Joko'nun Doğum Günü

Η διατήρηση της τάξης εξαρτάται όχι μόνο από αυτούς που την ιδρύουν, αλλά και από αυτούς που την υποστηρίζουν.

"Από τότε που άρχισα να σας μεταφέρω, κοιτάζω συνεχώς κάτω, ενώ παλαιότερα κοιτούσα τον ουρανό."

Το "Joko's Birthday" εξετάζει μια κοινωνία όπου η βία γίνεται κάτι συνηθισμένο, η υπακοή θεωρείται αρετή και το άτομο σταδιακά αναγάγεται σε ένα απλό εργαλείο.

Η "Γενέθλια του Τζόκο", ένα έργο που διαπνέεται από μαύρο χιούμορ και σουρεαλισμό, και το οποίο ο σκηνοθέτης διατηρεί με μια τραγικό-κωμική και гротескική σκηνοθεσία, αποκαλύπτει ότι η συναίνεση είναι ο πιο πιστός φύλακας του συστήματος. Στο έργο, παρακολουθούμε την μεταμόρφωση του Τζόκο, ενός εργαζομένου σε σταθμό επεξεργασίας λυμάτων, ο οποίος αρχίζει να αποδέχεται το να μεταφέρει τους άλλους στις πλάτες του, και αυτό αποκαλύπτει στο θεατή πώς η εξουσία κανονικοποιεί τη βία, την καταπίεση και την ανισότητα μέσω της συναίνεσης.

Ο Τζόκο μεταμορφώνεται, όχι τόσο σε ένα άτομο, αλλά σε ένα μέσο, όχι τόσο σε ένα σώμα, αλλά σε ένα όργανο. Αυτή η μεταμόρφωση δεν συμβαίνει απότομα· αντίθετα, προχωρά αθόρυβα, με εξαιρετικά συστηματικό, λογικό και "λογικά" αιτιολογημένο τρόπο. Αυτό που βιώνει ο Τζόκο δεν είναι μια εξαιρετική καταπίεση, αλλά η ίδια η δομή, που παρουσιάζεται μπροστά μας.

Το έργο αποκαλύπτει την πραγματική φύση της ζωής με έναν παράλογο τρόπο.
Ενώ τα παράλογα, τα τρομακτικά και τα ασυμβίβαστα στοιχεία διαλύουν τον άνθρωπο, το σύστημα ακριβώς μέσω αυτής της διάλυσης διατηρείται και ενδυναμώνεται.

Ο Τοπόρ, με την ευφυΐα του και το οξύ χιούμορ του, αποκαλύπτει αυτή την τεράστια απάτη.