Ana içeriğe atla
Radar Türkiye
Etkinlikleri uygulamada keşfet
Aç
Keban Kıyısından Munzur Dağlarına
Rotalar4 Durak

Keban Kıyısından Munzur Dağlarına

Henüz puan yok

Beğenmek ve puan vermek için giriş yap

Bu rota Tunceli'yi güneyden kuzeye, suyun izinden okur. İl müdürlüğünün Coğrafya sayfasına göre il toprakları güneyden kuzeye ve batıdan doğuya doğru yükselir; güneyde Keban Baraj Gölü, kuzeyde ve kuzeybatıda Munzur Dağları ilin doğal sınırlarını çizer. Rota bu iki ucu birbirine bağlar.

İlk durak, Pertek'teki kale ve göl manzarasıdır. Kültür Portalı'na göre Murat Irmağı kıyısındaki tepede kurulan Pertek Kalesi, Keban Baraj Gölü suları altında kalan bölge yüzünden bugün bir ada üzerindedir. Kalenin yapım tarihi kesin bilinmiyor, yalnızca Osmanlı döneminde onarım gördüğü yazılıdır. Adaya ulaşım ve ziyaret koşulu kaynaklarda yer almadığı için bu durak kıyıdan görmek ve il müdürlüğünden teyit almak üzerine kuruldu. İl müdürlüğü Pertek'in Selçuklular ve Osmanlılar döneminde canlı bir kültür ve sanat merkezi olduğunu, kale, han, hamam, medrese ve aşevlerinden oluşan bir külliyeye sahip bulunduğunu yazar.

İkinci durak il merkezindeki Tunceli Müzesi. Kışla olarak yapılan ve sonradan lojman olarak kullanılan Erken Cumhuriyet dönemi binası, restorasyonla müzeye dönüştürülmüş. Müzeyi, parka ve dağlara çıkmadan önce bölgenin arkeolojisini, etnografyasını ve doğasını okumak için ikinci sıraya koyduk. Çatı altında geçen iki saat, hava koşullarına bağlı olmayan bir ara verir.

Üçüncü durak Munzur Vadisi Milli Parkı. İl müdürlüğü parkın kent merkezine 8 kilometre uzaklıkta başlayıp vadi boyunca Munzur Dağları'na uzandığını belirtir. Orada vadi tabanındaki ağaçlara, akarsuya ve yamaçlara bakmak; bitki ve hayvan türlerini tanımak esastır.

Son durak Munzur Dağları. Bu metin sıradağın yalnızca Tunceli kesimini ele alır. İlin en yüksek noktası olan Akbaba Tepesi 3.463 metredir. Dağlar, Munzur Suyu, Pülümür Çayı ve Tahar Çayı gibi akarsuların kaynak alanıdır; bu sular sonunda rotanın ilk durağındaki Keban Baraj Gölü'ne dökülür. Böylece rota bir daire çizer. Gün boyunca yüksekliğin artışını, iklimin sertleşmesini ve suyun yönünü izlemek rotanın asıl keyfidir. Rota, tarihi katmanı kalede ve müzede, doğal katmanı parkta ve dağlarda tamamlar.

Pratik notlar. Duraklar arasındaki mesafe ve yol süresi bu rotada rakamla verilmedi. Müzenin açılış saatini ve ücretini muze.gov.tr üzerinden, milli park kurallarını ve izinleri yetkili müdürlüklerden kontrol edin. Dağ ve göl çevresine giden yolların durumunu gitmeden önce sorun. Su, güneş koruması ve yedek kıyafet alın.

Süre: tam gün. En iyi zaman: Milli park için il müdürlüğünün önerdiği Haziran ile Eylül arasındaki dönem en uygunudur.. Ulaşım: Duraklar arasında araç gerekir; bu rota için toplu taşıma ya da yol süresi bilgisi resmi kaynaklarda yer almadığından yola çıkmadan il kültür turizm müdürlüğüne danışın. Pertek Kalesi için ayrıca adaya ulaşım ve ziyaret koşulunu müdürlükten teyit edin.

Kaynaklar

Pertek, Tunceli
Rotalar
4 Durak
Mekanlarda ~8 sa 30 dk
Yol ~92 km · 2 sa 33 dk
Toplam ~11 sa 3 dk
6 Kasım 2026

Rota Durakları

1
Pertek Kalesi

Pertek Kalesi

~1 sa 30 dk burada
Pertek merkez

Rota, Keban Baraj Gölü'nün Tunceli yakasındaki Pertek'te başlar. Bu durak kalenin içinde dolaşmak için değil, kaleyi görmek ve ziyaret koşullarını netleştirmek için kurgulandı. Kültür Portalı, kalenin Murat Irmağı kıyısındaki bir tepede kurulduğunu ve baraj gölü yüzünden bugün adada kaldığını yazar. Bu yüzden kaleye yürüyerek gidilebileceğini varsaymayın. Adaya ulaşım ve ziyaret koşulu resmi sayfalarda yer almıyor. Yola çıkmadan önce Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden güncel durumu teyit edin. Sorarken kıyıdan izlenebilecek noktaların olup olmadığını, adaya çıkışın mümkün olup olmadığını ve mevsime göre değişen bir düzen bulunup bulunmadığını öğrenin. Teyidi aldıktan sonra Pertek ilçe merkezine geçin. İl müdürlüğü ilçenin il merkezine 52 kilometre uzaklıkta olduğunu belirtir. İlçenin doğusu ve güneyi tamamen Keban Baraj Gölü ile çevrili olduğundan, Pertek adeta bir yarımada görünümündedir. Bu coğrafyayı anlamak kaleyi anlamanın da anahtarıdır, çünkü bugünkü ada görüntüsü gölün oluşumundan gelir. Kıyıda dururken önce suyun genel çizgisine, sonra tepenin siluetine bakın. Kaynaklar kaleyi iç içe iki surdan oluşan bir yapı olarak tarif eder. Surlar arasında yapı kalıntıları bulunduğu da yazılıdır, ancak bunları uzaktan seçebilmek bulunduğunuz noktaya bağlıdır. Dürbün ya da telefonun yakınlaştırması burada işe yarar. Kalenin güney cephesinde yontma taşların arasına kırmızı sert tuğlalar ve mavi çiniler serpiştirilmiştir. Bu ayrıntı, kaleye yakından bakma imkanı bulursanız aranacak ilk şeydir. Yapım tarihi kesin bilinmiyor; kaynaklar yalnızca Osmanlı döneminde onarım gördüğünü söyler. Bir tabelada ya da anlatımda kesin bir yıl görürseniz kaynağını sorun. İl müdürlüğü ilçedeki tarihi eserlerin çoğunun Mengüçlülerin ve Osmanlıların izlerini taşıdığını yazar. Aynı sayfa başlıca eserler arasında Sağman Kalesi'ni de sayar; ziyaret imkanı için müdürlüğe sorabilirsiniz. İlçenin adını anlatan bir de hikaye vardır. İl müdürlüğüne göre bolluk ve bereket simgesi olarak kaleye dikilen kuş heykeli Pirtek diye anılmış, ad zamanla Pertek olmuştur. İl müdürlüğü, bahar aylarında göl mavisi ve yeşil tonlarının ilçeyi özellikle güzelleştirdiğini vurgular. Fotoğraf için suyun parlamasını azaltan sabah ya da akşamüstü ışığını tercih edin. Kıyıda gölge ve oturma yeri durumu değişebileceğinden su, şapka ve güneş koruması alın. İlçe sayfası feribotla Elazığ bağlantısından da söz eder; feribot saatlerini ve koşullarını güncel olarak ilgili kurumdan kontrol edin. Dönüşte il merkezine geçip müzeye yönelin.

Kaynak: Kültür Portalı, Pertek Kalesi; Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Pertek.

Pertek Kalesi, Tunceli'nin güneyinde, Murat Irmağı'nın kıyısındaki bir tepenin üzerinde inşa edilmiş bir kaledir. Bugün tepenin çevresini Keban Baraj Gölü'nün suları sardığı için kale bir ada üzerinde durur. Bu durum, kaleyi bölgedeki öteki tarihi yapılardan ayıran en belirgin özelliktir. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Kültür Portalı sayfası, kalenin Osmanlılar zamanında onarım gördüğünü yazar. Aynı kaynak, yapım tarihinin kesin olarak bilinmediğini de belirtir. Bu nedenle kaleyi tek bir yüzyıla bağlamak yerine, zaman içinde kullanılmış ve onarılmış bir yapı olarak düşünmek daha doğrudur. Kale iç içe iki surdan oluşur. İki sur arasında yapı kalıntıları bulunur. Bu düzen, kalenin içinde yapılaşma olduğunu gösterir. Güney cephesinde dikkat çekici bir malzeme karışımı vardır. Yontma taşların arasına kırmızı sert tuğlalar yerleştirilmiş, aralara mavi çiniler serpiştirilmiştir. Fotoğraf çekmeyi seven ziyaretçiler için bu renk oyunu, taş yüzeyde aranacak güzel bir ayrıntıdır. Kaleyi anlamak için bulunduğu ilçeye de bakmak gerekir. Pertek, Tunceli il merkezinin güneyinde yer alır ve ilçenin doğusu ile güney sınırı tamamen Keban Baraj Gölü ile çevrilidir. Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ilçeyi, adeta bir yarımada görünümü taşıyan bir yer olarak tanıtır. Aynı sayfaya göre ilçenin yüz ölçümü 947 kilometrekare, deniz seviyesinden yüksekliği 1050 metredir. Müdürlük, Selçuklular ve Osmanlılar döneminde Pertek'in canlı bir kültür ve sanat merkezi haline getirildiğini yazar. Kale, han, hamam, cami, medrese ve aşevlerinden oluşan bir külliyeye sahip olan ilçe, aynı zamanda bir eğitim merkezi olmuştur. Pertek, Çemişgezek'ten sonra ilin en çok tarihi esere sahip ilçesidir. Bu eserler daha çok Mengüçlüler ve Osmanlıların izlerini taşır. Başlıca eserler arasında kalenin yanı sıra Çelebi Ağa Camii, Sağman Camii, Baysungur Camii ve Sağman Kalesi sayılır. İlçe adının kökenine dair yörede anlatılan açıklama da müdürlük sayfasında yer alır. Bu anlatıya göre kaleye dikilen kuş heykeline Pirtek denmiş, ad zamanla Pertek'e dönüşmüştür. Bunu kesin bir tarih bilgisi olarak değil, ilçe adına ilişkin yöresel bir açıklama olarak okumak gerekir. Ziyaret planı yaparken en önemli konu ulaşımdır. Kültür Portalı'ndaki nasıl gidilir alanında yalnızca Pertek merkez yazar; adaya geçişe dair bir bilgi yoktur. Kalenin ziyarete açık olup olmadığı ve adaya nasıl ulaşılacağı resmi kaynaklarda belirtilmediği için bu bilgiyi Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden teyit etmek gerekir. Kaleye yürüyerek gidilebileceğini varsaymayın, çünkü yapı artık suyla çevrili bir adadadır. İlçeye il merkezinden karayoluyla ulaşılır. Müdürlük sayfası Pertek'in il merkezine 52 kilometre uzaklıkta olduğunu yazar. Aynı sayfaya göre Keban Baraj Gölü üzerinden feribotla geçişin sağlandığı karayolu bağlantısıyla Elazığ'a da yaklaşık 30 kilometre uzaklık vardır. Müdürlük, ilçenin bahar aylarında gölün mavisi ve yeşilin her tonuyla öne çıktığını anlatır. Bu yüzden kalenin göl içindeki konumunu görmek için bahar aylarını planlamak yararlı olur. İlçedeki Hozat (Singeç) Çayı güneye doğru akarak baraj gölüne dökülür. Gölde yapılan balıkçılıkta sazan, aynalı sazan ve turna balığı öne çıkar; bu balıklar Tunceli ve Elazığ'da pazarlanır. Kaleyi kıyıdan seyretmek isterseniz gün ışığının yumuşak olduğu saatleri seçin. Su yüzeyi manzarayı genişletir ve adanın tepedeki surlarla birlikte ne kadar belirgin durduğunu gösterir. Yolculuğu ilçedeki diğer tarihi yapılarla birleştirmek, Mengüçlü ve Osmanlı izlerini aynı günde izlemenizi sağlar. Yola çıkmadan önce hava ve ulaşım durumunu mutlaka kontrol edin.
2
Tunceli Müzesi

Tunceli Müzesi

~2 sa burada
Moğultay Mahallesi, Av. Ali Demir Caddesi No:5/1, Merkez/Tunceli

İkinci durak il merkezindeki Tunceli Müzesi, rotanın hava koşullarından en bağımsız durağıdır. Müze Moğultay Mahallesi'nde, Ali Demir Caddesi üzerindedir. Resmi bilgiye göre 24 Aralık 2020'den beri ziyarete açıktır. Açılış saatleri ve giriş ücreti için muze.gov.tr ile Tunceli Müze Müdürlüğü sayfasını gitmeden önce kontrol edin. İçeri girmeden önce binaya dışarıdan bakın. Yapı kare planlı ve Alman mimari tarzındadır. Kuzey cephesi üç, diğer cepheler ikişer katlıdır. Temeli 1935'te atılan bina 1937'de tamamlanmıştır. Erken Cumhuriyet dönemi yapısı olarak tescillidir. Kültür Portalı, yapının kent merkezi kurulurken dönemin ilk büyük yapısı olduğunu yazar. Önce askeri kışla olarak kullanılan bina, sonra memur lojmanına çevrilmiş, 2015'te müze için Bakanlığa tahsis edilmiş ve restorasyonla müzeye dönüştürülmüştür. Bu geçmişi aklınızda tutarak kat geçişlerine ve avluya dikkatle bakın, çünkü müze bir kışlanın yeniden kullanımıdır. Avlu 1.800 metrekare büyüklüğündedir ve konser, tiyatro, konuşma gibi etkinlikler için tasarlanmıştır. O gün bir etkinlik olup olmadığını müze sayfasından sorun. İçeride altı salon var ve anlatı, prehistorik dönemden bugüne bilgi metinleri, görseller, diyoramalar ve canlandırmalarla kurulur. Koleksiyon sırasıyla Arkeoloji ve Sikke, Etnografya, Geleneksel Yöntemlerle Tarım ve Flora-Fauna, İnanç Kültürü, Taş Eserler ve Erken Cumhuriyet Dönemi eser bölümlerinden oluşur. Arkeoloji ve sikke bölümüyle başlayın, çünkü en eski dönemden başlamak anlatının akışını izlemeyi kolaylaştırır. Sikkeler küçük olduğundan vitrinlerde yavaş ilerleyin ve etiket metinlerini okuyun. Etnografya bölümünde yöreye ait gündelik yaşam nesnelerine, kullanım biçimlerini anlatan metinlerle birlikte bakın. Tarım ve flora-fauna salonu, sonraki durak için ısınma görevi görür. Salonun adı bölgenin bitki ve hayvan dünyasını da kapsadığı için, park durağında anılacak tür adlarını burada aramak iyi bir hazırlıktır. İnanç Kültürü Salonu koleksiyonun adlandırılmış bir bölümüdür; salonun anlatımını müzenin kendi metinlerinden okumak yeterlidir. Taş Eserler Salonu'nda parçaların boyutuna, işçiliğine ve etiketlerdeki dönem bilgilerine bakın. Erken Cumhuriyet dönemi bölümü, binanın kendi dönemine yakın bir bağlam sunar. Fotoğraf çekimi için müzenin kuralını girişte sorun. Gezinin sonunda avluya çıkıp oturarak notlarınızı derleyin. Müzeden çıkarken karşı kaldırımdan binanın bütününe bir kez daha bakın. İl müdürlüğü, milli parkın kent merkezine 8 kilometre uzaklıkta başladığını yazar; bu nedenle bir sonraki durağa araçla geçeceksiniz.

Kaynak: Kültür Portalı, Tunceli Müzesi; KVMGM, Tunceli Müze Müdürlüğü.

Tunceli Müzesi, il merkezinde Moğultay Mahallesi'nde, Av. Ali Demir Caddesi'ndeki eski kışla binasında hizmet verir. Bugün müze olarak gezilen yapı, kent merkezinin kuruluş yıllarından kalma bir Erken Cumhuriyet dönemi binasıdır. Tapu kayıtlarına göre binanın temelleri 1935 yılında atılmış, yapım 1937'de tamamlanmıştır. Kültür Portalı, yapının kent merkezi kurulurken dönemin ilk büyük binası olduğunu belirtir. Kaynaklar binanın mimarı konusunda aynı şeyi söylemediği için burada yalnızca Alman mimari tarzında yapıldığı yazılır. Plan kare formludur; kuzey cephesi üç katlı, doğu, batı ve güney cepheleri ikişer katlıdır. Kültür ve Turizm Bakanlığı kaynağı yapının yaklaşık 5.500 metrekarelik bir alan üzerine kurulu olduğunu yazar. Kültür Portalı ise 5.800 metrekarelik kapalı alandan söz eder; iki rakam da yaklaşık değer olarak okunmalıdır. Binanın ortasındaki avlu 1.800 metrekare büyüklüğündedir. Avlu konser, tiyatro ve konuşma gibi etkinliklere uygun olacak biçimde tasarlanmıştır. Yapı 1949 yılına kadar askeri kışla olarak kullanılmıştır. O yıl Milli Savunma Bakanlığından Maliye Bakanlığına devredilmiş, küçük bir tadilattan sonra memur lojmanına çevrilmiştir. Lojman kullanımı 1990'lara kadar sürmüştür. Müzeye dönüştürme çalışmalarının başladığı 2015 yılı şubat ayına kadar binada yaklaşık 65 aile yaşamıştır. Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu, 2005 yılında yapıyı II. grup idari yapı olarak tescillemiştir. Bina 2015'te Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğüne müze olarak kullanılmak üzere tahsis edilmiştir. 2015 ile 2020 arasında süren restorasyonla kışla müzeye dönüştürülmüştür. Tunceli Müze Müdürlüğü 2019'da kurulmuş, teşhir tanzim çalışmaları 2019 ve 2020'de tamamlanmıştır. Müze 24 Aralık 2020 tarihinde ziyarete açılmıştır. Sergi, tarih öncesi dönemden bugüne insanlığın yaşam serüvenini anlatan altı salondan oluşur. Anlatım bilgi metinleri, görseller, diyoramalar ve canlandırmalarla kurulmuştur. Koleksiyonun ilk seksiyonu arkeoloji ve sikke eserlerine ayrılmıştır. İkinci seksiyon etnografyadır; geçmişin gündelik yaşamına ait nesneler bu başlık altında toplanır. Üçüncü salon geleneksel yöntemlerle tarımı ve flora ile faunayı birlikte ele alır. Dördüncü salonun adı İnanç Kültürü Salonudur. Beşinci salon taş eserlere ayrılmıştır. Altıncı seksiyon Erken Cumhuriyet dönemi eserlerini toplar. Kültür Portalı müzeyi, Tunceli'nin bilinen en eski tarihinden yakın zamana kadar bulgu ve belgelerin korunduğu aktif bir kültür mekanı olarak tanımlar. Eser sayısı kaynaklarda birbirinden farklı verildiği için güncel rakamı müze müdürlüğünden öğrenmek en doğrusudur. Ziyaretten önce açılış saatlerini, giriş koşullarını ve ücret bilgisini muze.gov.tr ile Tunceli Müze Müdürlüğü sayfasından kontrol edin. Müdürlüğün adres ve iletişim bilgileri Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü sayfasında yer alır. Kapıdan girmeden önce dış cepheye bir tur atın ve kuzey cephesinin üç katlı yüksekliğini diğer cephelerle karşılaştırın. Avluya çıktığınızda kare planı ve katlar arasındaki farkı içeriden okuyabilirsiniz. Salonları sırayla gezmek için yeterli zaman ayırın; altı bölümü acele etmeden görmek ancak böyle mümkündür. Flora ve fauna salonu, Munzur çevresindeki doğaya çıkmadan önce bakılacak iyi bir hazırlık durağıdır. Milli park il müdürlüğüne göre kent merkezine 8 kilometre uzaklıkta başladığı için müzeyi doğa gezisinden önce planlamak kolaydır. Müze il merkezinde olduğundan şehir içi ulaşımla ya da yürüyerek erişilir; navigasyonda Av. Ali Demir Caddesi adresini kullanın. Dış cepheyi fotoğraflamak için gün ışığında gelin ve cepheyi karşıdan, bütün olarak kadraja alın.
3
Munzur Vadisi Milli Parkı

Munzur Vadisi Milli Parkı

~3 sa burada

Üçüncü durak Munzur Vadisi Milli Parkı. İl müdürlüğüne göre park Tunceli kent merkezine 8 kilometre uzaklıkta başlar ve vadi boyunca Munzur Dağları'na kadar uzanır. Alan, 1971'de 42.000 hektarlık bir bölge olarak milli park ilan edilmiştir. Bu kadar geniş bir alanda tek bir noktaya değil, vadinin akışına bakacaksınız. İl müdürlüğü parktan yararlanmak için en uygun dönemin Haziran ile Eylül arası olduğunu yazar, çünkü bölgede sert karasal iklim hüküm sürer. Bu aylar dışında yol ve hava durumunu önceden kontrol edin. Giriş koşulları, kurallar ve izin gerektiren faaliyetler için yetkili birimlere danışın. Vadi, Mercan ve Munzur Suyu vadileri tarafından parçalanmış bir arazide uzanır. Su kenarında yürürken yamaçların çıplaklığı ile vadi tabanındaki yeşil şerit arasındaki farka bakın. Kaynağa göre dağların sarp ve dik yamaçları tamamen çıplaktır. Tepelerde ve yamaçlarda kayalık olmayan yerleri meşe ormanları kaplar. Vadi tabanında ve su boylarında karaağaç, akağaç, kızılağaç, dişbudak, çınar, huş, ceviz, kavak ve söğüt gibi türler karışık biçimde bulunur. Ender bir ağaç olan huş, Munzur Suyu'nun iki yanında, Ovacık'taki gözelerin 1,5 kilometre aşağısında meşcere kurar. Parkın florasında 1518 bitki kayıtlıdır; 43'ü Munzur Dağları'na, 227'si Türkiye'ye özgü endemik türlerdir. Çan Çiçeği, Erzincan Kirazı, Bindebirdelik Otu ve Munzur Düğün Çiçeği il müdürlüğünün saydığı örnekler arasındadır. Bitkileri koparmayın ve yürüyüş yolundan çıkmayın. Yaban hayatında çengel boynuzlu keçi ve bezuvar adlı iki dağ keçisi türü ile ur kekliği yöreye özgü sayılır. Bu hayvanları görmek şans işidir; uzaktan ve dürbünle bakmak daha doğrudur. Gökyüzüne de bakın, çünkü kaynak kartal, akbaba, doğan, şahin ve nadir türlerden kaya kartalını sayar. Kurt, tilki, ayı, vaşak ve su samuru gibi memeliler de parkta yaşar; hayvanlara yaklaşmayın ve yiyecek bırakmayın. Munzur Suyu ve Mercan Deresi'nde yöreye özgü nadir alabalık türleri yaşar. İl müdürlüğü alabalığın gözelerden başlayarak 80 kilometrelik bir su alanına yayıldığını yazar. Balık avı için izin ve yasakları yetkili müdürlükten teyit edin. Kamp, piknik, sportif balıkçılık ve doğa yürüyüşü günübirlik etkinlikler arasında sayılır. Vadi boyunca dökülen şelaleler ve kanyonlar parkın doğal değerleri arasında anılır. Ayrıldığınızda çöplerinizi yanınıza alın ve ateş yakmayın. Son durak için dağlara bakan bir noktaya geçin.

Kaynak: Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Munzur Vadisi Milli Parkı.

Munzur Vadisi Milli Parkı, Tunceli ile Ovacık arasında uzanan Munzur Vadisi'nde yer alır. Vadideki 42.000 hektarlık bir alan 1971 yılında milli park ilan edilmiştir. Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, parkı Türkiye'nin en büyük milli parklarından biri olarak tanıtır. Park, Tunceli kent merkezine sekiz kilometre uzaklıkta başlar ve vadi boyunca Munzur Dağları'na kadar uzanır. Kuzeyde Munzur Dağları 3300 metreye kadar yükselir. Bu dağları Mercan ve Munzur Suyu vadileri parçalar. Bölgenin milli park ilan edilmesinde akarsu kaynakları ve gözeler başta olmak üzere zengin doğal veriler etkili olmuştur. Endemik bitki türleri ve yöreye özgü hayvanlar da bu kararın dayanaklarındandır. Müdürlük sayfasına göre parkın florasında 1518 çeşit bitki kayıtlıdır. Bunların 43 çeşidi Munzur Dağları'na, 227 çeşidi ise Türkiye'ye endemiktir. Munzur Dağları'ndan başka hiçbir yerde bulunmayan bitkiler arasında çan çiçeği, Erzincan kirazı, bindebirdelik otu, Munzur düğün çiçeği ve dağ çayı sayılır. Parkta hakim ağaç türü meşedir. Tepeler ve yamaçlarda kayalık olmayan yerler meşe ormanlarıyla kaplıdır. Vadi tabanında ve su boylarında karaağaç, akağaç, kızılağaç, dişbudak, çınar, asma, huş, ceviz, yabani fındık, kavak ve söğüt gibi türlerden oluşan karışık bir bitki örtüsü görülür. Munzur Gözeleri'nden bir buçuk kilometre aşağıda, Munzur Suyu'nun iki yanında bölgenin karakteristik ağacı olan huş meşceresi bulunur. Huş ülkemizde ender rastlanan bir ağaçtır ve burada su kenarında güzel gövde yapar. Buna karşılık dağların sarp ve dik yamaçları tamamen çıplaktır. Hayvan yaşamı da parkın kimliğini belirler. Çengel boynuzlu keçi ve bezuvar adıyla bilinen iki tür dağ keçisi ile av kuşlarından ur kekliği yöreye özgü değerler arasındadır. Munzur Suyu ve Mercan Deresi'nde yöreye özgü nadir alabalık türleri yaygın ve yoğun biçimde yaşar. Parkta kurt, tilki, sansar, ayı, vaşak, su samuru, porsuk, sincap, tavşan, yaban domuzu ve yaban keçisi bulunur. Boz ayı mağaralarda ve kaya kovuklarında yaşar ve bölgenin önemli büyük memelilerinden biridir. Kuşlardan kartal, akbaba, doğan, şahin, atmaca ve kerkenez görülür; nadir türlerden kaya kartalı da vardır. Gece yırtıcılarından puhu, baykuş ve yarasa yaygındır. Keklik, çil keklik, turna, bıldırcın ve çulluk da parkta yaşayan kuşlar arasında sayılır. Munzur Dağları'nın 2000-3000 metrelik zirvelerinde krater gölleri bulunur. Ovacık düzlüğünde kaynayan gözeler, kanyonlar ve vadi boyunca dökülen şelaleler parkın doğal değerlerini tamamlar. Kültür Portalı, Munzur Gözeleri'ni Ovacık ilçe merkezine 17 kilometre, Tunceli kent merkezine 80 kilometre uzaklıkta gösterir. Gözeler, dağ eteklerinde 200-300 metrelik alanda karstik kaynaktan 40 göz halinde fışkıran beyaz köpüklü, buz gibi sulardır. Sular yamaçlardan aşağı küçük şelaleler oluşturarak akar ve Munzur Suyu'nu oluşturur. Gözelerin 20 hektarlık kısmı 1963 yılında Orman İçi Dinlenme Yeri olarak ayrılmıştır ve yöre halkının en yoğun kullandığı mesire yerlerinden biridir. Gözelerden başlayarak 80 kilometrelik bir su alanına yayılan alabalık, müdürlüğe göre Tunceli ekonomisi için olduğu kadar ülke için de önemli bir doğal servettir. Bölgede sert karasal iklim hüküm sürdüğü için parktan yararlanmak için en uygun zaman Haziran ile Eylül arasındaki dönemdir. Müdürlük, doğal verilerin kamp kurma, piknik yapma, sportif balıkçılık ve doğa yürüyüşü gibi günübirlik etkinliklere elverişli olduğunu yazar. Rafting ve dağcılık gibi su ve doğa sporları için de potansiyel taşıdığını belirtir. Kamp, balıkçılık ya da su sporu düşünüyorsanız geçerli kural ve izinleri il kültür turizm müdürlüğünden öğrenin. Kent merkezinden Ovacık'a doğru ilerlerken vadi size park boyunca eşlik eder. Munzur Gözeleri'ne Ovacık merkezinden tabelalar izlenerek asfalt yolla gidilir. Yabanıl yaşamı gözlemek isterseniz sabah erken saatleri seçin ve yanınıza dürbün alın. Vadi, mevsimin getirdiği ışık ve su rengiyle fotoğrafçılar için de zengin bir alandır. Dağ yürüyüşlerine çıkacaksanız hava durumunu önceden izleyin, çünkü yüksek kesimlerde iklim sertleşir.
4
Munzur Dağları

Munzur Dağları

~2 sa burada

Son durak Munzur Dağları. Sıradağ Tunceli ile Erzincan arasında uzanır; bu metin yalnızca Tunceli kesimini ele alır. Bu durak bir tırmanış değil, vadiden dağlara bakma ve dağı anlama durağıdır. İl müdürlüğü, Doğu Torosların uzantısı olan Munzur ya da Mercan Dağları'nın ilin kuzeybatı, kuzey ve kuzeydoğu kesimini oluşturduğunu yazar. İl topraklarının yüzde 70'i dağlık, yüzde 25'i plato, yüzde 5'i ova ve düzlüktür. İlin en yüksek noktası, Munzur Dağları'nın doğusundaki 3.463 metrelik Akbaba Tepesi'dir. Dağların yüksek kesimleri ilin kuzeyinde ve kuzeybatısında doğal sınır oluşturur. Rota boyunca yükseltinin güneyden kuzeye arttığını, Pertek'teki göl kıyısından buraya geldiğinizde hissedeceksiniz. Dağların suyu toplayan bir çatı olduğuna dikkat edin. Karasu ve Murat ırmakları ilin sularını toplar. İl sınırları içinde akan Munzur Suyu, Pülümür Çayı ve Tahar Çayı da güneyde Keban Baraj Gölü'ne dökülür. Böylece rotanın ilk durağı olan göl ile bu son durak aynı su hikayesinin iki ucudur. Bakışınızı yüksek kesimlere çevirin ve yamaçların çıplak, sarp görünümünü okuyun. İl müdürlüğüne göre bölge sert karasal iklime sahiptir; bu yüzden ziyaret için Haziran ile Eylül arası önerilir. Dağlarda hava değişebileceğinden gitmeden önce güncel durumu kontrol edin. Dağın üstünde göller vardır. Göller sayfası, Munzur Dağları ile alt birikimleri olan Mercan, Avcı ve Karasakal dağlarında, buzul yataklarının ve çöküntü alanlarının suyla dolmasıyla oluşmuş küçük buzul ve krater gölleri bulunduğunu yazar. Turizm açısından önemli olanlar Karagöl, Koçgölü, Şer Gölü, Dilincik Gölü, Çimli Gölü, Mercan Gölleri ve Katır Gölleri'dir. Park sayfası krater göllerinin 2000 ile 3000 metrelik zirvelerde yer aldığını belirtir. Bu göllere ulaşım, yürüyüş süresi ve zorluk derecesi kaynaklarda yok; bu rotada tırmanış tarifi verilmiyor. Göllere gitmek isterseniz il müdürlüğüne ve yerel yetkililere danışın. Fotoğraf için vadi tabanından dağ çizgisine bakın ve yan ışık veren saatleri seçin. Harita uygulamasında dağlar için işaretlenen nokta sıradağın ortasını gösterir, bir giriş ya da zirve değildir. Akşamın erken düşen saatini hesaba katıp dönüş yolunu önceden planlayın. Rota burada biter.

Kaynak: Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Coğrafya ve Göller.

Munzur Dağları, Doğu Toroslar'ın uzantısı olarak batıdan doğuya uzanan bir sıradağdır. Sıradağ Tunceli ile Erzincan arasında uzanır; bu metin yalnızca Tunceli kesimini anlatır. Tunceli Valiliği'ne göre dağlar ilin kuzeybatısında, kuzeyinde ve kuzeydoğusunda zor geçit veren sıralar halinde 130 kilometre boyunca uzanır. Dağların oturduğu taban 25 ile 30 kilometre arasında değişen çok geniş bir tabandır. Doruklarda yükselti genellikle 3000 metrenin üzerindedir. Tunceli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Coğrafya sayfasına göre ilin en yüksek noktası, Munzur Dağları'nın doğusunda yer alan 3.463 metre yüksekliğindeki Akbaba Tepesi'dir. İl topraklarının yüzde 70'i dağlardan oluşur ve Munzur Dağları bu dağlık yapının kuzeydeki çerçevesini çizer. Dağların yüksek kesimleri ilin kuzey ve kuzeybatısında doğal sınır oluşturur. Valiliğe göre bu sıralar geçit vermediği için Tunceli, Iğdır Ovası'ndan Erzincan Ovası'na uzanan verimli çöküntü alanıyla bütünleşememiştir. Sıradağ Ovacık çöküntü alanına dik biçimde iner ve bu kesim Mercan Dağları olarak bilinir. Ovacık'ın yükseltisi 1400 metredir; ondan sonra 2800 ile 3000 metre arasındaki kuşakta çok dik yamaçlar başlar. Bu yamaçlardan kuzeye doğru açılan havza tabanlarına inilir. Havza tabanlarını birbirinden ayıran yüksek sırtlar, yaz aylarında yöre halkının yaylak alanlarını oluşturur. Güney yamaçlarında yer yer görülen meşe ve ardıç toplulukları dışında dağlar hemen tamamen çıplaktır. 2700 metreden yüksek kesimler sürekli karla kaplıdır. Kış aylarında yüksek ve sarp geçitler kapanır. Geçitlerin en önemlileri, yükseltileri 3000 metreye yaklaşan Mercan ve Kemah geçitleridir. İl müdürlüğü, bölgede sert karasal iklim görüldüğünü ve milli parktan yararlanmak için en uygun dönemin haziran ile eylül arası olduğunu yazar. Bu nedenle dağlara yönelik her plan mevsime göre yapılmalıdır. Munzur ve Bağırpaşa dağlarının doruklar bölgesinde, yüksek sırtlarla çevrili düzlükler halinde platolar yer alır. Bu platoların en ünlüleri Mercan Dağları üzerindeki Merk Yaylası ile Munzur Dağları'nın orta bölümündeki Kepir Yaylası'dır. Kışları çok soğuk geçen bu platolar yazın otlak olarak kullanılır. İl müdürlüğü, Ovacık ilçesinde yayla turizmi açısından Koyungölü, Burnak, Eğripınar, Paşadüzü ve Mollaaliler yaylalarını öne çıkanlar arasında sayar. Munzur, Mercan, Avcı ve Karasakal dağları ile Bağırpaşa Dağı'nın doruklarında, buzul yataklarının ve çöküntü alanlarının suyla dolmasıyla oluşmuş küçük buzul ve krater gölleri vardır. Turizm açısından önemli göller arasında Karagöl, Koçgölü, Şer Gölü, Dilincik Gölü, Çimli Gölü, Mercan Gölleri ve Katır Gölleri sayılır. İl müdürlüğü ayrıca kuzeyde 2000 ile 3000 metrelik zirvelerde krater gölleri bulunduğunu belirtir. Valilik, Koyungölü Köyü sakinlerinin geçmişte yayla alanı olarak kullandığı göl çevresinde bitki örtüsünün ve doğal peyzajın etkileyici olduğunu yazar. Dağlar kuzeyde 3300 metreye kadar yükselir ve Mercan ile Munzur Suyu vadileri tarafından parçalanmıştır. Valiliğe göre ilin vadileri çok dar ve diktir, vadi tabanlarında ova oluşmamıştır. Vadiler yüksek ve sarp kesimlerde il içindeki ve çevre illerle bağlantıyı sağlayan doğal ulaşım yollarıdır. Munzur, Mercan, Pülümür, Peri ve Tahar çayı vadileri ilin en önemli vadileri arasında anılır. Munzur Suyu, Pülümür Çayı ve Tahar Çayı güneyde Keban Baraj Gölü'ne dökülür. Munzur Vadisi Milli Parkı bu dağların içinde korunan alandır; il müdürlüğüne göre 1971'de 42.000 hektarlık alan milli park ilan edilmiştir. Aynı kaynağa göre park florasında kayıtlı bitkilerden 43 çeşit Munzur Dağları'na endemiktir. Dağların sarp ve dik yamaçları çıplak olsa da vadi tabanları ve meşe ormanlarıyla kaplı yamaçlar bambaşka bir görünüm verir. Çengel boynuzlu keçi ve bezuvar adlı iki dağ keçisi türü ile ur kekliği, il müdürlüğüne göre bu yöreye özgü ilginç ve nadir türlerdir. Ovacık düzlüğünden bakıldığında yamaçların ne kadar dik indiğini görürsünüz. Bu sayfada tırmanış rotası, zirve ve süre bilgisi verilmez; yürüyüş planlayacaksanız il kültür turizm müdürlüğünden ve yetkili birimlerden bilgi alın. Yayla yollarının durumu mevsime göre değiştiğinden gitmeden önce yol bilgisini yerel yetkililerden sorun.

Yorumlar

0/1000

Yükleniyor...

Rota Haritası

Rota Bilgisi
ŞehirPertek, Tunceli
TürRotalar
Durak4
Tarih6 Kasım 2026
Radar TürkiyeYazarRadar TürkiyeRotayı Başlat