Vazgeçtim Balık Olmaktan

Końcówka lat 70., początek lat 80... Çilem postanawia przekroczyć granice, które dla niej wyznaczono, i przybywa do Stambułu pierwszym podanym jej pociągiem, wyjeżdżając z wioski Ahlar. W pociągu poznaje Meryem, pochodzącą z regionu Czarnomorskiem, która przyjmuje ją jako swoją duchową córkę i zabiera do swojego domu na ulicy Ihlamur.
Çilem, opuszczając rodzinne strony, podąża za "wolnością", napędzana "odwagą" zrodzoną z "ognia ucisku". Jednak ta podróż, która rozpoczyna się w Stambule, pokaże jej, że wolność nie ma tak prostego i jednoznacznego znaczenia, jak mogła przypuszczać.
W ciszy Bülbül, w cichej oporze Halila, w akceptacji Kezban i w poświęceniu Meryem, Çilem zaczyna rozumieć, że uwięzienie może mieć wiele obliczy. "Porzuciłam marzenie o byciu rybą" to opowieść o niewidzialnej więzi, która zdaje się oddzielać uwięzienie od wolności, ale w rzeczywistości jest ze sobą nierozerwalnie związana.