Nokta
CEREMONIA UPAMIĘTNIAJĄCA, KTÓREJ UDZIAŁ WZIĄŁA JEDNA OSOBA.
Podczas rozplątywania wełny, wspomnienia się rozpływają.
A ten stan demontażu;
Od dźwięków natury i pieśni plemiennych, po melodie dengbejów i dźwięki szumów z płyt – wszystko to się przeplata i rozbrzmiewa.
Te dźwięki, generowane przez organizm, przekształcają się w melodie, które płyną z jego kształtów.
Żadna nuta nie jest zbędna, każda z nich jest fragmentem wspomnienia.
Kobieta...
Niosąc na plecach ciężar przeszłości.
Trzyma w ręku książkę.
Zawiera tysiące dźwięków.
Nokta: opowiadacz zapomnianych historii.
Kiedy przykrywamy prawdę o przeszłości, formujemy ją, jakbyśmy formowali coś z wełny.
W każdym szwie, w każdym wzorze, odżywa twarz, język i geografia.
Każdy włóczka to przemiana.
Każda transformacja to konfrontacja.
I żadna transformacja nie jest ukryta.
Punkt ten zawiera w sobie pamięć.
Wciąga widza nie tyle w samą akcję, co w głąb wspomnień.
Ciało kobiety;
Piosenka plemienna z Afryki.
rozpadu osobowości, fragmentacji osobowości, rozszczepieniu osobowości.
W ostatnich chwilach życia Afife Jale...
Osobie, która popełniła przestępstwo i stała się celebrytą, pojawiając się na czerwonych dywanach.
i zamienia się w zimną twarz człowieka zmechanizowanego.
Ale za wszystkim tym zawsze słychać ten sam dźwięk.
Głos Nokta.
W kontakcie wzrokowym z publicznością, razem z nią.
To, co kiedyś było opowiadane, a potem zapomniane.
aby opowiedzieć to jeszcze raz.
To jest ceremonia upamiętniająca pamięć.
Archiwum dokumentacji medycznej jednej osoby.
Miejsce, w którym możemy zmierzyć się z naszą własną przeszłością, kulturą i słabościami.
AUTOR, REŻYSER, WYKONAWCY: ÖZGE ARSLAN.
ASYSTENT REŻYSERA: GÜLENAY ÇORUH
AUTOR DRAMATURGICZNY: CANER GÜLER.
CHOREOGRAF: FERHAT GÜNEŞ.
Projekt i realizacja scenografii i oświetlenia: Kerem Çetinel.
PROJEKT KOSZTUMLI: STUDIO PROJEKTOWE ÖZGÜR MASUR.
MUZYKA I PROJEKT DŹWIĘKU: ÖZGE ARSLAN.
Projekt plakatu: Murat Acar.
ASYSTENTKI: DOĞUKAN BARAN, BUKET ATALAN, CEMRE SAADET, DİLARA KAVASOĞLU, MELİSA AKUŞ, YAĞMUR NUR BOLCAN.