσιάζει ένα "όνειρο δικαιοσύνης", ένα εφιάλτη. Το έργο, το οποίο αμφισβητεί το νομικό σύστημα που διαμορφώνεται υπό την επιρροή της εξουσίας, αφήνει το κοινό με ένα και μοναδικό ερώτημα:
"Δικαιοσύνη ή δύναμη;"

Το έργο ξεκινά με μια δικογραφία. Από τη μια πλευρά, ο κατηγορούμενος, ο "Π.", και από την άλλη, μια δίκη που δεν είναι ορατή. Το κοινό αποτελεί το σώμα των ενόρκων. Παρόλο που οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί, το κοινό ανακαλύπτει ότι, στον σκοτεινό κόσμο του Πόε, ακόμη και η ίδια η αλήθεια μπορεί να είναι υπόδικη.