
Mutfakta Göstergebilim / Papatyalar
Semantyka kuchni
Martha Rosler w swoim przełomowym dziele wideo/spektaklu bada role tradycyjnych kobiet w nowoczesnym społeczeństwie poprzez język i przedmioty kuchenne. Zwykła, nieuśmiechnięta prowadząca program kulinarny prezentuje przed kamerami szereg narzędzi kuchennych w porządku alfabetycznym. Każde z narzędzi opisuje gestami, które nie pasują do ich zastosowania. Jest to figura całkowicie przeciwna do znanej szefowej kuchni i prezenterki telewizyjnej Julii Child. Monotonny sposób mówienia prowadzącej, który wyzywa codzienne znaczenia kuchni i genderowane jedzenie domowe, jest naładowany narastającą złością i frustracją, gdy przechodzi od jednej litery do drugiej.
Semantyka kuchni / Semiotics of the Kitchen
Reżyser: Martha Rosler
1975, USA, 6 min
W języku angielskim | Z napisami w języku tureckim
Stokrotki
Stokrotki Věry Chytilovej to jeden z najodważniejszych i najbardziej radykalnych filmów czeskiej Nowej Fali. Historia dwóch dziewczyn, które decydują się na złą drogę w reakcji na zepsuty świat, staje się alegorią buntu, który objawia się nihilizmem i niepohamowanym spożywaniem jedzenia. Anarchiczne działania dziewczyn skierowane są nie przeciwko jednostkom, lecz wobec norm, dyscypliny i moralności kształtujących społeczne zachowanie. Łamią wszystkie zasady dotyczące języka, przestrzeni, zachowania, etykiety przy stole i bycia "dobrą dziewczyną".
Chytilová w Stokrotkach pokazała kobiety, które odbiegają od normatywnego modelu kobiety socjalistycznej (pracowitej, skromnej, racjonalnej). Radykalna estetyka filmu – fragmentaryczna struktura, wizualne kolaże i przejścia z kolorowych obrazów do czarno-białych – była nie tylko formalnym eksperymentem, ale także sposobem wyrażenia upadku ideologicznej spójności. Reakcja państwa była surowa, a film został ocenzurowany z powodu rzekomego szkodzenia ideologii i promowania marnotrawstwa jedzenia. Chociaż Chytilová odmówiła określenia siebie jako feministki i opisała swój film jako "filozoficzny dokument w stylu farsy", Stokrotki zostały przyjęte jako feministyczna satyra lat 70., punkowy performance lat 80. i wizja post-apokaliptyczna lat 90. Film pozostaje aktualny: idea dyscyplinowania ciała kobiety, kruchość ideologii, prawo do nieposłuszeństwa i normy kształtujące nasze istnienie skłaniają nas do ponownego przemyślenia tych kwestii.
Po pokazie filmu odbędzie się rozmowa z krytyczką filmową Aycą Çiftçi.
Stokrotki / Sedmikrásky
Reżyser: Věra Chytilová
1966, Czechosłowacja, 76 min
Nagroda Główna L’UCC
