W każdym mieście, w którym jest wystawiana, sztuka "Wszyscy są tacy jak mój tata", nagrodzona dwoma prestiżowymi nagrodami, w swoim czwartym sezonie, dzięki wspaniałej grze Pınar Güntürkün, spotyka się z publicznością w Antalyi.

"Nie, od tamtej nocy trochę się uspokoiłam, ale w środku wciąż czuję coś jakby nie do końca zamarzniętego. Nie rozumiem, czuję, jakby moja złość była jak kula, która wciąż tkwi we mnie. Czasami czuję się całkiem dobrze, ale czasami znowu zaczynam się źle czuć. Od tamtej nocy coś się we mnie osadziło. Nie mogę się skupić, mój umysł nieustannie pracuje. Moje myśli, mój umysł są ciągle w stanie gotowości. "Czasami mówię sobie: "Przestań, dziewczyno", - mówię tak, bo przecież jestem kobietą, więc może to dlatego. To kobieta o oczach szeroko otwartych, jak u demona."

Ayten, pracująca jako toaletowa w barze, opowiada swoją historię. Mówi o tym, jak "wpadła" w to życie, o mężu, który ją opuścił, o swoim smutku, o swoich pasjach, o innych przyjaciołach, z którymi pracowała w tym barze, ale przede wszystkim o swojej wściekłości. Ta wściekłość, której nie potrafiła zrozumieć w przeszłości, której znaczenia dochodziła stopniowo, pewnego dnia, jak zamrożone szyby toalety, pękła, i od tego momentu nic już nie było takie jak wcześniej.

22. Nagrody "Widzowie między kurtynami" (za najlepszy występ indywidualny): Pınar Güntürkün.

24. Nagrody teatralne Yapı Kredi Afife (Najlepsza aktorka roku): Pınar Güntürkün.

Autor: Alis Çalışkan.
Osoba zarządzająca: Hakan Emre Ünal.
Obsada: Pınar Güntürkün.
Dramaturgia: Praca zespołowa.
Asystent reżysera: Alis Çalışkan.
Projekt plakatu: Yaşam Gülseven.
Implementacja techniczna: Taha Arıkan.
Zdjęcie: Ayçin Çalışkan.
Produkcja: Scena przedstawieniowa.